future432

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP29 จอง

คำค้น : อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 83k

ความคิดเห็น : 106

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2560 17:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP29 จอง
แบบอักษร

​ชอบมั้ย แกะเร็วๆ


#Bell talks

​"โอ๊ะ! นั้นรถเฮีย"ฉันหันไปมองตามรถที่ขับเข้ามาในบริษัท"เฮียไมล์ ทางนี้ค่ะ"ฉันกวักมือเรียกเมื่อคนตัวสูงเดินลงจากรถ

"เบล!"พี่ไมล์เรียกฉันอย่างดีใจ"เฮียคิดถึงวะ"

"เบลก็คิดถึงเฮียค่ะ...ว่าแต่เฮียมาทำอะไรที่กรุงเทพคะ?"

"มาทำธุระ ก็เลยแวะมาหาเรากับไอ้น้องเขยปากหมาสักหน่อย"

"แหนะ ที่มานี่เพื่อจะมาทะเลาะกันหรอค่ะ?"ฉันถามพลางจ้องหน้าเฮียไมล์ "ถ้าเป็นอย่างนั้นกลับไปเลยนะค่ะ"

"ไม่ทะเลาะหรอกน่าาา"เฮียพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ คืนนี้คอนโดต้องแตกแน่ๆ พี่กับแฟนไม่ควรอยู่ที่เดียวกันจริงๆ -.-

"แน่ใจนะค่ะ? เบลขี้เกียจห้ามศึก"


#V talks

แกร๊กกก

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมอง ร่างบางที่คุ้นเคยเดินเข้ามาพร้อมกับไอ้ไมล์

"ไอ้ไมล์!"เสียงไวน์ตะโกนออกมาอย่างดีใจ จะดีใจทำไมหนักหนาวะ -_-

ระหว่างที่พวกมันทักทายกัน ผมก็กวักมือเรียกเบลให้มาใกล้ๆผม ก่อนจะดึงร่างบางมานั่งบนตักแล้วกอดเอวไว้หลวมๆ

"ไวน์?.."ไมล์ทำหน้าคิดนิดหน่อย "ไอ้เชี้ยไวน์!"

"ไม่เจอกันนานว่ะ ปากหมาเหมือนดิม"ไวน์เดินมาใกล้ไมล์แล้วตบบ่าเบาๆ ประโยคหลังผมเห็นด้วยกับไวน์เลย

"เวรไวน์!...แล้วมึงมาอยู่นี้ได้ไงว่ะ?"

"นี่มันบริษัทพ่อกู"ไวน์บอกไมล์ที่ทำหน้างงนิดๆ แต่ที่มันงงคงเจอผมและเบลอยู่กับไวน์มากกว่า

"แล้วไอ้เชี้ยนั้นเป็นอะไรกับมึง?"ไมล์ชี้มาทางผม ผมจึงยักคิ้วให้มันกวนๆ

"น้องเขยมึงก็น้องชายกูไง" ไมล์อึ้งแปปนึงที่ได้ยิน "กูเคยเล่าให้ฟังเรื่องวี จำไม่ได้?" พี่เวรมันไปเล่าอะไรอีกว่ะ?

"จำได้"ไมล์ตอบก่อนจะเดินมานั่งใกล้ๆผม"แต่ไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้"มันมองหน้าผมเล็กน้อยอย่างกวนตีน ผมจึงเบะปากให้มัน

"แล้วมึงมาทำไม?"ผมถาม

"เสือก" เอ้าไอ้เวร กูอุส่าถามดีๆ "ว่าแต่มึงเหอะ...เตรียมห้องกูยังวะ?" มันถามอย่างกวนตีน

"แล้ว กูเตรียมให้มึงตั้งแต่วันที่กูกลับมาถึงกรุงเทพแล้ววะ"ผมโกหกมันไป คื่นบอกว่ายังไม่จัด มันก็มานอนเป็นก้างอีกสิ ถ้าเป็นอย่างนั้น..ผมก็ทำความฝันให้พ่อตาไม่สำเร็จสิ ถึงตอนนี้เบลยังเรียนไม่จบ ก็ทำสะสมไว้ก่อน ^^

