ไอรอนจอมพลัง

ขอบคุณทุกคนนะค่าาาา ที่เข้ามาอ่านมาเป็นกำลังใจให้กัน ><

ชื่อตอน : 3 เหตุบังเอิญ

คำค้น : 3 เหตุบังเอิญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2560 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 เหตุบังเอิญ
แบบอักษร

3 เหตุบังเอิญ


ห้างสรรพสินค้า

        “ศิลป์ พาพี่มาที่นี้ทำไมเนี่ย” เอิงเอยถามขึ้นเมื่อวันนี้ศรศิลป์พาเอิงเอยมาห้าง

        “พามากินข้าวไง”

        “แล้วทำไมต้องมากินข้าวที่นี้ด้วยล่ะ” เอิงเอยรู้สึกแปลกใจมากที่ศรศิลป์พากินข้าวที่ห้างเพราะส่วนมากไม่ว่าจะยังไงทุกครั้งเอิงเอยและศรศิลป์จะทานข้าวที่บ้านตลอด

        “ก็วันนี้วันเกิดพี่เอิงนิ ก็ต้องทำอะไรที่มันพิเศษหน่อยอย่างเช่น กินข้าวนอกบ้านไงและไม่ต้องห่วงมื้อนี้ผมเลี้ยงเอง” พูดจบศรศิลป์ก็พาเอิงเอยมาทานข้าวที่ร้านอาหารไทยสี่ภาค เมื่อเอิงเอยและศรศิลป์เดินมาถึงโต๊ะ ทั้งสองก็สั่งอาหารที่ตัวเองต้องการกัน รอไม่นานอาหารทั้งหมดที่สั่งไปก็อยู่ตรงหน้าของทั้งสองแล้ว

        “ศิลป์ เดียวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เรากินก่อนได้เลยนะ”

        “ครับ พี่เอิง” เอิงเอยเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวของเอิงเอย ระวังที่ทำธุระส่วนตัวอยุ่นั้นเอิงเอยก็ได้ยินเสียงแปลกๆในห้องน้ำหญิงห้องข้างๆ

        “อือ เบาๆสิค่ะ”

        “ชี้ด เสียวจังเลยค่ะ ลีโอ”

        “ดีน่า จะเสร็จแล้วค่ะ อะ อ่า เร็วอีกค่ะ”

        “อ่าห์ โอ้ว “

        “เสียงใครทำอะไรกันเนี่ย ไม่มีความเกรงใจสถานที่เลย” เอิงเอยบ่นกับตัวเองเบาๆเมื่อรู้ว่าเสียงปริศนานั้นคืออะไร

        เอิงเอยเดินออกจากห้องน้ำแต่ระหว่างออกจากห้องน้ำเอิงเอยก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมหญิงสาวคนหนึ่ง เอิงเอยทำตัวไม่ถูกก็ได้แต่ยืนอยู่เฉยๆ และเดินออกจากห้องน้ำไป

        “มาแล้วหรอพี่เอิง ไปซะนานเลยนะ ไอเราก็นึกว่าตกส้วมไปแล้ว” ศรศิลป์พูดแซวเอิงเอย เมื่อเห็นว่าเอิงเอยไปนานมาก

        “กินไปเลย พูดมากอีกแล้วนะเรานะ”  จากนั้นเอิงเอยและศรศิลป์ก็นั่งทานอาหารกันต่อ และเมื่อสองพี่น้องทานอาหารกันเสร็จแล้วคนเป็นน้องก็พาพี่สาวของตัวเองนั้นเดินเล่น เดินไปเดินมาศรศิลป์ก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำระหว่างรอเอิงเอยนั้นก็เดินเล่นดูของไปพลางๆ

        “อุ้ย ขอโทษค่ะ” เอิงเอยเดินชนกับชายหนุ่มคนหนึ่งจึงเอยขอโทษไป แต่พอเอิงเอยเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นว่าคนที่เธอเดินชนนั้นเป็นคนๆเดียวที่เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น

        “นี่ เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยหรือไงห๊ะ ยัยอ้วน” ลีโอนาร์ทพูดขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าหญิงสาวนั้นมั่วแต่เดินดูของไม่มองทางเลยอันที่จริงเขาจะหลีกทางให้หญิงสาวเดินก็ได้ แต่เขาก็เลือกที่จะยื่นนิ่งๆให้หญิงสาวนั้นเดินมาชนเขาเองซะอย่างงั้น เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมเขาจะต้องเสียเวลายื่นอยู่นิ่งๆเพื่อให้หญิงสาวเดินมาชนเขา แต่เขารู้สึกแปลกๆกับร่างอวบอ้วนซะอย่างนั้นทั้งๆที่หญิงสาวนั้นช่างอ้วนเหลือเกินอ้วนเกินกว่าที่เขาจะทนรับไว้ แต่ก็คงจะเป็นเพราะผิวกายของหญิงสาวที่ดูขาวเนียน และดวงตาคู่นั้นก็ช่างหวานหยดย้อย

        “นี่คุณ ฉันก็ขอโทษคุณไปแล้วนิ” เอิงเอยไม่พอใจที่ชายหนุ่มนั้นพูดกับตัวเองอย่างนี้

        “ก็ใครใช่ให้เธอเดินไม่ดูอะไรเองล่ะ ที่หน้าที่หลังก็หัดเดินดูทางซะบ้าง จะได้ไม่ต้องเดินไปชนใครเขาอีก เพราะฉันกลัวคนที่ถูกเธอเดินชนจะล้มลงไปนอนอยู่ข้างล่าง” ชายหนุ่มพูดจายียวนหญิงสาวมาก

