susy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2560 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 27
แบบอักษร

l chapter 29 l

“รับสิ” เสียงคำเสียงเล็กๆดังออกมาจากบุคคลที่อยู่ข้างๆ เเหมกดดันกูจังนะ

“เดี๋ยวค่อยรับเถอะน่า”ผมพยายามบ่ายเบี่ยง ลำพังปัญหาตอนนี้ก็เยอะพอละครับ กระผมเองก็ไม่อยากจะรับเพิ่มหรอกนะ

“เดี๋ยวนี้!” เหี้ยเอ้ย พอกูยอมเข้าหน่อยทำโหดเลยนะไอลูกหมา

“เออๆรับแล้วๆ” ผมถอนหายใจไปที แต่ก็กดรับหลังจากนั้น

“ว่าไงเปา” ในขณะที่ผมทักทายปลายสายไปผมก็ไม่ลืมเหลือบมองไอ้ดรีมไปด้วย แต่สายตาที่มันมองมาชวนขนหัวลุกชอบกลว่ะครับ

(พี่บิ๊กครับหายไปเลยนะ เปาคิดถึงพี่จังเลยอะ) เสียงน่ารักสดใสของปลายสายดังมาเจื้อยเเจ้ว

“เอ่อ ครับ แล้วเปามีอะไรรึเปล่า” ตึ้ง! ลิฟต์มาถึงชั้นผู้บริหารพอดี ไอ้ดรีมก็พยักหน้าให้ผมเดินออกไปก่อน เเต่ตัวมันเองก็เเทบจะติดกับผมนี่เเหละ ผมเชื่อว่าหูมันยังทำงานอยู่

(เปาคิดถึงไงครับ อยากเจอพี่บิ๊กจังเลย) เวรละกู ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงจะไม่ปฏิเสธเลย

“เอ่อ คือ พี่…” เอาไงดีวะ

//ก็ไปสิ// ได้ดรีมกระซิบมา ดรีมมันบอกให้ผมไปเจอเปามันคิดอะไรอยู่

“งั้นเดี๋ยวพี่นัดอีกทีนะ ตอนนี้พี่ต้องทำงานก่อน” ผมบอกกับเปาไปเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของผมเอง

(ครับ เปาจะรอนะ) ตึ๊ด ผมก็กดตัดสายทันที

“หึ” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังมาจากเมียตัวน้อยที่ยืนสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ข้างๆ เดี๋ยวค่อยคิดบัญชีกันทีหลังนะเมีย

“สวัสดีค่ะบอส ตอนนี้ใกล้เวลาประชุมเเล้วเชิญด้านในเลยค่ะ เดี๋ยวน้ำค้างไปเอากาเเฟมาให้นะค้ะ” น้ำค้างเลขาหน้าอกฟูของผมพูดด้วยความกระดี๊กระด๊าโดยไม่ได้ดูหน้าคนที่อยู่ข้างๆของผมเล้ย เออดี วันนี้มีเเต่คนจะสร้างเรื่องให้กูนะ เอาเข้าไป

“เอากาแฟไหม หรืออยากได้อย่างอื่น” ผมหันไปถามคนข้างที่ตอนนี้ปากยื่นจะติดกับจมูกอยู่ละ

“อะไรก็ได้” ดรีมบอก

“อะไรก็ได้นี่มันอะไรล่ะ จะได้หาให้ถูก”ผมพูดดุๆวางมาดนิดหน่อยตามประสาลุคท่านประธานนั่นเเหละ เเต่ผมเนี่ยติดใจจริงๆนะไอ้เมนูที่มันเรียกกะนว่าอะไรก็ได้เนี่ยมันคือเมนูอะไรวะครับ คนทั่วไปเนี่ยชอบสั่งมากินกันจังเลยนะ

“น้ำส้ม!” ดรีมมันก็ตอบกลับมาผมเหวี่ยงๆเหมือนกัน เหมือนตอนนี้กลายเป็นว่าตัวมันเองเริ่มจะพาลกับทุกอย่างละ แต่เเค่มันยังไม่รู้ตัวแค่นั้นเอง

