มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ฉันไม่ใช่กระเทยนะยะ # 3

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ฉันไม่ใช่กระเทยนะยะ # 3

คำค้น : นักรบ , นาวิกโยธิน , สาวประเภทสอง , เสาเรือนโยก , ปากมอม , ห่าม , เถื่อน , รักชาติ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2560 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ฉันไม่ใช่กระเทยนะยะ # 3
แบบอักษร

     “เรื่องอะไรฉันต้องพิสูจน์ไปกับนายด้วย นายจะตาถั่วมองเห็นยังไงก็เรื่องของนาย แต่อย่ามายุ่งกับฉัน” ว่าแล้วหญิงสาวก็หมุนตัวจะเดินหนี แต่นักรบไม่ยอม เขากระชากต้นแขนของเธออย่างเร็วและแรงเสียจนเธอหมุนคว้างเสียหลักอยู่ในอ้อมกอดของเขา ซึ่งอ้าออกรับร่างระหงไว้ได้พอดิบพอดี

     “ว้าย!!! อุ๊บ”

เสียงอุทานสุดท้ายเกิดจากการฉกวูบของเรียวปากกระด้างที่นาบความร้อนลงมาบนกลีบปากอิ่ม ชาครียาใจหายวาบ ร่างสาวกระตุกในนาทีแรกแต่เมื่อปากร้อนบดคลึงอยู่เหนือปากนุ่ม สัมผัสแรกของชีวิตสาวก็ทำให้เธอแข็งทื่อยืนตัวเกร็งและเม้มปากตามสัญชาตญาณ และพอปลายลิ้นที่ทั้งสากและร้อนวาดเลียไปตามรอยแยกของกลีบปาก ที่สวยดั่งกลีบกุหลาบสีสด จนเจ้าของเผลอตัวแย้มออกเปิดทางให้ลิ้นหนาไม่รอช้าที่จะแทรกตัวเข้าไปดื่มด่ำความหวานในอุ้งปากอิ่มเต็ม

     ชาครียาจวนเจียนจะเคลิบเคลิ้มไปกับจูบนั้นอยู่แล้ว ถ้ามือใหญ่ไม่ตะปบลงมาบนทรวงอกซึ่งมันไวต่อความรู้สึกมาก ยิ่งพอปลายนิ้วแตะลงบนยอดอกเจ้าของร่างสวยก็เหมือนจะกระตุกวูบ สติเริ่มกลับมาเต็มที่ก็ตอนที่มือซนๆ นั้นเริ่มขยับบีบคลึง

     “อื้ม...” เธอใช้แรงทั้งหมดที่ยังเหลือผลักอกกว้าง แล้วฟาดฝ่ามือใส่ซีกหน้าหล่อๆ นั่นให้หายแค้น “เพียะ!!”

     นักรบหน้าหันไปตามแรงตบ ฤทธิ์ของฝ่ามือเธอมีน้ำหนักไม่เบาเลยเล่นเอาเขาหน้าชาไปทั้งแถบ ชายหนุ่มละมือจากต้นแขนแล้วยกขึ้นลูบแก้มที่คงเป็นรอยฝ่ามือแดงอย่างไม่ต้องสงสัย เขามองเธอยืนตัวสั่นใช้สายตาด่าทอเขาอย่างที่พอจะทราบดี แต่ทำไมเขาถึงไม่โกรธก็ไม่รู้กลับรู้สึกสนุกที่เห็นเธอเจ็บแค้น

     “ไอ้ชั่วเอ๊ย ไปตายเสียเถอะไป๊!!!”

ชาครียากำหมัดแน่น ก้าวถอยหลังไปทีละก้าว เธอยังมองชายหนุ่มไม่วางตา มองด้วยความเจ็บแค้นที่คล้ายจะอาฆาต ก็ใช่สิ เขาขโมยจูบแรกไปจากเธอยังไม่พอ ซ้ำร้ายยังบีบเคล้นหน้าอกเธออย่างกักขฬะ แบบนี้จะไม่ให้เธออาฆาตแค้นได้ยังไง ถ้าฆ่าได้เธอจะไม่ลังเลเลยให้ตายสิ

     “จะมากไปแล้วนะ ยัยกระเทย!”

