Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 15 กวาดวัตถุดิบเข้ารังก็อบลิน&สร้างรถขน....??

ชื่อตอน : วันที่ 15 กวาดวัตถุดิบเข้ารังก็อบลิน&สร้างรถขน....??

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2560 09:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 15 กวาดวัตถุดิบเข้ารังก็อบลิน&สร้างรถขน....??
แบบอักษร

วันที่ 15 กวาดวัตถุดิบเข้ารังก็อบลิน&สร้างรถขน....??

.

.

         "ใจดีไปเปล่าว่ะไอ้น้อง ปล่อยเช่าถูกแบบเหมาอีก"

.   

         "ก็อยากลองดู ว่าที่เขาเรียกว่าตัวเองเป็น 'หน่วยกู้ภัย' เนี่ยจะมีความสามารถมากแค่ไหน"

.

         "เออๆ ตามใจ" พี่เบิร์นส่ายหน้าไม่เห็นด้วยกับผมมานักที่ใจดีกับคนอื่นแต่สำหรับผม ผมคิดว่าการช่วยเพื่อนมนุษย์บางก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร เพราะอย่างไงผมก็กะจะให้ที่นี่เป็นหนึ่งในจุดกระจายผลผลิตของผมด้วย

.

        พี่เบิร์นบอกผมว่าเขาได้ดึงAiที่ได้รับการปฎิเสธจากมนุษย์ในการตั้งค่า 'เสียงแจ้งเตือน' มาประจำตามตึกและหมู่บ้านในฐานะ 'ผู้ดูแล' ของตึกและหมู่บ้านนั้นๆ ส่วนบ้านเดี่ยวก็จะมีAiเช่นกันแต่พวกเขาจะถูกเรียกว่า 'ผู้จัดการบ้าน' Aiกลุ่มนี้จะมีความเป็นส่วนตัวให้แก่คนในบ้านเท่านั้น ไม่เหมือนผู้ดูแลที่ทำหน้าที่รวมให้แก่ทุกคนในตึกหรือหมู่บ้าน ส่วนร้านค้าและห้างพี่เบิร์นได้ให้เหล่าโชตะในปืนใหญ่ลอยฟ้าที่ฟาร์มผมดูแลไปก่อน...ผมรู้จากพี่เบิร์นนะครับ ยังไม่เคยเข้าไปดูปืนพวกนั้นหรอกครับและไม่คิดจะไปดูด้วย!!

.

         "หลังจากล่าบอสแล้วเราก็ตรงกลับบ้านเลยแล้วกันนะพี่ ไม่รู้ว่าพวกโคบอลจะตื่นหรือยัง"

.

         "ก่อนพี่ออกมาก็ยังไม่ตื่นกันนะ เดี๋ยวกลับไปค่อย......อะไรน่ะ!!!!"

.

         "เป็นอะไรพี่? อยู่ๆก็ตะโกน"

.

         "ไอ้ลูกหมา!! จำพวกที่พี่บอกว่ามันไปที่หมู่บ้านบึงงูหลามได้ไหม"

.     

         "ไอ้ที่หน้าโหดๆอ่ะนะ"

         "เออ! ตอนนี้มันกำลังมาที่นี่เพื่อจะรุมเอ็งกับพี่ว่ะ"

.

         "ห๊ะ! เพื่อ??"

.

         "...มองไปที่ตึกซ้ายมือ ในนั้นมีสายของพวกมันอยู่คนหนึ่ง ไอ้หัวหน้ามันบอกว่าจะมายึดเขตการค้าต่อจากเอ็ง แต่ที่พี่โกรธคือ...หนึ่งในลูกน้องมันบอกว่าจะข่มขืนเอ็งน่ะสิ!!"

.

        "หึ..หึหึหึหึ ดี!! มากันหมด ตอนแรกก็กลุ้มใจเรื่องจะหาใครไปเติมในรังก็อบลินอยู่ มีเหยื่อมาให้เชือดแบบนี้นี่ดีจริงๆ"

.

        "เอ่อ...หน้ามึงโคตรโรคจิตเลยว่ะไอ้น้อง"

.

        "โห นิดหน่อยน่ะพี่ เอาล่ะ เรียกกลุ่มพวกเราเข้ามาในเซฟโซนก่อนเถอะพี่ ส่วนพี่ก็อยู่กับพวกเขาอยู่ในเซฟโซนนี่แหละ" ผมบอกแล้วลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย

.

        "เอ็งจะไปคนเดียวหรอวะ พวกนั้นถึงจะเวลแค่5-20แต่ก็เยอะนะเว้ย"

.

        "ผมเอาอยู่น่า พี่บอกทุกคนแล้วเตรียมไปล่าบอสที่โซนเสือเถอะ"

.

        "เออๆ"

.

        ผมมองพี่เบิร์นส่งสายตาเป็นห่วงมาให้ก่อนที่เขาจะส่ายหน้าแล้วเดินไปหากันต์ ผมเดินออกมานอกเขตเซฟโซนโดยที่ใส่หน้ากากมายาเรียบร้อยแล้ว ตลอดที่ผมอยู่ในเซฟโซนกำแพงนั้นคนด้านนอกไม่อาจเห็นผมได้เพราะมันถูกตั้งค่าให้เป็นแบบส่วนตัว ถึงม่านพลังจะเชื่อมกับเขตการค้าที่เพิ่งยึดมาได้แต่ก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาได้นอกจากพวกผมเพราะงั้นสายที่จับตาดูผมเลยอยู่ด้านนอกเพื่อเฝ้ามองว่าผมจะออกมาเมื่อไร

.

     "มันออกมาแล้วลูกพี่ ตอนนี้ถึงไหนแล้ว...ได้ๆอีก5นาทีนะ เดี๋ยวฉันตามมันไปแล้วดักไว้ให้"

.

