M I N I M A L

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ รับรองสนุกชัวร์. You don't worry because My novel is fun.Of cause.

ชื่อตอน : หล่อเลยยย...

คำค้น : Stop lust now!!!! หยุดหื่นเดี๋ยวนี้นะ , น่ารัก , ซัน , เควิล , เชน , หื่น , 4P , ตอนที่สาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2560 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หล่อเลยยย...
แบบอักษร

"กูว่ากูชอบน้องมันว่ะ"

​"........................."

"เงียบกันทำไมว่ะ..." ซันพูด

"......เดี๋ยว!!!....อย่าบอกนะว่าพวกมึง...ไอเชี่ยยยยยย" ซันพูดขึ้นอีกครั้ง เพราะ เค้าได้รู้แล้วว่าเพื่อนสนิททั้งสองของเค้านั้น ก็ได้ชอบร่างบางเหมือนกัน... 

"ก็เออน่ะซิ.....กูว่ากูก็ชอบน้องมันว่ะ....ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้าแล้ว" เควิลพูด

"กูก็ด้วยชวนน้องมันคุยก็แล้ว....ตีสนิทก็แล้วแต่เหมือนน้องมันจะไม่รู้ตัวเลยนะเว้ย" เชนพูด

"ตั้งแต่กูเห็นหน้าน้องมันครั้งแรก กูก็รู้แล้ว ว่าน้องคือคนที่กูตามหา" ซันพูดขึ้น

"แล้วเอาไงล่ะทีนี้.....ชอบน้องทีเดียวสามคน!!!....ถ้าน้องรู้น้องจะตกใจมั้ยว่ะเนี่ย......สาสเอ้ยยยยย" เชนพูดขึ้น

"กูก็ไม่รู้...แต่ที่รู้ๆคือ..เราเพิ่งรู้จักน้องได้ไม่กี่วันเองนะเว้ย....แล้วถึงจะรู้ประวัติของน้องมาบ้างแล้วก็เถอะ เราก็รู้กันอยู่แค่นั้นแต่นิสัยของน้องล่ะ ตัวตนจริงๆของน้องล่ะวะ...รู้จักกันดีแค่ไหนเชียว แล้วพวกเราก็เสือกมาชอบคนเดียวกันอีก.....โอ้ยเครียดโว้ยยย" เควิลพูด

"......คือถ้าพวกเราสามคน คบกับคนๆเดียวกันอ่ะ มันเรื่องปกติสำหรับพวกเรา...เพราะ ก็ใช่ว่าไม่เคยทำ [ยิ้มร้าย..] แต่สำหรับน้องล่ะซิ จะเป็นเรื่องปกติมั้ยว่ะเนี่ยยยย.....เครียดโว้ยยย" ซันพูด

"แต่ว่าเราก็ต้องจีบน้องให้ติดก่อนดิว่ะ จริงมั้ย.....โอ้ยยยยยยยย.....เชี่ยเอ้ยยยย เครียดๆๆๆๆๆ" เชนพูด

.................กึก....กึก....กึก......................

"พี่ๆ......เครียดอะไรกันหรอครับ"

ร่างบางที่เสิร์ฟกาแฟให้ลูกค้าเสร็จแล้วนั้น ก็เดินมาเสิร์ฟอาหารให้พวกพี่ๆต่อ แต่ดันบังเอิญได้ยินที่พวกพี่ๆคุยกัน ว่าเครียดๆอะไรสักอย่าง ร่างบางก็ได้ยินแค่คำว่า เครียดๆนั่นแหล่ะ......ด้วยความสงสัย บวกกับเป็นห่วงที่พวกพี่ๆเครียดด้วยเลยถามออกไปว่าเครียดอะไรกัน เผื่อเค้าจะช่วยได้บ้าง.....

