ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 13 เวลาของเรา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2560 21:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13 เวลาของเรา
แบบอักษร

​- Gun part -

ใครว่าผมไม่รู้สึกตัวละ ผมก็แกล้งหลับไปงั้นแหละ คนมันเขินนี่ แล้วอยู่ดีๆพี่มันก็จอดรถ จะทำอะไรว่ะ แล้วพี่มันก็เอาผ้ามาห่มให้ผม จะว่าไปจะเรียกว่าเป็นผ้าห่มประจำตัวของผมก็ได้นะ สองอาทิตย์ที่ผ่านมาถ้าผมไม่นั่งมอไซค์พี่มัน ก็รถคันนี้แหละ ส่วนรถผมนะเหรอ จอดสนิท ยกเว้นบางวันที่ผมให้พี่มันขับพาผมไปไหนมาไหนบ้าง

'อืออ'

แล้วมันก็ถอดหมวกผมออก ก่อนจะลูบหัวเบาๆ

'กันน่ารักมากเลยรู้มั้ย'

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ น่ารักเหรอ ใครๆก็บอกว่าผมน่ารัก แต่ทำไมพอเป็นจากป่าปี๊มันใจเต้นแรงแบบนี้ละ หัวใจผมมันทำงานหนักมากเลยรู้มั้ยตั้งแต่มีป่าปี๊เข้ามาในชีวิตของผม

'อย่าน่ารักแบบนี้กับคนอื่นนะ พี่หวง'

หะ หวง อือออ แล้วจู่ๆก็มีริมฝีปากอุ่นๆมาสัมผัสกับริมฝีปากของผม นี่มัน มันจูบผมอีกแล้วเหรอ ทำไมผมรู็สึกดีแบบนี้ละ จะละลายแล้วนะ ใจผมมันก็ยิ่งทำงานหนักขึ้น แล้วสักพักพี่มันก็ถอนริมฝีปากออกไปแล้วดึงผ้ามาห่มให้ดีๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าแต่ตอนไหนที่ผมเผลอหลับและคิดถึงรสจูบนั้นไปจริงๆ

'กัน กัน กัน'

ป่าปี๊เขย่าตัวผม ทำให้ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมา เห็นป่าปี๊เอื้อมตัวมาปลดเข็มขัดนิรภัยผมออก หอมจัง ผมติดกลิ่นน้ำหอมป่าปี๊แล้วสิ CK แน่ๆ

'ถึงแล้วเหรอ'

'อือ ถึงละ'

แล้วพี่มันก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา ก่อนจะเอามาผูกปิดตาผมไว้

'ทำไรอ่ะ'

'พี่ไม่เอาเราไปขายหรอกหน่า'

แล้วป่าปี๊ก็ดึงผมออกมาจากรถ ผมมองอะไรไม่เห็นเลย ผมได้แต่กำมือพี่เค้าไว้แน่นๆ พี่เข้าค่อยๆพาผมเดินไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกถึงลมเย็นที่ปะทะเข้ามาที่ตัว 

'ป่าปี๊ ที่นี้ที่ไหนอ่ะ'

ผมบีบมือมันแน่นขึ้น 

'รับรองว่ามึงต้องชอบ'

แล้วพี่เข้าก็ดันผมไปสุดอยู่ที่ไหนไม่รู้ ก่อนจะค่อยๆเปิดผ้าปิดตาออก ผมลืมตาขึ้นช้าๆ.....

'สวยอ่ะ'

ข้างหน้าผมเห็นไปแอ่งน้ำท่ามกลางหุบเขา ผมไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อนในชีวิต ธรรมชาติมันช่างสวยงามและสงบจริงๆ ต่างกับชีวิตที่แสนวุ่นวายในเมืองของผมเหลือเกิน

'ชอบป่ะ'

'ชอบ'

'กันเป็นคนแรกเลยนะ ที่พี่พามา....เพราะว่ากันพิเศษที่สุดสำหรับพี่'

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ

แค่คำพูดไม่กี่คำที่ออกมาจากผู้ชายคนนี้มันก็ทำให้ผมอ่อนไหวเหลือเกิน ทำไมผมถึงเป็นได้ขนาดนี้ ผมคงต้องยอมรับแล้วละว่าผมคงตกหลุมรักผู้ชายกวนตีน ปากเสียคนนี้ไปแล้วสิ

แล้วป่าปี๊ก็กอดผมจากทางด้านหลัง ใจผมยิ่งเต้นแรงเข้าไปใหญ่

'ใจเต้นแรงเหมือนกันเลยนะ'