     "หึ..." ช่างเป็นปลาเล็กที่น่ารักจริงๆ ด้วยประสาทสัมผัสที่เหนือกว่าของผมทำให้ได้ยินที่เขาคุยกับอีกฝ่ายทั้งหมด ตอนนี้มือถือใช้ได้แล้วสินะ ผมคิดว่าคงต้องไปยึดเขตอินเตอร์เน็ตให้เร็วที่สุดแล้วสิ เพราะที่นั้นนอกจากเน็ตแล้วยังมีสัญญาณมือถือด้วย ถึงจะโทรไปหาคนนอกเขตเซฟโซนไม่ได้เพราะที่อื่นไม่มีสัญญาณแต่แค่เริ่มกลับมาใช้ได้เล็กน้อยก็เริ่มวุ่นวายเสียแล้ว

.

      ผมเดินออกมาได้ซักพักชายหนุ่มผอมแห้งที่น่าจะเป็นสายก็เดินออกมาดักหน้าผม หลังจากใช้ตรวจสอบก็ทำเอาผมผิดหวังมากๆเพราะเขาเลเวลแค่7เท่านั้นเอง ถ้าเทียบกับคนธรรมดาล่ะก็คนเลเวล7ก็ถือว่ามีพลังมากกว่าหลายเท่าแล้วล่ะครับแต่สำหรับผมที่เพิ่งฆ่าบอสไปถึงจะไม่ตายอย่างสมบูรณ์แต่ก็ได้ค่าประสบการณ์มาตอนนี้ก็เลเวล57ได้แล้ว

.

    "หยุดอยู่ตรงนั้นนะเว้ย!!" ชายคนนั้นบอกแล้วยื่นมีดมาทางผม

.

    "พะ...พี่เป็นใครครับ อย่าทำอะไรผมเลย" ผมแกล้งทำเป็นลนลาน

.

    "เฮอะ! นี่หรอว่ะ คนที่บอกว่ากำจัดมอนสเตอร์ตัวใหญ่ในห้าง แค่เจอกูก็ลนลานทำอะไรไม่ถูกแล้ว ฮ่าๆๆ"

.

     "ผม...ผมแค่เป็นคนพูดให้ จริงๆอีกคนด้านหลังผมเป็นคนทำครับ พี่ปล่อยผมไปนะ ผมขอร้อง" ผมคุกเข่าลงอ้อนวอน

.

     "โถ่ๆ เรื่องปล่อยน่ะกูคงทำไม่ได้แต่เรื่องที่มีชิวิตอยู่นะได้แน่นอน เพราะหัวหน้าบอกว่า...เขาจะเอาแกให้เกย์ในกลุ่มรุมไงวะ ฮ่าๆๆๆ" มันพูดและหัวเราะออกมา แล้วหยิบเชือกมีเตรียมไว้เดินเข้ามาจะมัดผม ผมใช้จังหวะนั้นปล่อยพลังไฟฟ้าช็อตใส่จนมันเป็นอัมพาตและล้มลงไปนอน

.

       "สวะ! ...อ่า นี่ผมอยู่เมืองเถื่อนมากเกินไปสินะ ขอปรับอารมณ์แปบ....โอเคร~ อย่ามองผมแบบนั้นสิครับ นี่เป็นแค่การแสดงเท่านั้น รู้ไว้ด้วยนะครับว่าพวกคุณกำลังจะกลายเป็นนักโทษของผม โดยที่ความผิดทั้งหมดเป็นเพราะคุณที่เป็นสายรายงานได้แย่มาก!! ไม่รู้รายละเอียดศัตรูแล้วยังพาคนอื่นมาติดกับดักอีก"

.

     "อืออออออ!!!" เพราะติดสถานะอัมพาตอยู่เขาจึงไม่สามารถพูดได้ ได้แต่มองผมดวงแววตาดุร้ายและร้องอือๆนอนอยู่กับที่

.

     "นอนอยู่ตรงนี่ไปแหละครับ เดี๋ยวพอพวกเขามาเมื่อไรผมจะจับให้นอนเป็นปลาแห้งแบบคุณให้หมดทุกคนนั้นแหละครับ" ผมบอกแล้วเดินออกมาหลบมุมตึกเหมือนที่เขาทำก่อนหน้านี้แล้วปล่อยให้เขาร้องอือๆต่อไป ไม่นานหลังจากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามา เมื่อเห็นเจ้าผอมแห้งนั้นนอนอยู่กับพื้น คนที่เป็นหัวหน้าก็เดินเข้าไปหา

.

      "เกิดอะไรขึ้น ทำไมมึงมานอนแบบนี้" หัวหน้าถาม

.

      "อืออออ อือๆๆๆๆๆ" เจ้าผอมได้แต่ร้องและส่ายหน้าเตือนแต่ก็สายไปเสียแล้ว ผมเดินเข้ามาประชิดด้านหลังกลุ่มและปล่อยไฟฟ้าใส่คนที่อยู่ท้ายกลุ่มเพราะพวกเขายืนกันชิดมากๆผลที่ได้เลยทำให้ล้มเป็นปลาแห้งกันไปที่พื้นทันที แต่ตัวหัวหน้ามันไหวตัวทันเลยกระโดดหลบแต่ก็ไม่พ้นทั้งหมด มีเพียงแต่ช่วงล่างเท่านั้นที่ติดสถานะอัมพาตแต่ส่วนเอวขึ้นไปสามารถขยับได้อยู่

.

    "แก!! ไอ้เด็กเวร!!"

    "เฮ้อ จะโทษผมก็ไม่ได้นะครับนี่เป็นการป้องกันตัวเท่านั้นเอง"

.

    "อย่างแกจะทำอะไรกูได้ ถ้าจะส่งตัวให้ไอ้พวกกู้ภัยขังล่ะก็เดี๋ยวก็ได้ออกมาเว้ย"

.

    "อ้าว! ไหงคิดว่างั้นครับ? ผมไม่ได้จะส่งตัวให้ใครแต่ว่าจะ...ส่งไปรังก็อบลินแล้วก็...." ผมก้มลงไปกระซิบบอกสิ่งที่เขาต้องเจอนั้นทำเอาเขาหน้าซีดทันที

.