"อ๋อ!!.....ป่าวๆไม่มีไรหรอก แค่...เอิ่มมม....อ้อ!!!ที่ห้าง...ที่ห้างพี่ยอดขายตกนิดหน่อยนะ...แฮะๆ" เควิลพูด

"สะ...สะ..ส่วนๆ...ส่วนพี่!!....เรือยอร์ชที่โกดังมีปัญหาลำนึงเลย..ยังนำลำนั้นออกมาใช้ไม่ได้น่ะ...." ซันพูด

"ฮะๆ!!!....ถึงคิวพี่พูดแล้วหรอ..." เชนพูดกับร่างบาง

"ครับ..."

"อ๋ออออออออออ!!!!.....พี่ก็เครียดเป็นเพื่อนพวกมึงไง.....แฮะๆ" เชนพูดขึ้นเพราะไม่รู้ว่าจะโกหกร่างบางว่าอะไรดี เลยอ้างไปเรื่อย..

"อ๋อ....ครับ...อ้อ!!แล้วที่พี่เควิลพูดว่ายอดขายที่ห้าง กับพี่ซันที่บอกว่าเรือยอร์ชมีปัญหานี่คืออะไรหรอครับ....."

"อ๋อ....ที่บ้านเควิลมันทำธุรกิจเกี่ยวกับห้าง ส่วนที่บ้านไอซันมันทำธุรกิจเกี่ยวกับนำเข้าเรือยอร์ช แล้วก็มีท่าเรือด้วยนะ ส่วนพี่ทำธุรกิจเกี่ยวกับฟิตเนสน่ะ" เชนพูด

"อ๋อ....ครับ........อย่าเครียดกันมากนะครับพวกพี่ๆ มันไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ.....งั้นพวกพี่ๆทานกันไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวผมไปทำงานก่อนนะครับ..ทานให้อร่อยนะครับ"

"......................" ทั้งสามหนุ่มเงียบเมื่อได้ยินคำตอบของร่างบางที่บอกว่าเป็นห่วงพวกเขา นั่นทำให้ทั้งสามหนุ่มนิ่งเงียบไม่พูดอะไรสักคำ เพราะพวกเค้า ​ใจสั่น​เพราะตั้งแต่ที่พวกเขามีคู่นอนหรือ มีแฟนมา.....เค้าก็ไม่เคยเจอใครที่เป็นห่วงพวกเค้าแบบนี้เลย เพราะ คนพวกนั้นก็หวังแต่เงินของเค้ากันทั้งนั้น แต่ดูร่างบางซินี่ขนาดรู้จักกันแบบรุ่นพี่ รุ่นน้องที่มหาลัยยังเป็นห่วงพวกเค้าแบบนี้เลย....ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำให้พวกเค้าแบบนี้ และไม่เคยมีใครทำให้เค้ารู้สึกอยากครอบครองมากขนาดนี้......ยิ่งร่างบางทำแบบนี้พวกเค้าก็ยิ่งรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ......

ร่างบางเห็นร่างสูงทั้งสามนิ่งเงียบหลังจากที่เค้าเองพูดจบ ร่างบางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะตัวเองต้องรีบไปทำงานต่อ เพราะ ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว ร่างบางจึงจะต้องทำงานก่อนแล้วถ้าทำงานเสร็จจึงจะมานั่งคุยต่อ...

.................11:48น. ...................

"พี่ๆครับ...."

"พี่เชน...พี่ซัน...พี่เควิล..."

"....zZ.....zZ.....zZ"  ................เงียบกริบ.................

"พี่ๆคร้าบบบ!!!!!!"

