ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Into..

คำค้น : ภารกิจปล้นรัก , ปมด้อม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 426

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2557 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Into..
แบบอักษร

 

       

         แลมโบกินี เรเวนตัน ทรงเครื่องบินขับไล่สุดเท่ที่เจ้าของบริษัทแลมโบกินีบอกว่าจะผลิตขายเพียงแค่ 20 คันเท่านั้นบดล้อเข้ามาภายในบ้านหลังหรูใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก 'ทศกัณฐ์' ออกมาจากรถซุปเปอร์คาร์ร่างสูงโปร่งก้าวเท้ายาวๆเข้าไปภายในบ้านอย่างคุ้นเคย เข้าไปในห้องๆหนึ่งที่ถูกปิดมิดชิดไม่มีแสงอะไรส่องเข้าไปได้แม้แต่น้อย

 
"ไง? มีเรื่องด่วนอะไรนักหนาว่ะถึงให้มา?" 
 
   ทศกัณฐ์ว่าก่อนถือวิสาสะเปิดไฟภายในห้อง เขาเป็นชายไทยเชื้อสายจีนครึ่งหนึ่งที่อยู่ในมหานครใหญ่แห่งนี้ ทศกัณฐ์สูง 189 ที่ถือว่าพอฟัดพอเหวี่ยงกับหุ่นยุโรปที่นี้  บ้านเขาทำธุรกิจนำเข้าและส่งออกรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ แต่ทศกัณฐ์ก็ขวางโลกมากพอที่จะมาเลือกเป็นตำรวจพิเศษ FBI  
แสงไฟสว่างโร่ทำให้เห็นผู้ชายร่างเล็กถูกสวมกุญแจมือล็อคนั่งอยู่บนเก้าอี้กลางห้อง ตากลมโตกระพริบถี่ๆเหมือนคนไม่เจอแสงสว่างมานานและพยายามปรับสายตาให้คุ้นชิน
 
"นี่ไงเรื่องด่วนไอ้ทศ" 'วิน'เพื่อนคนไทยในกรมตำรวจเพยิบหน้าไปทางคนตัวเล็กที่ถูกจับล็อคบ่งบอกให้รู้ว่านี่แหละคือตัวปัญหาใหญ่  ใบหน้าหล่อของทศกัณฐ์จ้องมองไปที่คนตัวเล็กที่ครั้งก่อนจะเมินหน้าหนี ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาสีแดงสดข้างกำแพงห้อง มือหนาควักมาร์ลโบโร่ มินต์บอลขึ้นมาจุด หอบเอาความเย็นของมะเร็งกับเมนทอลเข้าปอดเฮือกใหญ่
 
"What The FUCK** !! มันเป็นภัยต่อประเทศชาติยังไงว่ะ?"  ทศกัณฐ์บ่นเขากำลังฟัดสาวอังกฤษผมบลอนด์อกโตอยู่บนเตียงแท้ๆ  กลับถูกเรียกตัวมาเพื่อดูเด็กผู้ชายที่ถูกจับ? 
 
     ทศกัณฐ์เป็น FBI  หรือเจ้าหน้าที่พิเศษ เช่น การก่อการร้าย  การต่อต้านข่าวกรอง  อาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์ การคอรัปชั่นของราชการ สิทธิพลเมือง อาชญากรรมในองค์กร อาชญากรรมทางเศรษฐกิจ อาชญากรรมรุนแรง และการโจรกรรมกลุ่ม  แต่เท่าที่ดูเขาไม่เห็นว่าเด็กนี่จะมีพิษภัยอะไร อย่างมากก็ไม่ได้ก่อการร้ายหรือทำอาชญากรรมรุนแรงแน่ๆ
  
  "เด็กนี้เป็นลูกชายของเจ้าพ่อค้ายาล็อตใหญ่ที่ประเทศไทย ลูกทีมฉันจับมา พูดอะไรก็ไม่ยอมพูด ฉันเลยจะให้แกเอาไปอยู่ด้วยจนกว่าจะจับตัวพ่อเด็กนี้ได้"
 
" เฮ้! ฉันเป็นเอฟบีไอไม่ใช่องก์กรช่วยเหลือเด็กนะ! ทำไมไม่ให้คนอื่นดูแลว่ะ??"  ทศกัณฐ์ประท้วงโยนบุหรี่ลงพื้นก่อนจะใช้รองเท้าบู๊ตขยี้จนดับเหลือบไปมองใบหน้าหวานๆไม่เข้ากับเพศที่นั่งนิ่งจ้องเขาตาขวาง
 
  ดูท่าทางเด็กนี้จะเป็นหมาบ้าซะด้วย!
 
