Sameejaejung (สามีแจจุง)

หนังสือและ Boxset ซีรีส์ H.E.A.R.T. เปิดจองแล้วน้า

Intro# หนุ่มใสซื่อไร้ประสบการณ์ (กาม)

ชื่อตอน : Intro# หนุ่มใสซื่อไร้ประสบการณ์ (กาม)

คำค้น : HEART , Erotic , หัวใจร้อนรัก , ภูผา , ธารา , ภูมิพฤกษ์ , เพลิงกัลป์ , วาโย , ตะวัน , yaoi , สามีแจจุง , Sameejaejung

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.5k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2560 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Intro# หนุ่มใสซื่อไร้ประสบการณ์ (กาม)
แบบอักษร


Intro# Thara หนุ่มใสซื่อไร้ประสบการณ์ (กาม)

                “ผมขอร้อง คุณจะให้ผมทำอะไรก็ได้ผมยอมทั้งนั้น จะให้ผมเป็นหมา เป็นแมว หรือเป็นสัตว์เลี้ยงอะไรของคุณก็ได้ แต่ขออย่างเดียวคุณอย่าทิ้งผมไปเลยนะ ชีวิตของผมถ้าขาดคุณคงต้องตายแน่ๆ” ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าพูดพร้อมกับจ้องมองเข้ามาในดวงตาของผมอย่างเว้าวอน

                ไอ้หมอนี่คือผู้ชายที่ช่างตื๊อและน่ารำคาญที่สุดในโลก ผมกับเขานอนด้วยกันเมื่อสุดสัปดาห์ที่แล้ว ซึ่งผมได้บอกกับเขาอย่างชัดเจนว่าคืนเดียวจบ เสร็จแล้วก็ทางใครทางมันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แต่ทั้งๆ ที่ตกลงกันซะดิบดี วันต่อมาเขากลับมาดักรอผมแล้วตามตื๊อมาตลอดทั้งสัปดาห์ซะได้

แต่นั่นยังไม่เท่าไหร่ ที่น่ารำคาญกว่าความช่างตื๊อก็คือคำพูดคำจาที่มันน้ำเน่าสุดๆ เล่นเอาผมอยากอ้วกทุก 3 เวลาหลังอาหาร!

                “นี่ เลิกพูดจาชวนอ้วกแบบนั้นสักที แล้วก็ช่วยอย่าพูดจาเหมือนว่าฉันกับนายเป็นอะไรกันด้วย เพราะขนาดชื่อของนายฉันยังจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ” ผมเบ้ปากพลางทำหน้าเบื่อหน่าย ส่วนผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าก็ช็อกจนตัวแข็งค้าง

                “นะ...นี่คุณ...พูดจริงหรอ”

                “เรื่องอะไรล่ะ ระหว่างฉันกับนายไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือเรื่องที่ฉันจำชื่อนายไม่ได้”

                “ทะ...ทำไม...คุณถึงได้ใจร้ายแบบนี้”  ผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าพูดอย่างตัดพ้อ ทำเหมือนกับว่าผมเป็นคนผิด ทั้งที่จริงคนผิดก็คือตัวเขาเองนั่นแหละ

                “ฉันใจร้ายตรงไหนมิทราบ คืนนั้นฉันก็บอกชัดเจนแล้วไม่ใช่รึไงว่าคืนเดียวจบ ถ้าเข้าใจแล้วก็เลิกตามตอแยฉันสักที เพราะมันน่ารำคาญ” พูดจบผมก็หันหลังแล้วจะเดินหนีไป ความจริงวันนี้ผมตั้งใจว่าจะมาหาคนนอนด้วยสักหน่อย แต่ตอนนี้ผมเสียอารมณ์สุดๆ เลยเปลี่ยนใจว่าจะกลับบ้านนอนดีกว่า

แต่ทั้งที่คิดอย่างนั้น ผมกลับถูกคว้าที่ข้อมือเอาไว้ แล้วดึงให้หันหน้ากลับไปซะได้

“คุณจะไปไหน! ผมไม่ยอมให้คุณไปไหนทั้งนั้น!” ไอ้บ้านั่นขึ้นเสียงใส่ผม ทำเอาตอนนี้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองมาเป็นสายตาเดียว

จริงอยู่ว่าผมไม่รู้จักใครแล้วก็ไม่มีใครที่รู้จักผม แต่ผมก็ไม่อยากมีเรื่องหรือเป็นเป้าสายตาคนอื่นที่หน้าผับหรอกนะ

“ปล่อยเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ปล่อยฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วย” ผมหันไปถลึงตาใส่ แต่ไอ้บ้านั่นมันกลับกำที่ข้อมือของผมแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม แถมยังพูดท้าทายอย่างไม่เกรงกลัวอีกต่างหาก

“แจ้งเลยสิ แต่ผมไม่รับประกันความปลอดภัยของคุณหรอกนะ” พูดจบมันก็ใช้มืออีกข้างล้วงมีดพกออกมาจากกระเป๋า ซึ่งนั่นมันก็ทำให้ผมถึงกับผงะ

ซวยแล้วไง ไอ้บ้านี่มันไม่ใช่แค่คนน่ารำคาญช่างตื๊อธรรมดา แต่มันเข้าข่ายโรคจิตแล้วนะเนี่ย!

