ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

23 แค่เธอที่ต้องการ

ชื่อตอน : 23 แค่เธอที่ต้องการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2560 02:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23 แค่เธอที่ต้องการ
แบบอักษร

ผมตั้งใจแล้วครับ จะตีเหล็กก็ต้องตีตอนร้อนๆ หลังจากที่ป่าปี๊มันเดินหายไป ผมก็รีบเข้าไปที่ห้องตัวเองทันทีก่อนจะหยิบเสื้อเชิ้ตตัวเก่งมา หึหึหึ ดูสิป่าปี๊มันจะทนได้สักเท่าไร พี่อ่ะไม่รอดหรอก....

หลังจากที่ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ผมก็เดินไปที่รถ ผมมีกีตาร์ติดเอาไว้ตัวนึง พอดีผมได้รับบทเป็นนักดนตรีพอดี ผมก็พอจะเล่นกีตาร์อยู่ได้บ้าง ผมตั้งใจจะร้องเพลงๆนึงให้ป่าปี๊ฟัง แมนความรู้สึกของผมตอนนี้...พอผมหยิบกีตาร์เสร็จ ผมก็ตรงไปที่หน้าระเบียงห้องป่าปี๊ทันที ก่อนจะเริ่มเล่นกีตาร์และร้องเพลงออกไป เพลงที่ผมอยากจะบอกแทนความรู้สึกของผมในตอนนี้...แค่เธอที่ต้องการ

'ทุกเมฆฝนที่ผ่านมา

ทุกคืนที่ลมหนาวพัดโชยผ่านไป

ยิ่งคิดถึงเธอทุกลมหายใจ 

เหมือนว่าเข็มนาฬิกามันหยุดเคลื่อนไหว 

เมื่อเธอจากไป แต่ทั้งหัวใจยังอยู่ที่เดิม   

ฉันยังคงติดอยู่กับภาพเก่า

ภาพที่เราเคยมีรักเคยผูกพัน   

กลับมาได้ไหมฉันยอมได้ทุกอย่าง

ขอเพียงแค่พอได้มีทาง

ให้กลับมารักกัน 

ในชีวิตนี้แค่เธอที่ต้องการ

ให้รักใครก็คงไม่มีทาง

ที่ว่างในหัวใจ

มีไว้แค่ให้เธอ   

ทรมานสักเท่าไร 

คนอยู่ตรงนี้จะหันไปทางไหน 

ก็ยังเห็นเพียงเงาของเธอ 

ฉันยังคงติดอยู่กับภาพเก่า

ภาพที่เราเคยมีรักเคยผูกพัน   

กลับมาได้ไหมฉันยอมได้ทุกอย่าง 

อย่างในวันนั้นเหมือนเคย อ้อนวอนเธอกลับมา 

โปรดมั่นใจ จะรักเธอ

ฉันสัญญา   

กลับมาได้ไหมฉันยอมได้ทุกอย่าง

ขอเพียงแค่พอได้มีทาง

ให้กลับมารักกัน

ในชีวิตนี้แค่เธอที่ต้องการ

ให้รักใครก็คงไม่มีทาง

ที่ว่างในหัวใจ

มีไว้แค่ให้เธอ'

ป่าปี๊ออกมาตั้งแต่ผมร้องเพลงแล้วครับ ตอนที่ผมร้องเพลง ทุกคำพูด ทุกเนื้อร้องมันมาจากข้างในจิตใจของผม ผมส่งผ่านความรู้สึกไปผ่านทุกตัวโน๊ต น้ำตาผมมันไหลออกมา 

กลับมาได้มั้ยฉันยอมได้ทุกอย่าง ขอเพียงให้มีทาง ให้กลับมารักกัน ในชีวิตนี้แค่เธอที่ต้องการ

ผมต้องการป่าปี๊จริงๆ ป่าปี๊คนเดียวเท่านั้นที่มาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของผม ผมเดาสีหน้าป่าปี๊ไม่ถูกเลย ป่าปี๊ดูนิ่งมากๆ นี้มันไม่รู็สึกแบบผมบ้างเหรออ ทำไมพี่ใจเเข็งแบบนี้นะ!

