Mooham
email-icon

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนเด็กเกรียน >/////< จะเริ่มติดเหรียญหลังจากที่อัพไปแล้ว2วันนะคะ

ตอนที่ 5 เยี่ยมบ้าน

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 เยี่ยมบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.6k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2560 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 เยี่ยมบ้าน
แบบอักษร

วันต่อมา....

​ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าของอาจารย์สมศรีเดินเข้ามายืนในห้องเรียนก่อนจะพูดขึ้น  

​“อ้าวนักเรียนม.6/7 เงียบค่ะ วันนี้อาจารย์มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ”เสียงอาจารย์สมศรีดังขึ้นแทรกทุกบทสนทนา  ทุกคนเงียบพร้อมกับหันมองอาจารย์อย่างสนใจและรอฟังสิ่งที่อาจารย์จะพูดต่อจากนี้  ไนท์ยังคงนั่งเล่นเกมส์ในมือถือไม่สนใจโลก  ส่วนแก๊งค์ไนท์ คนอื่นๆ ก็เงยหน้าปรือตาขึ้นมามองหน้าอาจารย์ที่ปรึกษาอย่างงัวเงีย   

"ไอไนท์ ฟังชั้นหน่อย  ชั้นไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายแกเลยจริงๆ"อาจารย์สมศรี ที่ตั้งท่าจะพูดก็เห็นไนท์กำลังนั่งเล่นเกมส์ในมืออย่างเมามันส์    ก็อดที่จะพูดด่าออกมาไม่ได้  ซึ่งเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆก็แค่มองนิดๆไม่ได้สนใจอะไร  เพราะไนท์กับอาจารย์สมศรีเป็นมวยคู่เด็ดกันอยู่ประจำอยู่แล้ว  

"โห่ จารย์ศรี จะพูดไรก็พูด ผมฟังอยู่"ไนท์ตอบทั้งที่ยังคงเล่นเกมส์ในมือถืออยู่  อาจารย์สมศรีกรอกตาอย่างเอือมๆ ก่อนจะหันมาสนใจนักเรียนคนอื่นแทน  

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป  ชั้นจะไปเยี่ยมบ้านทุกคน  เริ่มจากบ้านคนที่อยู่ใกล้โรงเรียนก่อน  คือ แกเลย ไอเผือก  แล้วก็แก ไอไนท์  ผอ.อี้ฟาน เขาจะไปเยี่ยมบ้านแกแทนชั้นนะ"ทันทีที่อาจารย์สมศรีพูดจบ ไนท์เงยหน้าขึ้นมองหน้าอาจารย์แล้วถามต่อ 

"ไปทำไมอะจารย์"

"ชั้นจะไปรู้หรอ"อาจารย์สมศรีตอบปัดก่อนจะชวนนักเรียนในห้องคุยเรื่องอื่น  แก๊งค์ไนท์ต่างมองหน้ากันและกัน คล้ายว่ามีเรื่องต้องคุยกันยาวๆ  ไนท์เม้มปากแน่น  เขาว่า อี้ฟาน ต้องคิดที่จะทำอะไรบางอย่างแน่นอน  ร่างบางหันไปบอกเพื่อนว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาจัดการเอง  แล้ววิ่งออกจากห้องไป

ห้องผู้อำนวยการ

​ในขณะที่ไนท์กำลังวิ่งลงไปด้วยความเร่งรีบ ไม่ทันทีที่จะเดินเข้าไปในห้องผู้อำนวยการ  ขาเล็กเผลอไปสะดุดกับพื้นต่างระดับทำให้ร่างบางเซแล้วทำท่าจะล้ม    อี้ฟานที่กำลังเดินมาพอดีก็ยื่นขาเข้าไปรับร่างอีกคนไว้อย่างรวดเร็ว  ริมฝีปากหยักยกยิ้มที่มุมปากอย่างชอบใจ ไนท์ส่งสายตาให้ร่างสูงแบบจิกๆทันที  ไอสัส กูต้องขอบคุณมั้ย  ร่างบางที่ตั้งตัวได้แล้ว  ก็ทำทีจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะยืนดีๆ  

ไนท์เดินไปลากแขนแกร่งเดินเข้าห้องผู้อำนวยการไปด้วยกัน  อี้ฟานเลิกคิ้วมองหน้าอีกคนอย่างมีคำถาม  

"มึงจะไปบ้านกูทำไม"

เพี๊ยะ

"ไนท์พูดดีๆ"ร่างสูงพูดเสียงเข้มดุร่างบางที่กำลังยืนหน้าง้ำหน้างอมองหน้าเขาอยู่  ไนท์ที่เพิ่งนึกได้ว่าทำอะไรกับอี้ฟานไว้เมื่อวานก็รู้สึกหวาดนิดๆ  มันจะเอาคืนกูมั้ยเนี่ย ตอนแรกกะว่าจะชวนคุยข้างนอก แต่ดันเผลอลากไอผอ.หื่นนี่เข้าห้องอยู่ด้วยกันสองต่อสอง  เพราะงั้นเขาต้องตามน้ำไปก่อน ไม่ได้กลัวเลยจริ๊งจริง 

"แล้ว ผอ. จะไปบ้านผมทำไม มันไม่ใช่หน้าที่ผอ.สักหน่อย"

"เอ็นดูไง^^"ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม  ซึ่งไนท์คิดว่า บางทีมันก็ชัดเจนเกินไป 

"เอ็นดูพ่องสิ"

