ตังตังเม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น : ยูเค,ค็อกเทล

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 349

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2560 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

ตอนที่5 

UK ตอนนี้ผมก็มาอยู่กับคุณตาที่บ้าน บ้านก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากหรอกครับ แค่มีห้องประมาณยี่สิบห้อง แต่ละห้องก็กว้างพอสมควรครับ คือวันนี้นัดกับพวกนั้นว่าจะไปดูโรงเรียน และจะไปฉลองที่ผมกลับมา ผมเลยเข้าไปขอท่านที่นั่งอยู่โซฟา 

"ตาครับ เค ขอไปดูโรงเรียนกับเพื่อน และไปเที่ยวด้วยน่ะครับ"

 "อืม ไปสิ ตาไม่ได้ห้ามหรอกน่ะ ที่พ่อเอ็งบอกว่าจะให้มาดัดนิสัยหน่ะ ไม่จริงหรอก ตาแค่อยากให้หลานมาอยู่ด้วยก็เท่านั้น ตาแค่คิดถึงหลาน หรือว่าเค ไมอยากมาอยู่กับตาห่ะ"

 "ไม่เลยครับ เคอยากมาอยู่กับตา เคคิดถึงตามากเลยน่ะครับ งั้นเคขอตัวก่อนน่ะครับ" ผมพูดและก็ยิ้มให้คุณตาสุดที่เลิฟของผม ตาผมเป็นคนใจดีครับ ถึงแม้จะเป็นคนระเบียบจัดก็ตาม แต่ต้องตรงเวลา และก็ต้องบอกด้วยว่าจะไปไหน ไปทำอะไร กับใครยังไง บางคนจะมักถามว่าทำไมต้องบอกด้วย แต่ผมรู้เหตุผลของคุณตาครับ ตาเป็นห่วงถึงถาม จากนั้นผมก็ไปหาไอ้ค็อกเทลที่บ้าน วันนี้มันวันจันทร์เป็นวันเปิดเรียนพอดีแต่ผมยังไม่ไปเรียนหรอกครับ ไปสำรวจโรงเรียนก่อน ตอนนี้ผมขับรถคู่ใจมาถึงล่ะ  ปี๊ดดด ปี๊ดดด แล้วก็มียามมาเปิดประตูให้ ผมขับไปจอดที่หน้าบ้านมัน ลงจากรถแล้วเข้าไปในบ้าน บ้านหลังนี้ผมก็เคยมานานล่ะเดินเข้าไปก็เจอพ่อไอ้ค็อกเทลเลยครับ 

"สวัสดีครับ" 

 "อ่าๆสวัสดี แล้วเป็นไงมาไง ไม่เจอกันซะนาน " 

"ก็สบายดีครับ "ผมตอบแล้วก็ยิ้มให้ท่าน

 "มาหาไอ้เทลมันหรอ"

 "ครับ"

 "แหววไปเรียกค็อกเทลมาหน่อยสิ"

 "ค่ะคุณท่าน" สักพักไอ้ค็อกเทลก็เดินลงมา ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนธรรมดา วันนี้มันไม่ไปเรียนอ่อ

 "เฮ้ยย ไอ้เทลมึงไม่ไปเรียนหรอวันนี้" 

"ไม่ กูจะพามึงทัวร์โรงเรียน และจะไปกินของฟรี มึงต้องเลี้ยงน่ะ"

 "อ้าวไอ้นี่ ครูเขาไม่ว่าเอาหรอ" 

"ว่าได้ไง พ่อกู เป็น ผ.อ. มึงลืมแล้วหรอ" เออใช่ผมลืมได้ไงว่าพ่อมันเป็น ผ.อ. ฮ่ะๆ

 "เออๆ งั้นไปได้ยังเนี่ย แล้วสองคนนั้นล่ะ"

 "มันบอกให้ไปเลย มันไปรออยู่นู่นละ"

