email-icon

ขอบคุณที่ติดตามจ้า นิยายของไรน์ติดเหรียญและกุญแจนะจ๊ะ ส่วนลด 15% ทั้งเรื่อง 😍😋

นาคา Ep28 ไม่ติดเหรียญ

ชื่อตอน : นาคา Ep28 ไม่ติดเหรียญ

คำค้น : พญานาค พญาครุฑ งูใหญ่ อสรพิษ ตำนาน เรื่องลี้ลับ Nc ชายรักชาย นิยายวาย นาคา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2560 02:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นาคา Ep28 ไม่ติดเหรียญ
แบบอักษร

หลังจากนั้นทุกคนก็กินข้าวเสร็จ ชินกับสุบรรณจึงนำจานเข้าไปเก็บไว้ที่ครัวหลังบ้าน ส่วนผมก็หาไม้กวาดมากวาดพื้นทำความสะอาด แต่ก็มีไอ้ตัวป่วนอยู่ข้างๆ ก็จะใครซะอีกล่ะ ก็นายอนันตครุฑราชที่แหละ ผมเดินไปทางไหนเขาก็เดินตามหลังผมต้อยๆ กวนผมไปมา จนผมเริ่มจะรำคาญนายนี่ซะแล้ว

“นี่นายอนันตครุฑราช นายจะเดินตามฉันอีกนานมั้ย ฉันรำคาญ” ผมสุดจะทน จึงตะโกนออกมาใส่นายอนันตครุฑราช แทนที่นายนี่จะรู้สึกผิด ยังมีหน้ามายิ้มระรื่นใส่ผมอีก คนอะไรจะกวนประสาทคนอื่นได้ขนาดนี้

“หึๆๆ”

“นายจะไปไหนก็ไปเลยนะ กินข้าวอิ่มแล้วก็กลับบ้านนายไปซะ” แทนที่จะรีบกลับบ้าน นี่ก็มืดค่ำแล้ว ผมเลยไล่นายอนันตครุฑราชกลับไปบ้านซะเลย

“ไม่! ข้าไม่กลับ ข้าจะนอนที่นี่กับเจ้า หึๆๆ”

“ว่าไงนะ...ไม่ได้ฉันไม่ให้นอน นายรีบกลับบ้านของนายไปเลยนะอนันตครุฑราช” ไล่ก็ไม่ยอมกลับ ยังมีหน้าจะมาขอนอนกับผมอีก ใครจะไปยอมกันเล่า ดูนายนี่ทำหน้าทำตาเข้าสิ ยังไงผมก็ไม่ใจอ่อนง่ายๆหรอกนะ

“แต่นี่มันมืดแล้วนะ ข้านอนที่นี่กับเจ้าไม่ได้หรอ บ้านข้าอยู่ตั้งไกล” อนันตครุฑราชพูดพึมพำออกมาเบาๆ

“ก็ได้ ฉันให้นายนอนที่นี่ก็ได้ แต่นายนอนข้างนอกนะ ฮ่าๆๆ” ผมเห็นว่ามันมืดค่ำแล้วหรอกนะ ถึงได้ยอมให้นายอนันตครุฑราชนอนที่นี่ แต่ใครจะให้ไปนอนกับผมกันล่ะ ให้นอนข้างนอกแหละดีแล้ว ฮ่าๆๆ

“ไม่เอา...ข้างนอกมันหนาว ยุงก็เยอะ ให้ข้านอนข้างในกับเจ้าเถอะนะ นะๆ”

“ไม่ได้ ข้าบอกว่าไม่ได้ก็ไม่ได้” นี่ผมใจร้ายกับเขาเกินไปหรือเปล่าเนี่ย ชั่งเถอะ ไปอาบน้ำดีกว่า

“ผมไปอาบน้ำก่อนนะ ส่วนนายจะไปไหนก็ไปๆ” พูดเสร็จผมก็เดินเข้าไปเอาอุปกรณ์อาบน้ำภายในบ้านออกมาก่อนจะเดินลงจากบ้านไปที่ห้องน้ำ

“อ๊ะ...! นี่นายจะเดินตามผมมาอีกทำไมเนี่ย ผมจะมาอาบน้ำ นายกลับขึ้นไปบนบ้านเลยนะ อนันตครุฑราช”

“ก็เจ้าเป็นคนบอกข้าเองนี่นา ว่าจะไปที่ไหนก็ไป ข้าก็เลยตามเจ้ามาที่นี่ไง เจ้าจำไม่ได้งั้นหรอ?  หึๆๆ”

“นายนี่มัน...” ผมไม่มีอะไรจะพูดกับนายนี่แล้ว  จึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้นายอนันตครุฑราชรออยู่ด้านนอกคนเดียว ก็ใครบอกให้ตามผมมาเอง



“อ๊ะ...”