หน้าผมก็ร้อนไปทั้งหน้าอ่ะดิ แล้วอยู่ดีๆมือมันก็เลื่อนมาที่มือผม ก่อนจะเอาอะไรมาใส่ในมือผมไว้ไม่รู้ ผมค่อยแบมืออก เห็นเป็นสร้อยที่ตรงปลายมีแหวนวงนึงห้อยอยู่ เป็นแหวนเงินเรียบๆ สลักชื่อว่า OFF

'หือ'

มันจับผมหันหน้าไปหามัน ผมชูสร้อยที่ีแหวนห้อยอยู่ขึ้นมา

'พี่ไม่ได้โกงนะ พี่แค่อยากให้มันเก็บไว้ เพราะนี้เป็นที่พ่อพี่ทำให้ลูกทุกคนตั้งแต่เด็ก เวลากันอยู่เกาหลีถ้าคิดถึงพี่จะได้มองแหวนวงนี้ไง แล้วอีกสองเดือน ตอนที่กันกลับมา พี่จะถามกันนะ คำถามที่ตอนนี้พี่ก็อยากจะถามกัน....แต่พี่สัญญาไปแล้วนี่ว่าพี่จะทำให้กันเห็นว่าพี่ชอบกันจริงๆ​ สรุปพี่ฝากมันไว้ที่กันนะ'

ไอาพี่บ้า ทำไมมันทำแบบนี้ว่ะ แบบนี้เป็นการมัดใจผมไว้กับมันแท้ๆเลย ผมจะไม่รับแหวนวงนี้ได้ยังละ หึยย ไอ่ป่าปี๊บ้า สองเดือนที่ไปเกาหลีผมต้องคิดถึงพี่มากแน่ๆ จะบินกลับมาไทยมาหาก็ไม่ได้ ผมติดสัญญาว่าห้ามออกจากกาหลีก่อนกำหนดสะด้วย

'กันเก็บไว้รอพี่นะ'

นี่นะบอกไม่ผูกมัด ดูแต่ละคำที่มันพูด

'อือ'

'น่ารักที่สุด'

แล้วพี่มันก็ดึงสร้อยคืนเฉยเลย มีหรอผมจะยอม มันให้ผมมาละนะ ผมดึงไว้สุดฤทธิ์

'แหน่ะ ปล่อยก่อน พี่จะใส่ให้กันไง ไอ่เด็กหวงของ'

อ่าว ก็ไม่บอก ผมรีบปล่อยสร้อยทันที แล้วพี่มันก็เอื้อมมือมาใส่สร้อมให้ผม ทำให้หน้าเราห่างกันแค่นิดเดียว ผมจูบพี่มันเลยดีมั้ย จะได้หายกันที่มันขโมยจูบผมตอนอยู่บนรถ แต่มันไม่รู้นี่ว่าผมรู็ งั้นไว้ค่อยขโมยมันตอนนอนหลับละกัน

'เรียบร้อย'

แล้วมันก็เอามือมาจับที่แหวนของพี่มันที่อยู่บนคอผม แล้วยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ คิดเหรอว่ามันจะผูกมัดผมไว้ได้คนเดียว ผมจะทำให้มันลืมผมไม่ลงเหมือนกัน ผมถอดแหวนที่นิ้วโป้งที่ผมใส่ติดนิ้ววันนี้ออกมา

'อ่ะ'

ผมยื่นไปที่หน้ามัน

'ห้ะ'

'แลกกัน ไว้อีกสองเดือนเรามาแลกของเราคืนกัน'

มันถึงกับฉีกยิ้มออกมาทันใด

'พี่คิดว่าจะมาผูกมัดกันได้คนเดียวเหรอ หึ'

แล้วผมก็เอาแหวนที่นิ้วโป้งของผมไปใส่ที่นิ้วก้อยมัน พอดีเลยว่ะ

'ร้ายนะเราอ่ะ'

'พี่ร้ายก่อนทำไมละ'

ผมแลบลิ้นใส่มันก่อนจะรีบวิ่งไปที่รถ แต่ผมจะไปไหนได้ว่ะ ในเมื่อผมยังไม่รู็เลยที่นี้ที่ไหน ผมเลยวิ่งกลับไปหามัน มันถึงกับยิ้มออกมาขำๆ

'ไปไหนต่ออ่ะ'

'ป่ะ เดี๋ยวพาไปรีสอร์ทที่แรกที่พี่ออกแบบ'

แล้วมันก็ดันตัวผมไปขึ้นรถ โดยไม่ลืมที่จะใส่เข็มขัดนิรภัยให้ผมเเหมือนเดิม....