"ฮะๆ....เกิดอะไรขึ้น" เชนตอบ

"อืมมมมม....มีอะไรหรอ....หืม" เควิลตอบ

".............." ส่วนซันนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจาก ตื่นขึ้นมาเฉยๆ

"คือ...ขอโทษนะครับที่ปลุก........แต่ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้วล่ะครับ......ผมกลัวพวกพี่จะหิวน่ะครับ..เลยปลุก.......พวกพี่จะทานอะไรมั้ยครับ เดี๋ยวผมทำให้...หรือถ้าพวกพี่ๆจะออกไปกินข้าวกันข้างนอกก็ได้ครับ"

"อ๋อ......งั้นก็ไปกินข้าวข้างนอกกันก็ได้ เดี๋ยวไปรถไอซันมัน....ไป!!ไปกินข้าวกัน"

"อ๊ะ!!!!!....."

เมื่อเชนพูดจบก็จับข้อมือร่างบางทันที เพราะ เค้าคิดว่าร้านจะหยุดช่วงพักเที่ยงแล้วให้พนักงานสามารถออกไปทานข้าวได้....แต่ มันไม่ใช่แบบที่เค้าคิดไง

"ดะ...ดะ....เดี๋ยวครับ!!!!!..พี่เชน......ผมยังออกไปไม่ได้ครับ"

"หืม....ทำไมล่ะ....ที่นี่เค้าไม่มีให้พนักงานพักเที่ยงหรือไงกัน"

"ป่าวคับ....ที่นี่ให้พักเทีี่ยงได้ครับ จะปิดร้านแล้วออกไปกินข้าวข้างนอกตอนเที่ยงก็ได้ครับ....แต่ว่าผมไม่อยากไปเองแหล่ะ...เพราะว่า ยังมีลูกค้าอยู่เลยครับ ยังไม่อยากไป เพราะไม่อยากทิ้งลูกค้าครับ.......ผมเลยจะทำข้าวกินเองในครัวครับ.....ส่วนพวกพี่ๆออกไปทานข้างนอกก็ได้ครับ"

"อ๋อ......เป็นคนดีจังนะเราอ่ะ ไม่ทิ้งลูกค้าด้วย......น่ารักอ่า" ซันพูดขึ้น ซึ่งแน่นอนล่ะ ร่างบางเขินง่ายมาก.....และตอนนี้หน้าขึ้นสีจัดเพราะเขิน

"ขะ...ขอบคุณที่ชมนะครับ"/ / / / / /

ร่างสูงทั้งสามเมื่อได้เห็นร่างบางที่ตอนนี้เขินพวกเขาอยู่นั้นก็ได้คิดเหมือนกันเลยนั่นก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็ความคิดหื่นๆนี่แหล่ะ.....

' ทำไมถึงได้น่าฟัด และน่าจับกด แบบนี้ด้วยว่ะ ' นี่ก็คือความคิดของทั้งสาม

"งั้นไม่เป็นไร......พวกพี่กินข้าวที่นี่กับรักด้วยดิ ได้ป่ะ?"เควิลถาม

"หืม!!!....พวกพี่แน่ใจหรอครับ.....ผมทำอาหารไม่ค่อยเก่งนะครับ"

"ถึงจะทำไม่เป็นก็ไม่เป็นไร......ถ้ารักทำพี่กินได้หมดแหล่ะ" เชนหยอดร่างบาง

"งั้นก็ได้ครับ........พี่ๆตามเข้ามาเลยครับ"

ร่างสูงทั้งสามเมื่อเห็นร่างบางอนุญาติ ก็เดินตามร่างบางเข้าไปในครัว...และก็นั่งที่โต๊ะเพื่อรอร่างบางทำอาหารให้ เพราะ พวกเค้าทั้งสามไม่มีใครทำอาหารเป็นเลยซักคน ถ้าจะช่วยร่างบางก็กลัวว่าครัวจะพังนี่ซิ เลยขอนั่งเฉยๆดีกว่า...

ในขณะที่ร่างบางกำลังเปิดตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบที่จะมาทำอาหารอยู่นั้น ร่างบางก็ได้วัตถุดิบมา....ซึ่งเมนูทีี่ร่างบางจะทำนั่นก็คือ.....

