จางบิวตี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lucifer 16

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 41k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2560 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lucifer 16
แบบอักษร

Lucifer 16


        "มึงจะ...อื้อออ" เสียงหวานถูกดูดกลืนไปในลำคอทันทีเมื่อริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากลงมา ไฟบดเบียดริมฝีปากปืนอย่างรุนแรงจนปืนรู้สึกเจ็บทีาปากไปหมด มือบางพยายามทุบตีให้ร่างสูงแต่ไฟก็ไม่ยอมปล่อย ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากบางพร้อมกับเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างร้อนแรงจนปืนแทบเข่าอ่อน ไม่ใช่ว่าไม่เคยจูบกับอีกคน แต่ครั้งนี้มันรุนแรงเกินไป รุนแรงจนเขาได้กลิ่นคราวเลือดในปาก


พลั้ก


ตุบ


        "ปล่อยนะเว้ย! มึงเป็นบ้าอะไร อึก...อ๊ะ...เจ็บ...มึงจะทำเชี่ยอะไร!" ปืนโวยวายออกมาเมื่อถูกอีกคนจับโยนลงบนเตียงแล้วถูกขึ้นคร่อม พร้อมกับลำคอขาวถูกกัดอย่างแรงจนขึ้นรอยฟัน


        "ความสกปรกบนตัวมึง กูจะเป็นคนลบล้างเอง"


        "อ๊ะ...ยะ...อย่า...อ๊า..." ไฟไม่ฟังคำทักท้วงใดๆ จากปืนแม้แต่น้อยเพนาะตอนนี้ร่างสูงกำลังไร้สติ เพียงแค่เปิดเข้าห้องไรเห็นร่างโปร่งนอนแก้ผ้าอ้าขา ตรงหน้าท้องมีร่องรอยของน้ำขาวขุ่น แค่นี้ก็เป็นคำตอบให้เขาได้เป็นอย่างดีว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น ไอ้เด็กนี่เป็นของเขา มันเป็นของเขาคนเดียว คนอื่นจะมาทับรอยของเขาไม่ได้!


แควก!


        "อย่า...อื้ออออ" เสียงหวานถูกดูดกลืนไปในลำคออีกครั้งหลังจากที่กางเกงขายาวถูกมือหนากระชากออกจนขาดวิ่ง ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวของปืนมีเพียงชั้นในตัวบางปกปิดร่างกายเท่านั้นส่วนเสื้อคลุมก็ถูกกระชากออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจจะรู้ตัวได้ รสจูบที่รุนแรงถูกผละออกเมื่อไฟเห็นว่าปืนกำลังหายใจไม่ออก ร่างสูงลุกออกไปยืนปลายเตียงเพื่อถอดเสื้อผ้า ส่วนปืนก็ได้แต่นอนหอบหนักอยู่บนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง พอรู้ตัวอีกทีชั้นในตัวบางที่เป็นปราการสุดท้ายก็ถูกกระชากออกพร้อมกับถูกร่างสูงที่ร่างกายเปลือยเปล่าขึ้นคร่อม


        "อ๊า...เจ็บ" ปืนว่าน้ำตาซึมเมื่อไฟสอดนิ้วสามนิ้วเข้ามาในช่องทางด้านหลังอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ก่อนที่ไฟจะขยับนิ้วเข้าออกอย่าง ร่งสูงรู้สึกคุกกรุ่นไม่น้อยเมื่อคิดไปว่าช่องทางนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่ได้สัมผัส ไม่! มันต้องมีแค่เขาคนเดียว เขาเท่านั้น! เขาจะลบล้างสัมผัสของไอ้ลูซออกให้หมด! ว่าแล้วไฟก็เอานิ้วที่เบิกทางให้อีกคนออกก่อนจะจัดการสอดใส่สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วสามนิ้วเข้าไปทันที