“ได้ยินเเล้วนะครับ ส่วนผมขอเหมือนเดิม เดี๋ยวเอาไปเสริฟที่ห้องประชุมเลยก็ได้” ผมบอกเเค่นั้นก่อนจะหันไปจูงมือไอ้ดรีมเพื่อจะเข้าไปในห้อง ผมเองก็ต้องตรวจเอกสารอะไรนิดหน่อยเหมือนกัน

“เอ่อ เดี๋ยวค่ะบอก คือว่า… น้ำค้างอยากถามว่าวันนี้บอสพาใครมาด้วยหรอค้ะ?” ผมกระตุกยิ้มเลิกคิ้วให้ไอ้ดรีมนิดๆก่อนจะตอบคำถามเธอ

“ไว้ผมจะเเนะนำทีเดียวที่ห้องประชุมนะ ไแเตรียมตัวได้แล้ว”ผมบอกเลขาแค่นั้นเเล้วเบี้ยงตัวเดินเข้าห้องจริงๆสักที

“หึ เสน่ห์เเรงจังนะ มีทั้งผู้มีทั้งชะนี” เดินเข้ามาไม่ถึงกลางห้องไอ้ดรีมก็พึมพัมเสียงดังๆออกมาตั้งใจให้ผมได้ยิน

“มีผัวหล่อต้องทำใจนะครับเมีย” ผมบอกยิ้ม ก่อนจะหยิบเอกสารมาดูตรวจดูปัญหาที่เกิดขึ้น สักพักส่วนไอ้ดรีมก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่น ผมเห็นมันก้มๆเงยๆขึ้นมามองผมเป็นระยะๆ เหมือนมีคำถามเเต่ก็ไม่ถาม ผมก็ไม่ถามหรอกรอมันถามเองดีกว่า

“บิ๊ก!” นั่นไง มันคงทนความอึดอัดตัวเองไม่ไหวนั่นเเหละ

“หื้ม?!” ผมตอบรับเเต่ก็ไม่ได้เงยขึ้นไปมองหน้ามันเเต่อย่างใด ทำไก๋เป็นอ่านเอกสารไปงั้น ทั้งๆที่ตรวจเสร็จตั้งเเต่สองรอบเเรกแล้วล่ะ

“กูถามได้ไหม?”

“ว่ามาสิ” ผมตอบ

“ทำไมมึงถึงกลับมาทำงาน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ที่มึงพากูไปที่บ้านกูเห็นมึงปฏิเสธเรื่องงานกับพ่อเเม่มึงอยู่เลย” หึ ผมนึกว่ามันจะไม่ถามซะเเล้ว

“กูตะบอกอะไรให้นะดรีม ที่กูเข้ามาทำงาน ปรับปรุงตัวเอง แล้วยังต้องมานั่งหน้าดำขมุกขมุ่ยอยู่เนี่ย ทุกอย่างเพราะมึงทั้งนั้น” ผมบอกมันโดยไม่หลบสายตา ตัวดรีมเองก็ดูจะอึ้งๆที่ได้ยินผมพูดมาแบบนี้

“เพราะกู?!” มันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมกะบทำหน้างงๆ ดูเหมือนมันจะงงทุกสถาณการณ์นะผมว่า

“ใช่! เพราะมึง และเพื่อมึงด้วย” ผมย้ำเตือนสิ่งที่ตัวเองบอกกับมันไปอีก แต่ดูเหมือนมันจะไม่เข้าใจเหมือนเดิม ผมถึงกับถอนหายใจ บอกมันไปอีก “สักวันมึงจะรู้และเข้าใจเอง กูไม่อยากจะพูดดีเกินตัวอะไรมากมายหรอก เพราะกูรู้ว่าตัวกูก็ไม่ได้ดีอะไรมากมาย กับสิ่งที่กูทำอยู่ อย่างตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่ากูจะเเก้ปัญหาตรงนี้ได้ไหม ถ้าได้เเล้วจะเกิดผลอะไรตามมา” ผมไม่ได้พูดให้ตัวเองดูดีจริงๆนะ ผมพูดตามความรู้สึกผมทั้งหทดแหละ