“นายจะทำอะไรของนาย ปล่อยผมนะ” ผมเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้ว นายอนันตครุฑราชอยู่ก็วิ่งเข้ามาสวมกอดผมเอาไว้อย่างรอดเร็ว โดยไม่ทันได้ตั้งตัว จนผมตกใจ

“หอมจังเลย...”

“อย่านะ...นายจะทำบ้าอะไรของนายเนี่ย ปล่อย...ผม...เดี๋ยวนี้” ประโยคหลังผมพูดช้าๆชัดๆ เพราะผมเริ่มจะรู้สึกแล้วว่า ถ้าผมอยู่ตรงนี้ต่อไป ผมต้องโดนไอ้หื่นนี่ทำมิดีมิร้ายผมแน่ๆ ดูสายตามันตอนนี้สิ เหอะ!

“อนันตครุฑราช! อ๊ะ” ยิ่งผมห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ผมใช้มือดันที่หน้าของอนันตครุฑราชเอาไว้ ก็นายนี่ก้มลงมาสูดดมรอบๆคอผม ทำจมูกเสียงดังฟุตฟิตๆ เหมือนสุนัขกำลังดมหาของอย่างนั้นแหละ แต่ผมนี่สิขนลุกไปหมดทั้งตัวแล้ว

“ทำไมตัวเจ้าหอมจังเลยล่ะ ฟุตฟิตๆๆ”

“ไอ้บ้า...อย่ายื่นหน้าเข้ามานะ ถ้านายไม่ปล่อยผม ผมจะตะโกนให้คนช่วยเดี๋ยวนี้แหละ” มันจะไม่หอมได้ไง ก็ผมใช้แชมพูกับสบู่อาบน้ำแบบเดียวกับที่เด็กๆใช้ ผมชอบมันนะ เพราะมันไม่มีสารผสม พวกสารเคมีต่างๆอยู่เยอะเหมือนของผู้ใหญ่ แถมมันยังหอมอีกด้วย

“ก็ได้ๆ ข้ายอมปล่อยก็ได้”

ฟอด...!

“อ๊ะ... ไอ้บ้า ไอ้คนฉวยโอกาส”

ฟอด...!

“นี่นาย...นายจะหนีฉันไปไหน กลับมาเดี๋ยวนี้อนันตครุฑราช ไอ้หื่น ไอ้....” ผมโดนนายอนันตครุฑราชขโมยหอมแก้มตั้งสองครั้ง แต่เขาวิ่งหนีผมขึ้นไปบนบ้านซะก่อน ไม่งั้นล่ะก็...ผมจะดึงหูให้ขาดเลย เหอะ!

“อย่าให้ฉันเจอนายนะ...อนันตครุฑราช รอฉันอยู่นั่นแหละ นายเสร็จฉันแน่” พูดแล้วโมโห แล้วทำไมใจผมต้องเต้นแรงด้วยเนี่ย อร๊ากๆๆ

หลังจากนั้นผมก็เดินกลับขึ้นไปบนบ้าน ตั้งแต่ผมมาที่นี่ ที่หมู่บ้านวลาหคแห่งนี้ไม่มีไฟฟ้าใช้เลย จะมีก็แต่ตรงไซน์งานที่มีการทำสัมปทานก่อสร้างเขื่อนของบริษัทที่พวกผมมาฝีกงานก็เท่านั้น เพราะฉะนั้นตอนกลางคืนจึงมีแค่ตะเกรียงที่คอยส่องแสงให้ความสว่างแทนไฟฟ้า






​ขอบคุณสำหรับการติดตาม โปรดติดตามต่อใน Ep ถัดไป

​1 เม้นท์ = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น