"เด็กดีเชียวนะน้องเขย กูแค่ล้อเล่นมึงเอง"ไมล์หัวเราะออกมาเล็กน้อย "กูไม่ไปอยู่เป็นก้างมึงหรอก กูกลัวไม่ได้อุ้มหลาน" รู้สึกว่าวันนี้มันจะพูดเข้าหูวะ

"เฮีย!" เบลที่อยู่ตักผมถึงกลับหน้าแดง

"มึงเตรียมรับขวัญหลานเลย"ผมหันไปยักคิ้วกับมัน ก่อนจะหันกลับมาหอมแก้มคนบนตัก

"คอยไปหวานกันที่ห้อง สงสารกูเถอะ"ไวน์พูดกับผม แล้วหันไปถามไมล์ "แล้วมึงพักที่ไหน?"

"กูจองโรงแรมแล้ว"

"เออดี คืนนี้ดื่มกันหน่อย พวกไอ้เวกัสคงคิดถึงมึงเหมือนกัน" ถ้าจำไม่ผิดเวกัสคือเพื่อนอีกคนของไวน์ที่เรียนเมืองนอกด้วยกัน

"จัดไป" ไมล์ตอบ

"วันนี้กูกลับได้แล้วใช่มั้ย?"ผมหันไปถามไวน์

"เออ มึงจะไปไหนก็ไปเลย"

"ปะ กลับคอนโดกัน"ผมดันร่างบางให้ลุกขึ้นจากตัก

"เบลกลับก่อนนะค่ะพี่ไวน์"เบลหันไปไหว้ไวน์ "ไปล่ะนะเฮีย"

"พาน้องกูกลับดีๆนะเว้ย"


#Mile talks

ผมยอมรับว่าผมเคยคิดกับเบลมากกว่าน้องสาว ใช่ ผมรักเธอ รักมาตั้งแต่วัยเด็ก เธอเป็นเด็กน่ารัก ใครๆก็หลงทั้งนั้นแหละ รวมถึงผมด้วย ความผูกพันธ์และความใกล้ชิดทำให้ผมหลงรักเธอ ทั้งๆที่รู้ว่าตลอดว่าเธอรักผมเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง ผมจึงเก็บความรู้สึกดีๆของตัวเองไว้ ไม่แสดงออกมาให้คนที่ผมรักหนักใจ

และตอนนี้เธอเองก็มีคนรักแล้ว และคนรักของเธอก็รักเธอมากเหมือนกัน ผมดีใจนะ ที่เบลมีคนมาดูแล มาทำให้เธอมีความสุข ยอมรับว่าแรกๆก็ตกใจนิดๆ แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไร

แต่ทุกคนไม่ต้องห่วงนะ...ตอนนี้ผมคิดกับเธอแค่น้องสาวเท่านั้น วางใจผมได้เลย


#Bell talks

คอนโดวี

"คิดอะไรอยู่?" พี่วีถามขึ้น สงสัยเห็นฉันนั่งเหม่อนานมั้ง

"เบลคิดว่า ตอนฝึกงาน เบลจะไปฝึกที่ไหนดี"ฉันตอบ ปีนี้ปีสี่แล้ว ช่วงฝึกงานฉันจะฝึกที่ไหนดีนะ

"ไม่ต้องคิด พี่คิดให้แล้ว"พี่วีตอบก่อนจะนั่งลงข้างฉัน ในมือถือกระป๋องเบียร์

"ห๊า?"

"ไปฝึกกับพี่ไง เรียนบริหารก็ไปช่วยผัวบริหาร"

"แผนสูงนักนะ"ฉันพูดก่อนจะหยิกแก้มพี่วีอย่างหมั่นเขี้ยว "แต่ก็ดีค่ะ จะได้อยู่ใกล้ๆพี่วีตลอดเวลา พวกชะนีจะได้รู้ว่าพี่วีมีเจ้าของแล้ว"

"ทำไมเมียโหด? หื้ม"พี่วีถามพลางลูบหัวฉันก่อนจะก้มลงมาจูบขมับ

"มีแฟนหล่อก็งี้"

"ทำตัวน่ารักวะ อยากโดนฟัดหรอ?"

"ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ"

"งั้นคืนนี้ก็ได้ นะๆ" เกลียดลูกอ้อนของพี่วีที่สุด


ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

20.30น.