“รับปากว่าจะคบกับผมเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นหน้าสวยๆ ของคุณได้เละแน่” ไม่พูดเปล่ามันยังเลื่อนใบมีดขึ้นมาจ่อที่แก้มของผม ทำเอาผมต้องเกร็งไปหมดเพราะกลัวคมมีดจะกดลงมา

ผมพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังคนรอบข้าง แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเพราะกลัวตัวเองจะเป็นอันตรายกันหมด ก็นะ...ถ้าเป็นผมผมก็ไม่ยื่นมือเข้าไปสอดเหมือนกันนั่นแหละ

“ว่ายังไง คุณตัดสินใจได้รึยัง” ไอ้บ้านั่นกดปลายมีดลงมานิดหน่อย แต่ผมก็ไวพอที่จะเอียงหน้าหลบได้อย่างฉิวเฉียด

หนอย...ผมกัดฟันกรอด เพราะไม่ว่าจะเลือกทางไหนมันก็เลวร้ายเหมือนกันทั้งนั้น จะให้คบกับมันอันนั้นก็ไม่ไหว แต่ถ้าจะให้ใบหน้าเป็นอะไรผมขอยอมตายซะดีกว่า

อันที่จริงก่อนหน้านี้ก็มีบ้างเหมือนกันที่คู่นอนของผมอยากจริงจังจนตามตอแย แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดขู่ทำลายใบหน้าของผมถึงขนาดนี้ นี่ถ้าผมมีแฟนเป็นตัวเป็นตนก็ดีสิ ปัญหาน่าปวดหัวแบบนี้คงหมดไป แต่ผมจะไปหาผู้ชายที่ถูกใจได้จากไหน เพราะที่ผ่านมาก็มีแต่พวกห่วยแตกน่าเบื่อด้วยกันทั้งนั้น

ซึ่งขณะที่ผมกำลังเครียดและคิดไม่ตกอยู่นั่นเอง...

จู่ๆ ก็มีใครไม่รู้เข้ามาประชิดด้านหลังของไอ้ช่างตื๊อโรคจิตด้วยความรวดเร็ว จากนั้นก็ใช้สันมือสับข้อมือของมันจนมีดตกลงไป ตามด้วยการบิดข้อมือของมันไว้ที่ด้านหลังอย่างแรง จนมันร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

“โอ๊ยยยยยยยยยย!”

ส่วนผมที่ถึงแม้จะเป็นอิสระแล้ว แต่ก็ยังคงไม่ขยับไปไหน เพราะผมมัวแต่ตกตะลึงกับการปรากฏกายของเจ้าชายขี่ม้าขาว ที่มาช่วยผมตอนกำลังวิกฤตสุดๆ

“เอามีดมาทำแบบนี้มันอันตรายนะครับ” ผู้ชายคนนั้นพูดกับไอ้โรคจิตช่างตื๊อ เสียงที่นุ่ม ทุ้ม และสุภาพนั้นทำเอาผมถึงกับเคลิบเคลิ้มจนแทบละลาย

อา...แทบไม่อยากจินตนาการเลยว่า ถ้าถูกเสียงนั้นกระซิบที่ข้างหูตอนอยู่บนเตียงผมจะอ่อนระทวยขนาดไหน

อยากลากขึ้นเตียงจนแทบทนไม่ไหวแล้วเนี่ย!

“ปล่อยกูนะเว่ย!” ไอ้ช่างตื๊อโรคจิตโวยวายแล้วออกแรงดิ้น แต่ก็สู้แรงของผู้ชายคนนั้นที่ยังรวบแขนของมันไขว้หลังเอาไว้ไม่ได้อยู่ดี

“ผมจะปล่อยก็ได้ถ้าคุณรับปากว่าจะไม่ทำเรื่องอันตรายอีก”

“แล้วมึงมาเสือกอะไร! หรือว่ามึงเป็นอะไรกับธาร!”

“ธาร?” ผู้ชายคนนั้นทำหน้างง แน่ล่ะ เขาจะรู้จักชื่อผมได้ยังไง ก็เราสองคนไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย แต่ผมจะไม่ปล่อยให้ไอ้ช่างตื๊อโรคจิตรู้เรื่องนั้นหรอกนะ

เพราะงั้น...