        "อ๊า!" ปืนร้องออกมาเสียงดังด้วยความเจ็บ พร้อมกับหางตาที่มีน้ำตาไหลออกมา ปืนไม่รู้ว่าอีกคนทำไมถึงได้รุนแรงกับเขาแบบนี้ ทำไมถึงทำกับเขาราวกับเป็นเหมือนที่ระบายความใคร่อีกแล้ว หรือว่าคนอย่างเขาเป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่จริงๆ ไม่ว่าจะกับใครก็ตาม


พั่บๆๆ


เอี๊ยดอ๊าดๆ


        "อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า..." เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงสั่นคลอนของเตียงนอนบวกกับเสียงครวญครางดังสอดรับกันเป็นอย่างดี แม้ว่าตอนแรกปืนจะพยายามสะกดกลั้นเสียงแค่ไหนแต่ในที่สุดความเสียดเสียวก็เล่นงานจนเขาไม่สามารถทนได้


        "อื้มมม" ไฟเองก็อดที่จะครางในลำคอด้วยความสุขสมไม่ได้ ช่องทางของอีกคนคับแน่น ตอดรับแก่นกายของเขาอย่างดี ดีจนรู้สึกว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้พึ่งร่วมเพศมา

       "ตอบกู...อึก...ไอ้ลูซทำอะไรมึง?" ไฟถามขึ้นพร้อมกับสะโพกสอบที่ยังขยับเข้าออกรัว

       "อ๊ะ...อื้อ...ทำไม...อึก...จะอยาก...อื้อ...อ๊ะ...รู้ไปทำไป"


        "กูบอกให้ตอบ" เมื่อเห็นว่าอีกคนดื้อไม่ยอมตอบไฟก็แกล้งกระแทกสะโพกใส่อย่างแรงเน้นๆ ไปหนึ่งทีจนปืนร้องครางเสียงหลง


        "อ๊า!"


        "ตอบกูมา"


        "มัน...อื้อ...อ๊ะ...อ๊า...ใช้มือ...อึก..."


        "มันไม่ได้เอามึงใช่มั้ย?" ปืนส่ายหน้าเป็นคำตอบ คำตอบของปืนทำให้ไฟพึงพอใจไม่น้อย อารมณ์ที่คุกกรุ่นก่อนหน้านี้คล้ายจะมลายหายไปหมด ร่างสูงโน้มหน้าลงไปประกบจูบปืนทันที ซึ่งรสจูบครั้งนี้แตกต่างจากจูบสองครั้งก่อนหน้าอย่างมาก แตกต่างจนปืน...รู้สึกวูบวาบในใจ


        "อ๊ะ...มึง" หลังจากที่ถอนจูบไฟก็ดึงร่างโปร่งให้ลุกขึ้นมานั่งคร่อมตัก ซึ่งนั่นปืนตกใจไม่น้อยเพราะท่านี้ทำให้แก่นกายใหญ่สอดแทรกเข้าไปลึกมากกว่าเดิม


        "ขยับสิ"


        "กู...ไม่...อ๊า!" พอร่างโปร่งพูดปฏิเสธสะโพกสอบก็กระแทกเข้าใส่แรงๆ หนึ่งทีจนปืนครางออกมาเสียงหลง


        "อย่าดื้อ"


        "ก็กูบอกว่า...อ๊า!"


        "ถ้ามึงไม่ขยับ ก็นั่งค้างกันแบบนี้เลยเป็นไง กูจะอยู่ในรูมึงแบบนี้ทั้งคืน" ไฟว่าเสียงเรียบ ปืนมองหน้าอีกคนด้วยความไม่พอใจแต่สุดท้ายร่างโปร่งก็ต้องยอมขยับสะโพกขึ้นลง เพราะเขาตอนนี้เขาปวดหนึบที่แก่นกายไปหมด อยากปลดปล่อยอย่างที่สุด


        "อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า...อ๊ะ...อื้อ..."


