A'vigetor

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามงานเขียนของนักเขียนตัวเล็กๆ ที่มีฝัน ที่อยากจะถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ ผ่านตัวหนังสือให้ทุกคนมีความสุขนะครับ A'vigetor

ชื่อตอน : แนะนำตัว..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2560 01:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แนะนำตัว..
แบบอักษร


สวัสดีครับ

ผมชื่อนายนภัส เป้าใหญ่ ชื่อเล่น แอนดริว สูง 180 หนัก 60 อายุ 17 ปี เรียนอยู่ชั้นม. 6 แต่อย่าไปสนเรื่องนามสกุลผมเลย เพราะคนอื่นๆ ก็ล้อผมมาหมดแล้วทันทีที่ผมบอกนามสกุลตัวเองออกไป สายตาทุกคู่ก็หันมามองจับจ้องที่เป้าของผมเป็นตาเดียว ซึ่งตอนเด็กที่ผมยังไม่รู้อะไรก็ไม่อายหรอกครับ แต่พอขึ้นมัธยมที่มันรู้แล้วว่าหมายความว่ายังไง ทุกครั้งที่ต้องเอ่ยถึงนามสกุล ผมก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอามือมาปิดบังตรงนั้นเอาไว้ก่อน จนบางคนที่ไม่ได้คิดอะไรก็กลับต้องมาคิดว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ที่ใหญ่ 


ซึ่งจริงๆ แล้วของผมมันก็ใหญ่จริงๆ แหละ คงเพราะผมเป็นลูกครึ่งด้วยมั้ง แต่ว่าพ่อผมเสียไปตั้งแต่ผมยังเล็กๆ แล้วครับเลยจำความไม่ได้ และแม่ก็ไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังมากนัก นอกจากรู้ว่าพ่อเป็นคนนอรเวย์ก็เท่านั้น


ผมชอบเล่นกีฬาครับ โดยเฉพาะบาสเกตบอล ผมจะชอบเล่นมากอาจเป็นเพราะตัวผมสูงด้วยแหละ ส่วนเรื่องความหล่อผมขอบอกเลยว่าไม่เป็นสองรองใคร แถมมีหลายคนบอกว่าตาผมสวยเหมือนผู้หญิง ปากก็อิ่มอีกต่างหาก 


ส่วนเรื่องผู้หญิงก็มีเข้ามาจีบผมเยอะมากแต่ผมก็เองไม่เคยเออออห่อหมกกับใครซักคนจนใครก็หาว่าผมหยิ่ง แต่ตรงนั้นก็ไม่ได้ลดความฮอทของผมให้น้อยลงไป เพราะถึงวันวาเลนไทน์ทีไรผมก็แทบจะต้องเอาเข่งมาใส่ดอกกุหลาบที่เขาให้มาซึ่งมันเยอะมากจนแม่ผมยังจัดเป็นช่อเอาไปฝากให้คนที่เช่าบ้านเราได้อีกต่างหาก


ส่วนเรื่องเซ็กซ์เหรอลืมไปได้เลยครับ แม้จะผ่านมาจนอายุจะสิบแปดผมก็ยังไม่เคยผ่านหญิงใดมาก่อน อาจจะแถมผู้ชายด้วยก็ได้ครับ หรือจะพูดง่ายๆ ผมพึงฝันเปียกอย่างเดียวเท่านั้น หลายคนสงสัยว่าผมจะเป็นพระอรหันต์กลับชาติมาเกิดหรือเปล่าผมบอกได้เลยครับว่าไม่ขนาดนั้น เพียงแต่มันไม่ใช่ฟีลลิ่งที่ผมต้องการครับ


แล้ววันหนึ่งใครจะคิดว่าคนที่มาเช่าบ้านข้างๆ บ้านผมจะทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้ ขนาดที่ตัวผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยครับ

สวัสดีครับ

ผมชื่อบารมี อิทธิสุข (อ้น) อายุ 23 เรียนอยู่ ปี 2 คณะมนุษยศาสตร์ สูง 182 หนัก 73 ผมเป็นเด็กซิวครับ เพราะกว่าที่ผมจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ก็เล่นเอาแย่ครับ ผมเป็นคนลำพูนครับ ครอบครัวของผมเป็นชาวนาธรรมดาไม่ได้ร่ำรวยเหมือนครอบครัวคนอื่น 