ก๊อกๆๆ

“บอสคะ ทุกเเผนกพร้อมรออยู่ที่ห้องประชุมแล้วค่ะ” ผมพยักหน้าแล้วกำลังจะพาไอ้ดรีมเดินไปพร้อมกัน จนผมเดินมาหยุดอยู่หน้าประตู ก่อนเข้าห้องประชุม ผมรู้สึกได้ถึงกำลังใจจากมือเล็กที่ประทับอยู่บนบ่า ผมหันไปมองหน้าเจ้าของมือน้อยนั้น

“ถ้ามึงบอกว่าทำเพราะกู เพื่อกูจริงๆ กูก็จะอยู่ข้างๆมึง ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เราจะผ่านมันไปได้” ดรีมมันบอกมาด้วยสายตาจริงใจและเป็นห่วง กำลังใจแค่นี้ก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมากแล้วจริงๆ

.

.

.

"สวัสดีครับ ท่านประธาน เอ่อ ไม่ทราบว่าวันนี้คุณพาคนนอกเข้ามาในที่ประชุมด้วยจะดีหรอครับ" เมื่อเข้ามาถึงในห้องก็มีคณะกรรมการเเย้งขึ้นมาเมื่อเห็นผมพาไอ้ดรีมมันเข้ามาประชุมการตรวจสอบทุจริตครั้งนี้ด้วย

"ผมเกรงว่าต่อไปนี้เขาจะไม่ใช่คนนอกสินะครับ เอาล่ะ ผมขอเเนะนำก่อนเลยว่าคนที่ผมพามาด้วยวันนี้คือใคร นี่คือคนรักของผมครับ เรียกเขาว่าดรีมก็ได้ ต่อไปนี้เขาจะเข้ามาช่วยผมเรื่องงานต่างๆอีกเเรงนึง หวังว่าจะไม่มีใครคัดค้านอะไรนะครับ ถ้าผมอากจะให้เขาเรียนรู้งานไปด้วย" ผมบอกด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเเล้วติดออกจะดูเป็นการบังคับไปซะหน่อย แต่ก็นะช่วยไม่ได้

//เฮ้ย เราตกลงกันตอนไหน//ดรีมมันกระซิบมาถาม

//เมื่อกี้ก่อนเข้าห้องไง กูถือว่ามึงเป็นคนอาสาเข้ามาเอง อะๆ อย่าพึ่งโวย กูวางมาดอยู่ ค่อยไปคุยกันทีหลัง//ผมรีบชิ่งตัดบทไปก่อน กลัวว่ามันจะยาวไปกว่านี้

"เอาล่ะ ผมเข้าเรื่องเลยละกัน ถ้าหากว่าไม่มีใครค้านอะไร" ผมเริ่มเปิดประเด็นเมื่อไม่เห็นว่ามีใครคัดต้าน ถึงเเม้ผมจะจับสังเกตุสีหน้าบางคนได้ก็ตามเถอะ

"จากที่ผมได้ตรวจสอบงบประมาณค่าใช้ต่ายรายปีในเเต่ละปีก่อนหน้าที่ผมจะเข้ามาบริหาร ผมได้พบเจอว่ามีบางคนอยากจะลองดีกับกฎของบริษัทเรา ผมก็เพิ่งรู้เรื่องไม่นานมานี้ และผมคิดว่าท่านประธานรุ่นก่อนหน้านี้ได้ปล่อยให้เงินส่วนน้ำพักน้ำเเรงของบุคคลที่ลงเเรงทุกหยาดเหงื่อเอาไปให้เขาผลานเล่นมามากพอสมควรเเล้ว วันนี้เรามาจับหนูกันเถอะครับ"ผมพูดยิ้มๆ เเต่เป็นยิ้มที่ผมหมั่นใจว่ามันเย็นที่สุดจนหนาวเข้ากระดูกเลยล่ะ

