จางบิวตี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lucifer 12

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.2k

ความคิดเห็น : 67

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2560 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lucifer 12
แบบอักษร

Lucifer 12


          "นายเรียกให้ไปหา" คำพูดนี้เหมือนเป็นประโยครีเพลย์ซ้ำๆ ที่ปืนได้ยินมาตลอดวัน ปืนไม่รู้ว่าอีกคนเป็นบ้าอะไรกันหรือจงใจจะปั่นประสาทอะไรเขากันแน่ ถึงได้เรียกหาหลายวันที่ผ่านมา ซึ่งไม่รู้ว่ามีธุระกงการอะไรกับเขานักหนา ทั้งๆ ที่ก็ใช้งานเขาจนคุ้มอยู่แล้ว แม่งๆๆ เขาไม่อยากไปเจอมันเลยจริงๆ มันรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก มันไม่ใช่ความรู้สึกเกลียด เครียดแค้นเหมือนแต่ก่อน มันมีความรู้สึกอะไรบางอย่างที่แทรกซึมเข้ามาโดยที่ปืนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้ความรู้สึกที่ว่ามันคืออะไรกันแน่


          "ไปเร็วๆ สิ เดี๋ยวนายก็โมโหหรอก"


          "เออๆ" ปืนตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ก่อนจะวางพลั่วที่ใช้พรวนดินลง แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นปัดเศษดินที่เกาะตามกางเกงออกก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านใหญ่


          "วันนี้กูจะไปเอาสูท" ไฟที่กำลังนั่งเช็คหุ้นในไอแพดในมือพูดขึ้นเมื่อรับรู้ถึงการเดินเข้ามาในห้องรับแขกของปืน


          "แล้วเกี่ยวอะไรกับกู?"


          "มึงต้องไปด้วย" ปืนขมวดคิ้วทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน


          "ทำไมกูต้องไป กูไม่ได้มีหน้าที่ติดตามมึงเสียหน่อย" แหงแหละ...ตลอดสองสัปดาห์ที่มาอยู่ที่นี่เขาไม่เคยออกไปไหนนอกบริเวณรั้วนี้เลย ซึ่งเขาก็โอเคกับชีวิตแบบนี้ไม่น้อย ที่นี่ปลอดภัย เขายอมรับ มันปลอดภัยสำหรับเขาและน้องชายมาก แม้ว่าจะถูกใช้งานสากกะเบือยันเรือรบและถูกสายตาเย็นเฉียบของเจ้าของบ้านที่ชอบจ้องมองทำให้รู้สึกเสียววาบไปทั่วสันหลังแต่ก็ดีกว่าต้องเอาชีวิตของตัวเองกับน้องชายไปเสี่ยงตลอดเวลา ปืนไม่รู้ว่าตอนนี้แก็งค์โพอิซั่นยังตามล่าตัวเขาอีกหรือเปล่า แต่เขาคิดว่าพวกมาเฟียโหดเหี้ยมแบบนี้ไม่น่าจะยอมลามืออะไรง่ายๆ


          "กูสั่ง" ไฟว่าเสียงเรียบก่อนจะวางไอแพดในมือลงและเงยหน้าขึ้นมามองปืน ตาคมสบเข้ากับตากลมทันที ซึ่งนั่นทำให้ปืนรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาจนต้องหลบสายตาร่างสูง


          "กูจะออกไปตอนบ่ายสอง ไปจัดการตัวเองซะ"


          "บ่ายสอง? แต่นี่มันบ่ายโมงครึ่งกว่าแล้วนะเว้ย!" ปืนทักถ้วงขึ้นมาทันควัน


          "แล้วไง กูสั่ง"


          "แม่ง...ใครมันจะไปทันวะ กูไม่ได้วิ่งผ่านน้ำนะเว้ย" ปืนโวยวายออกมาอย่างไม่ยอม แม้จะรู้สถานะของตัวเองที่เป็นแค่คนใช้ คนงานแต่แบบนี้มันก็เกินไปอ่ะ อาบน้ำแต่งตัวในเวลา 20 นาทีเนี่ยนะ!


          "บ่ายสอง" ไฟย้ำ


          "แม่ง! ใครมัน..."