     “แล้วที่นายทำมันเป็นสุภาพบุรุษมากนักเรอะ ไอ้หมาปากมอม ไอ้ผู้ชายกักขฬะ ไอ้คนเฮงซวย”

     “นี่...หยุดได้แล้วยัยบ้า คิดว่าฉันพิศวาสกระเทยอย่างเธองั้นเรอะ ก็แค่ฉันลืมตัวไปนิด มันมือไปหน่อย แต่ยอมรับอยู่อย่างนะว่าหมอนี่เก่งชะมัด” นักรบฉีกยิ้มแล้วยักคิ้วหลิ่วตายั่วอารมณ์เธอสุดขีดอย่างสนุกสนาน น่าแปลกที่เขานึกอยากยั่วโมโหเธอ ทั้งที่คิดว่าเธอเป็นกระเทยและเขาก็ไม่ชอบมนุษย์ข้ามเพศนี่เลยสักนิด แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่นึกอยากอยู่ห่างคนตรงหน้า

     “นาย!” ชาครียาหันซ้ายหันขวา แล้วก็เห็นกิ่งไม้อยู่บนหาดทรายจึงหยิบขึ้นมา “ขอฟาดปากนายสักหน่อยเถอะ ไอ้ปากมอม”

     ร่างระหงปรี่เข้าไปหมายจะใช้กิ่งไม้ในมือฟาดลงบนปากนักรบ แต่เขาก็ไวทายาดหลบฉากแล้วคว้าข้อมือเล็กบิดจนเธอต้องปล่อยไม้

     “คิดจะทำร้ายฉันเหรอยัยบ้า ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”

     “ปล่อยนะไอ้หมาบ้า ไอ้คนโรคจิต ปล่อยฉัน”

     “ปล่อยให้เธอแพ่นกะบาลฉันรึไง แน่จริงก็ดิ้นให้หลุดสิ” ว่าแล้วก็ตวัดแขนรวบเอวคอดกระชับ

     ชาครียาหน้าเสียพยายามดิ้นรนให้หลุดจากวงแขน แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นแล้วยังบิดแขนเธอเสียจนเจ็บไปหมด แต่กระนั้นหญิงสาวก็ไม่ยอมปริปากร้องบอก เจ็บกายไม่เท่าไหร่ เจ็บใจนี่สิมันมากเกินกำลังจะทน

     “ปล่อยฉันนะไอ้โรคจิต”

     “ไม่”

     “ช่วยด้วยค่ะ ช่วย...” เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้นเพียงแป๊บเดียว อุ้งปากร้อนก็นาบลงมาบนปากที่กำลังตะโกนขอความช่วยเหลือ กลืนกินเสียงร้องของเธอจนหมดสิ้นกลายเป็นเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอระหงเท่านั้น

     นักรบจูบเธออีกครั้งและครั้งนี้มันไม่ได้จาบจ้วงรุนแรงอย่างครั้งแรก แต่มันอ่อนหวานที่แฝงความซาบซ่านบาดจิต บั่นทอนเรี่ยวแรงของหญิงสาวได้อย่างชะงัด จนร่างระหงอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟอยู่ในอ้อมแขน จูบหวานที่กำซาบไปถึงดวงจิตเรียกร้องให้เธอต้องจูบตอบอย่างไม่ตั้งใจ เล่นเอาชายหนุ่มต้องครางออกมาอย่างอดไม่ไหว

     “อืม...” มือใหญ่ที่รวบรัดร่างนุ่มละมุนเลื่อนลงไปขยำสะโพกอวบ ถึงจะไม่นุ่มหยุ่นเหมือนผู้หญิงที่ผ่านมือชายมาแล้วอย่างที่เคยเจอ แต่ก็หนั่นแน่นกลมกลึงสู้มือดีแท้ สะโพกแบบนี้ไม่น่าจะใช่สะโพกเพรียวๆ ของผู้ชาย หรือถ้าเป็นผู้ชายมีก้นงอนๆ ก็น่าจะแข็งกว่านี้

