ไอรอนจอมพลัง

ขอบคุณทุกคนนะค่าาาา ที่เข้ามาอ่านมาเป็นกำลังใจให้กัน ><

ชื่อตอน : 4 เซอร์ไพร์ส

คำค้น : อ้วน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2560 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4 เซอร์ไพร์ส
แบบอักษร

4 เซอร์ไพร์ส

        ตกเย็นสองพี่น้องก็พากันเดินทางกลับบ้านกันด้วยความเหนื่อยล้าของทั้งคู่ วันนี้ศรศิลป์มีเซอร์ไพร์สให้กับพี่สาวของเขาด้วย ถึงแม้ว่าเขานั้นจะหมดเงินไปกับการพนันแล้วแต่เพื่อพี่สาวของเขา เขายอมแบกหน้าของเขาไปยืมเงินมาเพื่อที่จะใช่ในส่วนนี้ ส่วนเรื่องเงินที่เขาติดในบ่อนนั้นยังมีระยะเวลาในการหามาคืน แต่เขาจะหาเงิน 3 ล้าน มาจากที่ไหนกัน ศรศิลป์เองก็กลัวเหมือนกันกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้าซึ่งเขานั้นก็ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

        “ศิลป์ มานั่งเหม่อลอยอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย” เอิงเอยที่กำลังเดินมาเพื่อจะนั่งเล่นตรงหน้าบ้านก็เห็นศรศิลป์นั้นนั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียวเหมือนคิดอะไรอยู่สักอย่างจึงเอยถามไป

        “อุ้ย ตกใจหมดเลยพี่เอิงมาไม่ให้สุ่มให้เสียง” ศรศิลป์ตกใจเมื่อได้ยินเสียงของเอิงเอย มันเป็นเสียงที่เรียกสติของเขาเลยก็ว่าได้

        “หืม อะไรกันพี่ก็เดินมาของพี่ปกตินะ ว่าแต่เราเถอะคิดอะไรอยู่”

        “ป่าวสักหน่อย ผมก็แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนั้นแหละ ไม่มีอะไรหรอก” ศรศิลป์พูดปัดๆไป

        “อืม ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ป่ะ งั้นไปกินข้าวกันพี่ทำกับข้าวอะไรเสร็จแล้ว”  เอิงเอยชวนน้องชายของเธอไปทานข้าวเมื่อเห็นว่านี่มันก็เย็นมากแล้ว

        “เดียวๆสิพี่เอิงผมมีอะไรจะเซอร์ไพร์สพี่ด้วยนะ แต่เซอร์ไพร์สของผมยังเดินทางมาไม่ถึง รออีกแปปนะครับ”

        “เซอร์ไพร์สอะไรอีกเนี่ย” เอิงเอยถามด้วยความสงสัย

        “บอกไปมันก็ไม่เป็นเซอร์ไพรสิครับพี่เอิง อะ นั้นไงเซอร์ไพร์สของผมเดินมานู้นแล้ว” ศรศิลป์หันไปเห็นเซอร์ไพร์สของเขาจึงบอกพี่สาวให้หันไปดู

        “จา” เอิงเอยรู้สึกดีใจที่ได้เจอกับเพื่อนสาวสุดสวยของเธอ เธอกับจารุวรรณนั้นไม่ได้เจอกันมานานนับห้าปีเห็นจะได้ เอิงเอยและจารุวรรณนั้นเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็กสมัยเรียนประถมศึกษาปีที่สี่ทั้งสองคอยช่วยเหลือกันเสมอไม่ว่าใครจะเดือนร้อน แต่พอวันนี้เธอได้เจอหน้าเพื่อนสาวอย่างนี้ เธอก็รู้สึกพอได้ชื่นใจขึ้นมาหน่อย

        “ไงยัยเอิง ไม่ได้เจอกันนานยังอ้วนเหมือนเดิมเลยนะ ไหนบอกว่าจะลดความอ้วนไง” จารุวรรณได้ทีก็แซวเอิงเอยใหญ่เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวยังอ้วนอยู่เหมือนเดิม

        “แม้ก็ฉันลดไม่ได้นิ ทำไงได้แพ้ใจตัวเองตลอดเลยนิ” เอิงเอยพูดไปเธอก็พยายามจะลดน้ำหนักแล้วแต่เธอก็ไม่เคยทำได้เลย ยิ่งเธอไม่ชอบทานอาหารจำพวกผักอีก ทีนี้ยิ่งยากเข้าไปใหญ่เลย

        “ก็หัดกินผักแทนเนื้อสิจะได้ผอมกับเขาเสียที”

        “ถ้าฉันกินได้ฉันจะพยายามก็แล้วกัน ว่าแต่มาได้ยังไงเนี่ย”