“ที่รัก! ขอบคุณนะที่มาช่วยได้ทันพอดี!” ผมพูดจบก็รีบโผเข้ากอดผู้ชายคนนั้นทันที ทำเอาเขาตกใจจนถึงกับตัวแข็งทื่อ

“อะ...เอ่อ...คุณ...”

“ชู่วววว ฉันรู้ว่านายจะถามอะไร ฉันปลอดภัยดีไม่มีแผลตรงไหนเลย เพราะงั้นไม่ต้องกังวลนะคนดี” ผมยิ้มหวานพลางเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากของเขา ซึ่งนั่นมันก็ทำให้ใบหน้าของเขาเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นมา ท่าทางจะเป็นผู้ชายใสซื่อกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย

“นี่มันอะไร! ไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร! แล้วทำไมคุณต้องเรียกมันว่าที่รักด้วย!” ไอ้ช่างตื๊อโรคจิตโวยวาย ผมจึงกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายแล้วหันไปหามัน

“นี่ยังต้องให้ฉันอธิบายอะไรอีก คำตอบมันก็อยู่ในคำถามของนายหมดแล้วไง”

“ไม่...ไม่จริง...คุณโกหก ผมตามติดคุณทั้งอาทิตย์แต่ไม่เคยเห็นคุณอยู่กับมันเลยสักครั้ง แล้วคุณกับมันจะเป็นคนรักกันได้ยังไง ผมไม่เชื่อ!”

“แล้วฉันบอกเมื่อไหร่ว่าฉันกับเขาเป็นคนรักกัน ความจริงฉันแอบชอบเขาอยู่ฝ่ายเดียวต่างหาก”

“ผมไม่เชื่อ!”

“จะให้ฉันจูบโชว์เลยมั้ยล่ะ?” คำพูดนั้นทำเอาไอ้ช่างตื๊อโรคจิตถึงกับชะงัก จากนั้นก็ก้มหน้าลงพลางกำหมัดแน่น ท่าทางจะเจ็บใจน่าดูเพราะรู้ว่าผมทำจริงแน่ๆ เรื่องแบบนี้มันเป็นปกติของผับเกย์อยู่แล้ว มากกว่านี้ยังมีเลยด้วยซ้ำ

“นายตัดใจจากฉันซะเถอะ ฉันรักคนอื่นไปแล้ว ยังไงก็ไม่มีทางรักนายได้หรอก” ผมพูดจบก็จูงมือผู้ชายที่กำลังกอดอยู่ให้เดินออกไปจากตรงนั้น เขาที่ยังอึ้งอยู่เลยเดินตามผมมาแต่โดยดี จนกระทั่งปลอดคนผมจึงได้หยุดแล้วหันหน้าไปหาเขา

“นายชื่ออะไร ฉันชื่อธารนะ”

“เอ่อ...หมอก...ผมชื่อหมอก”

“เป็นชื่อที่เหมาะกับนายดีนะ” ผมรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ เพราะคนคนนี้ถึงแม้จะหน้าตาดีแต่กลับดูไม่เด่น ไม่ค่อยสะดุดตาเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะการแต่งตัวที่ดูเรียบง่าย ท่าทางไม่ค่อยมั่นใจ แล้วก็ผมข้างหน้าที่ค่อนข้างจะยาวจนลงมาปรกตา

“ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้”

“ผมพักอยู่หอที่ซอยตรงข้าม รู้สึกหิวพอดีเลยออกมาซื้ออะไรกิน แต่พอเห็นคุณกำลังจะโดนทำร้ายเลยรีบเข้ามาช่วยน่ะครับ” ถ้าพักอยู่แถวนี้ก็แสดงว่าหมอกคงจะเป็นพนักงานออฟฟิศในละแวกนี้ล่ะมั้ง เท่าที่ดูคร่าวๆ น่าจะเด็กกว่าผม 2 – 3 ปี เพราะงั้นหมอกน่าจะอายุสัก 24 – 25 ปีเห็นจะได้

ถึงแม้ว่าเด็กจะไม่ใช่สเปคของผมก็เถอะ แต่หมอกก็ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุ เพราะงั้นคงไม่ทำตัวงี่เง่าง้องแง้งจนน่ารำคาญแน่ๆ

“นายนี่เป็นคนดีจังนะ ชักอยากรู้แล้วสิว่ามีแฟนแล้วรึยัง” ผมช้อนตาขึ้นไปมองเพื่อหว่านเสน่ห์ หมอกจึงหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้งพลางส่ายหน้าไปมา