     ชาครียาจิกเล็บลงบนท่อนแขนเพื่อบรรเทาอารมณ์ที่ตีตื้นขึ้นมาทีละนิด อารมณ์ที่เธอไม่รู้จักและมันกำลังหวามไหวอยู่ในทรวงอก แล้วก่อนที่เธอจะทิ้งตัวพิงร่างสูงเต็มกำลัง นักรบก็ผละเรียวปากออกห่างมันทำให้เธอแทบจะผวาถอยห่างจากเขาเช่นกัน

     ใบหน้านวลเนียนแดงระเรื่อสะท้อนกับแสงจันทร์ให้คนมองเห็น นับรบไม่อาจถอนสายตาไปจากเธอ หนำซ้ำยังกวาดตามองเรือนร่างของคนที่เขาคิดว่าเป็นสาวประเภทสอง มองให้เต็มตาเพื่อทบทวนความรู้สึก บางสิ่งบางอย่างบอกเขาว่ากำลังเข้าใจเธอผิดถนัด ชาครียาหรือคิตตี้หรือคิต เธอไม่ใช่ผู้ชาย แต่เธอเป็น...ผู้หญิง

     “นี่...” ชายหนุ่มอยากจะถาม แต่หญิงสาวกลับไม่อยากตอบเลยสักนิด

     “ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว จำไว้อย่างเดียวก็พอ ไม่ว่าฉันจะเป็นอะไรในสายตาคนอย่างนาย นายก็ไม่มีสิทธิ์จะทำอย่างนี้กับฉัน ถ้าไม่เชื่อ ระวังหลังนายไว้ให้ดี ฉันจะหาทางฆ่านายให้ตายคามือเลยคอยดูสิ”

     “โอ๊ะ น่ากลัวจริง” นักรบตอบโต้ ดวงตาของเขาปรือลงจากแรงอารมณ์ภายในใจ จับจ้องกลีบปากที่อ้าเผยอเป็นประโยคเดือดดาล

     “ไอ้ปากมอม นายสมควรจะกลัวฉันให้มาก เพราะฉันไม่เอานายไว้แน่”

     “ไม่เอาจริงๆ น่ะเหรอ ฉันออกจะหล่อขนาดนี้ เธอไม่รู้รึไง กระเทยน่ะเล็งผู้ชายอย่างฉันทั้งนั้น เห็นไม่ได้แทบกระโจนเข้าใส่ยิ่งกว่าเสือโหยอีกนา อย่างเธอก็ไม่น่าหลงหมู่นี่”

     “ไอ้...ไอ้หมาโรคจิต” ชาครียากำลังจะเหลืออดเต็มทีแล้ว เธออยากจะตั๊นหน้าไอ้หมอนี่ให้หงายเก๋งและเหยียบให้จมธรณี ถ้าทำได้เธอจะฝังเขาเอาไว้ที่นี่

     “อื้ม...นี่เธอคงติดใจจูบของฉันสินะ อ้อ...น่าจะติดใจมือฉันด้วยล่ะสิท่า ถึงมองฉันอย่างนั้น ตานี้หวานเยิ้มเชียว”

     “หวานกะผีนายน่ะสิ ปล่อยฉันแล้วไปให้พ้นหน้าฉันซะทีจะได้มั้ย!”

     แทนที่นักรบจะปล่อย มือเขายังดันสะโพกมนให้เบียดชิดร่างแกร่งมากขึ้น ชาครียาดิ้นรนอีกครั้งคราวนี้ทั้งเตะแข้ง ทั้งกัดบ่า ชายหนุ่มเจ็บแต่ไม่ปล่อย ยิ่งเธอดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นเหมือนงูเหลือม จนอกอวบบดอยู่กับอกกว้าง

     “เป็นหมาบ้าไปแล้วหรือไงยัยกระเทยโรคจิต” นักรบเค้นเสียงออกมาอย่างเจ็บปวดหัวไหล่ที่ถูกเธองับอย่างบ้าคลั่ง “ฤทธิ์เยอะขนาดนี้ สงสัยฉันต้องพิสูจน์ให้แน่ใจว่าเธอเป็นอะไรกันแน่”