     "ไม่!! กูไม่ยอม ปล่อยกูๆ ทำไมขากูเดินไม่ได้ ไอ้เด็กเวร!!"

.    

     "พูดมากจริงครับ" ผมปล่อยไฟฟ้าซ็อตเขาอีกครั้งให้เงียบแล้วเดินกลับไปหาพี่เบิร์นกับคนอื่นๆให้ช่วยขนพวกเขาเข้ามาในเซฟโซนกำแพง หลังจากที่เข้ามาหมดแล้วผมได้เปลี่ยนสถานะเขาเป็น ทาส เพราะงั้นพวกเขาจึงไม่สามารถหนีหรือใช้งานสิทธิพิเศษของเซฟโซนนี้ได้ แต่ที่ผมแปลกใจกว่าคือ...มีกรงไม้ขนาดใหญ่สร้างรอไว้แล้วทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่มี

.

      "พี่สั่งกีซาดเองแหละแล้วก็ช่วยสร้างด้วย"

.

      "ทำทำไมครับ??"

.

      "เอาไว้ขังเจ้าพวกนี้ไงล่ะ"

.

      "จริงๆกว่าจะขยับตัวกันได้ก็เที่ยงๆวันพรุ่งนี้แหละครับ งั้นเราก็เตรียมกลับกันเถอะ"

.

      "เดี๋ยวดิวะ!! จะล่าบอสเสือไม่ใช่หรอ นี่ก็หนึ่งทุ่มแล้ว เวลาออกหากินมันพอดี"

.

      "อ่า! ใช่แล้ว ผมลืมเลยนะเนี่ย แฮะๆ"

.

      "พี่ไม่ยอมให้ลืมหรอกเว้ย โอกาสสนุกๆแบบนี้"

.

       คงเพราะกันต์เห็นผมคุยกับพี่เบิร์นอย่างสนิทสนมเลยไม่เข้ามาถามอะไรผมมั่งครับ ปกติเขาจะถามโน่นนี่บ่อยๆแต่อีกอย่างที่ผมรู้สึกคือเขามองพี่เบิร์นตาเป็นประกายประมาณว่า ไอดอล อะไรประมาณนั้น

.

       "พี่ไปทำอะไรให้กันต์เขาเห็นเปล่าเนี่ย?" ผมกระซิบถามพี่เบิร์น

.

       "ทำไมวะ?"

.

       "ก็เขามองพี่เหมือนเป็นไอดอลอย่างงั้นนิ"

.

       "เออ คงตอนตัดไม้มาทำกรงมั่งก็แค่เสกดาบแสงซักสิบยี่สิบออกมาเองแล้วก็ยืนสั่งดาบให้ตัดไม่เฉยๆ จะว่าไปตอนนั้นมันก็มาถามว่ะ ว่าทำไงถึงจะใช้ดาบแสงได้"

.

       "แล้วพี่บอกว่า?"

.

       "ถ้าไม่เท่เหมือนพี่! ทำไม่ได้หรอกไอ้น้อง!!"

.

       "ครับ...."

.   

       "ไรวะ เย็นชาว่ะ"

.

       ก็พี่เล่นหลงตัวเองแบบนั้นแต่กันต์ก็ดันเห็นดีเห็นงามด้วยอีก...หรือกันต์เป็นแบบเดียวกับพี่เบิร์นนะ พวกมั่นในความหล่ออะไรประมาณนั้น ผมเลิกสนใจพี่เบิร์นแล้วไปดูพวกกีซาดแทน ถือว่ากันต์ทำได้ดีเพราะตอนนี้ทุกคนเลเวลสูง เครื่องแต่งกายใหม่ และกำลังจะเปลี่ยนอาชีพได้เร็วนี้ๆ 

.

       เรื่องไอเทมนั้น น่าเสียดายที่พวกเขาล่าได้แต่กล่องสุ่มและไม่มีไอเทมตกเพราะผมไม่ได้ออกล่าด้วย ส่วนเรื่องเนื้อของเสือนั้นก็ไม่ตกดรอปเช่นกัน โดยปกติถ้าผมล่า ร่างของมอนเตอร์จะไม่สลายไปในเวลา5นาทีนั้นจะทำให้มีเวลาแล่เนื้อหนังได้ หรือคนๆนั้นต้องมีสกิล 'แล่เนื้อ' ซึ่งจะทำให้ร่างมอนอยู่ได้1นาทีก่อนจะสลายไปอย่างคนในหมู่บ้านนวลผาของผมไงครับเพราะแบบนั้นพวกเขาจึงเริ่มมีเนื้อกินมากขึ้น

.

       ตอนนี้ทุกคนก็เตรียมตัวพร้อมแล้ว กีซาดเติมพลังให้หอกวารีเรียบร้อยแล้ว เฟย์และเมย์เองก็ยืนรอในท่าเมดชั้นสูง...รู้สึกจะได้มาจากอาชีพมั้ง คาทอสเองจะเรียกว่านักเวทย์ก็ไม่ค่อยถูกนักเพราะชุดที่เขาใส่มันเหมือนเนโครแมนเซอร์เสียมากกว่าเพราะเวทย์ส่วนใหญ่ของเขามันเป็นเวทย์คำสาป...นี่ผมคิดผิดหรือเปล่าที่ให้เขาเลี้ยงสัตว์แต่ถึงจะมีเวทย์คำสาปเยอะแต่เวทย์ที่สนับสนุนเองก็เยอะเหมือนกันเพราะงั้นก็ช่างมันเถอะ ส่วนผู้กล้าอย่างกันต์กับพี่เบิร์นนั้นก็เตรียมพร้อมตามแบบของเขาอยู่แล้ว พี่เบิร์นอยู่ในชุดเกราะสีทอง(ที่เอาออกมาโชว์เท่แน่ๆ เพราะปกติพี่แกไม่ค่อยอยากใส่เพราะร้อน)พร้อมรบ ทางกันต์ก็เป็นชุดเกราะนักรบเวทย์ที่เจ้าตัวเปิดได้จากกล่องสุ่มและอาวุธจากมิติเก็บของเมื่อพร้อมรบพวกเราจึงได้ไปที่โซนเป้าหมาย ส่วนพวกนักโทษก็ปล่อยให้นอนเป็นปลาแห้งในกรงไป

.