ตอนนี้พี่วีพาฉันมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เราอยู่บนชั้นบนสุดของร้าน บรรยากาศอย่างดี ลมเย็นสบาย แล้วอีกอย่างโรแมนติกที่สุดร้านตกแต่งได้น่ารักมาก

พี่วีสั่งปิดทั้งชั้นเลยทำให้มีแค่โต๊ะเราโต๊ะเดียว

"ลมเย็นจัง"ฉันพูดขึ้นพลางลูบแขนตัวเอง

"เย็นมากมั้ย เอาแจ็คเก็ตพี่เปล่า?"พี่วีถาม ตอนนี้อาหารยังไม่มาเสริฟ เราจึงนั่งชมวิวกัน ตอนกลางคืนนี่กรุงเทพสวยสุดๆเลย

"ไม่ค่ะ เย็นกำลังดี" ฉันหันไปบอกพี่วีที่พยักหน้ารับ

"เบล"

"หื้ม?" ฉันหันไปมองคนข้างๆที่ยืนอารมณ์ดีอยู่

"ที่คอเบลมีเกียร์" ฉันเอื้อมมือมาจับสร้อยที่คอตัวเอง แล้วพยักหน้ารับพี่วี ก็ยังอยู่ที่คอนะไม่ได้หายไปไหน "ที่แขนเบลมีเชือกถัก" ฉันชูแขนตัวเองขึ้น เชือกก็อยู่ไม่ได้หายนะ

พี่วีแปลกๆแฮะ

"ก็อยู่ครบ พี่วีมีอะไรค่ะ?"ฉันถามอย่างสงสัย

"ยังไม่ครบสักหน่อย"พี่วีพูดขึ้น

"ไม่ครบตรงไหนค่ะ นี่เชือกนี่เกียร์"

"นิ้วมือ" ฉันจึงยกมือตัวเองขึ้นมาดู ก็ไม่มีอะไรนี่น่า

"เอามานี่"พี่วีดึงมือฉันไปก่อนจะสวมบางอย่างลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของฉัน

มันคือแหวน...

นี่คือการขอแต่งงานของอิพี่มันหรอ น่ารักชะมัด หลอกให้ชูมือแล้วสวมแหวนเนี่ยนะ ฮ่าๆ นึกว่าจะคุกเข่าพูดคำซึ้งๆ มีช่อดอกไม้ซะอีก

"จองแล้วนะ" พี่วีพูดพร้อมจับมือฉันข้างที่พึ่งสวมแหวนเมื่อกี้ไปกุมไว้

"ค่ะ"ฉันตอบรับแล้วยิ้มออกมา "ไม่มีช่อดอกไม้หรอค่ะ?" ฉันแกล้งถาม

"ไม่มีอ่ะ"

"โห่ ไม่โรแมนติกเลยอ่ะ"ฉันยู่หน้าใส่พี่วีอย่างแกล้งๆ แต่ก็โดนนิ้วของร่างสูงดีดลงกลางหน้าผากเต็มๆ จนเกิดเสียงดัง โป๊ก! "อ๊ะ! เจ็บนะ"

"อาหารพร้อมเสริฟแล้วค่ะ"เสียงพนักงานทำให้เราเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ แล้วลงมือทานอาหาร ไม่นานก็เสร็จ


คอนโดวี

"พี่วีทำไมเดินช้าจังค่ะ"ฉันหันมาถามพี่วีที่เดินตามหลังฉันอยู่ ทุกทีจะเดินนำไม่ก็เดินข้างๆ

"เข้าก่อนสิ คีย์การ์ดอยู่ที่เบล" ใช่ คีย์การ์ดอยู่ที่ฉัน กระเป๋าตังอิพี่ก็อยู่กับฉัน ทุกอย่างอยู่กับฉันหมดนั้นแหละ แต่มันเกี่ยวกับเดินช้าตรงไหนเนี่ย?

พี่วีทำตัวแปลกๆอีกแล้วนะ

"มีอะไรรึเปล่าพี่วี?"ฉันถาม

"เปล่านิ"พี่วีตอบหน้าตาย เออเอาไม่มีก็ไม่มี

ติ๊ด ติ๊ด

ฉันแตะคีย์การ์ดก่อนจะเปิดประตูเข้ามาในห้องมืดสนิท ฉันเดินเข้ามาในห้องเพื่อมาเปิดไฟอย่างชำนานทาง

ฟรึบ!