        "อื้มมม...ดี...อื้มม" เสียงหวานกับเสียงทุ้มครางสอดรับกันทันทีเมื่อร่างโปร่งเริ่มขยับสะโพกแรงขึ้น แขนเรียวโอบรอบคอของร่างสูงเอาไว้พร้อมกับใบหน้าใสที่เชิดขึ้นด้วยแรงอารมณ์ ยิ่งใกล้จะถึงจุดหมายสะโพกบางก็ขยับเร่งจังหวะเร็วรัวจนในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมา


        "อ๊า!!"


        "แฮ่กๆๆ" ปืนซบใบหน้าลงที่หัวไหล่แกร่งทันทีพร้อมหอบหนักด้วยความเหนื่อย แต่ไม่ทันจะได้พักเหนื่อยนาน ร่างสูงก็อุ้มเขาเข้าเอวลุกออกจากเตียงพาไปยังผนังห้องก่อนที่บทรักรอบที่สองจะเริ่มขึ้น...หลังจากที่พายุอารมณ์จบลงไฟก็มานั่งเสยผมอยู่ปลายเตียงโดยมีร่างเปล่าเปลือยที่ถูกคลุมด้วยผ้าห่มของปืนนอนหลับอยู่บนเตียง ไฟรู้ว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าเขารุนแรงกับอีกคนมาก แต่เขาไม่สามารถห้ามตัวเองได้จริงๆ ตอนแรกยอมรับว่าเดือดมากที่คิดว่าปืนถูกลูซข่มขืน ทั้งเดือด ทั้งรู้สึก...ไม่ดี ใช่...มันเป็นความรู้สึกที่เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ามันคืออะไร เพียงแค่คิดว่าอีกคนไม่ได้เป็นแค่ของเขาคนเดียวก็รู้สึกเจ็บเหมือนมีอะไรมาแทงที่อวัยวะในหน้าอกด้านซ้าย แม่งๆ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอาการแบบนี้มันคืออะไร ที่รู้คือไม่ชอบและไม่พอใจที่สุด! แต่หลังจากที่รู้ว่าปืนไม่ได้ถูกลูซข่มขืนอารมณ์ที่เดือดดาดก็ลดลงแต่อารมณ์ทางเพศของเขาไม่ได้ลดลงตาม กว่าจะยอมปล่อยอีกคนก็กินเวลาไปกว่าสามชั่วโมง

         “อื้อออ” เสียงครางเบาๆ จากร่างโปร่งดังขึ้นทำให้ไฟหันไปมองทันที คิ้วหนาขมวดมุ่นทันทีเมื่อเห็นว่าอีกคนมีใบหน้าซีดเซียวผิดปกติ


          “ปืน...ชิบ ตัวร้อนจี๋” ไฟว่าออกมาทันทีเมื่อสัมผัสเข้าที่ตัวของปืนที่ตอนนี้ตัวร้อนจี๋ราวกับไฟ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วใกล้เช้าแล้วด้วยคงไม่สามารถตามหมอมาได้ เขาคงต้องดูแลอีกคนไปพลางๆ ก่อน ว่าแล้วร่างสูงก็ลุกออกจากเตียงนอนเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำอุ่นใส่กะละมังพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กเดินถือออกมาที่เตียงนอน

        “อื้อออ” ปืนครางลำคออีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่แตะลงที่ลำคอ

         “เชี่ย มาครางอะไรตอนนี้วะ” ไฟว่าพร้อมขมวดคิ้ว มือหนาเอาผ้าขนหนูเช็ดตามซอกคอและใบหน้าของปืนอย่างเงอะงะเพราะไม่เคยทำให้ใครมาก่อน แต่ที่ทำให้ปืนก็เพราะ...เพราะ...แม่ง ไม่รู้เว้ย!...รุ่งเช้า...พอท้องฟ้าสว่างปุ๊บไฟก็สั่งให้ลูกน้องไปตามหมอมาทันที โดยที่เขาจัดการใส่เสื้อผ้าให้ปืนเรียบร้อยแล้ว ร่างโปร่งยังคงตัวร้อนอยู่แต่ก็ไม่เพ้อด้วยพิษไข้เหมือนตอนเช้ามืดแล้ว