"เเล้วใครกันครับที่หักหลังพวกเราแบบนี้" คุณนิพล หัวหน้าฝ่ายการตลาดพูดแทรกขึ้นมา

"นั่นสินะครับ" ผมตอบกลับไป

"ประธานพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ หรือว่าประธานไม่เเน่ใจ ก็ไม่ควรพูดออกมาแบบนี้นะครับ มันอาจจะเกิดผลเสียตามมาได้" คุณอัคคีหัวหน้าฝ่ายอนุมัติงบประมาณและการบัญชีพูดออกมาบ้าง ตามด้วยเสียงเล็กเสียงน้อยที่ดูเหมือนจะเข้าข้างเเละเห็นด้วยกับคุณอัคคีก็ฮือฮาตามมาด้วย

"ใจเย็นๆครับ ใจเย็นๆ ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดก็อย่าร้อนตัวกันสิ่ครับ อะไรกันในนี้เปิดแอร์ออกจะเย็นนะครับ ทำไมถึงร้อนตัวกันออกมาเต็มเลยล่ะครับหืม" ผมยังคงเล่นเกมส์ตามน้ำไปเรื่อยๆ ผมมั่นใจนะว่าเขารู้ว่าผมรู้เเล้วว่าเป็นเขา

"งั้นท่านประธานบอกเลยดีว่าครับ ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน" คุณนิพลบอกเสริมขึ้นมา

"อ่า ครับ เเต่ก่อนอื่น ผมขอให้อยากได้เอกสารจากฝ่ายจัดหางบประมาณที่ให้เตรียมมาเเจกจ่ายให้ครบทุกคนหน่อยครับ อ่อ ไม่ต้องให้ผมนะ ผมมีแล้ว" ผมบอกยิ้มๆตามเคย พร้อมกับชูผลงานให้ผู้ร้ายร้อนตัวเล่นๆ



"ขอให้ทุกเเผนกดูเอกสารที่อยู่ในมือแต่ละคน ผมให้เวลายี่สิบนาทีในการหาข้อสรุปมาให้ผม แล้วผมจะถามเอาข้อสรุปทีหลังนะครับ เชิญ" ผมให้เวลาให้เเกะจับเเกะปรึกษาหารือกันเองไปก่อนในส่วนของผมกับไอ้ดรีมนั้นก็กลับมากวนประสาทกันตามเดิม

//คิดจะทำอะไรอ่ะ// ไอ้ดรีมกระซิบถาม เบามาก มากๆ ถึงมากที่สุด

//จับโจรไง// ผมก็กระซิบตอบกลับเหมือนกัน

//ยังไง// ดรีมมันก็ถามกลับมาทันที

//เดี๋ยวก็รู้น่า คอยดูละกัน// ผมบอกกลับเเบบท่าทางเท่ห์ๆในเเบบที่ผมคิดว่าตัวเองเท่ห์

//เหอะ// ดรีมมันก็เบะปากกลับมา

//เอางี้ไหม ถ้ากูทำสำเร็จ มึงต้องให้รางวัล เคป่ะ// ผมท้ากลับ

//รางวัลส้นตีนอะไร// -.- มันไปหัดปากร้ายมาจากที่ไหนวะ

//ไม่บอก เดี๋ยวรอกูทำสำเร็จก่อนสิ//

//เออ กูจะรอดูละกัน// ดรีมมันตอบกลับมาก่อนที่จะหมดเวลาลง... ทำให้เป็นการตัดการสนทนาไปโดยปริยาย

เเต่กระนั้นผมได้ตอบกลับมันไปในใจเหมือนกันว่า 'ขอเสียงครางดังๆครับเมีย หึหึ'

-----------------------------

กลับมาเเล้วววว กลับมาถวายร่าง ถวายหัวเเล้ว ไม่โกรธกันเนอะ

ไรท์กลับมาเรียนเลยวุ่นๆ ไปหน่อยยยย ตอนนี้อะไรกำลังจะเริ่มเข้าที่เเล้วน้า

จะกลับมาอัพตามปกติละค้า เลิฟยู

ถ้ารักกันชอบกันอย่าลืมกดไลค์หรือคอมเมนต์ให้กันน้า อิอิ

ปล. ยังไม่ได้แก้คำผิดค่า


ความคิดเห็น