     หญิงสาวยกเท้าสูงแล้วกระทืบลงบนหลังเท้าของชายหนุ่ม ดีที่ยืนอยู่บนพื้นทรายพอถูกกระทืบเท้าก็จมลงไม่เจ็บเท่าที่ควร นักรบก็เลยใช้ขาอีกข้างเกี่ยวขาเรียวสะบัดข้อเท้าทีเดียวทั้งเขาและเธอก็ลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นทราย

     “ว้าย!!” หญิงสาวร้องลั่นอย่างตกใจคิดว่าจะเจ็บตัว ดีหน่อยที่เขาเอาท่อนแขนรับร่างเธอไว้ แต่ร่างใหญ่อยู่เหนือร่างเล็กจนรู้สึกได้ถึงทุกอณูแห่งความเป็นบุรุษเพศ หัวใจของเธอเต้นแรงเป็นกลองรัว ลมหายใจสะดุดกว่าทุกครั้ง

     “อยากกัดฉันนักไม่ใช่เหรอ ถ้าเธอกัดฉัน ฉันก็จะกัดเธอบ้าง”

     ชาครียาไม่ยอมแพ้ เธอไล่งับบ่าเขาแต่ถูกสกัดด้วยมือใหญ่กดต้นคอเอาไว้ แค่นี้เธอก็ผงกหัวไล่กัดเขาไม่ได้แล้วกลายเป็นผู้ถูกกระทำให้บ้าง เมื่อนักรบซุกหน้าลงกลางอกกัดสาปเสื้อแล้วกระชากด้วยไรฟันจนกระดุมหลุดออกจากรังไป 2 เม็ด เห็นทรวงสาวอะร้าอร่ามยั่วตายั่วใจอยู่ตรงหน้าจนต้องกลืนน้ำลายที่พลันเหนียวขึ้นมาดื้อๆ ทรวงสาวขาวผ่องเบียดอยู่หลังเสื้อชั้นในสีเข้มตัดกับสีผิวขาวผุดผาด ซ้ำยังส่งกลิ่นหอมยั่วยวนใจชายให้ลุ่มหลง

     “ซิลิโคลนเดี๋ยวนี้มันนุ่มมือดีจริง”

     “อย่านะ!” หญิงสาวครางเสียงหลง เมื่อใบหน้าสากเกลือกกลิ้งอยู่บนนวลเนื้อสร้างความปั่นป่วนไปทั่วร่าง “อา...”

     “นุ่มดีจริง เหมือนมากเลยนะเนี่ย”

     ใจของนักรบเริ่มสับสนว่าสิ่งที่เขากำลังซุกไซ้อยู่นั้นมันใช่ของจริงหรือของปลอม ของปลอมอะไรจะเหมือนจริงเช่นนี้ แล้วของจริงจะมาอยู่ในร่างกระเทยได้ยังไง อยากแตะต้องไปทั่วร่างนี้ด้วยปากและลิ้นเสียจริง คิดได้ดังนั้นมือหนาก็ผละจากลำคอแล้วเคลื่อนต่ำลงมาแถวหน้าท้อง นวดคลึงพร้อมแลบลิ้นเลียทรวงสล้างอยู่สักพักก็ได้ยินเสียงวูดของเรือหาปลาที่ลอยมาตามลม

     หญิงสาวได้สติออกแรงเต็มที่ผลักนักรบจนผงะหงาย เธอมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา มือบางกลัดกระดุมเสื้อมือไม้สั่นแล้ววิ่งหนีขึ้นห้องพักอย่างไม่คิดชีวิต ไม่สนใจว่าเขาจะตามมาหรือไม่

     เกลียดนัก คนเลว คนฉวยโอกาส คอยดูเถอะอย่าเผลอก็แล้วกัน

     นักรบทิ้งตัวลงนอนราบไปบนพื้นทราย กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอยังติดอยู่ที่ปลายจมูก เขายังไม่รู้เลยว่าตกลงแล้วเธอเป็นหญิงแท้หรือหญิงเทียม กะจะพิสูจน์ด้วยมือจนละเอียดถี่ถ้วนก็ถูกขัดจังหวะเสียนี่

     “ไอ้รบเอ๊ย...มึงอย่าบอกนะว่าติดใจกระเทยเข้าให้แล้ว”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}