      ตอนนี้เวลา19:30ค่อนข้างมืดแล้วและอันตรายมากขึ้นแต่พวกเราก็หาได้กลัวแต่อย่างใด นั้นก็เพราะ...ดาบแสงพี่เบิร์นมันโคตรสว่าง แค่2เล่มที่ลอยอยู่เหนือหัวพวกเราก็เพียงพอที่จะทำให้เห็นตัวศัตรูที่ซ่อนอยู่ในตึกหรือบ้านได้ ทำให้ระหว่างทางผมได้ซากเสือโคร่งตัวใหญ่12ตัว สิงโต(ผู้)3ตัว สิงโต(เมีย)15ตัว พูดถึงซากนี้ก็รวมถึงหนัง ดี อุ้งเท้าที่เป็นส่วนมีค่าล่ะนะแต่ผมก็ไม่เสียเวลามาแล่เพราะยัดเข้าโรงนามิติให้หมดแค่นี้พวกมันก็ไม่สลายไปแล้ว

.

     ในที่สุดเราก็เข้ามาถึงหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง หมู่บ้านแห่งนี้มีความพิเศษตรงที่กลางหมู่บ้านตกแต่งเป็นเนินโล่งที่มีหินแบนขนาดใหญ่ประดับอยู่มันเป็นที่ที่เหมาะแก่การนอนพักของเสือ และบนหินนั้นก็มีบอสนอนหลับรออยู่ มันมีขนาดเท่ากับรถเมล์ได้เลย ใหญ่มาก! ตัวเป็นเสือโคร่งแต่มีขนสีทองตั้งขึ้นตั้งแต่บริเวณหลังคอยาวไปถึงแผ่นหลัง ที่ปลายหางเป็นเหล็กแหลมเหมือนหอก ขาทั้งสี่ข้างเป็นขาแบบนกแต่จุดที่สำคัญคือหนวด หนวดของมันเหมือนขนนกและยาวตั้งแต่แก้มไปถึงหางและตรงปลายของหนวดมีลูกปัดสีเหลืองอยู่และทั้งๆที่หนวดมันไม่น่าจะขยับได้แต่ตอนนี้มันกลับขยับไปมาเหมือนรู้ว่าพวกผมอยู่ใกล้ๆ

.

        ###!! เสือวิหคสายฟ้า !!###

.

ระดับ ⭐⭐⭐⭐

.

เลเวล 45

Hp  : 4,500/4,500

Mp : 12,689/13,000

.

โจมตี 200

โจมตีเวทย์ 1,375

ป้องกัน 300

ความเร็ว 100

.

  สกิล

 - ควบคุมสายฟ้า ระดับ100 (ใช้ได้ทุกรูปแบบที่เกี่ยวกับสายฟ้า)

 - อัญเชิญ เสือและสิงโตกลายพันธุ์ 1ตัว : 20Mp

 - การปกป้องแห่งสายเลือด ทำให้ได้รับโบนัส ลดแรงโจมตีของศัตรูลง50%

 - ความว่องไวแห่งสายเลือด ทำให้เร่งความเร็วได้เพิ่มขึ้น50%เมื่อค่าHpลดลงน้อยกว่า30%

.

      เสือกลายพันธุ์ที่ได้รับพลังของ วิหคสายฟ้า จากการกินชิ้นเนื้อที่ตกลงมาจากฟ้า ชิ้นเนื้อนั้นหลุดมาจากปากของ ??? เป็นมอนเตอร์บินขนาดยักษ์ที่ชอบกินวิหคสายฟ้า ด้วยพลังระดับ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ของวิหคสายฟ้าจึงทำให้เสือตัวนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงทางสายเลือดเป็นลูกครึ่งของสองสายพันธุ์

.

      ยอดเยี่ยม สกิลควบคุมธาตุน่าสนใจพอๆยัยผีเสื้อเลย คราวนี้ผมจะไม่ปล่อยให้มันหนีไปได้แน่ๆ ผมให้ทุกคนเตรียมพร้อมแต่การเคลื่อนไหวของพวกเราก็ทำให้บอสรู้สึกตัว มันเปิดดวงตาเพียงข้างเดียวมองพวกเราราวกับมดปลวก

.

      "ก็นึกว่าจะมีใครที่คู่ควรมาท้าข้า ก็แค่มดปลวกตัวเล็กจ๋อยเท่านั้น"

.

      "มันพูดได้" กันต์ร้องขึ้นอย่างตกใจ

.

      "หืม...เป็นการรวมตัวที่แปลกดี มนุษย์กับกิ้งก่า เอาเถอะไหนๆก็มาแล้วเป็นเพื่อนเล่นให้เหล่าลูกๆข้าหน่อยก็แล้วกัน" บอสเสือพูดก่อนที่มันจะหลับตาลงอีกครั้ง หนวดทั้งสองข้างของมันขยับไปมาราวกับพู่กันจากนั้นจึงเกิดวงเวทย์ประมาณ50วงได้แล้วมีเสือและสิงโตกลายพันธุ์ออกมา

.

       "กันต์นำทีมไปจัดการพวกลูกน้อง เดี๋ยวผมกับพี่เบิร์นไปเล่นกับไอ้ลูกแมวขี้เซาตัวนั้นเอง"

.

        "เข้าใจแล้วครับ"

.

        ผมไม่ค่อยเป็นห่วงพวกเขาแล้วเพราะตอนนี้สกิลโกงๆของผู้กล้าที่โดนผนึกไปก่อนหน้านี้ของกันต์ถูกปลดล็อคหมดแล้วเขาจึงสามารถสู้ได้อย่างสะดวกและไม่ติดขัดอีกทั้งยังเข้าขาได้ดีกับกีซาดที่ช่วยกันกวาดต้อนพวกเสือจนกลายเป็นฝ่ายตั้งรับเสียเอง

.