          "ถ้ามึงชักช้า กูจะพามึงไปทั้งๆ ที่แก้ผ้า" ปืนเบิกตากว้างทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน ปืนรู้ว่าอีกคนทำจริงแน่ๆ และเขาจะรีรออยู่ทำไมกันล่ะ ว่าแล้วร่างโปร่งก็รีบวิ่งออกจากบ้านใหญ่ไปทันที ไฟมองตามร่างโปร่งไปก่อนที่มุมปากหนาจะกระตุกยิ้มหยักเล็กๆ ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว


          "หึ"...ไฟพาปืนมายังร้นสูทร้านประจำที่เขาจะมาตัดใหม่ทุกครั้งเวลาออกงาน คืนนี้แก็งค์ซาตานจะมางาน ซึ่งงานที่ว่าเป็นงานการเปิดกิจการใหม่ที่เกี่ยวกับการนำเข้าอะไหล่รถจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเพื่อนสนิทอย่างเขายังไงก็ต้องไปแสดงความยินดีอยู่แล้ว ซึ่งไม่ใช่แค่เขาแต่หมายถึงแก็งค์อื่นๆ ด้วย


          "นั่นมัน..." ปืนเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นใครบางคนนั่งอยู่ในร้านสูท ใครบางคนที่เขาพยามหนีมาตลอดเวลาที่มา แม่งๆๆ ทำไมต้องมาเจอกันที่นี่ด้วย!


          "เข้ามา"


          "ไม่...กูไม่ไป นั่นมัน..."


          "ไอ้ลูซ?"


          "ใช่ หัวหน้าแก็งค์โพอิซั่น มันจะเจอกูไม่ได้ ถ้ามันเจอ..."


          "เจอแล้วไง?"


          "มันก็จะฆ่ากูไงล่ะ กูไม่เข้าไป ยังไงก็ไม่ไป!" ปืนว่าเสียงตื่นพร้อมกับร่างโปร่งที่ทำท่าจะหันหลังกลับไปรอที่รถ แต่พอจะหันหลังกลับมือหนาก็คว้าคอเสื้อของเขาเอาไว้ก่อน


          "ปล่อยนะเว้ย!"


          "กูบอกให้เข้ามา" ไฟว่าเสียงเรียบ


          "บอกว่าไม่เข้าไง ถ้ามันเจอกูมันก็ฆ่า..."


          "แล้วคิดว่ากูจะปล่อยให้มันฆ่ามึงง่ายๆ หรือไง?" คำพูดของไฟทำให้ปืนที่กำลังโวยวายออกมาชะงักไปทันที แม้ว่าเจ้าของคำพูดจะพูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ปืนกลับรู้สึกใจกระตุกขึ้นมาแปลกๆ เดี๋ยวๆ ใจกระตงใจกระตุกอะไรวะ!


          "เข้ามา" ไฟปล่อยมือจากคอเสื้อของปืนพร้อมพูดย้ำก่อนจะเดินนำเข้าไปในร้าน โดยมีปืนที่เดินตามเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าใจจะอดกลัวเรื่องของหัวหน้าแก็งค์โพอิซั่นแต่ความรู้สึกลึกๆ มันกลับบอกเขาว่าตราบใดที่เขาอยู่กับคนตรงหน้า เขาจะไม่เป็นอะไร  แม่งๆๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ามีความคิดพิลึกพิลั่นอยู่ในสมองส่วนลึกอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน นั่นหัวหน้าแก็งค์ลูซิเฟอร์คนที่เขาเกลียดแสนเกลียดนะเว้ย อย่าลืมสิ!


          "ไม่เจอกันนานเลยนะไฟ" ลูซเป็นฝ่ายทักไฟขึ้นก่อนเมื่อเห็นไฟเดินเข้ามาในร้าน ไฟมองหน้าลูซด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะตอบรับสั้นๆ


          "อืม"


          "ว่าแต่เอาใครมา..." ลูซชะงักไปทันทีเมื่อเห็นร่างโปร่งที่ยืนอยู่ข้างหลังไฟ ส่วนปืนก็รีบหลบสายตาอีกคนทันที แม่ง...มองขนาดนี้เอาปืนขึ้นมาจ่อหัวกูเลยเถอะ!


          "คนของแก็งค์กู" ไฟพูดขึ้นพร้อมกับมุมปากที่เหยียดยิ้ม


          "หึๆ งั้นเหรอ?" ลูซตอบรับพร้อมกับตาคมที่มองไปยังปืนอย่างไม่วางตา


          "รู้สึกมึงจะสนใจคนของแก็งค์กูดีนะ?" ไฟถามเสียงเรียบ


         "ก็นะ...รู้สึกคุ้นเคยดี" ลูซตอบเสียงเย็น


          "งั้นเหรอ?"