'ป่าปี๊'

'มาร้องเพลงอะไร'

'แทนความรู้สึกของกัันทั้งหมดไง....กลับมาได้มั้ย กลับมารักกันได้มั้ย'

ผมวางกีตาร์ลงก่อนจะเดินเข้าไปหาป่าปี๊ มองตาผมสิ กันอยากรู้ว่าพี่คิดอะไรอยู่ ป่าปี๊ไม่ยอมตอบผม ผมเอื้อมมือไปกุมมือป่าปี๊เอาไว้

'กันขอโทษ ป่าปี๊หายโกรธกันได้มั้ย'

ป่าปี๊ไม่ตอบแต่ชักมือออก นี้พี่มันจะโกรธผมนานไปถึงไหน ฮึกกก ทำไมว่ะ ทำไมให้อภัยผมไม่ได้

'ฮึกก'

'อย่ามาร้องไห้ต่อหน้ากู กูไม่ชอบน้ำตาของมึง'

ผมรีบเอามือปาดน้ำตาออก ก่อนจะพยายามข่มอารมณ์เอาไว้ น้ำตามึงอย่าไหลออกมานะ อย่าไหลออกมา

'ป่าปี๊'

'กูจะนอนละ เก็บกีตาร์ของมึงไปด้วย'

พี่เค้าหันหลังกลับไป แต่ผมทนสภาพเย็นชาแบบนี้ไม่ไหวแล้วนะเว่ย

'กันขอเวลาพี่หนึ่งนาที'

ผมเป็นดาราชื่อดัง ผมขึ้นชื่อว่าเพียงแค่หนึ่งนาทีผมก็สามารถทำให้คนตกหลุมรักผมได้ ทำไมผมจะทำให้ป่าปี๊รู้สึกไม่ได้ละ แล้วไหนจะชุดที่ผมใส่อยู่ ป่าปี๊มันไม่มีทางทนไหวหรอก

'ขอเวลาแค่หนึ่งนาที ให่พี่มองหน้ากัน...แล้วบอกกันว่าพี่ไม่รักกันแล้ว แล้วกันจะยอมกลับไป'

ถึงป่าปี๊มันบอก ผมก็กลับแค่วันนี้ ผมไม่ได้ผิดสัญญาสักหน่อยใครจะโง่ปล่อยพี่เค้าไปละ ผมไม่มีวันปล่อยพี่เค้าไปหรอก

'ทำไมกูต้องทำตามมึง'

'หรือพี่ไม่กล้า เพราะพี่ยังรักกันอยู่ใช่มั้ยละ ถึงพี่ไม่พูด แต่ใจกันมันสัมผัสได้'

'มึงคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้วละ'

'งั้นก็มาลองดูดิ มาลองดูว่าพี่ไม่รู้สึกอะไรจริงมั้ย'

'ได้ แล้วมึงจะได้รู้'

จากนั้นผมก็เข้ามานั่งในห้องของเรา ไม่สิห้องของป่าปี๊ที่ผมเคยมาอยู่ด้วยต่างหาก บรรยากาศมันยังเหมือนเดิม ผมยังเห็นภาพที่เรามีความสุขด้วยกันเหมือนเดิม

ผมนั่งลงบนโซฟาก่อนจะหันไปมองหน้าป่าปี๊

'จะทำไรก็รีบทำ ง่วง'

ตอนหกโมงเย็นเนี่ยนะ พี่มันบ้าไปละ ไม่กล้าอยู่ใกล้ผมเพราะกลัวห้ามใจไม่ไหวอ่ะดิ หึหึหึ แล้วพี่จะรู้ว่าพี่ทนไม่ไหวหรอก ผมแอบปลดกระดุมสองเม็ดบนตั้งแต่ก่อนเข้ามาแล้ววครับ...ผมร้ายมั้ย

'เริ่มเลยนะ'

ป่าปี๊ไม่ได้ตอบอะไรผม แต่ผมจะไม่ทำให้หนึ่งนาทีนี้เสียป่าวหรอก 

ผมกดเริ่มจับเวลา แล้วมองเข้าไปนัยตาพี่เค้า แต่พี่เค้าพยายามหลบสายตาของผม 

'อย่าหลบสายตาสิ'

แล้วผมก็เอามือของผมไปประคองหน้าป่าปี๊ให้พี่เค้ามองแค่ผมคนเดียว ตอนที่ผมเอามือสัมผัสไปที่หน้าป่าปี๊ ป่าปี๊สะดุงนิดนึง แต่ก็ยอมให้ผมจับอยู่แบบนั้น ผ่านไปสิบห้าวินาที สายตาป่าปี๊มันยังดูว่างป่าวอยู่เลย เริ่มขึ้นตอนที่สอง ผมดันตัวป่าปี๊พิงไปที่โซฟาก่อนที่ผมจะทำท่าเหมือนคร่อมป่าปี๊เอาไว้ เอาดิ ใกล้ขนาดนี้จะไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ....

