BloodQueen_พลอยจันทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part8

คำค้น : Yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 302

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2560 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part8
แบบอักษร

เมียกู มึงห้ามแตะ!

#MagicRose

Part8

ปัง!

"อาร์ตเดี๋ยวก่อนดิ มึงกำลังเข้าใจกูผิดนะ"

ปึก!

"โอ๊ย! กูเจ็บนะเว้ย!" ดีลถึงกับร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บ ใบหน้าหวานบิดเบ้เล็กน้อย ก่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจในเวลาต่อมา ตอนนี้คนร่างสูงกำลังโกรธจัด สังเกตุได้จากสีหน้าแววตาที่ดุดันจนแทบอยากจะฆ่าเขาให้แหลกคามือ สองแขนเรียวยกขึ้นทาบกับกำแพงกับขังร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขนราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นนักโทษ ใบหน้าของคนทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงแค่คืบ กลิ่นเหล้าถูกพ่นออกมาทางลมหายใจของร่างสูงที่รดรินเหนือริมฝีปากบาง ดีลหันหน้าหนีไปทางอื่นพลางเม้มปากแน่น เขาไม่ชอบที่อีกดื่มเหล้า มันก็รู้ดี 

"มึงบอกว่ากูเข้าใจผิดงั้นเหรอดีล เหอะ" เสียงแค่นหัวเราะเย้ยหยันของอีกคนทำให้ดีลหันกลับไปมองด้วยสายตาเหลืออด รู้สึกโกรธกับความงี่เง่าไร้สาระของอีกคน 

"มองกูด้วยสายตาแบบนี้ทำไม กูพูดถูกสินะ มึงจงใจจะอ่อยมันใช่มั้ย!"

เพี๊ยะ!

ดีลอดใจไม่ไหวสะบัดฝ่ามือฟาดใบหน้าหล่อจนหันไปอีกด้าน ร่างบางยืนเม้มปากแน่นพลางกำหมัดจ้องมองคนพาลด้วยแววตาครุ่กรุ่น ยิ่งอีกฝ่ายพูดจาดูถูกเขามากเท่าไหร่ ดีลก็ยิ่งรู้สึกโกรธ 

ร่างสูงค่อยๆดึงใบหน้ากลับมามองคนรัก ดวงตาของเขาวาวโรจน์ ก่อนที่สองมือจะกระชากไหล่บางมาเขย่าแรงๆจนดีลหัวสั่นหัวคลอน ไม่หน่ำซ้ำอาร์ตยังตะคอกถามดีลเสียงดังลั่นไม่หยุดอย่างบ้าคลั่ง 

"มึงทำแบบนี้กับกูได้ยังไง! แค่กูคนเดียวไม่พอเหรอวะ! มึงอยากได้กี่รอบกี่ทีก็บอกกูดิ ทำไมต้องไปอ่อยมันด้วย! มึง...!"

เพี๊ยะ!!

"พอสักที! กูจะไปอ่อยใครมันก็เรื่องของกู! ในเมื่อผัวกูมันโง่งี่เง่าทำตัวเหี้ยแบบนี้ก็สมควรแล้วที่กูจะไปหาผัวใหม่! ไอ้เหี้ย มะ...มึงคิดจะทำอะไร ปล่อยกูนะ ไอ้อาร์ตปล่อยกู อาร์ต! อย่าทำแบบนี้กับกูนะ! ไม่..."

เสียงร้องของดีลถูกกลืนหายไปในลำคอ ดีลเบิกตากว้างเมื่อถูกอีกฝ่ายก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอย่างแรงจนรู้สึกแสบไปหมด มือหนาจัดการกระชากเสื้อตัวบางจนมันขาดหลุดลุ่ยติดมือร่างสูงไป อาร์ตในตอนนี้น่ากลัวมากจนดีลแทบอยากจะหายตัวหนีไป แต่ก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น 

น้ำตาแห่งความเสียใจและน้อยใจไหลพรากลงมาอาบสองข้างแก้ม ดีลที่พยายามยกมือขึ้นทุบตีอกร่างสูงให้ปล่อยพร้อมๆกับสะบัดตัวแรงๆให้หลุดเริ่มอ่อนแรงลง ก่อนที่สองแขนจะทิ้งตัวลงข้างลำตัวอย่างหมดแรงปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำอะไรตามใจชอบ

"ดีล..."