"พี่ๆครับ.....งั้นผมทำข้าวผัดนะครับ มีใครแพ้อะไรบ้างหรือป่าวครับ ผมจะได้ไม่ใส่ลงไป"

"อ๋อ....พี่ไม่กินกระเทียมนะ ไม่ได้แพ้หรอก แค่พี่ไม่ชอบน่ะ" เควิลพูด

"พี่ไม่กินผักน่ะ พี่เหม็นเขียว" ซันพูด

"พี่กินได้หมด ถ้าสดชื่น" ซึ่งนี่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ก็เชนนั่นแหล่ะ เรื่องหยอดเป็นที่หนึี่ง หยอดจนหน้าร่างบางแดงจนจะเป็นมะเขือเทศแล้วมั้งนั่น...

"โอเคครับ....ผมจะผัดครั้งเดียว แล้วแบ่งใส่จานนะครับ เพราะเดี๋ยวผมต้องไปดูลูกค้าแล้ว"

เมื่อร่างบางพูดจบก็เริ่มทำอาหารทันที เพราะ ต้องทำเวลาหน่อยเดี๋ยวถ้าลูกค้าทานเสร็จจะไม่มีใครคิดเงิน จึงต้องรีบทำอาหาร...........แต่ในขณะที่ร่างบางกำลังทำอาหารอยู่นั้น ก็อยู่ในสายตาของร่างสูงทั้งสามที่มองร่างบางอยู่ตลอด เพราะ ร่างบางทำให้เค้ามีความสุขทุกๆครั้งที่มอง

เมื่อร่างบางทำอาหารเสร็จ ก็นำมาแบ่งใส่จานให้พวกพี่ๆทันที และ ตนเองก็หิวแล้วด้วย เพราะตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าๆแล้ว เค้าจึงกลัวพวกพี่ๆหิว

"เสร็จแล้วครับพี่ๆ........พี่ๆครับเดี๋ยวผมเอาออกไปทานข้างนอกนะครับ พี่ๆทานในนี้ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปรับลูกค้าก่อนนะ"

เมื่อร่างบางพูดจบก็เดินออกไป พร้อมถือ จานข้าวไปด้วย เพราะ ตอนนี้อาจจะมีลูกค้ามารอเช็คบิลแล้ว........ส่วนทางด้านสามหนุ่มนั้นก็ไม่ได้ตามร่างบางไปเพราะกลัวจะไปเกะกะร่างบางทำงาน จึงจะนั่งทานในนี้ให้เสร็จก่อน......แล้วถึงจะเดินไปหา

..........................20นาที ผ่านไป.............................

"โอเค..........เฮ้อออออออออ.....ร้านโล่งแล้ว.......อ้าว!!.......พี่ๆทานข้าวเสร็จแล้วหรอครับ"

"ใช่" ทั้งสามตอบออกมาพร้อมกัน

"แล้วลูกค้าไปหมดแล้วหรอ ร้านโล่งเชียว" ซันถาม

"ครับ......ลูกค้าทานเสร็จก็ไปกันหมดแล้วล่ะครับ........งั้นเดี๋ยวผมเก็บแก้ว กับ จานไปล้างก่อนนะครับ"

"โอเค..." เชนตอบ

และหลังจากที่ร่างบางเก็บจาน,แก้ว และ เช็ดโต๊ะเสร็จแล้วนั้น ก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อที่จะล้างจาน......ซึ่งสามหนุ่มก็เดินมานั่งกันที่โต๊ะในร้าน....แล้วก็เริ่มพูดถึงเรื่องของร่างบาง..

