Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 4

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 517

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2560 07:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 4
แบบอักษร

ทิ้งไว้กลางเรื่อง ผยศรักนายตัวร้าย (ฟลุ๊คxหมอบีม)

เกือบสองสัปดาห์แล้วที่หมอบีมมาคอยดูแลกายภาพบำบัดคนป่วยอย่างฟลุ๊ค วันนี้เขาจึงลองให้ฟลุ๊คเดินเองดูบ้าง แต่ท่าทางคนป่วยจะอิดออดไม่ยอมเดิน ปากบ่นบอกว่ายังเจ็บอยู่

“หมอครับ อย่าบังคับผมเลยนะ มันเจ็บจริงๆอ่ะ โอ๊ยยยย”เสียงโอดครวญเอ่ยขึ้น หมอบีมรู้ว่าที่จริงฟลุ๊คหายดีแล้วแต่อยากแกล้งเขาแน่นอน

“หมอไม่ได้บังคับนะ แต่เห็นว่าหมอมากายภาพให้หลายวันแล้วน่าจะดีขึ้นบ้าง แต่ไม่เป็นไรหรอกเรื่องที่หมอคิดว่าจะพานายไปเที่ยวทะเลวันศุกร์นี้ถ้านายหายดีแล้ว เห็นสมควรว่าเราน่าจะยกเลิกไปก่อนดีไหม”สิ้นเสียงของหมอบีมคนป่วยที่บ่นว่าตัวเองจนเจ็บเท้าอยู่ก็รีบเขย่งเท้าลงจากโซฟาและทำท่าทางเดินให้ดูคล่องแคล่วทันที

“เอ ที่จริงผมว่าผมลองเดินดูสักหน่อยก็ดีนะครับ เมื่อกี้มันยังคงคิดว่ายังเจ็บอยู่”ฟลุ๊คเอ่ยพร้อมกับค่อยๆพาตัวเองเดินไป รอยยิ้มของหมอบีมยกยิ้มออกมาอย่างขำๆกับความเจ้าเล่ห์ของคนป่วย ก่อนที่ฟลุ๊คจะแกล้งทำเป็นเซเมื่อหมอบีมเอ่ยขึ้น

“ที่จริงก็เดินคล่องดีนี่ ฉันว่า...”ยังไม่ทันที่หมอบีมจะเอ่ยขึ้น ฟลุ๊ครู้ดีว่าหมอจะเอ่ยอะไรเขาก็แกล้งเซล้มทันทีแต่ดีว่าหมอบีมไปรับไว้ทัน

“โอ๊ะ...”

“ระวัง...”

หมับ!

ร่างของฟลุ๊คที่ดูจะหนากว่าร่างของหมอบีมทำให้ทั้งสองร่วงกองไปอยู่กับพื้นห้อง ใบหน้าของทั้งสองแทบชิดกันถ้าไม่มีปลายจมูกที่คั่นอยู่ตอนนี้ ริมฝีปากทั้งสองประกบกันไปแล้ว

“นะ...นายปล่อยฉันก่อน”เสียงหมอบีมเอ่ยขึ้น แต่ฟลุ๊คกลับไม่ปล่อยหมอออกจากก้อมกอด ร่างโปร่งกว่าที่ทับตัวฟลุ๊คอยู่ยังคงหยุกหยิกเล็กน้อยแต่ไม่แรงนัก ใบหน้ามันร้อนมากกว่า

“หมอครับ ผมคิดถึงหมอมากนะครับ แล้วหมอหล่ะคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า”อยู่ๆฟลุ๊คเอ่ยขึ้นถาม ใบหน้ายิ่งแดงมันยิ่งเห่อขึ้นกว่าเดิม เพราะความจริงแล้วเขาคิดถึงคนตีร่างมากแค่ไหน

“คิดถึงแล้วไงหล่ะ นายก็มีคนของนายอยู่แล้วทำไมต้องให้ฉันคิดถีงด้วยหล่ะ”หมอบีมเอ่ยน้อยใจออกมาอย่างลืมตัว ฟลุ๊คยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเขาเข้าใจแล้วว่ากำแพงเล็กๆบางๆของเขากับหมอคืออดีตอย่างมะนาว ก่อนจะจับหมอพลิกกลับกันเปลี่ยนตัวเองมาอยู่ด้านบนเอง

“อ๊ะ...นะจะทำอะไรอ่ะ”หมอบีมเอ่ยขึ้นถาม ทั้งๆที่ก็รู้ดีว่าอีกคนจะทอะไรเขาต่อจากนี้

“หมอครับ”เสียงหวานแสนนุ่มนวลเอ่ยขึ้น สายตาหวานที่ถูกส่งมายิ่งทำให้หมอบีมหัวใจมันเต้นรัวไปหมดอย่างรู้สึกมันบอกไม่ถูก

“หื้ม...วะ...ว่าไง”เสียงหวานหลุดเอ่ยตอบออกมาอย่างแผ่วเบา นิ้วเรียวของฟลุ๊คที่กำลังลูบไล้ไปรอบแก้มขาวของหมอบีมไปมาจนหมอเองรู้สึกสยิวไปหมด