        เฟย์และเมย์ตอนนี้ก็กลายเป็นเครื่องบดเนื้อและแยกส่วนไปเสียแล้ว เสือตัวไหนเข้ามาใกล้ได้กลายเป็นก้อนเนื้อพร้อมกับหนังที่ถูกลอกและพับไว้เรียบร้อย...เดี๋ยวนะ ไอ้กล่องใบใหญ่กว่า10ใบที่นั้นมันคืออะไร? แต่ที่รู้ๆคือเนื้อและหนังที่พวกเธอแล่ถูกส่งลงไปในกล่องนั้นทั้งหมด ส่วนคาทอส...ตำแหน่งของเขาคือตรงกลางกลุ่มและพวกเสือตัวไหนที่เขามาใกล้ก็ติดสถานะเคลื่อนที่ช้าหรือลดพลังลง50%ทำให้กลายเป็นเหยื่อให้ง่ายต่อการจัดการมากยิ่งขึ้น

.

     เมื่อเห็นว่าพวกเขาสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองผมก็กลับมาสนใจบอสอีกครั้ง ผมเรียกมีดเวทย์ออกมาหลายร้อยอันแล้วเสริมด้วยพิษอัมพาตและส่งพวกมันพุ่งไปหาบอสแต่ติดเข้ากับตาข่ายสายฟ้าที่ครอบตัวบอสอยู่ และมีดของผมโดนทำลายทันที

.

       "อะไร!!??"

.

       "การป้องกันแห่งสายเลือดของข้า เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก ข้าคือผู้สืบทอดวิหคสายฟ้าผู้ยิ่งใหญ่ มีดแค่นั้นทำอะไรข้าไม่ได้!!" เสียงของบอสดังออกมาทั้งที่ตัวมันเองยังคงนอนอยู่กันที่ แต่ตอนนี้มันลืมตาและยืดหัวขึ้นมองพวกเราอย่างเยียดหยาม

.

       "ก็แค่พวกพันธ์ุทางล่ะวะ!! คิดว่าตัวเองเก่งหรอมึง!!" รู้สึกสายตาของมันจะไปกระตุกต่อมเดือดของพี่เบิร์น เพราะตอนนี้มีแสงสีทองส่องออกมาจากตัวพี่เบิร์นจำนวนมากจนบริเวณรอบๆสว่างราวกับตอนกลางวัน เกราะสีทองของพี่เบิร์นดูดแสงเหล่านั้นเข้าไปและกลายเป็นปีกสีขาวรัศมีสีทองส่องประกายถ้ามองดีๆขนของปีกนั้นก็คือดาบแสงจำนวนมากมารวมกัน

.

      "เจ้า!! บังอาจว่าข้าคือพันธุ์ทาง แล้วเจ้าจะได้รู้!!" หนวดขนนกทั้งสองของบอสขยับไปมาลูกปัดสีเหลืองส่องประกายและมีบอลสายฟ้าหลายสิบลูกปรากฎขึ้นและโจมตีใส่พวกเรา

.

       พี่เบิร์นสามารถหลบได้อย่างไม่มีปัญหาเพราะความเร็วที่เพิ่มขึ้นจากปีกทำให้นอกจากหลบแล้วพี่เบิร์นยังตอบโต้กลับด้วยการยิงพลังคล้ายเลเซอร์ออกมาจากปีกใส่บอลสายฟ้าเหล่านั้น ผมเรียกดาบและมีดออกมาเพื่อสังเวยวิญญาณทันทีเพราะความเร็วของสายฟ้านั้นผมตามไม่ทันถ้าใช้ค่าสถานะธรรมดา น่าเหลือเชื่อที่ดาบของผมสามารถตัดบอลสายฟ้าได้ทำให้ผมช่วยพี่เบิร์นต้านการโจมตีของบอสและคอยเสกมีดพิษพุ่งใส่บอสแต่ทุกครั้งที่มีดใกล้ถึงตัวก็ชนเข้ากับม่านพลังสายฟ้าของบอสทุกครั้ง

.

       "ฮ่าๆๆ ข้าบอกแล้วว่ามดปลวกอย่างพวกเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!! ยอมรับความตายจากข้าซะเถอะ!" หนวดขนนกขยับไปมาอีกครั้งและเกิดวงแหวนเวทย์อัญเชิญเสือและสิงโตกลายพันธุ์ออกมามากขึ้นราวกับไม่มีวันหมดสิ้น ถ้าเป็นแบบนี้พวกกันต์อาจจะพลาดท่าเพราะความเหนื่อยล้าก็เป็นได้ และมันยังใช้หาบที่เหมือนหอกแทงใส่พี่เบิร์นรัวๆแต่ก็ติดดาบแสงที่พี่เบิร์นเรียกออกมา

.

       "พี่เบิร์นคุ้มกันผมและเตรียมชาร์จดาบยักษ์ไว้ด้วย ผมจะเปิดโอกาสให้พี่เอง"

.

       "เฮ้ย!! ไอ้น้องเดี๋ยว..."

.    

       ผมไม่ได้ฟังพี่เบิร์นเรียกและพุ่งตัวไปหาบอสตอนนั้นผมเป็นห่วงคนของผมมากกว่าตัวเองและนึกได้ว่า ถ้าดาบเราตัดบอลสายฟ้าได้ ม่านพลังบ้าๆนั้นก็คงไม่ต่างกัน เมื่อเข้าใกล้บอสได้พอสมควรผมกระโดดดีดตัวขึ้นไปและเป็นไปตามที่คาดไว้ ม่านพลังสายฟ้านั้นครอบตัวบอสทันทีผมปักดาบลงไปและรูดตัวลงจนทำให้ม่านพลังนั้นเกิดการฉีกขาดเหมือนกระดองเต่าที่ถึงตุบจนแตกและสลายไป

.

     "เป็นไปไม่ได้!!"บอสลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความตกใจ

.