          "งั้นกูไปก่อนละกันได้สูทแล้ว เจอกันคืนนี้" ลูซว่าก่อนจะเดินออกจากร้านไป และในขณะที่เดินสวนกับปืนเสียงทุ้มก็พูดขึ้น


          "อย่าคิดว่าจะหนีกูพ้น"...หลังจากที่ลูซออกจากร้านสูทไปปืนก็สามารถหายใจหายคอคล่องขึ้น แต่ทว่าเสียงเย็นเฉียบของอีกคนยังคงก้องอยู่ในหัวของเขาไม่จางหาย


          "มันคงโกรธจนแทบจะฆ่ามึง" คำพูดของไฟขณะที่เดินเข้ามาในห้องลองเสื้อทำให้ปืนหันไปมองร่างสูงทันที


          "มึงหมายถึง?"


          "เสียหน้าไง คนอย่างไอ้ลูซมันเสียหน้าที่คนที่มันกำลังตามเก็บ มาอยู่กับศัตรูอย่างกู" ไฟว่าออกมาอย่างสะใจ ใช่แล้ว...เขาตั้งใจพาอีกคนมาเจอกับไอ้ลูซ มาหักหน้ามันโดยเฉพาะ มันคงไม่คิดว่าหนูจนตรอกไร้ทางหนีอย่างปืน จะหันมาหาเขา คนที่เคยเป็นศัตรูกับแก็งค์ที่เคยทำงานให้


          "นี่มึง..."


          "หึๆ สะใจชิบ" ไฟหัวเราะในลำคอแต่ปืนกลับไม่ขำด้วย แหงแหละ...มันตั้งใจเอาเขามาหักหน้าไอ้หัวหน้าแก็งค์โพอิซั่นนั่น มันจงใจสุมไฟใส่หัวหน้าแก็งค์โพอิซั่นซึ่งนั่นจะทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายยิ่งกว่าเดิม!


          "เลว"


          "มึงว่าไงนะ?" ไฟขมวดคิ้วถามขึ้น


          "มึงไงเลว เอาความเป็นความตายของคนอื่นมาสนองความสะใจของตัวเอง!" ปืนว่าเสียงดังด้วยความโมโห


          "ปากดี"


          "เออ กูปากดี! ทำไม? จะเอาปืนมาจ่อหัวกูอีกงั้นสิ คนอย่างมึงมองความเป็นความตายของคนอื่นเป็นเรื่องสนุกอยู่แล้วนี่! ถ้าอยากให้กูตกอยู่ในอันตราย อยากให้กูตาย ก็ส่งตัวกูให้กับไอ้หัวหน้าแก็งค์โพอิซั่นนั่นไปเลยสิ จะเอากูมาปั่นหัวมันทำเชี่ยไร!"


          "ปากดี" ไฟพูดคำเดิม


          "เออ ปากดี! กูจะปากดีแบบนี้เพราะคนเลวๆ อย่างอื้ออออ" เสียงหวานที่กำลังโวยวายถูกดูดกลืนไปในลำคอทันทีเมื่อมือหนาคว้าคอเข้าไปจูบ ปืนเบิกตากว้างอย่างตกใจกับการกระทำของอีกคนไม่น้อยแต่เมื่อได้สติปืนก็พยายามเม้มปากต่อต้านไม่ให้ไฟสอดแทรกลิ้นเข้ามาด้านใน แต่มีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะยอม ไฟจัดการขบกัดที่ริมฝีปากล่างของปืนจนร่างโปร่งเผลอเปิดปากร้องออกมา ทำให้ลิ้นหนาสามารถสอดแทรกเข้าไปเชยชิมความหวานด้านในทันที


          "อื้ออออ" ปืนพยายามร้องประท้วงกับรสจูบที่รุนแรงของไฟ แต่เหมือนร่างสูงจะไม่สนใจ ลิ้นหนายังคงเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างร้อนแรงอย่างไม่ลดละ จนมีน้ำใสๆ ไหลเยิ้มลงมาที่มุมปากของปืน


แกรก


          "สูทที่...อ๊ะ ขอโทษค่า!"