 "เออๆ" หลังจากนั้นผมก็ไปที่โรงเรียนกับไอ้ค็อกเทล ผมขับรถไปคนล่ะคันกับไอ้ค็อกเทล ผมขับแลมโบกินีสีควันบุหรี่ แต่ไอ้ค็อกเทลขับรถรุ่นเดียวกันแต่คนละสี ของมันสีแสด เราขับรถมาถึงโรงเรียนล่ะ นักเรียนก็ไม่มากไม่น้อยเท่าไหร่ ก็มันยังเช้าอยู่เลยนี่เนาะ แต่ก็น่ะไม่เคยมีใครที่ขับรถสีนี่ถ้าจะบ่อยก็มีแต่ไอ้ค็อกเทลกับสองคนนั้นแต่ของผมไม่ค่อยจะมีมากนักเลยทำให้พวกเขามองมามที่ผม เมื่อผมจอดรถปุ๊ป ผมก็ถอดเข็มขัดนิรภัยออก ก่อนจะเปิดรถ แล้วยังได้ยินเสียงคนกรี๊ดกัน ไม่รู้กรี๊ดใคร หรือว่ากรี๊ดผม แต่ผมก็หล่อน่ะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่รู้ว่าไอ้เทลมันคุยกับใคร

 "พี่ค็อกเทลค่ะ พี่ที่มากับพี่ค็อกเทลใครหรอค่ะ"

 "อ่อ เพื่อนพี่ครับ น้องดรีมมีอะไรหรอครับ"

 "หนูชอบเพื่อนพี่ค่ะ" หึหึ มาปุ๊ปมีคนชอบปั๊ปเลย ฮ่าฮ่าฮ่า

 "ห่ะ ชอบมัน" ฮ่า ฮ่า ฮ่า คิดไม่ถึงสิน่ะว่าจะมีคนมาชอบผมได้ในเวลาเร็วขนาดนี้

 "ใช่ค่ะ อิอิ" ไม่ใช่ธรรมดาน่ะมองซ่ะผมกลัวเลย แต่ว่าอย่ามาใกล้ผมน่ะครับ ไม่งั้นไม่ได้มาเรียนหลายวันแน่เลย  

"จ่ะๆ น้องดรีมก็อย่าไปโดนตัวมันนะครับมันไม่ชอบ"

 "โอเค ค่ะ ดรีมจะไม่แตะเลย และจะเป็นคนปกป้องชนีไม่ให้มาแตะเลยค่ะ ว่าแต่พี่เขาชื่ออะไรหรอค่ะ"

 "เฮ้ยย ไอ้เค บอกชื่อน้องเขาหน่อย"ถ้าจะถามขนาดนี้น่ะ ทพไมไม่บอกชื่อพ่อชื่อแม่ผมพร้อมเลยละครับ

 "พี่ชื่อยูเคน่ะครับ น่องชื่อดรีมใช่ไหมครับ" ผมพูดกับน้องเขาแล้วก็ยิ้มให้

 "ใช่ค่ะ พี่ยูเค(อร๊ายยยยคนอะไรช่างหล่อบันลัยขนาดนี้)" 

"งั้นพี่ไปละน่ะครับ" 

"ค่ะๆ" แล้วน้องเขาก็ไป ผมและไอ้ค็อกเทลก็เลยไปหาสองคนนั้น ที่ห้อง พวกมันบอกว่าเราอยู่ห้องC ที่ไม่ได้อยู่ห้องAก็เพราะว่าเต็มฮ่า ฮ่าฮ่าพวกผมอยู่ห้องไหนก็ได้ครับ เก่งอยู่แล้ว 

 "มาแล้วหรอคุณยูเค คุณค็อกเทล"

 "ถ้าไม่มาจะเห็นยืนอยู่ตรงนี้ไหมครับคุณผู้หญิง"

 "ไอ้ยูเค ฉันถามแกดีๆน่ะ ทำไมต่องกวนด้วยเนี่ย " ไม่ได้กวนซะหน่อยก็ตอบตามจริง เห็นยังจะถาม แล้วพวกมันก็พาผมทัวร์โรงเรียน ทุกคนคงรู้จักผมหมดแล้วครับ เดินไปทางไหนก็มีแต่คนมอง ก็งี้แหละเนาะคนหล่อ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ได้อวยตัวเองน่ะครับ 