20วินาทีผ่านไป เอาไงดีว่ะ ทำไมมันใจแข็งแบบนี้ ผมเอามือป่าปี๊ไปสัมผัสบริเวณเอวผม ยังไงมันก็ต้องรู้สึกอะไรบ้างว่ะ แต่ป่าปี๊มันก็นิ่งมากเลบครับ ผมขยับหน้าเค้าไปใก้มันอีกจะจมูกเราเกือบจะชนกัน จนเสียงหัวใจของผมมันเต้นแรงมากๆ เต้นแรงยิ่งกว่ากลองชุด ใจผมมันสั่นไปหมด 

40 วินาทีผ่านไป ป่าปี๊มันก็ยังนิ่งอยู่ อะไรว่ะ ปกติทุกคนไม่เคยมีใครจ้องตาผมได้เกินหนึ่งนาทีแล้วจะไม่รู้สึกอะไรเลยนะ ผมชักจะไม่มั่นใจในตัวเองแล้วดิ ผมไม่ดึงดูดเลยหรอ ผมทิ้งตัวลงไปนั่งบนตักป่าปี๊แต่ผมก็ยังมองหน้าพี่เค้าอยู่

จูบกันดิ จูบกัน หรือพูดอะไรออกมาก็ได้ อย่าเงียบแบบนี้ 

ผมคิดในใจวนไปแบบนี้เป็นร้อยๆรอบ

10  9  8  7  6....

นี้มันจะครบ 1 นาทีแล้วนะ หรือผมจะทำมันไม่สำเร็จจริงๆ ผมเตรียมตัวจะลุกออกจากตัวพี่เค้า ครั้งนี้ผมคงต้องยอมรับว่าผมทำมันไม่สำเร็จ

5 4 3.....

นี้ผมคงต้องยอมถอยออกไปก่อนใช่มั้ย ผมลุกขึ้นจากตักป่าปี๊ ก่อนจะหันหลังกลับไป

ฮึกกก

แล้วจู่ๆป่าปี๊ก็ลุกขึ้นมาก่อนจะดึงผมเข้าไปจูบ จูบที่ผมคิดถึงมันมากที่สุด ริมฝีปากนี้ผมไม่ได้สัมผัสมันนานแค่ไหนแล้วนะ ผมเอามือทั้งสองข้างโน้มคอป่าปี๊ลงมาอีก หึหึหึ สุดท้ายป่าปี๊ก็ทนผมไม่ไหว ปากของเรายังไม่ถอนออกจากกัน ผมเอามือพี่เค้ามาจับที่สะโพกของผม ให้พี่เค้าดึงไม่ใกล้ ร่างกายเราแทบแนบชิดสนิทกัน

'อืออออ'

แล้วป่าปี๊มันก็ค่อยๆดันตัวผมออกมา เราสองคนมองหน้ากันเนินนาน ป่าปี๊มันถอยออกไปจากผม

'ไหนพี่ว่าพี่ไม่ได้คิดอะไรไง พี่จะหลอกตัวดแงทำไม ในเมื่อใจเราต้งกัน หัวใจของเรามันยังตรงกันอยู่'

'...'

'กันรักพี่'

'ที่กูจูบเมื่อกี้ กูแค่เห็นว่าหน้ามึงมันเสียก็แค่นั้น กูไม่ได้รู้สึกอะไร กูแค่สนองให้มึงเฉยๆ'

ทำไมปากป่าปี๊มันร้ายแบบนี้ว่ะ ผมโคตรเสียใจเลย ทำไมผมรู้สึกว่าเมื่อกี้เราสองคนรู้สึกเหมือนกัน ทำไมป่าปี๊ต้องใจร้ายกับผมแบบนี้ด้วย ฮึกกก


'ทำไมป่าปี๊ใจร้ายแบบนี้ว่ะ ฮึกกก พี่แม่ง...กันทำผิดอะไรมากมายว่ะ กันขอโทษไง กันขอโทษ กันแค่อยากเจอคนที่รักกันจริงๆ กันผิดมากอ่อ ถ้ากันบอกพี่ว่ากันเป็นใคร พี่จะรักกันอยู่มั้ย พี่ไม่รู้หรอกว่าการที่อยู่ตรงจุดที่กันอยู่มันรู้สึกยังไง พี่ไม่รู็หรอกว่าคนที่เข้ามาในชีวิตกันไม่มีใครจริงใจกับกันเลย ทุกคนหวังผลประโยชน์จากกัน พี่รู้มั้ยว่ากันตามหาความรักมานานแค่ไหน...ทำไมพี่ต้องมาทำให้กันรักด้วย ฮึกก ทำไมพี่ต้องใจร้ายกับกันแบบนี้ ความรู้สึกดีๆที่เรามีให้กัน มันทำให้พี่ให้อภัยกันไม่ได้เลยหรอ'


