ข้าวเหนียวหมู
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณที่ชอบนิยายเรา

P6 ดีหรือร้าย? nc

ชื่อตอน : P6 ดีหรือร้าย? nc

คำค้น : เคะท้องได้ yaio ปอ เสือ รุท

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2560 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P6 ดีหรือร้าย? nc
แบบอักษร

ดีหรือร้าย?​

"พี่เสือ!"  

"ตื่นแล้วเหรอ"  

"ผมอยู่ไหน พาผมมาที่ไหน"  

"ไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ว่านี้คือนรกของมึง!" 

"เฮือกก!!" ปอตกใจกับน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของเสือ สะดุ้งสุดตัวจนเผลอลุกขึ้นด้วยความเร็ว แต่ก็ต้องล้มลงไปกับที่เหมือนเดิม 

"อ๊ะ!!" ข้อเท้าเล็กถูกวัตถุสีเงินกระชากลงจนเกิดรอย 

"จะรีบไปไหน"  

"ฮึก พี่เสือ อะ..เอาโซ่มาขังผมทำไม"  

"มึงมันร่าน!! กับเพื่อนตัวเองก็ไม่เว้น" 

"ผมไม่ได้ทำ พี่ปล่อยผมก่อนนะ ฮึกๆๆ" 

"..." 

"ฮึก ผมเจ็บขาแล้ว"  

"ชีวิตมึงเป็นของกู เป็นของกู!!" เสือพุ่งตรงมายังร่างบาง ปอที่มีโซ่เป็นตัวถ่วงอยู่ก็ไม่สามารถขยับตัวได้ถนัด 

ปึก!  

ร่างหนาของเสือทิ้งตัวทับลงที่ตัวของปอแบบไม่ยั้ง ทำให้ปอรับแรงกระแทกไปเต็มๆ  

"โอ๊ยย"  

"มึงไม่รุ้หรอกว่าร่างกายมึงตอบสนองกูแค่ไหน รู้รักมึงมันชอบของของกู" 

"ฮึก ไม่เอาาา ปล่อยผมไป"  

"คืนนั้นเสือกสลบไปก่อนแต่คืนนี้กูจะไม่ปล่อยให้มึงสลบไปก่อนแน่" 

"ฮืออๆ พี่เสือปล่อยปออออ"

เพี๊ยะ! 

ปอดิ้นไปมา มือเล็กจึงฟาดไปโดนใบหน้าของเสือเต็มแรง 

"แรงมึงเหลือใช่ไหม? อยากโดนเอาจนหมดแรงใช่ไหม!"  

"ฮืออออๆ กลัวแล้ว ปล่อยปออ" ปอยกมือไหว้เสืออย่างคนหมดหนทางสู้  

"น่าสมเพช หึ"  

"ปล่อยยย!! ไอพี่เสือ ฮือออออๆ พี่เสือเลว ฮึก ไอเลววว มันเจ็บ!" เสือไม่สนใจคำพูดด่าถอของปอเลยสักนิด ซอกคอขาวของปอตอนนี้มันเเดงเถือกเต็มไปด้วยรอรักจากปากหนาของเสือ  

"เห้ย! จะดิ้นหาแม่มึงเหรอ" คำพูดของเสือทำเอาเด็กกำพร้าอย่างปอถึงกับจุก ปอหยุดดิ้น น้ำตาไหลพรากราวกับเขื่อนแตก 

"ทำไมต้องว่าด้วย ฮืออ ไม่มีแม่แล้วมันผิดอะไร ผิดหรอที่เกิดมาไม่มีแม่ ฮึก ชีวิตตอนนี้มันยังแย่ไม่พออีกเหรอว่ะ ผิดอะไรด้วย!! ฮือออออๆๆ เอาเลย ทำลายมันอีกสิ ฮึกๆ ไม่อยากมีชีวิตอยู่เเล้วววว ฮือออ"  

"มึงไม่ต้องท้า กูทำอยู่แล้ว" 

"ฮืออออ ๆ" ปอไม่มีอารมณ์ร่วมกับเสือเลยสักนิด นอนร้องไห้ให้กับชีวิตที่แสนจะรันทดของตัวเอง ไม่สนใจสักนิดว่าอีกคนจะฉีกกระชากเสื้อผ้าจนมันบาดเนื้อเลือดชิปแค่ไหนก็ตาม ไม่สนใจสักนิดกับข้อเท้าที่มันเริ่มเขียวช้ำ ไม่สนใจสักนิดกับดวงตาที่หวูบไหวของคนข้างบน 

"รู้ไหม? ปอเป็นของพี่ พี่อยากจะครอบครองปอตั้งแต่เด็กแล้ว" เสือเห็นปอสงบลงแล้ว เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้น 

"ฮืออ โกหก ผมไม่เชื่อคนเลวแบบคุณ" 

"พี่ไม่อยากให้เราเข้าใกล้ใครทั้งนั้น พี่จะเก็บเราไว้เป็นของพี่คนเดียว" ระหว่างพูดเสือก็ไล่มือใหญ่ลงไปที่ช่องทางด้านหลังของอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า 

"อื้ออออ ยะ อย่าาา อ๊ะ!" พูดยังไม่ทันจบประโยคนิ้วยาวของเสือก็ถูกใสเข้าไปในช่องทางเล็ก 

"ให้พี่ช่วยเราก่อนนะ" 

"ฮึก จะ..เจ็บ ออกไป" 

"ให้ช่วยนะ ดูสิน้องชายเรามันอยากจะออกแล้ว"  

"อื้อออ อย่าลึก อ๊ะ!! ฮึกก" เสือสอดนิ้วทั้งสามเข้าไปรวดเดียว ปอไม่ทันได้ตั้งตัวจึงเผลอเกร็ง  

"อ่าาา อย่ารัดนิ้วพี่สิ พี่อยากเเล้วนะ" แกนกายใหญ่ตั้งผงาดขึ้น ร่างกายนี้มันช่างมีอิทธิพลต่อเสือจริงๆ 

"พี่เสืออออ อื๊ออออ"  

"พูดสิครับ ปอพูดมันออกมาเลย"  

"ไม่รู้ ฮึกๆ มันทรมาน พี่เสือออ" เสือเร่งจัวหวะนิ้วเข้าออก ให้อีกฝ่ายรุ้สึกทรมาน จนต้องร้องขอ 

"ปอต้องการอะไร บอกมาสิ" 

"อึก ช่วย..พี่เสือช่วย นะ ฮึก..เอาโซ่ออก"  

"ถ้าพี่เอาออก เราต้องทำตามพี่บอกนะ" 

"ครับ เอาออกปะ...อ้ะ" เสือดึงนิ้วออกมาพรวดเดียว แกนกายเล็กปล่อยน้ำรักออกมาเปื้อนหน้าท้องเต็มไปหมด ปอหมดเเรงนอนหอบหายใจแรง เสือเองก็เอาโซ่ออกให้อย่างที่ปอขอ 

"มาครับ พี่เอาโซ่ออกแล้ว ต่อไปตาพี่เอาปอบ้างนะ"  

"ตะ..แต่ มันเจ็บนะครับ"  

"ไม่ครับ พี่เบิกทางให้เราแล้ว มันจะไม่เจ็บ" 

"แต่ พี่.."  

"โซ่ไหม?" 

"ไม่ครับ ฮึก ๆ พี่เสือใจร้าย" เสือจับปอนอนดีๆ เเทรกตัวเข้าระหว่างขาเล็ก ชักรูดแกนกายตัวเองให้พร้อมรบ  

"ปอดูมันสิ อยากจับไหมครับ" ปอรีบส่ายหัวอย่างเร็ว หัวป้านสีแดงของมันยิ่งทำให้ปอกลัวเข้าไปอีก 

"พี่เข้าไปแล้วนะ" เสือจับกายตัวเองจ่อที่ช่องทางหลัง ค่อยๆจับมันใส่เข้าไป ไม่รีบร้อนแบบครั้งแรก 

"ฮึก! พะๆ..พี่เสือเดี๋ยวว อื้อออออออ เจ็บบ" 

"ซี้ดส์ ปออย่างเกร็ง! พี่เข้าไม่ได้" ตอนนี้แกนกายเข้าได้แค่ส่วนหัวปอก็ร้องโวยวายจนเสืออดเห็นใจไม่ได้ 

"ฮึก ปอเจ็บ"  

"พี่ก็เจ็บครับ อ๊าสส ปออย่ารัดมันแน่นสิ" ปอลืมตาขึ้นมามองหน้าเสือ ซึ่งตอนนี้มันบิดเบี้ยวกว่าปอซะอีก  

"พี่เสือจูบปอ" เสียงเอ่ยขอเเผ่วเบาถูกส่งมายังหูของเสือ จนคนฟังเองก็ยังอึ้งไม่หาย 

"ปอ? ว่าอะไร" 

"จูบปอหน่อย" ครั้งนี้ล่ะชัดเจน เสือก้มหน้าลงไปประกบปากตัวเองเข้ากับปากเล็กอย่างละเมียดละมัย มันช่างหอมหวานจนลืมเจ็บไปเลย สวบบบบ!  เสืออาศัยช่วงที่ปอเผลอกระแทกกายเข้าไปในช่องทางเพียงรวดเดียว จนมิดกายใหญ่ 

"อื้ออออ!!/ซี๊ดสสสสส์"  

ชืบบบบบ ฟุบ  

เสือค่อยๆถอนกายออกมาเล็กน้อย แล้วก็สวนเข้าไปอย่างเร็ว จนปอร้องเสียวออกมา 

"อ่ะๆ พี่ พี่เสือ ฮึก มัน อ๊าาา มันเสียว"  

"พี่ก็เสียวครับ" เสือเปลี่ยนจังหวะกระแทกเร็วขึ่นจนร่างเล็กสั่นคลอไปทั้งร่าง  

สวบ!  

"อ๊าาา ปวด อื้อออ ของปอมัน.."  

"ปล่อยออกมาเลย พี่รอมันอยู่"  

"อื้อออ" 

พรวดดด!!