ถามว่าผมมาเป็นโคโยตี้บอยได้ยังไงเหรอครับ ง่ายมากผมต้องการหาเงินเรียนครับ จริงๆ ผมก็ไม่ได้คิดหรอกว่าอาชีพนี้มันจะดีหรือเปล่าแต่ผมรู้อย่างเดียวว่ามันสนุก มันได้เงินและที่สำคัญ 365 วันของผมแทบจะไม่มีวันไหนว่างเว้นจากการมีเซ็กซ์เลยครับ ผมทำงานโคโยตี้บอยมาสองปีแล้ว ผมเคยมีเซ็กกับผู้ชายด้วย ส่วนใหญ่จะเป็นเกย์ที่มาเที่ยวที่บาร์ซึ่งผมทำงานอยู่ ผมค่อนข้างเลือกแขกครับ แบบประมาณหล่อเลือกได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้หลายคนติดใจในตัวผมก็คือ เอว ครับ 


ผมมีฉายาที่รู้กันในวงการดีว่า 'เอวพลิ้วไหวดุจสายน้ำ' เพราะการนับจังหวะการทะลุทะลวงของผมมันแทบจะมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ผมไม่ได้เว่อร์นะครับเพราะทุกคนที่โดนเข้าไปล้วนแล้วแต่หลับตาร้องครางทั้งนั้น 


แต่รู้อะไรไหม หลายๆ อย่างของผมกำลังจะเปลี่ยนตั้งแต่ที่ผมได้ย้ายมาเช่าบ้านรวมกับน้องๆ ในแก๊งค์โคโยตี้บอยอีกสี่คน ใครจะรู้ว่าผมกำลังหลงเสน่ห์เด็กน้อยข้างบ้านที่เข้ามาวุ่นวายจนกลายเป็นความเคยชินไปแล้วละครับ เด็กคนนั้นชื่อ "แอนดริว"


สวัสดีครับ

ผมชื่อเลโอนาท บริสตัน (เลโอ) อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สูง 185 หนัก 74 ผมเรียนที่เดียวกันกับพี่อ้นครับ ผมเป็นลูกครึ่งแม่คนไทยพ่อเป็นคนอเมริกา แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าพ่อผมอยู่ที่ไหน แม่บอกว่าพ่อผมเป็นทหารอเมริกันที่มาซ้อมรบในประเทศไทย พ่อกับแม่รักกันมาก มากจนมีผมออกมาเป็นตัวเป็นต้น แล้ววันหนึ่งพ่อก็จากแม่กับผมไป ตลอด 19 ปี ที่ผมอยู่กับแม่มานั้นมีครั้งเดียวที่ผมถามหาพ่อ คืองานวันพ่อตอนป.6 แม่เพิ่งบอกว่าที่จริงพ่อมีเมียอยู่แล้วอเมริกา และจะไม่มีวันที่จะกลับมาหาเราอีกแล้ว ตั้งแต่นั้นผมก็ไม่เคยถามหาเขาอีกเลย แต่ผมก็ไม่เคยโกรธพ่อนะที่ทิ้งผมไป อย่างน้อยพ่แก็ยังทิ้งหน้าตาหล่อ แถมหุ่นดีไว้ให้กับผมเพื่อให้ผมได้ใช้เลี้ยงตัวเองกับแม่มาตลอด


แม่ผมไม่รู้หรอกครับว่าทำงานเป็นโคโยตี้บอย แม่รู้แค่ว่าผมทำงานตามบาร์เท่านั้น ซึ่งผมก็ไม่คิดจะบอกแม่อยู่แล้ว และที่ผมได้มาทำงานที่นี่เพราะพี่อ้นเป็นคนชวนผมมาทำ เพราะเห็นว่าผมเดือดร้อนเรื่องเงินค่าเทอม


ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ผมชอบอาชีพนี้จังครับ มันหาเงินได้ง่ายคืนหนึ่งที่แค่เดินไปเต้นโชว์ผมอาจได้ทิปที่ยัดเข้าไปในเป้ากางเกงในจนตุงเพื่อแลกกับการได้สัมผัสของบรรดาสาวแก่ แม่หม้ายแล้วก็เกย์รวมไปถึงกระเทยด้วยเกือบสองหมื่นบาท แต่ถ้าหากมีใครสนใจจะให้ผมไปจัดต่อข้างนอกผมก็ไม่ขัดศรัทธา แต่จะให้ทางร้านรู้ไม่ได้ครับมันผิดกฎ ผมไม่ได้ขายตัวนะครับ แค่บำบัดอารมณ์เปลี่ยวให้กับผู้ใช้บริการเท่านั้น จุดเด่นของผมเหรอครับ มันคือ 'ซิกแพคสยบใจ' เพราะใครก็ตามที่ได้ลูบไล้และสัมผัสตรงนั้นของผมก็มักจะอ่อนระทวยแทบทุกคน


แต่แล้วทุกอย่างของผมก็เริ่มเปลี่ยนไป ตั้งแต่ที่ผมได้มาอยู่รวมกับเพื่อนๆ อีกสี่คนในบ้านเช่าหลังนี้ เพราะเด็กหนุ่มคนหนึ่ง "แอนดริว"


สวัสดีครับ

ผมชื่อธนากร สุขนิรันดร์ (ทีเร็ก) อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะรัฐศาสตร์ สูง 183 หนัก 79 ผมเรียนที่เดียวกับพี่อ้นและคนอื่นๆ ผมเป็นลูกครึ่งเหมือนกับเลโอครับ แต่ของผมแม่จะเป็นฟิลิปปินส์ ท่านเสียไปนานแล้วครับตั้งแต่น้องชายผม เดร็ค เกิด บ้านของผมค่อนข้างมีฐานะเพราะที่บ้านเป็นโรงสีข้าว ส่วนการมาเป็นโคโยตี้บอยของผมคือผมไม่ชอบถูกใครท้าทายครับ จำได้ว่าตอนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งท้าให้ผมแก้ผ้าเดินบนแคทว็อกของบาร์แห่งหนึ่งโดยเสนอว่าถ้าทำผมจะได้นอนกับเธอ จริงๆ ผมไม่ได้อย่างนอนกับเธอหรอกแต่บังเอิญเธอบอกว่าถ้าไม่ทำผมก็เป็นตุ๊ดอายหัวนม อายน้องชายตัวเอง ผมเลยเดินขึ้นไปฉีกเสื้อผ้าตัวเองท่ามกลางสายตาคนนับร้อยที่เข้ามาเที่ยวแถมยังถอดกางเกงยักย้ายส่ายสะโพกจนเจ้าของร้านต้องมาเชิญผมให้ลงไปพร้อมกับเสนองานเป็นโคโยตี้บอยให้กับผม


และถ้าจะถามถึงผู้หญิงคนที่ท้าผมเหรอ ผมไม่ได้สนใจเธอแล้วเพราะทันทีที่ผมออกไปเต้นโชว์อย่างนั้นก็มีแม่สาวน้อยร่างบางคนหนึ่งมาซื้อผมในทันที แล้วมีเหรอผมจะพลาดงานนี้ สำหรับประสบการณ์กับผู้ชายของผมก็ไม่ได้หวือหวาอะไร แค่ทำงานแบบนี้ก็มีคนมากหน้าหลายตาเข้ามาติดพัน แล้วผมก็แค่อยากลอง จนตอนนี้ผมลองมาเป็นสิบแล้วผมว่าก็ใช้ได้นะ จุดเด่นของผมนะเหรอก็คือ ลิ้นสว่านพล่านหัวใจ เพราะทุกที่บนร่างกายของใครโดนเข้ากับลิ้นของผมบอกได้เลยว่าเสียวจนลืมบ้านแน่ๆ


แต่ใครจะรู้ว่าทุกอย่างของผมต้องเปลี่ยนไป เพียงเพราะต้องมาเช่าบ้านรวมกับคนอื่นๆ ในแก๊งค์และไอ้เดร็กน้องชายผมด้วย และผมได้รู้จักมัน "แอนดริว"


