ตังตังเม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น : ตังตังเม

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 321

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2560 13:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

ตอนที่ 8

วันนี้เป็นเช้าที่แสนสดใส วันนี้ฉันต้องไปโรงเรียน เฮ้อออ เป็นโรงเรียนที่ฉันไม่อยากไปมากเลย ไมรู้เหมือนกันน่ะว่าทำไมเพียงแต่ว่าฉันมีความรู้สึกว่ามันไม่อยากไปอ่ะ ไม่อยากไปคือไม่ไปจบ แต่ตอนนี้มันจะสายแล้วน่ะ ทำไมยัยพายยังไม่ตื่นก็ไม่รู้ ไปเรียกหน่อยดีกว่า  ก็อก ก็อก ก็อก  ยัยพาย แป่ะ แป่ะ แป่ะ ยัยพาย แกตื่นยังเนี่ย ยัยพายอาร์ มันจะสายแล้วน่ะ ยิ่งเรียกก็ยิ่งเงียบ โอ้ยยยอะไรเนี่ย บอกว่าให้รีบเข้านอนเดี๋ยวตื่นสาย  ยัยพาย ก็อก ก็อก ก็อก ยัยพายอาร์ตื่นเดี๋ยวนี้น่ะ ไม่รู้ว่าฉันจะปลุกมันยังไงเเล้วเนี่ย ในห้องนอน  ก็อก ก็อก ก็อก ยัยพายอาร์แกตื่นเดี๋ยวนี้น่ะถ้าไม่ตื่นฉันจะไปโรงเรียนก่อนแกแล้วน่ะ หืออ ฉันยังนอนไม่อิ่มเลย ไปไหนหว่า โรงรงโรงเรียนอะไรหว่า หืม แต่ฉันก็ต้องตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องไปเรียน โอ้ย ตายแล้ว ยัยเมย์ด่าแน่เลย แล้วเสียงเมื่อกี้นี่ใครอ่ะ 

"ก็อก ก็อก ยัยพายถ้ายังไม่ตื่นน่ะฉันไปก่อนแกจริงด้วย" หืมชัดเลยยัยเมย์นี่หว่า แล้วฉันก็ต้องรีบลงจากที่นอนแล้ววิ่งไปเปิดประตูห้องเพื่อให้ยัยเมย์เข้ามา  แกร็ก เเอ๊ดดดด เปิดปุ๊ปเจอหน้ามุ่ยปั๊ปเลยแฮ่ะๆ 

 "นี่แกพึ่งตื่นหรอยัยพายเน่า" หืม เอาเน่ามาจากไหนล่ะเนี่ย 

"เอาเน่ามาจากไหน ฉันชื่อพายอาร์น่ะเมย์" ไปเอามาจากไหน ชอบเปลี่ยนชื่อให้เพื่อนจริงๆยัยนี่หนิ

 "ก็ตอนนี้ไง แกไม่อาบน้ำ เน่าหมดแล้วเนี่ย" ได้ฟังดังนั้นฉันเลยดมกลิ่นของตัวเองดูแต่มันก็ไม่มีกลิ่นน่ะ 

"เออ จะยังไงก็ช่างแกรีบไปอาบน้ำเลย มันจะถึงเวาไปเรียนแล้วหนิ อีกนานอยู่หรอก " นานแล้วมาเรียกฉันทำไมเนี่ย ปากบอกไม่อยากไป แต่แต่งตัวไว้แล้วเนี่ยน่ะ ไม่ไหวจริงๆเลยเพื่อนฉัน 

"โรงเรียนปิดประตูตอนกี่โมงอ่ะเมย์'' เออฉันลืมไปเลยว่าโรงเรียนปิดประตูตอนไหน ลืมถามมี้อ่ะ 

"แปดโมงครึ่ง" พูดได้หน้าชิวมากๆเลย ก็น่ะ เธอทำธุระทุกอย่างเสร็จหมดแล้วเหลือแต่ฉันที่ยังไม่เสร็จ แล้วตอนนี้กี่โมฃแล้วอ่ะ