        “เอาอย่างนี้ก็แล้วนะค่ะ ไม่ว่าฉันจะไปเดินชนใครมันก็เนเรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับคุณ ฉันขอโทษคุณไปแล้วแค่นี้จบนะค่ะ” เอิงเอยเตรียมตัวจะเดินหนีแต่ลีโอนาร์ทก็จับแขนเอิงเอยเอาไว้ซะก่อน

        “นี้เธอ คิดว่ามันจะจบกันง่ายๆแบบนี้หรอ” ลีโอนาร์ทไม่เคยโดนผู้หญิงคนไหนที่กล้าว่าเค้าแล้วเดินหนี

        “ใช่ค่ะ จบกันง่ายๆแบบนี้แหละ ปล่อยค่ะ” ใครใช่ให้มากวนประสาทเธอก่อนเองล่ะ ช่วยไม่ได้เอง

        “คิดว่าฉันอยากจัจับแขนผู้หญิงตัวอ้วนๆอย่างเธอหรอห๊ะ”

        “ไม่อยากจับก็ปล่อยค่ะ เพราะฉันก็ไม่ได้ต้องการให้คุณมาจับต้องตัวฉันเหมือนกัน เอาง่ายๆนะค่ะไม่ได้ขอให้จับ” เอิงเอยสะบัดแขนออกจากมือหนาแล้วเดินจากไปพร้อมความหงุดหงิด

        “อย่าให้ฉันเจออีกนะ ฉันเอาคืนเธอแน่” ลีโอนาร์ทตะโกนตามบอกหญิงสาวที่เดินจากเขาไป

        “อ้าว พี่เอิงหายไปไหนแล้วเนี่ย” ศรศิลป์บ่นพึมพำกับัวเองเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นพี่สาวของตัวเองซะแล้ว ศรศิลป์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อที่จะโทรหาพี่สาวของเขา

        “ฮัลโหล พี่เอิงอยู่ไหนเนี่ยออกมาก็ไม่เจอ” ศรศิลป์พูดขึ้น เมื่อเห็นว่าพี่สาวเขารับสายแล้ว

        “พี่อยู่ต้องที่ร้านไอศรีมชั้นสองนะ”

        “โอเค เดียวผมจะรีบลงไปหานะครับ พี่สาวคนสวย”

        “โอเค เดียวพี่จะรออยุ่ตรงนี้ละกัน” ศรศิลป์วางสายโทรศัพท์แล้วก็เดินลงไปชั้นสองของห้างเพื่อไปหาพี่สาวที่ร้านไอศรีม เขาเดินไม่นานก็มาถึงหน้าร้านและเห็นพี่สาวของเขายืนรออยู่แล้ว

        “พี่เอิงมาทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่รอผมล่ะ”

       “คือพี่เดินเล่นเพลินไปหน่อยนะ รู้ตัวอีกทีก็ลงมาชั้นสองซะแล้ว”

       “อ้อ แล้วพี่เอิงอยากไปเที่ยวไหนอีกมั้ย วันนี้ผมตามใจเต็มที่เลยนะ อยากไปก็บอกผมมาเลย” ศรศิลป์อาสาเป็นไกด์ส่วนตัวให้กับพี่สาวของเขา วันเกิดพี่สาวทั้งทีพี่สาวของเขาต้องมีความสุขที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

        “อืม งั้นไปไหนก็ได้ แนะนำพี่หน่อยสิ” เอิงเอยไม่รู้จะไปไหนดี

        “ผมรู้แล้วพาพี่ไปไหนดี” ศรศิลป์นึกขึ้นได้ว่าตอนเด็กๆนั้นพ่อแม่ของเขาชอบพาเขาและพี่สาวไปเที่ยวที่สวนสนุกอยู่บ่อยๆก็เลยอยากจะพาพี่สาวไปลำลึกถึงความเป็นเด็กซะหน่อย

        “ที่ไหน?”

        “ก็สวนสนุกไงไปลำลึกถึงความเป็นเด็กกันหน่อยเอามั้ย”

        “ฮ่าๆ โตกันขนาดนี้แล้วนะจะไปกันจริงๆหรอเนี่ย” เอิงเอยรู้สึกขำที่จู่ๆน้องชายสุดที่รักของเธอนั้นอยากจะไปลำลึกถึงความเป็นเด็กทั้งๆที่โตขนาดนี้แล้ว

        “จริงๆสิไปกันเถอะนะถือว่าวันนี้เป็นวันของเรา” ศรศิลป์พยายามชักชวนพี่สาวของเองอย่างสุดความสามารถ

        “ เอ้า ไปก็ไป” และสุดท้ายทั้งคู่ก็ได้ไปเที่ยวกันที่สวนสนุกกัน ศรศิลป์พาเอิงเอยไปเล่นเครื่องเล่นจนเกือบทุกชนิด เล่นเสียเอิงเอยเหนื่อยไปหมดแต่ความเหนื่อยนั้นก็มีความสุขและความสนุกปนกันไป

ความคิดเห็น