สวัสดีครับ

ผมชื่ออาทิตย์ สุขนิรันดร์ (เดร็ก) น้องชายของทีเร็ก อายุ 20 เรียนอยู่ ปี 1 คณะรัฐศาสตร์สูง 180 หนัก 76 ผมก็เหมือนที่พี่ทีเร็กพูดครับ ผมมีโลกส่วนตัวของตัวเอง แต่ที่ชอบที่สุดคือโชว์ของลับของผม นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ผมมาเป็นโคโยตี้บอยครับ เพราะมีโอกาสได้โชว์กับความภาคภูมิใจในสิ่งมหึมาของผม ผมชอบมีอะไรกับผู้ชายมากกว่าครับ เพราะไม่ค่อยเรื่องมาโดยเฉพาะเกย์รุ่นเล็ก เพราะดูใสๆ ดีสำหรับผมแต่ถ้าน้องๆ ได้ลองโดนของผมไปละก็ ผมบอกได้เลยว่าเข้าห้องน้ำน้องไม่ต้องเบ่งเลยครับ เพราะผมไม่ชอบคุยเท่าไหร่ ถ้าอย่างงั้นผมขอบอกจุดเด่นผมเลยดีกว่า ผมมีฉายาว่า ท่อนทะลวงไส้ ครับ เพราะมันทั้งยาวและใหญ่ สิ่งที่ผมเกลียดคือแขกที่เป็นผู้หญิงแก่อันนี้ผมจะไม่รับบริการให้นะครับ เพราะมันเหมือนไปบริการให้เพื่อนแม่ยังไงไม่รู้ อันนี้ต้องขอไว้ก่อนจริงๆ


แต่โลกส่วนตัวของผมกลับต้องมาพังทลายเพียงเพราะเด็กเจ้าของบ้านเช่าที่ผมกับเพื่อนมาเช่าอยู่นี่แหละครับ น้องมันชื่อ "แอนดริว"


สวัสดีครับ

ผมชื่อมนตรี อารยนันท์ (โจ้) อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สูง 185 หนัก 73 ผมคนพูดน้อยมากเอาใจคนได้ไม่ค่อยดี ผมเป็นคนไทยสองในห้าคนที่อยู่บ้านเช่าหลังนี้ ถ้าถามว่าผมมาเป็นโคโยตี้บอยได้ยังไงนะเหรอ ผมว่าผมถูกหลอกให้มาเป็นครับ จำได้วันนั้นเลี้ยงรับน้องกับรุ่นพี่ที่คณะที่บาร์แห่งนี้แหละ แล้วรุ่นพี่สั่งให้ผมขึ้นไปเต้นบนเวที ด้วยความที่ตัวเองเมาจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่เลยเต้นๆ แถมยังเอาตัวไปเลื้อยกับโคโยตี้คนอื่นๆ อีก ผมเลยได้รับเชิญให้มาเป็นประจำโดยผมจะได้รับการเลี้ยงเหล้าหนึ่งโต๊ะ พอเมาแล้วก็ไปเต้นๆ ตอนแรกผมก็ตกใจที่อยู่ๆ ก็มีคนกรี๊ดกร๊าดแถมเอาเงินมาใส่ไว้ในกางเกงผมอีกตอนจะกลับบ้านผมเอามานับดู เฮ้ย!! ได้เกือบสี่พัน นั่นแหละคือที่มาของการเป็นโคโยตี้ 


จุดเด่นของผมเหรอครับอยู่ที่นิ้วครับ เพราะนิ้วของผมจะเป็นนิ้วเรดาห์ที่สามารถหาจุดจีสปอต ของทั้งผู้หญิงผู้ชายได้หมด แถมผมก็ไม่ได้เกี่ยงชายหรือหญิงด้วยนะครับ ผมได้หมดเพราะผมชฃอบคนเอาใจ แต่สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดก็คือคนที่ชอบขัดใจ


แต่ทุกอย่างของผมเริ่มจะเปลี่ยนไปเมื่อผมตัดสินใจมาเช่าบ้านรวมกับเพื่อนๆ อีกสี่คน เพราะเด็กข้างบ้านคนนั้น "แอนดริว"



ความคิดเห็น