ป่าปี๊ไม่ได้ตอบอะไร เค้ามองผมตกใจๆที่ผมพูดความในใจออกมาหมด พร้อมน้ำตาที่ผมไม่ต้องการให้มันไหลออกมาเลย ทำไมผมต้องรักคนใจร้ายแบบนี้ด้วย ผมทนอยู่ตรงนี้ไม่ไหวแล้ว ผมทนไม่ไหวแล้ว...ผมเลือกที่จะเดินออกมาจากห้องป่าปี๊ตรงไปเก็บของที่ห้องทันที บางทีพี่เค้าอาจจะต้องการเวลาคิดเรื่องที่ผ่านมา ทำไมผมถึงตัดใจป่าปี๊คนใจร้ายแบบนี้ไม่ได้เลยนะ ทำไมผมต้องรักเค้า ทำไมผมต้องยอมทั้งๆที่ป่าปี๊เย็นชากับผมเหลือนเกิน ทำไม ทำไม 

จากที่ผมเก็บของเสร็จ ผมก็ออกไปเช็คเอ้าท์ทันที ผมขอกลับไปตั้งหลักก่อน ผมขอพักหัวใจผมก่อน ผมแม่งโคตรเจ็บเลยว่ะ ไว้กันแข็งแรงกว่านี้ กันจะกลับมาหาพี่ใหม่ กันจะทำให้เห็นว่ากันรักพี่จริงๆ กันจะทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม...กลับมาเป็นพระอาทิตย์ให้กัน โลกกันตอนไม่มีพี่มันโคตรเศร้าเลย แต่ตอนนี้ผมก็เศร้าเหมือนกัน ยิ่งนึกถึงคำพูดที่ป่าปี๊มันทำร้ายจิตใจผม ผมยิ่งทนแทบไม่ไหว ไม่รู้ผมไปเอาน้ำตามากจากไหน ทำไมมันถึงไหลออกมาไม่หยุดแบบนี้ 

'ฮึกกก'

ผมขับรถกลับกรุ้งเทพพร้อมกับน้ำตา ผมเอามือปาดน้ำตาไปขับรถไป แม่งหยุดร้องสักทีเห้อไอ่กัน ไปร้องไห้ให้เค้าทำไม ป่าปี๊มันไม่รู้สึกอะไรหรอก ฮึกก ไม่เอา ป่าปี๊ต้องรู้สึกสิ ป่าปี๊ยังรักผมอยู่ ป่าปี๊ยังรักกัน รักตัวเล็กของป่าปี๊ไง ใช่มั้ย ใช่มั้ย แล้วจู่ๆฝนมันก็เทลงมา

นี้ฟ้าแกล้งผมเหรอ..เสียงฝนช่วยกลบเสียงร้องไห้ของผมให้มันเบาลง ฝนมันตกหนักขึ้นเรื่อยๆ จนผมแทบมองไม่เห็นทางข้างหน้า อึกกก 

'อ้ากกกกก'

แล้วจู่รถผมมันก็เสียหลัก ถนนมันโคตรลื่นเลยย ผมพยายามใช่สติที่เหลือประคองรถเอาไว้ จนรถผมรถผมกลับมาเป็นปกติ

'เห้ออออ'

ฝนตกแล้วขับที่จ่างจังหวัดแบบนี้มันอันตรายมากเลยครับ ผมเกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ผมยังไม่ได้ยินคำว่ารักจากป่าปี๊เลย ผมยังอยากได้ยินคำนั้นอยู่เลยนะ 

ปี๊นนนนนนนนนนนนน

เสียงแตรจากรถฝั่งตรงข้ามดังลั่น...ป่าปี๊ ป่าปี๊ ช่วยกันด้วยยย

โครมมม......


- จบตอน -

@pxxyogj

#ออฟกันxความลับ

มาช้าหน่อยๆ งานเยอะจริงๆเด้ออออ ขอโทษทีเด้อออ

🍭​ปล.ผลจากพระอาทิตย์ที่หม่นหมอง มันก็จะหน่วงๆหน่อยๆ🍭

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว