ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สิ่งที่เกิดขึ้นจริง (ต่อ)

ชื่อตอน : สิ่งที่เกิดขึ้นจริง (ต่อ)

คำค้น : แม่บ้านคนดี..แด๊ดดี้หนูน่ารักนะ, ช่างภาพหนุ่ม, สาวใช้จอมเปิ่น, เด็กน้อย, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2560 13:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สิ่งที่เกิดขึ้นจริง (ต่อ)
แบบอักษร

            “ออกมาก็ไล่กันเลย ไอ้หมาหวงก้าง ไปก็ได้วะ” จั๊กส่งเสียงพึมพำ ในขณะที่ทั้งตนเองและต้นเลื่อนเก้าอี้ติดล้อ กลับไปนั่งประจำโต๊ะของตนเอง

            “แกนี่ก็นั่งให้พวกมันแทะโลมกันอยู่ได้ ไม่เห็นปากเก่งเหมือนตอนอยู่กับฉันเลยวะ” สถาปนิกหนุ่มต่อว่าเพื่อนสาวอีกด้วย

            “ก็คุณจั๊กกับคุณต้นเขาตลกดีนี่หว่า ฮาดีอ่ะ นี่แกเสร็จงานแล้วเหรอ” จิรัชยามองเพื่อน พร้อมกับส่งเสียงถามด้วยความสงสัย เพราะเห็นเพื่อนออกมาจากห้องผู้จัดการก็เก็บของบนโต๊ะเลย

            “อืม! เสร็จแล้ว ไป..กลับบ้านกันดีกว่า” จิตตะตอบพร้อมกับหยิบกระเป้าเป้ที่แขวนอยู่ที่พนักเก้าอี้ขึ้นมาสะพายหลัง “กูกลับก่อนนะโว้ยพวกมึง เจอกันพรุ่งนี้”

            “เออ...” ต้นหันมาตอบกลับจิตตะ ก่อนจะหันไปคุยกับจิรัชยา “โชคดีนะครับคุณเปิ้ล ยินดีที่ได้รู้จักครับ ถ้าคุณเปิ้ลผ่านมาแถวนี้อีกก็แวะเข้ามาทักกันบ้างนะครับ ระหว่างนี้ผมจะฝันถึงคุณไปพลาง ๆ ก่อน”

            “ถุย!” เสียงที่ดังออกมาจากเพื่อนร่วมงานอีกสองคน ที่เกิดใจตรงกันขึ้นมาทันทีที่ได้ยินประโยคของต้น ก่อนที่จะเป็นจั๊กที่พูดดักคอเพื่อนเอาไว้ “กูว่ามึงจัดคิวให้น้องน้ำหวานกับน้องขวัญของมึงก่อนดีกว่านะ..ไอ้ต้น”

            “ฮ่าฮ่าฮ่า ไปกันดีกว่าเปิ้ล” จิตตะสะกิดเพื่อนสาว บอกให้กลับกันได้

            “ฉันไปก่อนแล้วนะคะ  บ๊ายบายค่ะ” จิรัชยาโบกมือลาทั้งสองหนุ่มก่อนจะเดินตามเพื่อนหนุ่มออกไป



            ที่บ้านสองชั้นปลูกสร้างสไตล์ยุโรป ภายในบ้านกำลังวุ่นวาย เนื่องจากแม่บ้านประจำลาออก ทำให้ช่างภาพมือหนึ่งของประเทศต้องรับมือกับลูกสาวฝาแฝดอยู่ในขณะนี้ เพราะตั้งแต่ที่ภีมวัจน์ไปรับลูกสาวทั้งสองคนของเขากลับมาจากโรงเรียน ชายหนุ่มก็ยังไม่ได้หยุดมือกันเลยทีเดียว ขนาดว่ามีนายชัยที่เป็นทั้งคนขับรถ และคนสวนคอยช่วยอยู่ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะยังไม่เพียงพอกับความแสบซ่าของแฝดสาวทั้งสองคน

            “แอนนี่ แองจี้ครับ พอได้แล้วลูก แด๊ดดี้เปียกหมดแล้ว” ภีมวัจน์ส่งเสียงบอกลูกสาวทั้งสองคนที่นั่งแช่น้ำอยู่ในอ่างจากุซซี่ และกำลังวักน้ำใส่เขาอยู่อย่างสนุกสนาน

            “ขออีกหน่อยนะคะแด๊ดดี้ แอนนี่สนุกอยู่เลย”

            “แองจี้ก็เหมือนกันค่ะ ยังสนุกอยู่เลย”

            “อีกหน่อยมาหลายครั้งแล้วนะครับ แล้วหนูสองคนก็ทำแด๊ดดี้เปียกหมดแล้วด้วย แด๊ดดี้ว่าพวกหนูขึ้นกันได้แล้วลูก แช่น้ำนาน ๆ เดี๋ยวจะไม่สบาย รีบไปแต่งตัวแล้วลงไปกินข้าวดีกว่า แด๊ดดี้ทอดหมูเอาไว้ให้ด้วย ของโปรดของใครเอ่ย”

            “ของหนูค่ะ” เสียงตอบจากทั้งสองสาวน้อยดังขึ้นพร้อมกัน แถมยังยกสองมือชูขึ้นสุดแขนแสดงตัวว่าชอบหมูทอดกันเต็มที่

            “ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นมาเช็ดตัว แล้วออกไปแต่งตัวข้างนอกกันได้แล้วครับ”

            ครั้งนี้แฝดน้อยทั้งสองยอมทำตามแต่โดยดี รีบขึ้นมารับผ้าขนหนูจากแด๊ดดี้เอาไปเช็ดตัวทันที ก่อนจะวิ่งออกมาจากห้องน้ำ ตรงไปเปิดตู้หาชุดสวยที่ตัวเองชอบออกมาใส่ ภีมวัจน์มองตามแล้วถึงกับยืนปาดเม็ดน้ำบนหน้าแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก เสร็จไปอีกหนึ่งภารกิจ ต่อไปก็จัดการให้สองสาวรับประทานอาหาร แต่ก่อนอื่นตัวเขาเองต้องขอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนด้วยเหมือนกัน เพราะว่าตอนนี้ชุดที่ใส่อยู่เปียกไปหมดแล้ว

            “ชัย...ชัย...มาพาน้องลงไปกินข้าวหน่อย” ภีมวัจน์ตะโกนเรียกนายชัย ผู้ช่วยหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้

            “คร้าบ....มาแล้วครับผม” นายชัยลากเสียงยาววิ่งมาแต่ไกล

            “จัดการต่อที ฉันเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่ง”

            “ครับเจ้านาย” นายชัยตอบรับฉะฉาน ก่อนหันมาบอกสองแฝดสาว “ไปครับ..ลงไปกินข้าวกับพี่ชัยก่อนนะครับคุณหนู”

            สองสาวน้อยพยักหน้าเสร็จแล้วก็รีบวิ่งนำออกไปก่อน นายชัยรีบสาวเท้าก้าวตามไป โดยมีเสียงของภีมวัจน์ตามออกไปด้วยเช่นกัน

            “ระวังจะตกบันไดครับลูก” สิ้นเสียงร้องเตือน ภีมวัจน์ถึงกับส่ายหัว ถอนหายใจอย่างหมดเรี่ยวแรง ก่อนที่จะเดินกลับห้องตัวเอง ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่บอกเอาไว้

            ใช้เวลาไม่นาน แด๊ดดี้ของทั้งสองสาวแฝดคนละฝาก็ต้องส่ายหัวอีกครั้ง เมื่อลงมาข้างล่างแล้วพบว่าสภาพไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่คาดหวังเอาไว้

            “ไอ้ชัย ฉันบอกให้แกมาคอยดูน้องกินข้าว ไม่ได้ให้แกมาเล่นกับน้อง”

            “ฮือ...ผมไม่ได้เล่นด้วยนะครับ ผมห้ามแล้วครับเจ้านาย” นายชัยที่อยู่ในสภาพข้าวสุกติดอยู่ตามตัว เส้นผมและที่ข้างปาก ทำท่าจะร้องไห้ บนโต๊ะเลอะเทอะไปด้วยเม็ดข้าว และน้ำซุปที่หกออกจากถ้วย ส่วนสองสาวต้นเหตุนั้นนั่งหัวเราะกันคิกคัก

            “แกไปเอาผ้ามาเช็ดโต๊ะ แล้วไปอาบน้ำได้แล้วไป เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง”

            “คร้าบผม...”

            “สองสาวตั้งใจกินข้าวกันเดี๋ยวนี้เลยครับ ไม่อย่างนั้นคืนนี้แด๊ดดี้จะไม่เล่านิทานให้ฟัง” น้ำเสียงเด็ดขาดของแด๊ดดี้ ทำให้สองแฝดน้อยหน้าเจื่อนลง แล้วหันมาตักข้าวในจานของตัวเองเข้าปากกันทันที

            หลังจากมื้อค่ำผ่านไปเรียบร้อย สองแฝดน้อยก็รีบขึ้นห้องไปนอนประจำที่ รอให้แด๊ดดี้ของเธอมาเล่านิทานให้ฟัง และไม่นานภีมวัจน์ก็ขึ้นมาจัดการเล่านิทานกล่อมลูกสาวสองคนเข้านอน แต่ก็กว่าจะนอนหลับกันได้ แด๊ดดี้คนเก่งก็ต้องใช้พลังงานไปเยอะ เนื่องจากไม่ใช่แค่เพียงเล่านิทานกันธรรมดา แต่ยังต้องมีการแสดงประกอบกันอีกด้วย

            เสียงหัวเราะจากในห้องนอนของสองแฝดน้อย เริ่มจางหายไปเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเงียบกริบ ภีมวัจน์ขยับร่างลงจากเตียง จัดท่าของลูกสาวตัวน้อยให้อยู่ในท่าที่นอนสบายทั้งสองคน แล้วจึงปิดไฟดวงใหญ่ เปิดไว้แต่ไฟดวงเล็ก ให้มีแสงสลัวแค่พอมองเห็น ก่อนที่จะเดินลงมาดูความเรียบร้อยข้างล่าง ซึ่งก็เจอนายชัยนั่งทำหน้าเหนื่อยอยู่ที่หน้าบ้าน

            “เป็นอะไรไปชัย มานั่งทำมิวสิคอยู่หน้าบ้าน ไม่หลับไม่นอนล่ะ”

            “มานั่งพักเหนื่อยครับเจ้านาย”

            “หึหึ เหนื่อยมากเลยเหรอ” ภีมวัจน์เดินเข้าไปตบบ่าของนายชัยเบา ๆ เข้าใจว่าลูกน้องของเขาเหนื่อยจริง ๆ เพราะเขาเองก็ทั้งเหนื่อยทั้งล้าแล้วเหมือนกัน ไม่คิดว่าการรับมือกับเด็กตัวน้อยสองคน จะเหนื่อยได้มากขนาดนี้ มาถึงตอนนี้ชายหนุ่มเข้าใจแม่บ้านคนแล้วคนเล่าที่พากันลาออกไปแล้วว่าคงทนความซนของสองแสบไม่ไหวจริง ๆ ยิ่งโตความแสบซนก็ยิ่งพัฒนาไปด้วยเช่นกัน

            “เหนื่อยไม่มากหรอกครับ ก็แค่เล่นเอาหมดแรงเลยครับเจ้านาย” นายชัยหันมาแหงนเงยมองหน้าเจ้านาย พร้อมทั้งส่งเสียงตอบ

            “ฮ่าฮ่าฮ่า เออ..ฉันเข้าใจ เดี๋ยวจะรีบหาคนมาช่วยจัดการกับสองสาวให้แล้วกันนะ”

            “ดีครับเจ้านาย ผมรู้ว่าเจ้านายเองก็เหนื่อย เพิ่งรู้นะครับว่าการดูแลเด็กตัวเล็ก ๆ มันต้องเหนื่อยกันขนาดนี้เลย ถึงว่าป้าหนอมถึงได้บ่นจังเลย”

            “นายมีใครแนะนำหรือเปล่าล่ะ ที่ว่างงานอยู่น่ะ ถ้าใจเย็นพอก็ให้มาทำได้นะ”

            “นึกไม่ออกเลยครับ ไอ้ผมมันก็ตัวคนเดียว ญาติพี่น้องเขาก็ไม่ค่อยจะคบกันแล้ว เอาไว้ผมจะลองถามคนแถว ๆ นี้ให้แล้วกันนะครับ ว่ามีใครสนใจจะรับงานนี้ไหม”

            “ดูให้มันดี ๆ หน่อยแล้วกัน ฉันไม่อยากรีบจนกลายเป็นรับคนร้ายเข้าบ้านนะ”

            “ครับเจ้านาย”

            “ไป..ดึกแล้วไปนอนพักผ่อนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้ามารับมือกับสองแสบอีก” ชายหนุ่มตบบ่านายชัยเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าบ้าน

            “แกอย่าลืมปิดบ้าน ล็อกหน้าต่างประตูให้ดีด้วยล่ะ ถ้าโจรเดินเข้าบ้านมาได้ ฉันจะให้แกทำงานฟรีเลย” ภีมวัจน์หันมากำชับลูกน้อง 

          "โห!...แอบโหดนะครับเจ้านาย"

       ชายหนุ่มบอกให้นายชัยไปนอน แต่ว่าเป้าหมายของตัวเขาเองกลับไม่ใช่ห้องนอน แต่เป็นห้องทำงาน ด้วยความที่ต้องรีบกลับมารับลูกสาวจากโรงเรียน ชายหนุ่มจึงต้องหอบงานที่ค้างอยู่ กลับมาทำต่ออีกด้วย และเวลาที่จะทำงานของเขาได้ ก็คือเวลาที่สองแฝดน้อยนอนแล้วนั่นเอง


ความคิดเห็น