"ยิ้มอย่างนี้กูว่ามึงคงชมตัวเองแน่เลยว่ะฮ่า ฮ่า ฮ่า"แหม๋ๆรู้ทันผมอีกครับไอ้นี่

 "ใช่ ฉันก็ว่าเหมือนแกไอ้ค็อกเทล คนอะไรไม่รู้หลงตัวเองชิบหาวายวอดเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า" วายวอดด้วยครับ ว่าผมเกินไปล่ะ

 "พูดยังกะตัวเองไม่เคยอวยให้ตัวเองอย่างงั้นแหละคุณหญิง" เออไอ้บัตเตอร์พูดก็ถูก ฮ่า ฮ่า ฮ่า โดนตอกกลับซะล่ะ ยัยปอยฝ้ายของเรา "ไอ้บ้าบัตเตอร์ ฉันก็อวยอย่างพอดีย่ะ ไม่เหมือนใครบางคน 

" อ้าวว กลับมาโดนตัวเองเหมือนเดิมล่ะ "เออๆพอๆ แล้วตกลงจะไปฉลองที่ไหนว่ะ" ผมถามแล้วมองหน้าพวกมันทีละคน มันก็มองหน้ากัน อะไรของมัน 

"ไปผับกูก็ได้" ไอ้บัตเตอร์บอกมา ว่าแต่จะเข้าได้อย่างไรละเนี่ย 

"แล้วจะเข้ายังไงละมึง"ผมถามันมันมองหน้าผมแบบเอือมๆ

 "เออ ใช่ เข้าไงอ่ะบัตเตอร์" ขนาดยัยปอยฝ้ายยังงงเลยครับ

 "ไอ้บัตเตอร์มันระบุอยู่น่ะมึง"ไอ้ค็อกเทลบอกกลับมา อะไรระบุอะไรของมัน

 "ใช่ มึงก็อย่สไปบ้ากับมัน ยัยคุณหญิง" 

 "ก็ฉันงงนิ แต่เอ.... เออ เข้าได้สิว่ะ"

 "อืม"/"เอ่อ" ทั้งไอ้ยูเคและไอ้ค็อกเทลก็ตอบมาพร้อมกัน

 "บ้าอะไรหรอ "

 "ผับเขาอนุญาติให้เข้าอายุเท่าไหร่ขึ้น" มันจะถามทำไมว่ะ ก็ 18 ปีบริบูรณ์

 "ก็ 18 ปีบริบูรณ์ไงมึง" มันมองหน้าผมแบบเอือมๆอีกล่ะทั้งสามคนเลย 

"ก็ถูก จะถามน่ะ มึงอายุเท่าไหร่" ถามอายุผมทำไม่ มันกับผมก็อายุเท่ากันป่ะ

 "18 ปีไงมึง มึงจะถามกูนานไหมเนี่ย" 

 "แล้วมันเข้าได้หรือยังล่ะ " เออใช่ ผม18ปีแล้วหนิ ลืมๆ นิกว่าตัวเอง17 ปี 

"เออๆกูลืม" 

 "เออๆงั้นแยกย้ายกันกลับบ้าน " ไอ้ค็อกเทลมันบอก 

"อืม ไปเจอกันที่ผับ 20:00 น่ะมึง ห้ามเลท เข้าใจ"

 "ทราบค่ะ"

 "ทราบคับ" 

"เออๆ" แล้วพวกผมก็แยกย้ายกันกลับบ้าน และรอเวลาไปผับไอ้บัตเตอน์กัน

20:00 ที่ผับ B.T  ตอนนี้ผมก็ได้มาถึงผับมันเเล้วครับ เมื่อผมเดินเข้าไปข้างในน่ะครับ คนยืนเต็มเลยครับไปไม่ได้ อย่าลืมน่ะครับว่าผมให้ใครแตะต้องไม่ได้ดังนั้น มันต้องมารับผมครับ  ตู๊ดดด  ติ๊ด( ว่าไงมึงถึงยัง ) ถึงแล้ว ตอนนี้อยู่หน้าผับมึงแล้ว ลงมารับกูด่วนเลยมึง  ( เออๆ จะมายังยากกูอีกน่ะมึง แค่นี้แหละเด่ะไปรับ ) เออๆ ติ๊ด พอผมวางสายสักพักมันก็เดินมารับผมไปห้อง VIP ซึ่งอยู่ชั้นสาม

ความคิดเห็น