“ไม่มีครับ ว่าแต่...คุณชอบผมหรอ เมื่อกี้เห็นคุณพูดกับผู้ชายคนนั้น...” ถามถึงตรงนี้หมอกก็ยิ่งหน้าแดงมากขึ้นกว่าเดิม น่ารักจริงๆ เลยน้า

“ใช่ ฉันชอบนาย ความจริงฉันแอบมองนายอยู่บ่อยๆ แสดงว่าไม่ได้รู้ตัวเลยสินะ” หมอกส่ายหน้าไปมา ก็แน่ล่ะถ้าพยักหน้าสิแปลก ถึงผมจะมาเที่ยวที่นี่บ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยเห็นหมอกเลยสักครั้ง คงเป็นคนเงียบๆ ไม่ชอบเที่ยวชอบสังสรรค์เท่าไหร่

“ขอโทษนะครับที่ผมไม่ทันสังเกตุ ทั้งที่คุณเป็นคนสวยขนาดนี้แท้ๆ” คำพูดนั้นทำให้ผมเริ่มหน้าแดงขึ้นมาบ้าง น่าแปลกเพราะปกติผมได้ยินคำชมนี้บ่อยมากจนรู้สึกเอียน อาจเป็นเพราะหมอกดูจริงใจไม่ได้หวังร่างกายผมเหมือนกับคนพวกนั้นล่ะมั้ง

 “แล้วฉันสวยพอที่จะทำให้นายชอบได้บ้างมั้ยล่ะ รังเกียจฉันที่เป็นผู้ชายรึเปล่า” ผมยิ้มหวาน จากนั้นก็วางมือลงบนแผงอกกว้าง แล้วลูบขึ้นช้าๆ จนกระทั่งสามารถโอบรอบลำคอไว้ได้ การกระทำของผมทำเอาหมอกหน้าแดงจัดจนเห็นชัดเจนแม้จะเป็นเวลากลางคืน

“ไม่...ไม่เลยครับ ผมไม่มีทางรังเกียจคุณหรอก แต่ว่าผมไม่เคยคบใครมาก่อนเลยไม่รู้ต้องทำตัวยังไง”

“หืม? กับผู้หญิงก็ไม่เคยงั้นหรอ?” ผมเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

 “ไม่เคยครับ” หมอกส่ายหน้า ดูจากท่าทางแล้วไม่น่าจะโกหกด้วย ผู้ชายดีๆ แบบนี้ทำไมถึงปล่อยเอาไว้ได้นะ ผู้หญิงพวกนั้นนี่ตาถั่วจริงๆ แต่พูดถึงถ้าลองไม่เคยคบใครแบบนี้ก็แสดงว่า หมอกก็ยังบริสุทธิ์ไร้ประสบการณ์ (กาม) สินะ

อา...พอคิดได้แบบนี้ผมก็ชักครั่นเนื้อครั่นตัว อยากขึ้นครูสอนวิชาเพศศึกษาแบบเจาะลึกให้ซะแล้วสิ!

“นี่ อยากรู้มั้ยล่ะว่าคนที่คบกันเขาทำอะไรกันบ้าง” ผมยืดตัวขึ้นไปจนใบหน้าอยู่ใกล้หมอกเพียงไม่กี่เซนติเมตร

คำถามนั้นหมอกไม่ตอบอะไรแต่ก็พยักหน้าลงช้าๆ ผมจึงยิ้มที่มุมปากก่อนจะกระซิบที่ข้างหูของหมอกว่า...

“ถ้างั้นก็ไปโรงแรมกัน เดี๋ยวฉันจะเป็นครูสอนให้นายเอง”

2BC



​สวัสดีค่าทุกคน บทนำของหัวใจร้อนรักก็ได้จบลงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วน้า ก็ไม่รู้จะถูกใจทุกคนกันมั้ย สารภาพตามตรงว่าเค้าไม่เคยเขียนแนวนี้ ถ้าหากทำได้ไม่ดีก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ แต่ถ้ารู้สึกสนุกและอยากติดตามต่อเค้าก็จะดีใจและขอขอบคุณมากๆเลยค่า​ส่วนตอนหน้าก็มาลุ้นกันนะคะว่าธารจะได้เป็นครูสอนวิชาเพศศึกษาให้หมอกรึเปล่า แล้วหมอกจะใช่พระเอกที่คู่กับธารมั้ย หนุ่มใสซื่อไร้ประสบกามแบบนี้ไม่น่าเอาธารอยู่ใช่มั้ยล้า ถ้ายังไงก็มาลุ้นกันนะคะ ฝากคอมเมนท์เพื่อเจิมและให้กำลังใจเราด้วยน้า รักทุกคนนะคะ จุ๊บบบบบบบบบ ​(10 ก.ย. 60)    

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/48456/584810482-member.jpg

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}