email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : INTRO

คำค้น : พลอย มังกร Mr.NNKP

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 127.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2560 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
INTRO
แบบอักษร

INTRO​

มหาลัยใจกลางเมืองที่ดังที่สุด ผู้คนต่างพากันแย่งที่นั่งแข่งขันเพื่อที่จะเข้ามาเรียนที่แห่งนี้ ทัศนียภาพและเครื่องมือเกี่ยวกับการเรียนการสอน รวมทั้งเรื่องคุณภาพของบุคคลากรยิ่งทำให้ทุกคนต่างอยากมาศึกษาที่นี่ แต่เรื่องค่าเทอมมันก็มีบ้างเป็นบางคณะที่เขาต้องจ่ายแพง บรรยากาศร่มไม้ที่มันทำให้มันเสริมสร้างเรื่องการอยู่ร่วมกันของนักศึกษา และนี่เป็นอีกเหตุทั้งหมดที่ฉันเลือกเข้ามาศึกษาที่มหาลัยแห่งนี้ 

ฉันชื่อพลอยไพริน เรียกพลอยเฉยๆก็ได้ ฉันตอนนี้กำลังเดินริมฟุตบาตเพื่อที่จะเดินไปยังตึกเรียน ฉันเรียนที่นี่จนนี้ปี4แล้ว ทำให้ฉันรักและผูกพันธ์กับเพื่อนๆมากแค่ไหน ครอบครัวของฉันมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ฉันเป็นลูกเล็กของบ้าน ฉันมีพี่ชายแต่ตอนนี้ครอบครัวส่วนใหญ่ของฉันอยู่ที่ต่างประเทศ เพราะด้วยเรื่องงานและอะไรต่างๆมากมาย... ทำให้ฉันอยู่คอนโดรคนเดียว เพราะไม่อยากไปอยู่บ้านมันเหงา เลยให้แม่บ้านคนสนิทดูแลบ้านไป...

"อ้าวววว...พลอย...ทางนี้แก" ฉันหันตามเสียงเรียกและโบกมือให้กับเพื่อน ก่อนที่จะรีบเดินไปหากลุ่มเพื่อนอย่างทุกวัน

"หวัดดี...ปิดเทอมตั้งหลายวันคิดถึงพวกแกจะแย่" ฉันที่ทำหน้ามุ้ย ก่อนที่จะกอดเพื่อนอย่างคิดถึง

"แหม๋...ไหนของฝากกู..." ยัยก้อยเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยิ้มให้ฉันกว้าง

"นี่...แกไม่คิดถึงฉันหรอ...มาถึงก็ถามแต่ของฝาก"

ฉันลืมบอกไปค่ะ ช่วงที่ฉันปิดภาคเรียนฉันไปอยู่อเมริกา ถือว่าไปพักผ่อน เพราะเป็นช่วงหยุดยาว

"ก็คิดถึง...แต่คิดถึงของฝากมากกว่าน่ะ" มันพูดยิ้มๆ ก่อนที่จะกอดอ้อนฉัน จนฉันทำหน้าเหวอใส่มัน

"ว่าแต่แกเหอะ...ยัยพลอย เปลี่ยนจาดเอเชียเป็นสายฝอยัง" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะซัดขนมเข้าปากก

"จะมาสายอะไรของพวกแก...ไม๊มี๊...." ฉันตอบออกไป ก่อนที่จะหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดูด

"ทำไมต้องเสียงสูง..." ยัยก้อยมองหน้าฉัน ก่อนที่จะยักคิ้วใส่ฉัน ทำเอาต้องหลบสายตายัยเพื่อนบ้านั้นทันที

"เสียงสูงบ้าอะไร...พวกแกเลิกสนใจเรื่องฉันแล้วไปเรียนกันไมคะ...อาจารย์จะเทศกะบาลแล้วเนี้ย" ฉันเอ่ย ก่อนที่ยัยสองตัวนั้นจะก้มมองดูนาฬิกา....

"ตายยยย...กูไปก่อนล่ะ"

"เฮ้ย...รอด้วยดิ" ฉันที่จำต้องรีบวิ่งตามเพื่อนสองตัวไป จังหวะที่กำลังวิ่งไป  จำเป็นต้องผ่านกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง แต่วินาทีนี้ยังไงต้องไปก่อนอาจารย์ให้ทัน....