เพี๊ยะ!

พลั่ก

ดีลยกมือขึ้นผลักอกแกร่งแรงๆ อาร์ตที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็เซถอยหลังไปหลายก้าวแต่พอตั้งหลักได้กำลังจะเดินเข้าไปหาร่างบางด้วยความรู้สึกผิดก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อเห็นสายตาของคนร่างบางที่มองมา มันเต็มไปด้วยความผิดหวัง เสียใจและน้อยใจผสมปนเปกันไปหมด 

อาร์ตสบถลั่นพลางยกมือขยี้หัว ร่างสูงกลับหลังหันก่อนจะซัดหมัดใส่กำแพงแรงๆระบายความโกรธและงี่เง่าของตัวเอง ดีลที่เห็นแบบนั้นถึงกับนิ่งอึ้งไป อาร์ตยังคงต่อยกำแพงห้องไม่หยุด จนเลือดไหลออกมาจากหลังมือ ดีลที่เรียกสติกับเข้าร่างได้ก็รีบวิ่งเข้าไปห้ามทันที

"พอแล้วอาร์ต กูบอกให้พอไง! ฮึก พอแล้ว หยุดเถอะนะ ฮือ..." ดีลร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ สองมือโอบกอดเอวร่างสูงไว้แน่นซบใบหน้าลงกับแผงอก 

"ดีล...กูขอโทษ กูมันงี่เง่าเอง กู..." 

"ฮึก ใช่ มึงมันงี่เง่า โง่มาก ไอ้โง่! โง่ๆๆ"

ตุบ ตุบ ตุบ

มือบางรัวกำปั้นใส่อกแกร่งพร้อมกับปากบางที่พ่นคำด่าใส่ร่างสูงไม่หยุด อาร์ตยังคงนิ่งปล่อยให้ร่างบางปลดปล่อยความเสียใจออกมาให้เต็มที่ เรื่องนี้เขาผิดเอง เขากับดีลรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก มีเหรอจะไม่รู้นิสัยของอีกคนว่าเป็นยังไง

"กูรักมึงนะดีล พอเห็นมึงไปใกล้ชิดกับคนอื่น กูก็เลยกลัว...กลัวว่ามึงจะทิ้งกูไป" 

"จะบ้ารึไง นที่ต้องกลัวคือกูต่างหาก อาร์ต...มึงอย่าทิ้งกูนะ ห้ามทิ้งกูนะ กูรักมึง..." ดีลเงยหน้าขึ้นมาสบสายตากับร่างสูง อาร์ตยื่นมือใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มเนียนเบาๆอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งมา ดีลมองมันอย่างหลงใหล เขาชอบรอยยิ้มของอาร์ตเพราะมันให้ทั้งความอบอุ่นและอ่อนโยน 

"รักนะ" 

"อื้อ รู้แล้ว" 

"ไม่โกรธแล้วใช่มั้ย" 

"อื้อ" 

"งั้นคืนนี้ก็ได้ใช่มั้ย" 

"อื้อ" 

"หึ" 

"เฮ้ย! กูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น...อื้อออ!!"

ทั้งสองคนแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม จูบซึ่งเต็มไปด้วยความรัก ความผูกพันธ์ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนยืนฟังบนสนธนาอยู่ข้างนอกด้วยหัวใจที่เจ็บปวด...

เขาแพ้แล้วจริงๆน่ะเหรอ...

เขาแพ้แล้วจริงๆ แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ หัวใจเขาตอนนี้มันบอบช้ำและเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก ความรักมันไม่ง่ายเลยสักนิด แต่เขาจะขอบอกความรู้สึกที่มีให้อีกฝ่ายได้รู้ เพื่อรอฟังคำตอบนั้น แม้ว่ามันจะเป็นคำปฏิเสธก็ตาม...

#เศร้า


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น