Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 3

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 543

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2560 06:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : ฟลุ๊คxหมอบีม 3
แบบอักษร

​ทิ้งไว้กลางเรื่อง ผยศรักนายตัวร้าย (ฟลุ๊คxหมอบีม)

“พวงเติมข้าวอีกสิ”เสียงของคนป่วยที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะเรียกคนป่วย ฟลุ๊คชวนหมอบีมทานมื้อค่ำที่ค่อนไปทางดึก เขาดูจะมีความสุขนักแตกต่างจากเมื่อสักครู่จนสาวใช้ยกยิ้มกับความเจ้าเล่ห์ของเจ้านายตัวเอง

“คุณหมอรับเพิ่มด้วยไหมคะ”หญิงสาวเอ่ยถาม เมื่อเห็นจานข้าวของหมอเองก็พร่องไปเกือบหมด

“พอแล้วครับ”หมอบีมเอ่ยขึ้นพร้อมยกยิ้มหวานออกมา จนฟลุ๊คนึกรำคาญเพราะสาวใช้ของเขาเองก็ใช่ว่าจะหน้าตาขี้เหร่อะไร

“หมอบอกไม่เติม แล้วจะยืนบื้อทำไม”เสียงฟลุ๊คเอ่ยขึ้นจนสาวใช้ทำหน้าเจือเล็กน้อย หมอบีมรับหันไปมองคนตรงหน้าที่อยู่ๆก็เกิดอาการหัวร้อนออกมา

“เป็นอะไรมากไหมเนี้ย จะดุเขาทำไม”หมอเอ่ยขึ้นนิ่งๆ ฟลุ๊ครีบหลบสายตาหมอทันที

“ผมโมโหหิวมั้งครับ ว่าแต่หมอเถอะทำไมวันนี้มาช้าจังครับ”ฟลุ๊คเปลี่ยนเรื่องทันทีเมื่อเห็นว่าหมอมไม่พอใจเขาแน่

“มีเคสผ่าตัดด่วนครับ แต่มาช้ายังดีกว่าไม่มา ไม่ใช่เหรอไง”หมอบีมเอ่ยขึ้น

“มันก็จริงนะครับ ถ้าวันนี้หมอไม่มาสงสัยผมต้องคิดถึงแย่เลย”ฟลุ๊คเอ่ยคำหวานหยอดไปยังหมอบีมที่กำลังยกแก้วน้ำดื่มจนสำลัก

“แค่กๆๆ”

“หมอครับ เป็นอะไรไปเบาๆสิครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น หมอบีมที่กำลังจะเอื้อมดึงทิชชู่เพื่อมาเช็ดน้ำที่เลอะแต่ไม่ทันเพราะมือหนาที่ถือทิชชู่อยู่ตอนนี้กำลังค่อยๆซับที่บริเวณริมฝีปากของหมอเรียบร้อย

“มะ...ไม่ต้องหรอก หมอเช็ดเองได้”หมอบีมเอ่ยอย่างเขินๆ แต่สายตาของฟลุ๊คกลับจ้องมองหมอก่อนจะลดมาที่ริมฝีปากนั้น ริมฝีปากนุ่มของหมอบีม

“ริมฝีปากหมอยังนุ่มเหมือนเดิมนะครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นเบาๆ หมอบีมที่มองไปยังใบหน้าฟลุ๊คด้วยความร้อนทั่วใบหน้า ริมฝีปากของเขามันตรึงไว้กับริมฝีปากของฟลุ๊คไปเมื่อปีก่อน และมันก็ไม่มีใครได้ซ้ำรอยมันเลยนับจากนั้น

“เอ่อ...หมอว่าวันนี้หมอจะอยู่ชดเชยจนถึงห้าทุ่มเลยแล้วกันนะ”หมอบีมเอ่ยขัดขึ้น

“ดีครับ นอนที่นี่ได้ยิ่งดีเลย”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น

“นอนไม่ได้หรอกครับ”หมอบีมเอ่ยทั้งๆที่ดูขัดๆกับใจยังไงไม่รู้

ที่ห้องนอนของฟลุ๊ค หมอบีมกำลังทำกายภาพข้อเท้าให้ฟลุ๊คโดยการนวดและตรวจความผิดปกติต่างๆ เกือบครึ่งชั่วโมงที่หมอนั่งนวดแบบนั้น เท้าของฟลุ๊คที่วางอยู่บนตักหมอมันช่างวิเศษอะไรแบบนี้

“หมอครับ เมื่อยไหมครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น

“ไม่อ่ะ ว่าแต่รู้สึกเจ็บก็บอกหมอนะ”หมอบีมเอ่ยขึ้น ฟลุ๊คพยักหน้าพร้อมยกยิ้มหวานออกมา เขามองไปทั่วใบหน้าหวานนั้น ริมฝีปากที่ชวนริมลอง แก้มขาวที่ชวนกดจมูกและใบหน้าที่ชวนหลงใหล

“โอ๊ะ...!”เสียงร้องของฟลุ๊คดังขึ้นจนหมอบีมเองตกใจเพราะกลัวว่าจะทำแรงจนอีกคนเจ็บมาก

“เจ็บหรอครับ”น้ำเสียงดูเป็นห่วงเป็นใยของหมอบีมทำให้คนที่ร้องเจ็บเมื่อสักครู่แอบยิ้มในใจ อย่างน้อยก็เป็นสัญญาณว่าหมอบีมก็ไม่ได้รังเกียจเขาเลยสักนิด

“ไม่เจ็บครับ”

“อ้าว แล้วร้องทำไมหล่ะ”

“ที่ร้องเพราะตักหมอนิ่มจังครับ”

“ไอ้บ้า...”หมอบีมเอ่ยขึ้นพร้อมจับเท้าของฟลุ๊คกระแทกลงบนที่นอนอย่างลืมตัวเพราะโมโหที่โดนอีกคนแกล้ง

ปึก!

“โอ๊ยยยย อันนี้เจ็บของจริงครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นออกมาเสียงดัง ครั้งนี้เจ็บจริงๆหมอบีมเองก็รู้สึกได้ว่าตัวเองจับกระแทกแรงไปหน่อย

“ฉันขอโทษ เจ็บมากไหมเนี้ย”หมอบีมเอ่ยหน้าตื่นทันทีก่อนจะรีบโน้มตัวไปดูเท้าของฟลุ๊ค แต่ไม่ทันระวังเพราะฟลุ๊คโน้มใบหน้ากดจูบที่หน้าผากหมอบีมทันที

จุ๊บ

“อ๊ะ...”หมอบีมอุทานเบาๆออกมา ไม่รู้จะทำอะไรต่อ ตอนนี้ไปไม่เป็นแล้วจริงๆ

“ขอโทษครับหมอ ปากผมไปโดนหน้าผากหมอได้ไงเนี้ย”ฟลุ๊คเอ่ยทำหน้าตาแบบรุ้สึกขอโทษทั้งๆที่ก็มองออกว่าเขาตั้งใจจูบหมอ

“แน่ใจหรอว่าบังเอิญอ่ะ ไอ้เด็กบ้า”หมอบีมเอ่ยทั้งๆที่รู้สึกดีที่ได้สัมผัสฟลุ๊คอีกครั้ง

“ไม่อ่ะ ที่จริงตั้งใจหมอคงไม่ว่าใช่ป่ะ ถึงว่าผมก็ไม่โกรธหรอกเพราะผมเต็มใจ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น หมอบีมกัดฟันแน่นกับความทะลึ่งของฟลุ๊ค

“ใครกันแน่ที่ต้องโกรธอ่ะ นายนี่มันเกรียนไม่เปลี่ยนเลยนะ”หมอบีมเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ

“ไม่ใช่แค่ความเกรียนนะครับที่ไม่เปลี่ยน แต่หัวใจผมก็ยังไม่เปลี่ยนนะครับ”

กึก!

หมอบีมอึ้งไปทันที ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างเห็นได้ชัดเจน หัวใจที่กำลังทำงานหนักเพราะคำสั่งจากสมองที่ส่งมาที่หัวใจตอนนี้มันกำลังตีกันรวนไปหมด

“หมอครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นสายตาจับจ้องไปยังใบหน้าหวานของหมอบีมที่ตอนนี้กำลังนิ่งไปพักหนึ่งแล้ว

“หมอรู้ไหมว่าผมอ่ะ คิดถึงหมอตลอดเวลานับจากวันนั้น และผมก็ดีใจมากที่ได้เจอหมออีกครั้ง”ฟลุ๊คเอ่ยย้ำอีกครั้งก่อนจะใช้มือเชยปลายคางของหมอบีมให้เงยหน้ามองกันให้ชัดเจน

“ริมฝีปากของหมอมีใครได้ชิมต่อจากวันนั้นหรือยังครับ”ฟลุ๊คไม่เอ่ยถามเปล่าเขาค่อยๆโน้มใบหน้าต่ำลงจนริมฝีปากของเขาและหมอบีมจรดเข้าหากัน วูบแรกของทั้งสองคือภาพของวันนั้น วันแรกที่เจอกันของเขาทั้งสองและเป็นวันที่ทั้งสองได้จูบกัน

“อื้ม...”เสียงครางเบาๆในลำคอของหมอบีมเมื่อลิ้นของฟลุ๊คกำลังสอดเข้าไปในโพรงปากนั้น มือหนาประคองใบหน้าเนียนของหมอไว้ หมอบีมหลับตาลงรับจูบของฟลุ๊คมือบางที่ตอนแรกจับผ้าปูที่นอนตอนนี้กำลังกล้าที่จับแขนของฟลีคไว้แน่น

“อ่าห์...”เสียงผ่อนอารมณ์ที่กำลังประจุอยู่เต็มอกตอนนี้ แต่ยังไม่ทันที่ฟลุ๊คจะเริ่มอะไรที่มากกว่านี้อยู่ๆเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณฟลุ๊ค คุณหมอคะแย่แล้วคะ”สิ้นเสียงสาวใช้ที่ดูตื่นเต้นหมอบีมรีบผละออกจากฟลุ๊คทันที

“อ๊ะ...หมอผมเจ็บนะเนี้ย”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นเพราะหมอบีมที่กังวลว่าสาวใช้จะเข้ามาเห็น เขาจึงเผลอไปโดนเท้าของเขา

“ฉะ...ฉันขอโทษ เจ็บมากไหมอ่า”หมอบีมรีบตรงเข้ามาลูบมี่เท้าของฟลุ๊คเบาๆ ก่อนที่มือของฟลุ๊คจะรวบมือของหมอไว้

หมับ!

“มือหมอนิ่มจังเลยอ่ะ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้นอย่างทะเล้น หมอบีมทำหน้าหงิกออกมาอย่างน่ารักด้วยความลืมตัวก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าสาวใช้ยังอยู่หน้าห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณฟลุ๊ค คุณหมอคะ”เสียงสาวใช้ยังเอ่ยขึ้นต่อเนื่อง

“ปล่อยมือฉันได้แล้ว”หมอบีมเอ่ยอย่างเขินๆซึ่งฟลุ๊คเองก็ปล่อยมือหมอโดยดี

“คนหรือปลาหมึกเนี้ย”หมอประชดเบาๆด้วยน้ำเสียงน่ารักก่อนจะยกยิ้มอ่อนๆเดินไปที่ประตูห้อง สาวใช้ที่ยืนยิ้มหวานอยู่จนฟลุ๊คนึกหมั่นไส้

“มีอะไร รู้ไหมว่ารบกวนฉันกับหมออ่ะ”เสียงคนบนเตียงเอ่ยออกมา

“ขอโทษคะคุณฟลุ๊ค แต่ว่ารถคุณหมอคะ”หมอบีมรีบเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อสาวใช้เอ่ยเสร็จ

“รถหมอหรอ รถหมอเป็นอะไร”หมอบีมเอ่ยก่อนจะรีบเดินลงไปที่รถทันทีโดยไม่ได้หันมองคนไข้ในห้อง เพราะกลัวว่าเขาจะกลับบ้านดึกไปมากกว่านี้แล้วเรียกแท็กซี่ตอนนี้เขาก็คงจะลำบาก

...

..

“หมอนอนที่นี่คืนหนึ่งคงไม่เป็นไรนะครับ”เสียงของเจ้าของบ้านเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม รู้สึกดีใจมากที่กล่อมให้หมอนอนที่นี่ได้

“ไม่รู้ว่าไปเหยียบอะไรมาตอนไหน มาถึงที่นี่ก็ดูไม่เป็นไรนะ”หมอบีมเอ่ยขึ้น

“หมอคงเหยียบอะไรมาก่อนแล้วมันค่อยๆรั่วหล่ะมั้งครับ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น

“อื้ม คงงั้นมั้ง”หมอบีมเอ่ยพร้อมทำใบหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองคนป่วยที่โซฟา

“หมอคงไม่ถือนะครับที่จะนอนร่วมห้องกับผมอ่ะ”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น หมอบีมหน้าเสียหลักเล็กน้อย ก็บ้านออกใหญ่โตเขาต้องนอนกับเจ้าของบ้านด้วยหรอ

“เอ่อ หมอนอนห้องแขกก็ได้นะ”

“หมอไม่ใช่แขกจะนอนห้องแขกได้ไง”ฟลุ๊คเอ่ยขึ้น หมอบีมแอบใจเต้นแรง

“ถ้าไม่ใช่แขกแล้วหมอเป็นอะไรหล่ะ”หมอบีมแอบคิดในใจอย่างเข้าข้างตัวเอง หมอบีมลืมเรื่องที่ฟลุ๊คมีแฟนอยู่แล้วไปสนิทเลย

“หมายความว่าไง...”หมอบีมเอ่ยถาม ฟลุ๊คค่อยๆขยับตัวเองมาใกล้หมอบีมเล็กน้อย ซึ่งหมอบีมก็พยายามขยับออกแต่ฟลุ๊คที่ตัวใหญ่กว่าก็โน้มใบหน้าไวกว่าร่างของหมอบีมจะขยับออก กรอบแขนของฟลุ๊คทำให้หมอบีมหนีไปไหนไม่ได้แล้ว

“นะ...นายจะทำอะไรอ่ะ”หมอบีมเอ่ยขึ้น ปากคอสั่นไปหมด เขาเพิ่งโดนจูบไปเมื่อสักครู่เองนะ ฟลุ๊คที่ยกยิ้มกรุ่มกริ่มเล็กน้อยก่อนจะโน้มใบหน้าแทบชิดใบหน้าของหมอบีม เขาชอบจะแกล้งหมอบีมจัง นี่สินะคนที่เขาเพ้อหามาเป็นปี

“หมอครับ..”

“ห๊ะ...หื้อ อะ...อะไร”หมอเอ่ยตะกุกตะกักอย่างน่ารัก กลัวว่าฟลุ๊คจะขอจูบเขาอีก เหงื่อที่ผุดออกมาทั่วใบหน้าลำคอแห้งผาดไปหมด ฟลุ๊คจงใจกดริมฝีปากที่ใบหูของหมอเบาๆก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ผมอยาก...”

“อะ...ไอ้...”

“ผมอยากอาบน้ำแล้วครับ”ฟลุ๊คเอ่ยออกมาพร้อมยกยิ้ม ใบหน้าของหมอบีมแดงเห่อไปหมดทั้งเขิน ทั้งอายทั้งโกรธอยากจะบีบคอไอ้คนไข้คนนี้นัก

“ทำไมนายชอบแกล้งฉันนักนะ”หมอบีมเอ่ยขึ้น

“ไม่รู้หรอที่แกล้ง เพราะผมชอบหมอไงครับ”

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น