     "ฮ่าๆ ไอ้พันธุ์ทาง เจอไอ้น้องกูไป รับนี่!!" ดาบแสงยักษ์ได้ถูกตวัดมาด้วยความเร็วแต่บอสก็ยังไม่ยอมแพ้ หนวดขยับไปมาและม่านพลังสายฟ้าก็ครอบตัวบอสต้านรับดาบแสงโดยที่ลืมไปว่า...ผมอยู่ใต้ตัวของมัน

.

  ฉึก!!!!

.

     "กะ..แก!!"

.

     "เพราะหยิ่งทะนงในพลังของตัวเองอย่างไงล่ะครับถึงได้มีจุดจบแบบนี้ ลาก่อน..." ผมดึงดาบที่ปักเข้าไปในตัวบอสทันทีเพราะตำแหน่งที่แทงเข้าไปนั้นคือหัวใจเมื่อดาบถูกดึงออกมา หัวใจที่ทำหน้าที่ซูบฉีดเลือดกลับกลายเป็นขับเลือดออกมาทางปากแผลจำนวนมากเพื่อปิดปากแผลแต่แผลที่ลึกและกว้างขนาดนั้น...นำพาให้วาระสุดท้ายของเสือวิหคสายฟ้ามาถึงในไม่ช้า มันทรุดตัวลงและหายใจโรยริน ดวงตาคู่โตนั้นมองมาที่ผมพอดี

.

      "ข้า...กำลังจะตาย"

.

      "...."

.

      "มนุษย์สำหรับข้าคือผู้ทำลายล้างและตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น แต่ไม่รู้ทำไม...เมื่อมองไปที่เจ้าข้ากลับรู้สึกว่า..เป็นข้าเองที่ผิดในการกระทำครั้งนี้"

.

      "เฮ้อ..ผมเองก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้แต่ผมเองก็ต้องสร้างที่อยู่ให้มนุษย์อย่างผมเช่นกัน ..มีอะไรจะสั่งเสียไหมครับ"

.

      "แน่นอน ข้าอยากรู้ชื่อของเจ้า"

.

      " วิศ เกษตกรธรรมดาๆคนหนึ่งครับ"

.

      "ฮ่าๆๆ เพราะแบบนี้เอง 'เกษตกร' สินะ ผู้เพาะปลูกเก็บเกี่ยวที่ใกล้ชิดธรรมชาติ ดี! ดีจริงๆ ถ้างั้น... วิศ รับพลังของข้าไป แล้วหวังว่า...เจ้าจะดูแลพวกมันอย่างดี โฮกกกกกกก"

       เสือวิหคสายฟ้ายืนขึ้นในท่าที่องอาจและคำรามออกมาครั้งสุดท้าย หนวดของเขาพลิ้วไสวและค่อยๆแข็งเป็นหินเช่นเดียวกับตัวของเขา แสงแดดในเช้าวันใหม่สาดส่องมาที่ร่างที่เป็นรูปปั้นหินของเสือวิหคสายฟ้าที่คำรามอยู่บนลานหินแห่งนี้ จากนั้นได้มีขนนกที่มีลูกปัดสีเหลืองหนึ่งคู่เหมือนกับบอสแต่อันนี้สั้นกว่ามาก ยาวแค่10เซนฯมันลอยอยู่ตรงหน้าผมอย่างนั้นซักพักและพุ่งมาหาผมและติดเข้าที่บริเวณจอนผมของผมและมัน...ดึงไม่ออกและเจ็บด้วยเวลาดึงเหมือนกับเป็นเส้นผมบนหัวของผมเลย

.

     ' ยินดีด้วย ท่านปราบบอส เสือวิหคสายฟ้า สำเร็จ ' 

     ' ท่านได้ยึดคืน พื้นที่อยู่อาศัยเมืองA เสร็จสิ้น และเป็นเจ้าของใหม่อย่างถูดต้อง'

     ' ทำการเคลียร์มอนสเตอร์ทั้งหมดในพื้นที่และซ่อมแซมความเสียหาย '

     ' มอนสเตอร์บางส่วนหนีอพยพไปพื้นที่อันตรายโซนอื่น '

     ' ทำการสร้าง 'เซฟโซน' ตามการตั้งค่าจากจุดเริ่มต้น(สามารถปรับได้) '

     ' ตึก อาคาร บ้านและร้านค้าทั้งหมดทำการตั้งค่าเป็นล็อค จำเป็นต้องเสียค่าใช้จ่าย(รูน)ก่อนการใช้งาน(เช่า) ตามเงื่อนไข '

     ' ตึก อาคาร บ้านและร้านค้าทั้งหมดได้รับการซ่อมแซมอาคารใหม่ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว '

     ' ย้ายผู้รอดชีวิตทั้งหมด(341ชีวิตในอีก10นาที)ออกจากภายในตัวตึก อาคาร บ้านและร้านค้าทั้งหมดไปรวมกันที่ลานรูปปั้นเสือวิหคสายฟ้าแห่งนี้ '

     ' ด้วยการยอมรับจากบอส ทำให้เกิดรูปปั้น 'เสือวิหคสายฟ้า' เกิดเป็นจุดเก็บเลเวลสำหรับผู้รอดชีวิตเลเวลน้อย รูปปั้นจะให้กำเนิดเสือหรือสิงโตกลายพันธุ์จำนวน 4 ตัว ในทุกๆวันแต่สะสมไม่เกิน6ตัว เลเวลอยู่ที่10-15 และไม่ออกนอกเขตรูปปั้นนี่ไปทำอันตรายคนภายนอก '

     ' ท่านได้รับเครื่องประดับจากบอส 'ขนนกวิหกสายฟ้า' (ถาวรไม่สามารถถอดหรือเสียหายได้) '

     ' เนื่องด้วยสกิลที่คล้ายกัน เช่น อิเล็กทริกบอดี้ ม่านพลังสายฟ้า(การป้องกันแห่งสายเลือด) พิษเหน็บชา โล่แห่งแสง เป็นต้น ทั้งหมดที่กล่าวมามีความคล้ายกันในหลายส่วนจึงถูกยุบสกิลและเปลี่ยนเป็นสกิล 'โล่แสงสายฟ้า' ที่สามารถป้องกันและตอบโต้ผู้เข้าใกล้ได้ดียิ่งขึ้น'

     ' ได้รับไอเทม หนัง เขี้ยว เล็บ ดวงตา เนื้อ เครื่องใน(ส่วนที่เป็นยา) หัวใจ เป็นต้น(ทั้งหมดเป็นชิ้นส่วนของบอส) '

     ' ได้รับอาวุธ หอกสายฟ้า(จากส่วนหางของบอส) ที่คาดผมหูเสือ(จากส่วนหูของบอส) '

     ' อื่นๆ....'

