สายไหมสีชมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Bad Friend 01

คำค้น : ซัน,อุ้มอิ้ม,เพื่อน,Bad Friend

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2560 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad Friend 01
แบบอักษร

Bad Friend 01 


เช้าวันต่อมา


ฉันมามหาลัยเเต่เช้าเพราะวันนี้ฉันมีเรียนตั้งเเต่เช้า 


" มาเเต่เช้าเลยนะ " ฉันหันไปมองตามเสียงก็เจอกับยัยเจนที่กำลังเดินมาหาฉันที่กำลังอยู่ที่โต๊ะ


" ก็วันนี้มีเรียนเช้ามั้ยล่ะ " ฉันตอบมันออกไปเเล้วหันหน้ากลับมาทางเดิม


" นี่ยังไม่รู้หรอวะ " ฉันหันกลับไปมองมันอีกครั้ง ไม่รู้ไรวะ


" รู้อะไร " ฉันถามออกไปเมื่อมันนั่งลงข้างๆฉัน


" ก็วันนี้เขายกคลาสไง อาจารย์บอกในกลุ่มอ่ะ " ยัยเจนพูดจบฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทันทีก็พบว่าอาจารย์สั่งยกคลาสจริงๆ เเต่บอกก่อนเริ่มเรียนครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ ให้ตายเถอะ


" งั้นกูกลับเเล้วนะ " ฉันหันไปบอกเจนพร้อมกับลุกขึ้นมา


" เออ กูก็จะกลับเเล้ว " มันพูดจบฉันก็พยักหน้ารับเเล้วหันหลังเดินออกมา


คอนโดK

ฉันกลับมาถึงห้องก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดอยู่บ้านทันทีคือใส่เพียงเสื้อกล้ามเเละกางเกงขาสั้น

หลังจากที่เปลี่ยนชุดเสร็จฉันก็หยิบโทรศัพท์ออกมานอนเล่นที่โซฟาหน้าทีวี


ติ้งต่อง ติ้งต่อง


" ใครมา? " ฉันต้องขมวดคิ้วยุ้งทันทีเมื่ออยู่ดีๆออดหน้าห้องของฉันก็ดังขึ้น 


เเกร้ก! 


ฉันเปิดประตูออกเเล้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ มาห้องฉันเเต่เช้าทำไมกัน


" จะมองอีกนานมั้ยครับ " ซันพูดขึ้นเมื่อฉันมองหน้ามันไม่หยุดเเละไม่ยอมเปิดประตูให้มันเข้ามา


" มาทำไม " ฉันถามมันออกไปนิ่งๆเเละยังคงไม่เปิดประตูออกให้มัน


" อยากมามีปัญหามั้ยครับ " ยังไม่ทันทีฉันจะตอบอะไรกลับไปซันก็เเทรกตัวเข้ามาในห้องของฉันทันที


" เเล้วมาทำไมเเต่เช้า " ฉันเดินตามมันเข้ามาเเล้วถามมันออกไป


" ก็อาจารย์ยกคลาสเลยไม่รู้จะไปไหนอะอยู่ห้องก็เบื่อ " มันตอบออกมาเเล้วทำไมต้องมาหาฉัน ที่อื่นไม่มีให้ไปหรือไงกัน


" ไปที่อื่นไม่ได้ไง " ฉันพูดออกไป จริงๆมันก็มาห้องฉันบ่อยนะ เเต่พอมีเรื่องที่มันจะจีบน้องรหัสฉันเข้ามาฉันก็ไม่ค่อยอยากให้มันมาซักเท่าไหร่ ฉันยังไม่พร้อมเจอหน้ามันอะ 


"กูอยากมาไงครับ เหตุผล " ซันตอบออกมาพร้อมกับทำหน้ากาบาทาฉันได้เเต่ส่ายหน้าอย่างเอือมละอาเเล้วนั่งลงข้างๆมัน


" ทำไรอ่ะ " ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ไอ้คุณซันที่นั่งอยู่ข้างๆก็ถามขึ้นมาเเล้วเอียงคอมามองเเต่ฉันก็เอียงโทรศัพท์หลบ


" ยุ่งไรล่ะ " ฉันบอกมันเเละยังคงเอียงโทรศัพท์หลบมันอยู่


" คุยกะใครว๊ะ! ทำไมไม่ให้ดู!! " อยู่ๆมันก็ถามฉันขึ้นมาปนตะคอกเเล้วพยายามเเย่งโทรศัพท์ฉันจนกลายเป็นว่าตอนนี้เหมือนมันกอดร่างฉันอยู่


" เเล้วยุ่งอะไรด้วยเนี่ย!! " ฉันว่าเเล้วพยายามดิ้นอยู่ในอ้อมเเขนของซัน 


พรึบ!!!


ร่างของฉันตกกระทบลงบนโซฟาโดยที่มีซันคร่อมอยู่ โทรศัพท์ของฉันตกลงไปอยู่ข้างลำตัวเรียบร้อยเเล้ว


" ลุกออกไปได้เเล้ว " หลังจากที่ได้สติฉันก็เอ่ยขึ้นมาทำให้ไอ้ซันลุกออกจากตัวของฉัน


" เอ่อ.. ขอ " 


Truuuuu Truuuuuu


เหมือนไอ้ซันจะพูดอะไรซักอย่างเเต่ก่อนที่มันจะพูดจบเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มันก็ดังขึ้น

ซันหันมามองหน้าฉันเล็กน้อยก่อนที่จะกดรับโทรศัพท์


" ว่าไงครับน้องดรีม " เเค่ได้ยิ้นชื่อของคนที่มันเอ่ยขึ้นมาใจของฉันก็เกิดอาการปวดหนึบทันที


" ไปหาที่ไหนครับ " ฉันคิดว่าดรีมคงจะให้ซันไปหาเเน่ๆ เเละเเน่นอนว่าซันมันต้อง...