"มึง...แล้วเอาไงดีว่ะ เรื่องน้องเนี่ย" เควิลถามขึ้น

"กูว่าพวกเราก็ทำความรู้จัก หรือ ตีสนิทน้องไปก่อนเถอะ.....หยอดซักนิด...จากนั้นก็เริ่มจีบ" เชนพูดขึ้น

"แล้วถ้าน้องรู้ว่าพวกเราชอบน้องเค้า แล้วน้องเค้ารับไม่ได้ล่ะทำไง เพราะมัน 3ต่อ1 เลยนะเว้ย" ซันพูด

"เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของอนาคต น้องจะชอบเรา จะโอเคกับพวกเราหรือเปล่านั้นมันก็อยู่ที่น้อง.......ตอนนี้เราก็แค่ทำปัจจุบันให้มันดีที่สุดก็พอ เพราะ มันอาจจะเปลี่ยนใจน้องก็ได้นะ ใครจะไปรู้ของแบบนี้" เควิลพูด

"ก็จริงของมึง" ซัน และ เชน พูดขึ้นพร้อมกัน

"แค่ทำตอนนี้ให้มันดีที่สุดก็พอ"ซันพูด

................แกรก................

"อ้าว!!...รักล้างจานเสร็จแล้วหรอ" เควิลถามร่างบาง

"ครับ....ล้างเสร็จแล้วล่ะ"

.................กริ๊งๆ.................

"อ้าว!!..พี่จ๋า..........ลืมของหรอครับ"

"ป่าวจ้าาา.......เพราะ วันนี้พี่เลิกงานเร็วน่ะ.........เอ๊ะ!!...แล้วนี่ใครกันบ้างง่า"

"อ๋อ........นี่พี่ซัน...นี่พี่เควิล...ส่วนนี้คนที่พี่เจอแล้วเมื่อเช้าชื่อ พี่เชน...พวกพี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยผมครับ....ส่วนพี่ๆครับ...นี่พี่จ๋าครับ เจ้าของร้านที่นี่..."

"หวัดดีครับพี่จ๋า" ทั้งสามหนุ่มยกมือไหว้พี่จ๋าเพราะดูๆแล้วพี่จ๋าน่าจะมีอายุมากกว่า [ก็แน่ล่ะซิพี่จ๋า อายุเข้าเลขสามแล้วอ่ะนะ]

"จ้าๆ......ทุกคนตามสบายนะ เดี๋ยวพี่ไปเก็บของแป๊ปนึง เดี๋ยวมา"

"ครับ" ทั้งสามหนุ่มตอบ รวมถึงร่างบางที่ตอบรับด้วยเช่นกัน

...............5 นาที ผ่านไป.................

"รักๆ........วันนี้พี่อนุญาติให้รักกลับก่อนได้นะ เพราะ วันนี้พี่กลับเข้าร้านเร็ว เดี๋ยวพี่ทำที่เหลือเอง"

"ไม่เป็นไรนะพี่จ๋า....ความจริงผมอยู่เป็นเพื่อนพี่จ๋าก็ได้นะ"

"หึย....ไม่เป็นไรเจ้าน้องรัก เพราะพี่ไม่ได้เข้าร้านมาทำกาแฟเองนานล่ะเหมือนกัน อีกอย่างพี่คิดถึงเครื่องคั่วกาแฟมากกกก" พูดจบพี่จ๋าก็โผเข้ากอดเครื่องคั่วกาแฟทันที เพราะซื้อมาแพงมาก เลยรักเป็นพิเศษ

"อ้อ!!...แล้วอีกอย่างเราก็พาพวกพี่ๆของเราไปเที่ยวด้วยซิ มาอยู่ที่นี่เบื่อแย่อ่ะ"

"อืมมมมม.....จริงซินะ....งั้นก็ได้ครับ ผมไปล่ะนะพี่จ๋า..บายยย"

"จ้า.....บายยย...ไว้เจอกันหนุ่มๆ"

"ครับ....ลานะครับ" ร่างสูงทั้งสามไหว้ลาพี่จ๋า ก่อนที่จะเดินมายังรถของตัวเอง

"พี่ๆครับ......พี่ๆจะไปที่ไหนหรือป่าวครับ พี่ๆไปก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมกลับเอง"