.

    รายละเอียดต่างๆไม่เข้ามาในหัวผมเท่ากับ...ไอ้ขนนกนี่ถอดไม่ได้ แต่ก็เอาเถอะเพราะว่าในอีก10นาทีข้างหน้าจะมีผู้รอดชีวิตมาที่นี่ผมจึงต้องให้พวกกีซาดหลบไปก่อนแต่พอมองไปก็เห็นแค่กันต์ เฟย์และเมย์เท่านั้น

.

     "กันต์ พาพวกเธอไปที่เซฟโซนกำแพง ด่วน!" ผมตะโกนบอกหลังจากมีจอข้อความแสดงขึ้นว่ากีซาดและคาทอสอยู่ที่กำแพงแล้วหลังจากตรวจสอบ จากนั้นก็มีแสงวาร์ปจำนวนมากเกิดขึ้นด้านล่างเนินหินรูปปั้นที่ผมอยู่

.

     "ได้ครับ!!"

.

     "มีอะไรไอ้น้อง"

.

     "ผู้รอดชีวิตน่ะครับ พี่เองก็ไปเปลี่ยนร่างหรือไม่ก็ไปหลบก่อน" ผมบอกแล้วหยิบหน้ากากมายาขึ้นมาใส่ ขนนกเองก็หายไปด้วยเหมือนกับมันรู้ว่าต้องซ่อนตัว

.

     "ไม่จำเป็นเว้ย" พี่เบิร์นบอกแล้วก็มีหมวกเกราะสีทองทรงเท่ๆและมีขนนกติดอยู่ทั้งสองข้างครอบไปที่หัวพี่มัน...เออ พอใส่เต็มยศแล้วชุดผู้กล้าชัดๆเลย

.

     "ก็มีหมวกนิครับ"

.

     "ใครจะใส่วะ ร้อนก็ร้อนแถมยังปิดบังหน้าหล่อพี่อีก"

.

     "=_= ...แล้วปีกแสงนั้นจะเอาไง"

.

     "ก็เพราะแบบนี้แหละถึงไม่ค่อยอยากใช้พลังเยอะ อย่างเจ้าปีกนี่แม่งโคตรดื้อ ปกติก็เรียกเก็บได้แต่มันไม่เคยออกมาเลยล็อคตัวเองให้เก็บได้อีก2ชั่วโมงโน่นเลยว่ะ โอ๊ย!! เดี๋ยวเหอะมึง! ไอ้ปีกดื้อคราวหลังกูจะไม่เรียกมึงออกมาอีกนะ" ตอนที่บอกว่าดื้อ ปีกมันสบัดมาตบหัวพี่เบิร์นด้วย อืม..จะเรียกว่าน้อยใจเจ้านายตัวเองมากกว่าล่ะมั้ง

.

      "งั้นพี่ก็ยืนอยู่นี่นะ"

.

      "เออ เอาเลยจะทำไรก็ทำเดี๋ยวพี่ยืนเป็นแบล็คกาวน์เท่ๆเอง"

.

      ผมเดินลงมาหากลุ่มคนที่ดูแล้วน่าจะวุ่นวายกว่ากลุ่มของอีกโซนเพราะตอนนี้มีบางคนเริ่มต่อยตีกันแล้วแต่ก็มีลูกแกะเชื่องๆที่หวาดกลัวอยู่มากพอควร เหมือนพวกเขาจะเห็นว่าผมเดินลงมากจากเนินหินจึงหยุดแล้วมองมา

.

      "เด็กน้อย เธอขึ้นไปทำอะไรบนนั้น" มีหญิงวัยกลางคนเดินมาหาผม เธอมีเกราะเบาสีเงินสวมอยู่แต่ดูแล้วน่าจะผ่านการใช้งานมาเยอะพอควร เลเวล18ก็พอจะบอกได้ว่าเธอคือคนที่แข็งแกร่งพอควร

.

      "ผมเป็นคนที่ปราบบอสและยึดที่แห่งนี้ได้ครับ" เมื่อเธอสุภาพมาผมก็สุภาพตอบ

.

      "เป็นไปไม่ได้ นี่มัน..." ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาข้างผู้หญิงคนนั้นแล้วท้วงขึ้น เขาแข็งแกร่งพอๆกันผู้หญิงคนนั้นแต่มีธนูสะพายอยู่ด้านหลัง

.

      "ผมขี้เกียจอธิบายมากมาย เดี๋ยวผมจะตามกลุ่มคนจากอีกโซนก่อนหน้ามาอธิบายให้ฟังแล้วกัน เขาคือกลุ่ม หน่วยกู้ภัย น่ะครับ"

.

      "หน่วยกู้ภัย!! ที่โจ้เป็นหัวหน้า?" หญิงสาวคนนั้นถามด้วยความแปลกใจ

.  

      "อืม..ใช่ครับ เขานั้นแหละ ผมจะบอกสั้นๆ ที่นี่เป็นเขตของผมแล้ว มันปลอดภัยสามารถอาศัยอยู่ได้ ยกเว้นบริเวณหินรูปปั้นที่จะมีเสือกลายพันธุ์เกิด4ตัวทุกวันแต่มันจะไม่ออกมานอกเขตรูปปั้นโปรดจำเอาไว้ บ้านเรือนทั้งหมดต้องใช้รูนในการใช้จ่าย อย่างอื่นรอถามพวกโจ้เอา ใครมีกลุ่มอย่างไงก็แยกๆออกจากกันซะล่ะ ไปล่ะ!!"

