Mooham
email-icon

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนเด็กเกรียน >/////< จะเริ่มติดเหรียญหลังจากที่อัพไปแล้ว2วันนะคะ

ตอนที่6 อีกมุมของไนท์

ชื่อตอน : ตอนที่6 อีกมุมของไนท์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2560 12:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 อีกมุมของไนท์
แบบอักษร

​บ้านไนท์

​รถหรูเคลื่อนมาจอดที่หน้าบ้าน. ร่างบางเปิดประตูเดินลงจากรถทันที  ถ้าไม่ติดว่ายายณี ขอไว้ เขาจะไม่ยอมมาเด็ดขาด อยากจะบ้าตาย ไอผอ. นี่ มันหล่อน่าคลั่งไคล้ตรงไหน ก็ตอนออกมาจากโรงเรียน อี้ฟานแวะตลาดทางเข้าบ้านเขา แล้วก็ชวนเขาไปซื้อของฝากยายณี   คือแบบมึึง มาเยี่ยมบ้านไม่ใช่หรอ (?) ชาวบ้านแม่ค้าแม่ขายที่หันมาเจอหน้าก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

ร่างสูงมองตามอีกคนที่เดินลิ่วหายเข้าไปในบ้าน สายตาคมลอบมองรอบๆบ้านอย่งสังเกต ถ้าเทียบกับบ้านหลายๆหลังในระแวกนี้  บ้านไนท์ดูจะหลังใหญ่ที่สุด ดูมีฐานะในระดับหนึ่งเลยทีเดียว หลังจากที่สังเกตพอสมควรแล้ว ร่างสูงก็เดินหิ้วถุงของฝากพะรุงพะรังเดินตามร่างบางไปอีกคน  ทันทีที่เดินเข้าไปถึงในบ้านก็ได้ยินเสียงผู้หญิงวัยกลางคนเอะอะโวยวายอะไรสักอย่าง. 

"ไอไนท์ ทำไมมึงไม่รอผอ. เขาห้ะ"

"โห่ ยายณี ก็ไอผอ. มันอยากช้าเองอะ ขี้เกียจรอ" ไนท์พูดบ่นกับคนเป็นแม่ ไม่รู้จะหลงใหลได้ปลื้ม อะไรกันนักหนา

"มีอะไรกันรึเปล่าครับ"ร่างสูงถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"อร้ายผอ. เองหรอคะ สวัสดีค่ะ" ยายณีรีบวิ่งถลาเข้าไปจับแขนร่างสูงแล้วพูดด้วยท่าทีอ่อนหวาน ร่างบางเบะปากมองบนกับการกระทำของคนเป็นแม่ทันที.  ร่างสูงส่งยิ้มให้อย่างเป็นกันเองก่อนจะนำของไปวางที่โต๊ะด้านข้าง พร้อมกับยกมือไหว้

"สวัสดีครับ เป็นแม่ของไนท์หรอครับ" ร่างสูงถามพร้อมกับเดินไปนั่งลงบนโซฟาสีดำตัวใหญ่ ข้างๆ ยายณี 

"ค่ะ ผอ. อี้ฟาน  ขอบคุณสำหรับของฝากนะคะซื้อมาซะเยอะเลย เอ่อแล้วไอไนท์มันอยู่ โรงเรียนแล้วดื้อมั้ยถ้าดื้อจัดการได้เลยนะคะอนุญาต"ยายณีพล่ามยาวๆออกมา อี้ฟานได้แต่ยกยิ้มให้กับความเป็นมิตรของยายณี 

"แม่"ร่างบางหน้านิ่วคิ้วขมวดทันที  ที่ได้ยินเช่นนั้น. 

"อะไรของแกไอไนท์  แล้วเมื่อวานซืนที่แกไปเก็บดอกไม้บ้านยายหอยเอาไปให้อาจารย์บังอรของแกน่ะ ยายหอยแกเลยมาด่าชั้นเลย หาว่าไม่สั่งสอนลูกตัวเอง แกนี่นะ สร้างความอับอายให้ชั้นตลอดเลยนะ" ไนท์ที่ได้ยินว่ายายณีเริ่มจะเผาตัวเองแล้วก็เดินไปนั่งข้างอี้ฟาน เพราะข้างที่ยายณีนั่งเต็มแล้ว ร่างสูงมองหน้าอีกคน ด้วยสายตาเรียบเฉยเหมือนกำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง ซึ่งไนท์ก็สัมผัสมันได้เช่นกัน 

"พอๆแค่มาเยี่ยมบ้านไม่ใช่หรอ นี่ไงบ้าน เห็นแล้วก็กลับไปไป"ไนท์พูดไล่อี้ฟาน ทันทีที่เห็นมือเหี่ยวของยายณีเริ่มเลื้อยมาจับมือร่างสูงแล้ว แถมยังทำเอนศีรษะมาจะซบร่างสูงอีก  จะบ้าตายแม่กู 

"งั้นผมกลับเลยก็ได้ครับ ไม่อยากรบกวน" อี้ฟานตอบรับพร้อมกับมองหน้ายายณีไปด้วย ไนท์รู้สึกแปลกขึ้นมาทันที. ปกติอี้ฟานจะไม่เคยยอมเขาง่ายๆแบบนี้  สายตาคู่สวยมองใบหน้าหล่อคมคายที่ดูเรียบเฉยเสียจนคนมองมิอาจเดาความคิดได้  

"อะ เอ่อ อย่างนั้นหรือคะ  ถ้าผอ. สะดวกวันไหนมาทานข้าวด้วยกันนะคะ"ยายณีพูดตอบอย่างเสียดาย  พลางมองหน้าลูกชายตัวเองอย่างคาดโทษที่บังอาจไล่ผอ.

"ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ"ร่างสูงยกมือไหว้อย่างนอบน้อมก่อนจะเดินออกไป ยายณีมองตามเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปเก็บผ้าที่หลังบ้านต่อ ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความรู้สึกบางอย่าง.  สองขาเล็กสาวเท้าเดินออกไปอย่างไม่รู้ตัว 

"อี้ฟาน"ไนท์เรียกชื่ออีกคนแบบที่ว่าร่างกายไปก่อนความคิด  ความสับสนและความรู้สึกหลายอย่างตีกันยุ่งเหยิง. ร่างสูงหันกลับมามองหน้าไนท์ด้วยสีหน้าและแววตาเช่นเดิม  

".........."

"เป็นอะไร" ร่างบางถามพร้อมกับสบตาอีกคนไปด้วย แต่กลับเป็นอี้ฟานเองที่ละสายตาออกมา

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ กูจะให้บังอรมาเยี่ยมบ้านแทนละกัน. มึงจะได้ไม่ต้องลำบากใจไง"ร่างสูงพูดแค่นั้นก็หันหลังเตรียมจะเดินออกไป ร่างบางยืนอยู่กับที่ ไม่ได้ขยับไปไหน ทำไมมันหน่วงแบบนี้วะ. 

"กูพูดหรอฟานว่ากูลำบากใจอะ มึงเป็นเชี้ยไรก็พูดดิวะ"ร่างบางตะโกนเสียงดัง. เขาหงุดหงิดกับความรู้สึกตัวเองแล้วก็หงุดหงิดที้อี้ฟานเป็นแบบนี้ด้วย  ร่างสูงไม่ได้ตอบ สองขาแกร่งเดินขึ้นรถหรูแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว  ทิ้งให้อีกคนมองตามไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย



****************************

To be continued...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}