“ผมยังโสดนะครับ และผมเองก็ไม่มีใครนับจากที่ผมได้เจอหมอ ผมอยากจะบอกหมอว่า ผมรักหมอนะครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นจากใจจริง สายตาที่จ้องมองไปยังดวงตาที่แสนจะจริงใจนั้นทำให้หมอบีมค่อยๆยกมือกุมใบหน้าคมเข้มของฟลุ๊ค

“แล้ววันนั้น วันที่นายบอกว่านายมีคนที่ชอบอยู่แล้วและนายก็บอกว่ามะนาวคือคนที่นายแอบชอบ มะ...อุ๊ปห์”ยังไม่ทันที่หมอบีมจะเอ่ยต่อนิ้วเรียวของอีกฝ่ายก็มาแตะที่ริมฝีปากเพื่อหยุดคำพูดก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ถ้าหมอยืนอยู่ตรงนั้นอีกสักนิดจะรู้ว่าที่จริงแล้วผมแค่แอบชอบมะนาว แต่คนที่ผมไม่อยากแอบชอบเพราะผมแอบรักเลย คือหมอบีม ได้ยินไหมครับว่าผมรักหมอบีม”

“อ๊ะ...”ฟลุ๊คไม่รีรอให้หมอบีมเอ่ยอะไรต่อ ริมฝีปากของหมอบีมถูกปิดเรียบร้อยแล้ว ซึ่งหมอบีมเองทำได้เพียงกำหมัดแน่น รับกับจูบที่เร้าร้อนและลิ้นร้อนที่กำลังเขข้าไปกวนลิ้นเล็กของหมอตอนนี้ก่อนที่เสียงหอบจะค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ

“อื้ออออ”

“อ่า...”

เสียงสองเสียงดังขึ้นสลับกันไปมา ฟลุ๊คที่ค่อยๆพาร่างของหมอบีมที่นอนอยู่พาไปบนเตียงนอนอย่างง่ายดาย ท่าทีที่บอกว่าเจ็บเท้าหายไปปลิดทิ้ง แต่หมอบีมกลับไม่ได้คิดถึงจุดนั้นเพราะตอนนี้มันมีสิ่งที่น่าคิดมากกว่านั้นคือเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปจากนี้

“หมอครับ ผมคิดถึงหมอมากนะครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นเมื่อละริมฝีปากออกมาที่ซอกคอขาวของหมอบีมนั้นเน้นๆ พร้อมดูดเม้มที่ซอกคอเน้นๆจนหมอบีมร้องครางออกมา

“อ๊าห์...”

“อ่าห์~~”

“ยะ...อย่า...”เสียงเอ่ยท้วงเมื่อมือหนากำลังลูบไล้ไปทั่งร่างกายก่อนจะมาหยุดที่กลางกายที่กำลังแข็งขืนขึ้น ไม่ใช่แค่หมอบีมที่รู้สึกแต่ฟลุ๊คเองกลับรู้สึกมากกว่าหมอบีมหลายเท่า

“นานเท่าไหร่แล้วครับที่ผมต้องการหมอ ผมต้องการหมอนะครับ”เสียงเอ่ยกระซิบข้างหูแสนกระเส่า หมอบีมหลับตานิ่งพร้อมแอ่นกายเข้าหาอีกคน เพราะที่จริงหมอบีมก็ต้องการผู้ชายคนนี้ตั้งแต่จูบแรกวันนั้น เขาเองก็หลงรักฟลุ๊คอยู่ก่อนแล้วแต่เพราะเหตุการณ์วันนั้น วันที่ฟลุ๊คบอกว่าแอบชอบมะนาว เขาฟังเพียงแค่นั้นก็วิ่งออกไปแล้วก็ไม่อยากจะติดต่อกลับฟลุ๊คอีกเลยจนวันนี้ วันที่เขาเองกลับรู้สึกแสนวิเศษว่าที่จริงฟลุ๊คเองก็รักเขาเช่นกัน

“อ่าห์...ทำไมไม่บอกตั้งแต่วันแรกหล่ะว่ารักฉัน”หมอบีมเอ่ยขึ้นพร้อมปล่อยกายและใจให้กับอีกคนเมื่อตอนนี้ฟลุ๊คกำลังสอดขาไปที่ระหว่างขาของหมอเพื่อให้แยกกว้างออก

“อ่าห์...หมอเรากลับมารักกันนะครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นพร้อมแทรกกายเข้าไปจนหมอบีมสะดุ้งสองมือจับที่เอวแกร่งของฟลุ๊คแน่น

“อ่าห์...จะกลับมารักกันได้ไง ในเมื่อหมอยังไม่เคยเลิกรักฟลุ๊คเลย”

“หมอครับ ผมรักหมอเลยนะครับ...อื้อ”สิ้นประโยคที่แสนจะดีใจของฟลุ๊คเมื่อรู้ว่าหมอเองก็ไม่เคยลืมตัวเองเลยแล้วเขาจะรอช้าอะไรหล่ะ นอกจากกระทำในสิ่งที่เขาอยากแสดงออกมาว่าเขารักหมอเต็มหัวใจ