"ถือว่าช่วยๆกันหน่อย เผื่อพ่อเด็กนี้ตามฆ่าคนที่เอาลูกเขาไป ฉันจะได้สบายใจที่เป็นแก" เซบพูดติดตลกยักคิ้วให้ทศกัณฐ์ที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก 
 
"ฉันล่ะรักการทำงานของทีมแกจริงๆ! ให้ตาย!" 
 
"ฉันจะถือว่าแกตอบโอเคนะ" เซบพูดก่อนจะฉีกยิ้มที่ไม่ได้ทำให้ทศกัณฐ์รู้สึกดีขึ้นเลย
 
"เฮ้ยยย! แต่พรุ่งนี้ฉันจะกลับไทยแล้วนะป๊าเรียกให้ไปดูธุรกิจที่บ้าน "
 
    ทศกัณฐ์พยายามหาเหตุผล
 
"ยากอะไรก็เอาเด็กนี้ไปด้วยดิว่ะ! ลงตัวชิบหาย! "  เซบบอกหน้าตายก่อนจะหยิบกระเป๋าโยนกุญแจไขข้อมือให้แล้วเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ทศกัณฐ์ปวดหัวกับภาระชิ้นใหญ่
 
   
  เขาเหลือบมองเด็กนั่นอีกครั้งก่อนจะหยิบกุญแจมือปลดล็อคให้ ข้อมือเล็กๆขาวๆเต็มไปด้วยรอยแดงที่เจ้าตัวคงพยายามดึงมือให้หลุดออก
 
"  What  your name?  U speak Thai? (ชื่ออะไรนะ?พูดไทยได้ไหม?)" ทศกัณฐ์ถาม แม้คนตรงหน้าจะมีใบหน้าแบบคนเอเชียแต่เขาไม่แน่ใจว่าจะพูดไทยได้หรือเปล่า
 
"....." ร่างเล็กเมินหน้าหนี สำรวจข้อมือของตัวเองแทนที่จะหันมาตอบคำถาม
 
"Hey!!!!!" ทศกัณฐ์เริ่มขึ้นเสียงเขาไม่เคยถูกเมิน 
 
"...."   แต่ร่างเล็กก็ยังก้มหน้ามองข้อมือตัวเองไม่สนใจทศกัณฐ์ที่ทำหน้าไม่พอใจแทบจะงับหัวอยู่แล้ว
 
"อ้ะ!!!!!!" เสียงหวานหลุดออกมา เมื่อมือหนากระชากปลายคางให้เชิดขึ้น ตากลมโตสบตากับทศกัณฐ์ที่จ้องมองแกมดุ
 
"ชื่อ...."  เรียวปากแดงขยับ
 
"อะไรนะ!? เสียงมีแค่นี้เหรอว่ะ?" ทศกัณฐ์ขมวดคิ้วมุ่นจับใจความฟังไม่ได้ว่าร่างเล็กตรงหน้าพูดอะไร
 
"สอง! ชื่อสอง!" ร่างเล็กตะโกนเป็นภาษาไทยก่อนจะปัดมือของทศกัณฐ์ที่จะจับอยู่ที่ปลายคาง ตากลมโตมองทศกัณฐ์ด้วยความโกรธ
 
 "ก็แค่นั้นแหละ... " ทศกัณฐ์ดุนลิ้น เหล่มองสอง
 
    
       ปัญหาก้อนเบ้งชะมัด... 
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
     
 
 
 
 
 
     
 
ความคิดเห็น