 "ตอนนี้กี่โมงแล้วหรอ ห่าวว"พูดเสร็จฉันก็ง่วงนอนอีกล่ะ เฮ่อะๆ

 "ก็ไม่สายเท่าไหร่น่ะ" เออดี ไม่สายเท่าไหร่ ฉันจะได้อาบน้ำนานๆหน่อย แต่ทำไมเวลาพูดต้องมองฉันเหมือนฉันทำอะไรผิดอย่างนั้นแหละ 

"ก็บอกเวลามาดิ จะได้กะเวลาอาบน้ำถูกเนี่ย" ใช่แล้วล่ะฉันน่ะจะแช่น้ำอุ่นซะหน่อย

 "ก็ แปดโมงตรงแล้วอ่ะ ไม่สายหรอก จะทำอะไรก็ให้รีบๆทำน่ะ ไม่สายหรอก ไม่สาย งั้นฉันไปรอข้างล่างน่ะ" แล้วเมย์ก็เดินลงไปรอฉันอยู่ข้างล่าง จะอาบน้ำกี่นาทีดีน๊าาาหรือจะชั่วโมงดี ตอนนี้กีาโมงน่ะ แปดโมงตรงหรอ อ่อๆพอดี แต่โรงเรียนปิดเท่าไหร่น่ะ เออ เออ แปดโมงครึ่ง เอ.. แปดโมงกัยแปดโมงครึ่งเนี่ยห้างกันกี่ชั่วโมงหว่า เอ๊ะแปดโมงตรง กับแปดโมงครึ่ง นี่มันสายมากเลยน่ะ ตายๆฉัน จะอายกี่วิดีละเนี่ยถึงจะทันโอ้ยย ก็นึกว่าจะเหลือเวลาเป็นชั่วโมงที่ไหนได้ เหลือเป็นวิก็ไม่ทันแล ้วน่ะ โอ้ยยย  ตอนนี้ยัยพายคงจะวุ่นอยู่กับการแบ่งเวลาอยู่มั้งเนี่ย บอกให้รีบไปนอน ไปเรียนวันแรกก็สายล่ะ สองคนนั้นฉันให้ไปก่อนแล้วล่ะ ฉันเลยรอนึกว่าจะแต่งตัวแล้วซะอีกที่ไหนได้ ยังไม่ตื่น ดีน่ะที่ฉันยังไปปลุกไม่งั้นคงจะไม่ตื่นไปเรียนแน่ๆเลย ระหว่างรอยัยพายอาบน้ำแต่งองค์ทรงเครื่องของมันอยู่ ก็มารู้จักกับฉันดีกว่า จำฉันได้ไหมเอ่ย วันที่ฉันไปรับยัยพายที่สนามบินไง อาจจะรู้ชื่อฉันมาบ้างแล้วแต่ฉันก็จะแนะนำตัวให้รู้จักกันก่อนเนาะ ฉันเมย์เลอร์ ป๊อปปี้ชอบเรียกฉันว่าตังเม ฉันก็ไม่รู้น่ะว่าทำไมถึงเรียกว่าตังเม เลยถาม ป๊อปบอกว่า หน้าฉันเวลายิ้มมันหวาน เลยเรียกฉันว่าตังเม ( มันเกี่ยวเร้อออ) นั่นสิเกี่ยวหรอ แต่ก็ช่าง ฉันชื่อจริงว่า นางสาวพิทยารัตน์ พิโรธไพศาลอภิหารสกุล ฉันอายุ 18 ปีแล้ว ส่วนสูงก็ 167 เซนติเมตร ส่วนน้ำหนัก ก็ 45 กิโลกรัม หนักไปไหม ไม่หรอกเนาะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ที่บ้านฉันทำธุรกิจการบิน พวกสนามบินต่างๆนี่แหละ ฉันน่ะ เป็นคนตรงๆ เวลาพูดก็ตรงๆไม่อ้อมค้อม จะอ่อมทำไมเปลืองเวลา ฉันไม่ได้หยิ่งน่ะ แค่ไม่อยากพูดเฉยๆ แต่นั้นเอง แม่ของพวกเราเป็นพี่น้องกัน ที่นามสกุลไม่เหมือนกันก็นามสกุลพ่อ คนละพ่อก็นามสกุลไม่เหมือนกันสิเนาะ หรือตจะเหมือนกันช่างมัน ช่างของนามสกุลไปเถอะ มาเข้าจรงที่ยัยพายยังไม่ลงมาเลยเนี่ย และมันก็เลยเวลาปิดประตูมาได้ 10 นาทีล่ะ เผื่อเวลาไปโรงเรียนอีก แต่ดีหน่อยที่ไม่ไกลมากเท่าไหร่ แต่ว่าเมื่อไหร่จะลงมาเนี่ย 