" โอเคครับ เดี๋ยวพี่จะรีบไปหา " ฉันคิดไว้เเล้วว่าซันมันจะไปหาน้องดรีมจริงๆ เเละมันก็ไปจริงๆ


" อุ้มกูไปก่อนนะ น้องดรีมตามเเล้ว " ว่าจบมันก็เดินออกจากห้องไปทันทีทั้งที่ฉันยังไม่ทันจะได้กล่าวอะไรด้วยซ้ำ อื้มดีเนอะพึ่งคุยกันเมื่อวานเหมือนฉันเป็นเเค่คนคั้นเวลาอ่ะ พอมันมีที่ไปก็ไปโดยที่ฉันยังไม่ทันจะได้กล่าวอะไรซักครั้ง เหี้ยดีเนอะ!! ความรู้สึกฉันตอนนี้เนี่ย!!!



หลังจากที่ซันกลับไปฉันก็ได้เเต่นอนจมอยู่กับความคิดตัวเอง ทั้งที่มันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าฉันจะรู้สึกยังไงกับมัน เเม้ทุกวันนี้ฉันว่ามันก็ชัดเจนเเล้วนะ หรือฉันควรเลือกที่จะเดินออกมา ฉันคิดว่าบางที่ฉันควรที่จะให้โอกาสตัวเองได้เจอคนที่ดีบ้าง...


21:00 น.

ผับ


ฉันเดินเข้ามาภายในผับที่มีเหล่าผีเสื้อราตรีกำลังโยกย้ายสายสะโพกไปตามจังหวะของดนตรี วันนี้ฉันนัดกับยัยเจนว่าจะมาดื่มคลายเครียดซักหน่อย

ฉันเดินขึ้นมาโซนวีไอพีของผับเเละเดินไปยังที่ๆฉันนัดกับยัยเจนเอาไว้ 


เเอด~~


กึก! 


ทันทีที่ฉันเปิดประตูเข้ามาขาทั้งสองข้างของฉันหยุดการเดินทันที เพราะในห้องไม่ได้มีเพียงเเค่ยัยเจน เเต่มีไลน์เพื่อนในกลุ่มของฉัน เอวาน พีตัน ไอ้ซัน เเละดรีม! ฉันกวาดตามองทุกคนในห้องนิ่งๆด้วยความรู้สึกที่หลากหลายเเต่ส่วนมากสายตาฉันคงจะโฟกัสดรีมที่นั่งอยู่บนตักของไอ้ซัน!! 


" เข้ามาสิครับ จะยืนอย่างนั้นหรอ " เสียงของไลน์ถามฉันขึ้นทำให้ฉันเดินเข้ามาเเล้วเดินมาหย่อนก้นนั่งลงข้างๆยัยเจน


" ฉันขอโทษนะเเก ฉันเจอพวกมันข้างล่างเลยชวนขึ้นมา " ทันทีที่ฉันนั่งลงยัยเจนก็เข้ามากระซิบที่ข้างหูของฉัน เเต่ฉันไม่ได้ตอบอะไรออกไป


" พี่อุ้มสวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ " เสียงของดรีมเอ่ยทักฉันขึ้นมา เเต่ฉันหาได้สนใจไม่เลยเลือกที่จะไม่ตอบเธอออกไปเเล้วมองเธอนิ่งๆ จนเธอหุบรอยยิ้มทันที


" ไอ้อุ้ม ทำไมไม่ตอบน้องดรีมล่ะ " เสียงของไอ้ซันเอ่ยถามฉันขึ้นมาทำให้ฉันต้องตวัดสายตาไปมองมันที่มองฉันอยู่เเต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป


" ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ซัน พี่อุ้มอาจจะอารมณ์ไม่ดีก็ได้ " อารมณ์ไม่ดีหรอ อื้ม!! ก็จริงนะ เเต่ฉันพึ่งจะอารมณ์ไม่ดีเมื่อเปิดประตูเข้ามานี่สิ


" อะนี่ของมึง " พีตันส่งเเก้วเหล้ามาให้ฉัน ฉันจึงหันไปรับจากมัน เเล้วหันกลับมามองคู่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉันพอดี หึ! เมื่อฉันหันมาก็พบว่าดรีมนั่งซบหน้ากับอกไอ้ซันเเล้วไอ้ซันก็หอมเเก้มเเละจูบปากของเธอ  ฉันได้เเต่มองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ปวดหนึบ เหมือนหายใจไม่ออกมีอะไรมาจุกที่อก ความรู้สึกร้อนๆที่หน่วยตาจนต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อไล่น้ำตา เจ็บดี!  เเต่เหมือนฉันควรชิน เเต่ฉันก็ไม่เคยที่จะชิน

.

.

.

มาเเล้วค่าาา สงสารนาง จะดราม่านิดๆ เเต่ไม่เยอะมั้ง


1เม้น 1กำลังใจ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น