          “คนไข้เป็นไข้เพราะ...เอ่อ....แผลตรงนั้นน่ะครับ หมออยากให้งดเพศสัมพันธ์สักระยะ ส่วนยาที่ต้องให้คนไข้กินก็มีสามอย่างครับ และหมอก็จะให้ยาทาตรงนั้นไว้ด้วย แผลจะได้หายเร็วครับ” ไฟพยักหน้ารับนิดๆ กับคำพูดของหมอก่อนจะสั่งให้ลูกน้องพาหมอไปส่ง ตาคมมองไปยังร่างโปร่งที่ยังคงหลับใหลอยู่ด้วยพิษไข้ ใบหน้าใสที่ซีดเซียวมีสีขึ้นมานิดหน่อยทำให้พอใจชื้นขึ้นมาบ้าง ทำไมต้องรู้สึกห่วง...ทำไมต้องมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นกับเขากันวะ!...หัวค่ำ...ตากลมค่อยๆ ลืมขึ้นช้าๆ พร้อมกับความรู้สึกแรกที่โลดแล่นเข้ามาคือ...เจ็บ เจ็บระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะที่ช่องทางด้านหลัง พอคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนปืนก็กำมือแน่นด้วยความโกรธ เมหตุการณืเมื่อคืนมันเกิดไปจริงๆ มันเลสร้ายไม่ต่างกับเหตุการณ์ครั้งนั้น เขาโกรธไฟแต่ที่โกรธมากกว่าคือโกรธตัวเอง โกรธที่ตัวเองเผลอไผล โกรธที่ตัวเองยอมเป็นที่ระบายความใคร่ให้กับคนเลวๆ นั่น!


        “ตื่นแล้วก็ลุกมากินข้าวกินยา” เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้ปืนหันไปมองทันที ก่อนจะพบกับไฟที่นั่งอ่านแฟ้มงานอยู่ที่โซฟาปลายเตียง ปืนไม่ตอบรับแต่อย่างใดพร้อมกับพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้น


          “อ๊ะ” เสียงร้องของร่างโปร่งทำให้ไฟขมวดคิ้วทันที มือหนาวางแฟ้มเอกสารในมือก่อนจะเดินไปที่เตียงทันที


          “มึงจะไปไหน?”


          “อย่ามายุ่งกับกู” ปืนว่าด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว


          “อย่ามาปากดี”


          “ทำไม? ถ้าปากดีจะทำอะไรกูอีก” ปืนว่าพร้อมมองหน้าไฟด้วยสายตาที่เกรี้ยวกราด


          “กูไม่อยากลงโทษคนป่วยอย่างมึง แดกข้าวและแดกยาซะ”


          “กูบอกว่าอย่ามายุ่งกับกูไง!”


เพล้ง

ชามข้าวต้มในมือไฟถูกปัดลงพื้นจนแตกกระจาย ไฟมองหน้าปืนด้วยอารมณ์หงุดหงิดทันที ทั้งๆ ที่เขาพยายามทำดีกับมันอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนแต่มันกลับพยศใส่ มันทำให้เขาหงุดหงิดเพิ่มมากขึ้น


          “เป็นเชี่ยอะไรวะ! อย่ามาทำอวดดีกับกูนะ!”