อะไรเนี่ย...? ห้องทั้งห้องถูกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบขาวและแดง ทั้งในแจกัน และเป็นช่อเต็มไปหมด ไหนจะลูกโป่งลอยเต็มห้อง ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่สีขาวสองตัวอีก ไหนบอกว่าไม่มีดอกไม้ไง

ไอ้พี่วีบ้า ทำแบบนี้ก็เขินนะ

ฉันเดินไปเปิดประตูห้องนอนก่อนจะเบิกตากว้าง ในห้องนอนจัดเต็มกว่าข้างนอกอีก

งื่อ...ชอบอ่ะ

ดอกกุหลาบเต็มห้อง ลูกโป่งลอยเต็มเพดาน ไหนจะตุ๊กตาหมีสีขาวที่ไซต์เล็กลงมาจากตัวข้างนอกอีกหกตัว มองออกไปนอกระเบียงก็มีแสงเทียนระยิบระยับ บนเตียงมีกล่องของขวัญกล่องใหญ่ตั้งอยู่รอบๆมีดอกกุหลาบเต็มไปหมด

"ชอบมั้ย?"เสียงร่างสูงที่ยืนกอดอกพิงประตูถามขึ้น

"ชอบค่ะ ชอบมากๆ ขอบคุณนะค่ะ"ฉันตอบก่อนจะเดินไปกอดพี่วีแล้วกดจมูกลงบนแก้มใสจนเกิดเสียงดัง ฟ๊อด

"ถอนคำพูดด้วย"ฉันเงยหน้ามองพี่วีงงๆ "ที่บอกว่าไม่โรแมนติก"

"โอ๋ๆ เบลขอถอดคำพูดค่ะ พี่วีโรแมนติกที่สุดเลย รักพี่วีนะค่ะ"

"พี่รักเบลครับ"พี่วีบอกฉันก่อนจะเหลือบไปมองกล่องของขวัญกล่องใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเตียง "ไปแกะ แล้วบอก​พี่ว่าชอบรึเปล่า"

"ค่ะ"ฉันตอบก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเตียงแล้วแกะของขวัญอย่างเบามือ พี่วีก็ยืนลุ้นกับฉันด้วย

"แกะเร็วๆ"พี่วีเร่ง

"ตื่นเต้นทำไมค่ะ พี่วีก็รู้อยู่แล้ว"

"แต่พี่ไม่รู้นิว่าเบลชอบรึเปล่า กว่าพี่จะเลือกได้ เกือบครึ่งวันเลยนะ"

"ขนาดนั้นเลยหรอค่ะ?"ฉันถามยิ้มๆ ดีใจจัง

"รีบๆแกะเลย"ฉันยิ้มออกมากับท่าทีของพี่วีแล้วแกะของขวัญต่อ

"นี่มัน...."ฉันหยิบของทุกอย่างออกมาจากกล่อง "เครื่องสำอาง?" ฉับแทบจะกรี๊ดออกมาดังๆ พี่วีซื้อเครื่องสำอางให้ฉัน อย่างเยอะอ่ะ ลิปสติกมีครบทุกสี ไหนจะอย่างอื่นอีก งื่อ...ของแพงทั้งนั้น

"ชอบรึเปล่า?"พี่วีถาม

"ชอบค่ะ ขอบคุณนะค่ะ"ฉันตอบก่อนจะหยิกแก้มพี่วี "เป็นแฟนที่ดีมาก มากถึงมากที่สุด"

"ขอรางวัลด้วยนะครับ" ไม่ขอก็ให้ค่ะ^^

________________________________

#อิจฉาเบลมากบอกเลย กรี๊ดไรท์กรี๊ดดด

#เข้าใจไมล์แล้วใช่มั้ย อย่าด่าไมล์เลย

#คอมเม้นมาเยอะๆนะค่ะ

#EPหน้า เบลให้ร่างวี อิอิ

เม้นEPนี่เยอะ EPหน้ามาเร็วน้า

​ ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น