ปัง

พอเสียงปิดประตูดังขึ้น ก็ทำให้ปืนได้สติอีกครั้ง ร่างโปร่งรีบดันร่างสูงออกทันทีก่อนหอบหายใจหนัก โกยอากาศเข้าปอดพร้อมกันนั้นปากบางก็บวมเจ่ออย่างเห็นได้ชัด ไฟมองท่าทางของปืนก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากแล้วพูดขึ้น


          "หึๆ ปากดี ก็ต้องเจออะไรดีๆ แบบนี้ปิดปาก"...หลังจากที่เจอบทลงโทษปิดปากของไฟ ปืนก็เงียบกริบตลอดจนกระทั่งกลับบ้าน พอกลับมาถึงบ้านร่างโปร่งก็รีบมายังบ้านพักหลังเล็กของตัวเองและน้องชายทันทีเพราะไม่อยากเจอหน้าใครอีกคนไปมากกว่านี้ ปืนไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆ บทลงโทษของเขามันถึง...เอ่อ...อย่างนั้นนั่นแหละ เขาคิดว่าจะโดนปืนจ่อหัวเหมือนครั้งก่อนๆ ที่ผ่านมาเสียอีก ไม่ใช่ว่าเขาโรคจิตชอบโดนปืนจ่อหัวนะ แต่บทลงโทษที่โดนมา...มัน...แม่งๆๆ พอๆๆ เขาควรเลิกนึกถึง เลิกหาคำตอบ!


          "กลับมาแล้วเหรอพี่ปืน?" ปลายถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิด-ปิดประตูบ้าน


          "อื้ม เป็นไงบ้าง อยู่บ้านเหงามั้ย?" ปืนถามพร้อมกับเดินไปลูบหัวน้องชายเบาๆ


          "ไม่เลยครับ" ปลายส่ายหน้ายิ้มๆ


          "ก็นะ มีคนมาอยู่คุย เล่นตลอดวันนี่หน่า" คำพูดของพี่ชายทำให้แก้มใสของปลายขึ้นริ้วแดงๆ ทันที ปืนยกยิ้มกับสิ่งที่เห็นก่อนจะลูบหัวน้องชายอีกครั้ง


          "ผู้จัดการเป็นคนดีปลายรู้ใช่มั้ย?"


          "ครับ ปลายรู้"


          "มาเฟียไม่ได้เลวร้ายทุกคนอย่างที่ปลายเข้าใจหรอกนะ แม้ว่าส่วนมากจะโหดเหี้ยมก็เถอะ" พอพูดถึงคำว่าโหดเหี้ยมอยู่ๆ ใบหน้าของใครอีกคนก็ปรากฏขึ้นในหัวของปืน ร่างโปร่งตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ ก็เผลอนึกถึงคนที่ไม่ควรนึกถึงเข้า


          "ครับ คุณรันเป็นข้อยกเว้น" ปลายตอบยิ้มๆ ใช่...แค่ผู้จัดการที่เป็นข้อยกเว้นเพราะสำหรับใครอีกคนนั้น...ไม่มีข้อยกเว้นเว้ย!...ตกดึก...ไฟมางานเลี้ยงที่แก็งค์ซาตานจนดึก เมื่อถึงเวลางานเลิกแขกในงานก็ต่างพากันแยกย้ายกันกลับ ไฟเจอกับลูซในงานซึ่งเขาพอจะมองออกว่ามันกำลังไม่พอใจเขาอย่างมากกับเรื่องเมื่อตอนกลางวันจนธารยังสังเกตได้จึงถามสาเหตุขึ้น ธารเตือนไฟให้ระวังลูซ เพราะในวงการรู้กันดีว่าอีกฝ่ายถนัดเรื่องลอบกัดขนาดไหน ซึ่งไฟเองก็รู้ดีเพราะเคยเจอมากับตัว แต่ก็นะ...อย่างไอ้หมาลอบกัดลูซ ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก!


          "มีรถขับตามเรามาครับนาย" คำพูดของรันที่รับหน้าที่ขับรถให้ไฟวันนี้ดังขึ้นทำให้ไฟที่นั่งอยู่เบาะหลังขมวดคิ้วนิดๆ


          "พวกไอ้ลูซสินะ"


          "น่าจะเป็นอย่างนั้นครับนาย"


          "รอดูทีท่าพวกมัน" รันพยักหน้ารับก่อนจะเร่งเครื่องขับนำหน้าไปไกลแต่รถคันหลังก็ไม่วายเร่งเครื่องตามมาติดๆ ไฟขมวดคิ้วมุ่นอย่างนึกหงุดหงิดกับความลอบกัดของอีกฝ่าย ก่อนจะหยิบปืนที่อยู่ในสูทออกมา สงสัยคืนนี้คงไม่จบง่ายๆ


          "เหยียบให้มิด" ไฟสั่งเสียงเข้ม รันจึงเร่งเครื่องหนีอีกครั้งก่อนที่...


ปัง!


เอี๊ยดดดดด!


โครม!









...

กรี๊ดดดดดดดดด เกิดอะไรขึ้นนนนนนนน 55555 มาให้ลุ้นแล้วก็จากไป 5555555

___จางบิวตี้___

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น