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ วะ...ว่าแต่นายไม่เจ็บขาแล้วหรอ”หมอบีมเอ่ยเมื่อรู้สึกได้ว่าอีกคนกำลังห้ามอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ จากความอ่อนโยนและละมุมเริ่มรุ่นแรงขึ้นเรื่อยๆแต่เขาก็ชอบลีลาแบบนี้จริงๆ

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงร่างสองร่างยังคงนัวเนียกันอยู่บนเตียงใหญ่ ร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองภายใต้ผ้าห่มยังคงกอดรัดกันแน่นด้วยความสุข

“นายมันบ้า นายมันจอมขี้โกง”หมอบีมเอ่ยขึ้นอย่างน่ารักเมื่อรู้ว่าที่จริงแล้วฟลุ๊คหายดีแล้วแต่แกล้งให้เขาต้องมาดูแลตัวเอง

ฟอดดดดด

“ขี้โกงอะไรครับ บอกผมหน่อยสิ หื้ม...”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นพร้อมกระชับอ้อมกอดอีกคนไว้แน่น

“ก็รู้ทั้งรู้ว่าหายดีแล้ว ยังจะให้ฉันมารักษาอีก จะแกล้งกันไปถึงไหนนะ”หมอบีมเอ่ยขึ้น ใบหน้าหวานหงุดลงที่แผงอกกว้างของฟลุ๊ค

“ตอนแรกที่คุณแม่บอกจะมีหมอมาทำกายภาพบำบัดผมนั้น ผมบอกว่าไม่ต้องเพราะผมเองก็หายดีแล้ว ผมตั้งใจจะรีบไปตามหาหมอหลังจากกลับจากเมืองนอก แต่เมื่อรู้ว่าหมอคือคนมาทำกายภาพผมแล้ว ผมก็แกล้งเป็นว่ายังไม่หายดี เพราะกลัวหมอหายไปอีก อย่าโกรธผมเลยนะครับที่ทำเพราะรักหมอล้วนๆ”ฟลุ๊คเอ่ยอ้อนๆอย่างน่ารัก หมอบีมจะโกรธได้ยังไงกันเพราะหมอเองก็รักฟลุ๊คเช่นกัน

“หึ เรื่องอ้อนและยียวนนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ”หมอบีมเอ่ยพร้อมยิ้มหวาน

“เหมือนหัวใจของผมไงครับ ไม่เคยเปลี่ยนแม้เวลาจะเปลี่ยนไปมากก็ตาม แล้วหมอหล่ะครับเปลี่ยนไปหรือเปล่า”ฟลุ๊คเอ่ยถามคนที่นอนกอดเขาอยู่ พร้อมลูบฝ่ามือไปยังสะโพกกลมไปมา

“เปลี่ยน”หมอบีมเอ่ยขึ้น ฟลุ๊คหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะคลายอ้อมกอดเล็กน้อย หมอบีมยกยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“เปลี่ยนที่ความรู้สึกของฉันมันรักนายมากขึ้นจากเดิม ไม่เคยน้อยลงเลยต่างหากหล่ะ”หมอบีมเอ่ยออกมา ฟลุ๊คที่รีบดึงร่างหมอบีมมาแนบอกอีกครั้งอย่างดีใจก่อนจะคร่อมร่างนั้นอีกครั้ง

พรึบ

“อ่ะ...นาย”หมอบีมเอ่ยขึ้นพร้อมทำตาโต เพราะนับจากนี้เขาคงจะต้องร้องครางอีกครั้ง

“หมอเป็นเมียผมแล้ว อย่าคิดถึงใครอีกรู้ไหมครับ”ฟลุ๊คเอ่ยดักทางไว้

“แล้วฉันจะคิดถึงใครได้อีกหล่ะ ว่าแต่นายเถอะอย่าคิดถึงหรือมีใครอีกก็แล้วกัน อย่าหาว่าหมอบีมร้ายนะเพราะ...”หมอบีมเอ่ยยังไม่ทันจบฟลุ๊คค่อยๆโน้มหน้าลงต่ำพร้อมเอ่ยขึ้น

“เพราะอะไรครับ”

“เพราะหมอบีมหวงของมากนะสิ อะไรที่เป็นของหมอไม่มีทางที่คนอื่นจะเอาไปได้หรอก ว่าแต่นายจะเป็นของหมอไหมหล่ะ”หมอบีมเอ่ยพร้อมยกยิ้มยั่วๆ

“ผมพร้อมจะเป็นคนของหมอครับ พร้อมทั้งตัวและหัวใจเลย และต้อนนี้ก็พร้อมมากๆที่จะเป็นของหมอครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นพร้อมมือหนาวนไปทั่วกลางกายและค่อยๆจับกลางกายนั้นชูชันขึ้นก่อนจะค่อยๆค่อยกลางกายนั้นด้วยริมฝีปากตัวเองเพื่อเริ่มต้นและจะจบตอนไหนก็แล้วแต่หัวใจของกันและกัน

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น