จังหวะที่ฉันวิ่งไป สายตาทั้งสองข้างฉันเหลือบไปหยุดที่ชายรูปร่างสูง หุ่นดี ที่กำลังนั่งคุยกับกลุ่มเพื่อนอย่างสนุกสนาน รอยยิ้ม ใบหน้าคม จมูกโด่งเป็นสัน รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจฉันเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ทันทีที่ฉันได้สบตาเข้ากับเขาอย่างจัง ฉันยิ้มให้เขา แต่เหมือนฉันได้ยินเสียงคนร้องออกมา....

"ระวัง....."

โครมมมมมมมมม!!!

"เป็นอะไรไหมครับ..." มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาฉัน และช่วยประคองฉันขึ้นมา ฉันเหลือบมองไปที่กลุ่มชายคนนั้น เขาหายไปแล้ว...

ฉันมองคนที่อยู่ตรงหน้าฉัน ก็หน้าตาดีมาก หล่อมากๆๆ ก็ว่าได้ ฉันได้ยิ้มให้เขาแล้วรีบหยิบพวกกระเป๋าขึ้นมา

"ขอบคุณนะคะ...ฉันไม่ระวังเองค่ะ"

"ไม่เป็นไรครับ...แต่ก็ระวังหน่อยนะครับ ดูสิ! คุณเลือดออกเลย...เดี๋ยวคุณรอ..."

"ไม่เป็นไรค่ะ...ฉันรีบ ขอบคุณนะคะ" ฉันรีบเดินต่อไป เพราะถ้าไปช้ากว่านี้มีหวังโดนเละแน่

Part Dragon

​จังหวะที่เธอล้มลง ผมก็กะว่าจะไปช่วยเธอ แต่ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครที่เดินมาช่วยเธอ ผมกับกลุ่มเพื่อนเลยเดินเลี่ยงตัวออกมา....

ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้จักเธอนะ  ยัยนั่นชื่อพลอย เรียนการตลาด ปี4 แล้ว ถ้าถามว่าทำไมผมถึงรู้จัก ก็ครอบครัวของเราสองงคนก็สนิทกันมากพอควร เลยทำให้เรารู้จักกันโดยปริยาย ผมก็ไม่ได้สนใจยัยนั่นมากเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยได้คุยกันมั้ง แต่ก็มีบ้างที่สองครอบครัวจะนัดเจอกัน ก็มีแบบการคลุมถุงชนบ้าง แต่ผมก็ไม่ค่อยเล่นด้วย ทำให้ฝ่ายแม่ของผมเองเลยเลิกคิดที่จะจับคู่ผมกับยัยพลอยไพริน...

ผมลืมแนะนำตัวไป  ผมชื่อดรากอนหรือมังกร ผมเรียนบริหารปี4แล้ว ผมเป็นลูกคนเดียวในบ้าน พ่อกับแม่ค่อนข้างจะตามใจ ด้วยความที่ผมไม่ชอบการโดนบังคับ ทำให้ผมมาอยู่คอนโด เพราะมันจะได้ทำกิจจกรรมในอย่างแบบผู้ชายๆ

"เฮ้ย....กร..ไปดื่มกันไหมคืนนี้" ไอกัสเอ่ยขึ้น ก่อนที่มันจะหันไปสนใจสาวที่เดินผ่านไปเมื่อกี้

"เอาดิวะ...เซ็งๆช่วงนี้" ผมตบไหล่ไอกัสเบาๆ 

"มึงทำเป็นพูด...กูเห็นเซ็งทีไร ก็งาบผู้หญิงกลับทุกที" ไอเวย์เอ่ยแซว ทำเอาผมต้องยักคิ้วใส่มัน

"มันเป็นเรื่องธรรมดา...น้ำแตกก็แยกทาง...ง่ายๆสไตล์มังกร" ผมเอ่ยขึ้นก่อนที่จะทำท่าไม่แยแสอะไรทั้งนั้น

"คร้าบบบบบบ...ไอพ่อรูปหล่อ...ไอคนเลือกได้...กูยอมคร้าบบบ" ทั้งไอเวย์และไอกัส ต่างเอ่ยขึ้นคนละประโยค อย่างตลก ทำเอาผมแทบกลั้นหัวเราะไม่ได้

**งึ้มมมมม....ตอนแรกมาน้อยๆ เอาไปอุ่นเครื่องก่อนนะคะ **

​ฝากติชมกันด้วยน๊าาาาาาาาาาาาาา

ความคิดเห็น