น้ำรักของปอพุ่งออกมาอีกรอบหนึ่ง ครั้งนี้มันเยอะจนเน่อะไปหมด เสือยังคงกระแทกแก่นกายเข้าไปอีก

สวบบบ! 

"อ๊าา ลึกไป..แล้ว"  

"ต่อไปเจอของจริง!" แก่นกายร้อนพุ่งเข้าออกไม่ให้ปอได้เว้นช่วงหายใจ 

"อ่ะ! ๆๆ เบานะ...หน่อย อื๊อออ"  

"ซี้ดด รัดอีก ปอรัดพี่อีก" 

"อ้าา พี่เสือเบา ๆ ปอเจ็บ ฮึก" ปอเริ่มร้องไห้งอเเง ช่องทางหลังเริ่มบวมเบ่ง แถมยังมีเลือดไหลออกมาอีก 

"อ้ะ แน่นไปอีก โอ้ววว!!" เสือเร่งจังหวะซอยแก่นกายให้เร็ว จนพากันเสียวทั้งคู่ 

"อ่ะ ๆ ๆ ๆ ยะ..อย่า งื้อ อ้าาา พะ..เสือ อ้าาา" ปอเปล่งเสียงพูดออกมาจับใจความไม่ได้เลยสักคำ แต่เสียงหวานๆนั้น เสือยิ่งมีอารมณ์ดิบเพิ่มขึ้น 

"อะ พร้อมกันปอ" แรงบีบรัดจากช่องทางหลังทำให้เสือรุ้ว่าปอจะออกแล้ว เขาจึงรีบเร่งทำให้เสร็จ เพราะดูทาอีกฝ่ายจะอ่อนเพลีย 

พรวดดด!! 

"อื้อออออ/อ๊าาาาา" เสือปล่อยน้ำรักเข้าไปเต็มช่องทาง จนล้นออกมาปนกับเลือด 

"อร้าาาา!" กายใหญ่ถูกดึงออกอย่างไว จนปอนั้นสะดุ้งเฮือก 

"ชอบล่ะสิ วันนี้พอก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยมาต่อ" 

"???" 

"อ่ะ นี่เงิน ค่าบริการนะ" 

"อะ..อะไรกัน ผมไม่ใช่.." 

"ใช่ไม่ใช่ ก็เอาแล้ว รับไป" เสือยัดเยียดเงินในมือเขามาใส่ในมือปอ เท่านั้นไม่พอ เขายังลงไปหยิบโซ่เส้นเดิมมาจองจำปอไว้เหมือนเดิม 

"ไม่ ผมไม่ได้มาขายตัวนะ ปล่อยผม" 

"อยุ่นี้ล่ะ ออกไปเดี่ยวร่านไปทั่ว" 

"ฮึก ปล่อยผม" เสือเข้าไปอาบน้ำทิ้งให้ปอนอนอยุ่อย่างนั้นกับร่างกายโทรมๆเปอะเปื้อนราศีจากตน 

"ออกมานะ ออกมา" ปอพยายามฟื้นร่างกายตัวเองลุกขึ้นเดินไปทางห้องน้ำ 

ตุบ 

แต่ด้วยความยาวของโซ่มันไปไม่ถึงบวกกับร่างกายที่เจ็บช่องทางหลัง ทำให้ร่างน้อยๆล้มลงกระแทกพื้นห้อง 

"ฮืออออออ ฮึกๆ" ข้อเท้าบวมช้ำขึ้นไปอีก จนมันห่อเลือดไปหมด  

แอดดด 

"..." ไร้เสียงใดๆจากเสือทั้งสิ้น เขาแต่งตัวเสร็จก็ออกไปจากห้องนี้ ทิ้งให้ปอนั่งอยุ่กับพื้นห้องเย็นๆ คนเดียว 

"พี่เสืออ ฮืออออ กลับมาก่อน เอาผมออกไปด้วย ฮืออๆ กลับมานะ" ปอเปล่งเสียงตะโกรเรียกเสือ แต่มันเปล่าประโยชน์แล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายเขาเปิดประตูเดินออกไปแล้ว 

"ปอรักพี่ ฮึกๆ กลับมาหาปอนะ พี่เสือ ฮืออออ" เสียงปอค่อยๆอ่อนลงเรื่อยๆจนในที่สุดก็หมดสติพุบลงไปกับพื้น 

แอด  

เสียงประตูเปิดจากด้านนอกเข้ามา หลังจากไม่ได้ยินเสียงร้องไห้ของปอ เป็นเสือเองที่เปิดเข้ามา เขาอุ้มปอขึ้นมานอนบนเตียง หยิบยามาทาแก้ฟกซ้ำทั่วตัว พื้นที่ว่างบนร่างกายปอเองก็แทบจะไม่มี  

จุ๊บ 

"ฝันดีนะครับ"  

"..ฮึก"   

____________________________________

 NC ถูกใจไหมค้าาา เราเเต่งได้เท่านี้อ่ะ 55  เจอกันตอนหน้าเนอะ ขอบคุณที่ติดตามน่ะจ้ะ 😍😍


ความคิดเห็น