        “ก็วันก่อนฉันเจอศิลป์ฉันก็เลยถามว่าตอนนี้แกพักอยู่ที่ไหนไง ศิลป์มันก็เลยยชวนฉันมากินข้าวที่บ้านถือว่าเป็นการเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดแกไง”

        “ศิลป์ไม่เห็นบอกกันเลยนะว่าเจอยัยจาอ่ะ”

        “ก็ผมจะให้พี่เจอพี่จาวันนี้ไง เอาล่ะ ผมว่าเราไปกินข้าวกันดีกว่าเนอะ” ศรศิลป์ดูท่าทางแล้วสองสาวน่าจะพูดคุยกันอีกนานแน่นอน ศรศิลป์จึงตัดบทด้วยการชวนไปนั่งทานข้าวกัน ทั้งสามก็นั่งทานข้าวกันไประหว่างทาข้าวกันนั้นก็มีถามสารทุขก์สุขดิบกันไปบ้างจนกระทั้งทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วศรศิลป์ก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้สองสาวนั่งคุยกันไปก่อน

        ทางฝั่งศรศิลป์ที่ขอตัวเข้าห้องน้ำก็เดินไปจัดการเตรียมเค้กวันเกิดเพื่อเซอร์ไพร์สพี่สาวของเขาก็เดินออกมาพร้อมร้องเพลงแฮปปีเบิร์ดเดย์ นั้นทำให้เอิงเอยที่นั่งคุยอยุ่กับจารุวรรณหันมาสนใจบุคคลที่เดินถือเค้กก้อนโตพร้อมร้องเพลงอวยพรให้กับเธอ เอิงเอยรู้สึกตื่นตันใจมากที่น้องชายของเธอทำเซอร์ไพร์สให้เธอขนาดนี้

        ศรศิลป์เดินมาหยุดที่ตรงหน้าของเอิงเอยพร้อมยื่นเค้กให้เอิงเอยเป่าเค้ก เอิงเอยอธิษฐานในใจว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ขอให้เธอและน้องชายผ่านมันไปด้วยดีในทุกๆเรื่อง

        “ขอบคุณมากนะศิลป์”

        “ไม่เป็นไรครับพี่สาวคนสวยของผม ผมมีของขวัญจะหพี่เอิงด้วยนะ” ศรศิลป์พูดขึ้นพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญกล่องเล็กไปให้เอิงเอย

        “ข้างในมีอะไรนะ” เอิงเอยถามด้วยความสงสัย

        “พี่เอิงแกะของขวัญเลยสิครับจะได้รู้ไงว่าข้างในนั้นมันคืออะไร” เอิงเอยค่อยๆแกะกระดาษห่อของขวัญออก เมื่อเอิงเอยเปิดกล่องออกมาแล้วเอิงเอยก็พบกับสร้อยจี้รูปหมู

        “ทำไมต้องเป็นสร้อยจี้รูปหมูด้วยล่ะ ศิลป์

        “ก็จะได้รู้ไงว่าพี่สาวของผมนะ อ้วนเหมือนหมู” พูดจบก็ยื่นมือไปบีบแก้มทั้งสองข้างของพี่สาวอย่างมั่นเขี้ยว

        “มาเดียวผมใส่ให้ รักษาของชิ้นนี้ให้ดีนะพี่เอิง ผมตั้งใจเลือกให้พี่เลยเชียวนะ”

        “จ้าพี่จะเก็บเอาไว้อย่างดีเลย”

        “นี่ ยัยเอิงฉันก็มีของขวัญให้แกเหมือนกันนะ” จารุววรรณยื่นกล่องของขวัญให้กับเอิงเอย เอิงเอยยื่นมื่อไปรับกล่องของขวัญนั้นพร้อมพูดขอบคุณเพื่อนสาวตรงหน้าเธอ

        “ขอบคุณมากๆนะจา”

        “ไม่เป็นเป็นหรอก ของแค่นี้เอง นี่มันก็ดึกมากแล้ว เดียวฉันกลับบ้านเลยล่ะกัน”

       “งั้นไว้เจอกันใหม่แล้วกันเนอะ ป่ะ ไปเดียวฉันเดินไปส่งที่รถ” เอิงเอยเดินนำจารุวรรณไปที่รถพร้องส่งจารุวรรณขึ้นกลับบ้านไปส่วนตัวเธอนั้นก็กำลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้านแต่จู่ๆก็มีเสียงปริศนาเรียกชื่อเธอ

        “เดียวสิ เอิงเอย นพรัตน์เกล้า”


******เอ๊ะ ใครกันนะที่เป็นคนเรียกชื่อนางเอกกัน******

******จะใช่พระเอกของเราหรือป่าว********

*********อย่าลื่มติดตามกันนะค่าาาา*********


ความคิดเห็น