          “ทำไม? กูจะทำแล้วมึงจะทำไม? หรือจะทำเรื่องเชี่ยๆ แบบเมื่อคืนอีก คนเลวๆ อย่างมึงมันก็ดีแต่ อื้อออออ” เสียงหวานถูกดูดกลืนไปในลำคอทันทีเมื่อริมฝีปากหนาประกบลงมา ปืนพยายามดิ้นขัดขืนอีกคนแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงไฟได้ เมื่อจูบจนพอใจไฟก็ถอนริมฝีปากออกมา

       “เลว”

      “เออ กูเลว” ไฟตอบรับหน้านิ่ง

      “กูเกลียดมึง”

      “เออ เกลียดกูนักก็ไสหัวออกไป” คำพูดที่เหมือนคำขับไสไล่ส่งของไฟทำให้ปืนชะงักไปทันที อยู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บหน่วงที่อวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายขึ้นมา

        “เออ กูไปแน่” ปืนว่าออกมาก่อนจะพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นแม้ว่าจะยากลำบากแค่ไหน เจ็บแค่ไหนแต่เขาก็กัดฟันทน จนในที่สุดร่างโปร่งก็สามารถลุกออกจากเตียงได้สำเร็จและจากนั้นปืนจะเดินออกจากห้องของไฟทันที


        “แม่งเอ๊ย!” ไฟมองตามร่างโปร่งไปก่อนจะสบถออกมาอย่างหงุดหงิด!...ปืนพยายามพยุงตัวเองกลับมาบ้านพักและก็พบว่าน้องชายของเขายืนอยู่และเหมือนกำลังตามหาเขา


          “พี่อยู่นี่” ปืนพูดขึ้นทำให้ปลายหันมาทันที


          “พี่ปืนนนนน”


          “ปลาย อ๊ะ”


          “พี่ปืนเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” ปลายถามขึ้นด้วยสีหน้าแปลกใจ ปืนทำหน้าเจื่อนทันทีเพราะเมื่อกี้ที่ปลายกอดเขาแรงทำให้สะเทือนไปทั่วร่างกายโยเฉพาะตรงนั้น


          “เปล่าๆ เอ่อ...ขอโทษนะที่พี่ไม่ได้ไปรับ พี่ไม่ค่อยสบายน่ะ”


          “แล้วอาการดีขึ้นหรือยังครับ หน้าพี่ปืนยังซีดๆ อยู่เลย” ปลายถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง


          “เบาแล้วล่ะ ว่าแต่เราเถอะ...ไปไหนกับคุณรันมา กลับเสียค่ำเชียว ได้ข่าวว่าออกจากโรงพยาบาลตั้งแต่สิบโมง” ปืนถามยิ้มๆ


          “สวนสนุกน่ะครับ”


          “หืมมม? น้องผมมองเห็นวันแรก ผู้จัดการก็พาน้องผมไปผจญภัยเลยหรือไงครับ?” ปืนหันไปพูดกับรัน


          “เปล่านะพี่ปืน ปลายขอให้คุณ...เอ่อ...พี่รันพาไปเอง”  


          “พี่รัน?” ปืนทำหน้าสงสัยทันที


          “เอ่อ...คือปลาย”


          “ฉันกับปลายเราคบกันแล้ว”


          “จริงเหรอปลาย?” ปลายพยักหน้ารับด้วยใบหน้าแดงก่ำ


          “พี่ปืนไม่ว่าใช่มั้ยที่ปลาย...”


          “พี่จะว่าอะไรปลายล่ะ ปลายรักใครพี่ก็รักคนนั้นแหละ” ปืนว่ายิ้มๆ แต่นัยน์ตากลับไม่ยิ้มด้วยเพราะอะไรบางอย่างมันทำให้เขายิ้มไม่ออก

        “งื้ออออ รักพี่ปืนที่สุดเลยยย” ปลายโผกอดพี่ชายอีกครั้ง ปืนกอดน้องชายตอบพร้อมกับในใจที่เต็มไปด้วยความลำบากใจ ใช่...ลำบากใจที่ว่าเขาจะบอกน้องชายยังไง เรื่องที่ว่า...เราจะออกไปจากที่นี่ ออกไปจากคนเลวๆ คนนั้น!










...

เหตุการณ์คู่หลักกับคู่รองอยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน บทพูดเลยก็อปมาเลย 5555 สำหรับดราม่าถามว่ามีมั้ย? คงไม่ต้องบอกหรอกมั้ง? 555555

___จางบิวตี้___

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น