.

      ผมทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วเดินไปหาพี่เบิร์นซึ่งรู้ใจผมจริงๆเพราะเขาเสกปีกแสงให้ผมอีกอันก่อนที่จะบินขึ้นไป จริงๆผมก็ใช้สกิลบินได้แหละแต่มันไม่อลังและดูมีอำนาจไงครับ เจ้าปีกนี่ก็ดีนะไว้ถึงจะเด่นไปหน่อยแต่เวลาผมใช้ก็รู้สึกเหมือนเป็นปีกของตัวเองจริงๆรู้สึกดีแปลกๆ ไม่เหมือนตอนใช้สกิลบินอันนั้นมันทรงตัวยากกว่า

.

     ระหว่างที่บินกลับไปที่กำแพงผมติดต่อฟ้า(Aiประจำตึกฟ้าคราม)ให้บอกพวกโจ้ไปดูแลคนที่โซนพักอาศัยและบอกเรื่องรูปปั้นไปด้วย การตั้งค่าเงินค่าเช่าก็ยังใช้ราคากลางไปก่อน พี่เบิร์นเองก็บอกว่ากระจายAiประจำบ้านเรียบร้อยแล้วด้วยผมเลยไม่เป็นห่วง

.

       เมื่อมาถึงกำแพงผมก็พบกับความแปลกใจคือมีรถไม้ที่มีกรงขนาดใหญ่ติดอยู่ก็พอจะมองออกแหละว่ามันคือรถสำหรับขนนักโทษแต่แทนที่จะเป็นม้ามันดันกลายเป็นเสือกลายพันธุ์กว่า10ตัวแทนน่ะสิ!!

.

       "โอ้!! นายท่าน ขออภัยที่ข้าหนีกลับมาก่อนพอดีข้าจับเจ้าแมวทั้งหลายนี่ได้เลยรีบกลับมาเตรียมพวกมันนะครับ" คาทอสบอกกับผมตอนนี้เขาใส่ชุดคนเลี้ยงสัตว์อีกครั้ง

.

       "ไม่เป็นไร ไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีแล้ว แล้วไปเอารถมาจากไหนเนี่ย?"

.

       "ท่านเบิร์นช่วยสร้างก่อนไปลุยครับ ตอนนี้ก็เตรียมเสร็จแล้ว นายท่านจะให้เดินทางกันเลยไหมครับ" กีซาดที่เดินไปช่วยเฟย์ขนกล่องเนื้อเดินมาบอกผม

.

      "นั้นสินี่ก็เช้าแล้วงั้นเรา..."

.

      หมับ!!

.

      "อย่าลืมโซนเน็ตสิไอ้น้อง มานี่เลย!!"

.

      "ม่ายยยย ผมเหนื่อยเว้ยพี่!!!!"

.

      พี่เบิร์นที่จับคอเสื้อผมก็พาบินไปอีกพื้นที่โดยทันที ไม่อยากจะคิดเลยว่าต้องลุยต่อเนื่องยันเช้าอีกวันแต่ถึงจะบ่นไปก็เท่านั้น ถ้าพี่เบิร์นจะทำซะอย่างอะไรๆก็ต้องได้ ผมก็ได้แต่หยิบยาฟื้นฟูค่าความอดทนที่พี่เบิร์นทำไว้ให้ขึ้นมากินแก้ความเหนื่อยล้าไปก่อน

.

.

//////-----

         รอตอน.5นะครับ!! จบอีก1วัน(แต่หลายตอนมาก) เป็นการเปิดเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเมืองที่รู้สึกว่า...มันยากลำบากจริงๆกับการบริหารจัดการ โอ้! พระเอกเราไม่บ้ายึดเมืองทั้งหมดหรอกนะครับ บอกแค่นี้เดี๋ยวเป็นการสปอย

       ตอนนี้จะเปิดฟรีให้ครับแต่ตอน15.5และเปิดตอนวันที่16จะติดเหรียญตามปกตินะครับ แจ้งไว้ก่อน ถ้าคนเขียนมีเวลาว่างจริงๆจะเขียนและลงทั้งสองตอนรวดเดียวเลย คนอ่านจะได้ไม่ต้องรอเรื่องการใช้กุญแจนาน

.

     ปล.ส่งท้าย มีนักอ่านท่านหนึ่งถามเรื่องค่าเงิน

100 รูนแดง = 1 รูนเขียว

100 รูนเขียว = 1 รูนม่วง

100 รูนม่วง =  1 รูนทอง

20ห้องx6ชั้น=120ห้อง

120ห้องx20รูนเขียว= 2,400รูนเขียว

2,400รูนเขียว หาร 100รูนม่วง=24รูนม่วง

   ต้องขอบคุณจริงๆครับ ตรงนี้คนเขียนคำนวนผิดเองเพราะว่าเน้นเนื้อหามากไปหน่อยเลยคำนวนผิด

   ทั้งนี่ทั้งนั้น วิศ เองได้ให้ค่าเช่าแสนถูกที่1รูนม่วง เพราะงั้นการแก้เนื้อหาจึงไม่ส่งผลกระทบมากนัก คนเขียนจึงชี้แจงเรื่องนี้ ณ ตอนนี้นะครับ เพราะถ้ากลับไปแก้ตอนติดเหรียญ คนที่เคยปลดตอนแล้วจะปลดอีก(มั่ง) ผมไม่อยากให้คนอ่านเสียประโยนช์ตอนย้อนกลับมาอ่าน

      ส่วนเรื่องการแก้คำผิดตอนเก่าๆ คนเขียนต้องขออภัยอย่างยิ่งที่ตอนนี้นั้นไม่สามารถทำได้ตามที่เคยบอกไว้ เพราะงานที่เข้ามา(นอนตี2ตื่น6โมงมาสามวันแล้ว) ขอบคุณทุกคนนะครับ

.

       ติได้แต่อย่าด่านะครับ

       1 เม้น = 1 กำลังใจ

       คนเขียน : Amano , ฝ่ายQc: Ikonsi

ความคิดเห็น