"มาแลเวจ้า รอเค้านานไหม" ไม่นานหรอก ตูดจะงอดรากแล้ว "ไม่เลยจ่ะพาย แค่ 40 นาทีเอง ไม่นานหรอกจ้า" พูดประชดไปงั้นแหละ ไปเรียนวันแรกก็สายล่ะ เขาจะให้เราเข้าไหมล่ะทีนี่ 

"แฮ่ะๆ ขอโทษน๊าาา" เฮ้อออ ชอบเอาลูกอ้อนมาอ้อนฉันเพื่อไม่ให้ฉันโกรธและมันก็ได้ผลทุกที 

"เออๆ ช่างเห่อะ เรารีบไปกันเถอะ สองคนนั้นรออยู่ที่โรงเรียนแล้วละ"

 "จ้าา"

 "เอารถเมย์ไปก่อนแล้วกันเดี๋ยวมันจะช้ากว่านี้" ใช่แล้วหล่ะ พายเป็นคนทีาขับรถช้ามากเลย แต่เวลาอยู่ที่สนามแข่วน่ะ ยิ่งกว่าฟาสแปด

 "จ่ะๆ ตามนั้นจ่ะ" แล้วฉันกับพายก็มุ่งหน้าไปที่โรงเรียน โดยการฝ่ารถติดไปก็มันสายแล้วหนิรถเลยติด RAN School ถึงล่ะหน้าโรงเรียน แต่ตอนนี้ประตูโรงเรียนปิดค่ะจะเข้ายังไงอ่ะ 

 "พาย ประตูมันปิดแล้วน่ะจะเข้ายังไง" พายก็มองไปที่ยามเฝ้าประตูพร้อมกับลงจากรถไปหายามคนนั้น แกร็ก ปึก แล้วฉันก็เลื่อนกระจกเพื่อฟังบทสนทนาระหว่างยัยพายกับลุงยาม

 "เออคุณลุงยามค่ะ ช่วยเปิดประตูให้หน่อยได้ไหมค่ะ" 

"คงไม่ได้หรอกครับ มันเป็นกฏน่ะครับ" ยัยพายหันมามองหน้าฉันพร้อมกับทำหน้าเหมือนจะขอโทษที่ตัวเองทำให้ฉันสายไปด้วย

 "แต่หนูพึ่งย้ายมาเรียนเป็นครั้งแรกน่ะค่ะ"

 "......." ลุงยามมองหน้ายัยพาย และก็ครุนคิดอะไรบางอย่างในใจ สักพักลุงยามก็โทรศัพท์หาใครคนหนึ่ง พร้อมกับยื่นให้ยัยพายคุยต่อ พอยัยพายรับไปคุยก็พอจะเข้าใจล่ะ คุยกับ ผ.อ. 

 "สวัสดีค่ะ" .......................

 "ใช่ค่ะ" .................. 