"หรืออยากดูเอ็น หึหึ"

“มึงแม่ง เหี้ยชิบหาย หื่นกาม ไอสัส”​ไนท์สบถออกมาเสียงดัง เขาตั้งท่าที่จะปล่อยหมัดใส่ร่างสูง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะอี้ฟานเคยขู่ว่าจะเอาเรื่องที่เขาชอบอาจารย์บังอรไปบอกคนอื่นๆ ไม่เหี้ยจริง ทำไม่ได้นะครับ   ผมมันคนอายๆ ขืนอาจารย์บังอรรู้ เขินแย่

"กูยังไม่ลืมเรื่องเมื่อวานนะไนท์  ทำอะไรกูไว้  กูจำได้หมดนะ"อี้ฟานพูดพร้อมกับเดินต้อนร่างบางจนติดกับผนังห้อง  

"อี้ฟานกูขอล่ะ เลิกป่วนกูสักวันได้มั้ย"ไนท์พูดเสียงราบเรียบ  อี้ฟานกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่  เมื่อได้ยินอีกคนเอ่ยปากเรียกชื่อ เขา  ริมฝีปากหนายกยิ้มที่มุมปากนิดๆก่อนที่มือใหญ่จะเลื่อนไปบีบปลายจมูกโด่งเป็นสันเบาๆ  แล้วผละออกมา  สัมผัสจากอีกคน ทำให้ร่างบางถึงกับยกมือขึ้นกุมหน้าอกด้านซ้ายทันที  กูเป็นอะไรวะเนี่ย  ทำไมต้องเขินสายตามันด้วยวะแม่ง  ไนท์คิดพลางเม้มปากแน่น หลุบสายตาลงต่ำอย่างไม่ต้องการจะสบตาอีกคน  ทำไมกูต้องรู้สึกอ่อนยวบอะไรเบอร์นี้ 

"ไนท์"เสียงทุ้มดังขึ้น  อี้ฟานยังคงมองหน้าร่างบางไม่ละสายตาไปไหน  ทำไมมันน่ารักจังวะ  คือมันเป็นผู้ชายแมนๆที่ดูเหมือนพยายามแมน แต่โคตรน่ารัก 

"ไร"ไนท์ตอบเสียงอู้อี้  เขายังคงมองพื้นห้องอยู่เช่นเดิม  

"เย็นนี้พี่ไปเยี่ยมบ้านนะ"ร่างสูงพูดเปลี่ยนสรรพนามตัวเอง  ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองคนพูดทันที  สัส ทำไมต้องพูดเพราะ ทำไมต้องแทนตัวเองว่าพี่ ใจกูสั่น ไอสัส   

Rrrrrrrrrr

​เสียงโทรศัพท์เครื่องบางในกระเป๋ากางเกงนักเรียนดังขึ้น  ไนท์ล้วงหยิบมือถือมาดูรายชื่อก่อนจะกดรับสาย  

[ไนท์  วันนี้มึงจะกลับมากับผอ.ใช่มั้ย]

[ห้ะ] ไนท์พูดเสียงดังมองหน้าร่างสูงไปด้วย  

[จะมากี่โมงโทรบอกกูด้วย เดี๋ยวทำความสะอาดบ้านแปบ ไอหมู  หมาข้างบ้านคาบไก่ยายหอยมากัดในบ้าน ขนกระจายทั่วบ้านไปหมดเลย กูละเบื่อจริงๆ พ่อมึงก็บอกว่าไม่กลับอีกแล้ว ไม่รู้ว่ามันไปมีกิ๊กที่ไหนเปล่า  แต่ก็ช่างเถอะ กูอยากเจอผอ. กรี๊ดดดดดดดด]ยายณีพูดบ่นไปตามประสา โดยไม่วายส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดอย่างดีใจที่จะได้เจอร่างสูงราวกับว่าเป็นสาวแรก  ร่างบางมองหน้าอีกคนที่กำลังอมยิ้มอยู่อย่างหมั่นไส้ก่อนจะเดินไปหยิกเอวของอีกคนแรงๆ อี้ฟานนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ก่อนจะชี้นิ้วคาดโทษร่างบาง   

ติ๊ด

​เสียงสัญญาณถูกตัดไปเสียดื้อๆ  ยายณีเหมือนแค่โทรมาบ่นๆแล้วจากไป ไนท์ได้แต่ถอนหายใจยอมรับสภาพ ที่ว่า ยังไงเย็นนี้อี้ฟานต้องไปเยี่ยมบ้านเขาแน่ๆ เพราะยายณี แอบปลื้มปริ่มอี้ฟานอยู่ ไม่น้อยเลย เพราะคนในตลาดลือกันจนหนาหูว่า ผู้อำนวยการคนใหม่ ยังหนุ่ม ยังแน่น แถมยังหล่อโอปป้าวัวตายควายล้ม จนยายณีอยากเจอหนักมาก ขืนเขาปฏิเสธไป คงโดนยายณีปาครก สาก ถัง กะละมัง ใส่กะบาลแน่นอน 

"แม่ว่าไง"

แม่พ่องงงงงง   กูเขิน >////////<

"จิ๊ ยุ่งกับกูจังเลยนะ"ร่างบางตีหน้ายุ่งแล้วตอบ  

"เลิกเรียนรอที่รถนะ"อี้ฟานพูดยิ้มๆก่อนจะเดินไปนั่งทำงานที่โต๊ะต่อ


******************************************

To be continue......




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}