"ไม่เป็นไร พวกพี่ว่างทั้งวัน....เราจะไปไหน พี่ก็ไปด้วย" เชนพูดขึ้น

"งั้นนนนน........ไปเดินเล่นกันมั้ยครับ ผมรู้จักสวนสาธารณะที่นึง มีให้อาหารนก กับ อาหารปลาด้วยนะครับ..ผมชอบไปให้อาหารนก กับ ปลา ที่นั่น....เวลาผมไปที่นั่นแล้ว รู้สึกผ่อนคลายมากเลย ผมเลยอยากให้พี่ๆลองไปที่นั่นดูบ้าง เพราะเห็นวันนี้พี่ๆเครียดกัน ไปที่นั่นอาจจะดีขึ้นก็ได้นะครับ"

"อืม.....เป็นความคิดที่ดีนะ.....งั้นรักไปรถพี่ละกัน เพราะ เมื่อเช้าไอเชนมาส่งใช่ป่ะ.....งั้นตอนนี้ก็ให้พี่พาไปเอง เดี๋ยวรักบอกทางพี่ด้วยนะ" เควิลพูดขึ้น

"ได้ครับ..." จากนั้นร่างบางก็เดินขึ้นไปบนรถของเควิล ส่วนเควิลก็อ้อมไปยังฝั่งคนขับแล้วเริ่มเดินทางทันที

"งั้นไป....เราไปกันดีกว่า" เชนพูดขึ้นกับซัน แล้วก็แยกย้ายกันเดินขึ้นรถตัวเอง

.................................14:56น. .....................................

"ถึงแล้วครับที่นี่แหล่ะครับ"

"หืมมม.....บรรยากาศดีน่ะเนี่ย" เชนพูด

"เออจริงด้วย" เควิลพูด

"นู้นไง....มีคนขายอาหารปลาอยู่ไปซื้อกัน...ป่ะ" ซันพูดขึ้นแล้วก็เนียนๆไปจับข้อมือร่างบางให้เดินไปกับตนด้วย ทำให้ร่างสูงอีกสองคนได้แต่ขมุบขมิบปากด่าอยู่เบาๆ

"เอากี่ซองดีครับ พี่ซัน" ร่างบางถาม

"เหมา...ไม่ต้องทอน" ซันพูดแล้วก็ส่งแบงค์พันให้แม่ค้าทันที

"ฮ่ะ!!" ร่างบางก็ตกใจเมื่อเห็นร่างสูงเหมาซองอาหารปลามาหมดเลย......แต่ก็ใช่ว่าเค้าเองจะไม่รู้ว่าความจริงแล้วนั้น ร่างสูงไม่ได้รักสัตว์หรอก แค่อยากทำบุญเฉยๆ เพราะ เค้าเองก็ดูออกว่าร่างสูงต้องการจะให้เงินแม่ค้า เพราะ แม่ค้าดูน่าสงสารมาก แต่งตัวโทรมๆมากับ หลานชายคนนึง แล้วตอนที่แม่ค้าได้ยินว่าไม่ต้องทอนนั้น....เค้าน้ำตาคลอด้วยความดีใจ แถมยังพูดขอบคุณไม่หยุดอีกด้วย ซึ่งที่ร่างสูงให้ก็คงไม่ได้อยากได้อาหารปลาหรอก แต่คงแค่อยากทำบุญ [ปิดทองหลังพระงี้] ..........ร่างบางก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจนี่ชื่นชมเลย เพราะเค้าใจหล่อมาก

​_____________________________________________________________________

​วันนี้มาดึกๆ5555 ฝากติดตามกันด้วยน้าาาาาา ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา.........ใครที่เข้ามาอ่านแล้วไรท์ขอเปลี่ยนชื่อตอนน้าาจากคนที่ใช่ เป็น หล่อเลยยย

ความคิดเห็น