"ขอบคุณค่่ะ" คุยเสร็จยัยพายก็ยื่นโทรศัพท์ให้คุณลุงยามคุยต่อ. หลังจากคุยเสร็จคุณลุงยามก็เปิดประตูให้เข้าไปในโรงเรียน เฮ้อ กว่าจะผ่านเข้ามาได้ก็เกือบจะไม่ได้เรียนละ ตอนทีายัยพายคุยกั ผ.อ. ฉันได้ยินไม่ชัด เลยถาม

 "เออ พายก่อนเข้ามาเธอคุยอะไรกับ ผอ.หรอ" ก็แค่อยากรู้เฉยๆน่ะ 

"อ่อ ผอ.แค่ถามว่าใช่คนที่ย้ายมาใหม่ไหม ได้ชื่อไม่โอนี่ไหม ถ้าใช่ก็ให้เข้ามาได้ ถือว่าเป็นนักเรียนไหม่ แต่ไม่มีครั้งหน้า เพราะกฏต้องเป็นกฏ" ฉันก็พยักหน้าเข้าใจ

 "และเราต้องไปพบ ผอ.ก่อนเข้าไปเรียนด้วยน่ะ ตอนนี้เลย" 

 "อ่อๆ ไปๆ แล้วห้อง ผอ.อยู่ไหนล่ะ"

 "ไมรู้อ่า แฮ่ะๆ" โอยยย ต้องหาห้อง ผอ.อีกหรอเนี่ยอะไรว่ะ 

"งั้นเราถามเด็กแถวๆนี่ดู" ฉันถามพายแล้วเธอก็พยักหน้าตอบรับ 

"อื้อ เอาสิ" พอดีเลยมีน้องคนหนึ่งเดินมาน่าจะอยู่ ม.5 มั้งน่ะ

 "เอ่อ น้องค่ะ" แล้วน้องคนนั้นก็หันมามองพวกฉันสองคน พร้อมกับชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง แล้วฉันก็พยักหน้ารับเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้น้องเขา 

"ใช่จ่ะ " ฉันพูดแล้วก็ยิ้มให้น้องเขาไปหนึ่งที ไม่ได้โปรยเสน่ห์น่ะ แค่น้องเต้าน่ารักเลยยิ้มให้เฉยๆ น้องเขาเป็นผู้ชาย 

 "เอ่อ ครับ พี่มีอะไรจะถามหรอครับ พี่ต้องเป็นนักเรียนทีาพึ่งเข้ามาใหม่แน่เลย เพราะผมไม่เคยเห็น ผมชื่อตั้ม น่ะครับ" น้องเขาพูดพร้อมกับยิ้มให้ฉันคืน ฉันสังเกตุเห็นน่ะว่าแก้มน้องเขาเเดงด้วยอ่ะ น่ารักอ่ะ 

 "พี่ชื่อเมย์เลอร์จ้า เรียกพี่ว่าพีาเมย์ก็ได้น่ะ ส่วนคนนี้ที่ยืนอยู่ข้างกันเนี่ยชื่อ พี่พายอาน์จ้า" 

"หวัดดีจ้า น้องตั้ม" 

 "ครับ หวัดีครับพี่" เห็นน้องยิ้มแล้วน่ารักอ่ะ

 "คือพี่จะถามน้องว่า ห้อง ผอ.ไปทางไหนน่ะจ่ะ พอดีท่านเรียกพบแต่พี่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน"

 "ออ ครับ พี่ตรงไปน่ะครับ แล้วจะเห็นตึกสีฟ้า อยู่ชั้นสามน่ะครับ"

 "จ่ะๆ ขอบใจน่ะ ไว้เจอกันไหมน่ะน้อง" 

ฉันบอกลาน้องเขาแล้วรีบเดินไปหาผอ. เดี๋ยวท่านจะรอนาน




 ***************************************************************** 


มาลงให้อีกตอนแล้วจ้

ความคิดเห็น