สักพักไม่นานนักหลังจากที่ผมขับลงเขามา ผมก็มาถึงที่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง สวยแบบโมเดิร์นหน้าหันเข้าหาทะเล สวยมากกก กอไก่ล้านตัว ป่าปี๊ก็มาพาผมลงจากรถก่อนที่จะยกกระเป๋าแล้วนำไปที่ล็อบบี้ 

'สวัสดีค่ะคุณออฟ'

นี่รู้จักกันหรอ ก็คงไม่แปลกมั้ง พี่มันเป็นคนออกแบบนี่

'ฝากเอาของไปเก็บให้ผมที่ห้องด้วยนะ'

'ค่ะ'

แล้วพนักงานต้อนรับก็ให้คนมายกกระเป๋าก่อนที่พี่มันจะฉวยโอกาสดึงมือผมไปจับ แล้วซุกไว้ในกระเป๋ากางเกงเหมือนกลัวคนเห็นงั้นแหละ ตลอดเวลาที่เดินมามีแต่คนยกมือไหว้พี่ออฟ แล้วก็มองผมแปลกๆ ผมถึงรู้ว่าผมลืมใส่หมวก

'เห่ยพี่ หมวกกันอ่ะ'

ผมหันไปมองหน้ามัน แล้วมันก็เอาหมวกมาสวมที่หัวให้ผมตอนไหนก็ไม่รู้

'ก็คิดว่าจะอยากเดินรับแดดซะอีก'

'ไม่เอาาา เดี๋ยวดำ'

'จ๊ะ แม่คุณ'

แล้วพี่มันก็พาผมเดินเล่นไปรอบๆ อย่างชำนาญทางจนตอนนี้เราก็เดินมาหยุดที่ชายหาด ผมมีความสุขจังที่ได้จับมือพี่มันไว้แบบนี้ รู้อย่างนี้น่าจะบอกมันเร็วกว่านี้ เผื่อผมจะได้เที่ยวทั้งอาทิตย์ นี้แค่สามวันมันน้อยไปมั้ย เอาจริงๆตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกสองคืน ตอนนี้ก็ใกล้จะเย็นแล้วด้วยสิ แต่จะว่าไปที่นี้คนมันน้อยๆแปลกๆนะ

'ทำไมคนที่นี้น้อยจัง'

'ก็มันหาดส่วนตัวไง มีเฉพาะคนที่รีสอร์ทที่เข้ามาได้'

พี่มันตอบก่อนจะพาผมมาหยุดที่โขดหินโขดนึง แล้วปล่อยมือผมออก แล้วจับหัวผมไปมองภาพข้างหน้า

'นี่คือจุดเด่นของรีสอร์ทที่นี้เลยนะ จุดนี้คือจุดที่เด็ดที่สุดเลยนะ มันจะให้อารมณ์เหมือนเราโดนทะเลโอบกอดเอาไว้ เวลาพี่เครียดๆพี่ชอบมาที่นี้ที่สุด มันทำให้เราลืมทุกสิ่งภายนอกได้เลยนะ'

ผมลองหลับตา แล้วฟังเสียงคลื่น รับแรงลมแบบนั้น มันทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไม่คิดว่าคนกวนตีนแบบนี้จะมีอารมณ์แบบนี้ด้วยสิ

'รู้สึกดีใช่มั้ย'

'อือ'

'พี่ให้กันมาใช้ที่นี้ได้ ถือว่าเป็นที่พิเศษให้กัน'

แล้วมันก็ฉวยโอกาสกอดผมจากด้านหลังอีกแล้ว

ฮึกกก

'ป่าปี๊'

'ขอแค่แปปเดียวนะ ขอแค่ 1 นาที ขอพี่อยู่แบบนี้ 1 นาที'

ผมก็ยอมให้มันกอดแบบนั้น ผมเริ่มชินแล้ว ไม่สิ ผมชอบ ชอบเวลามันกอดผมแบบนี้ พอครบ 1 นาทีมันก็ปล่อยผมเป็นอิสระ

'ไปกินข้าวกัน'

แล้วพี่มันก็ดึงผมลงมาจากโขดหิน ก่อนจะเดินพาไปหน้าวิลล่าติดริมหาดส่วนตัว หรือนี่จะเป็นห้องของเรา

'คืนนี้เรานอนกันที่นี้นะ'

'เรา??'

ผมก็แกล้งถามไปงั้นแหละ อยากรู้มันจะตอบว่าไง ถึงมันให้นอนแยกห้อง ผมก็จะไปนอนกับพี่มันอยู่ดี 

'เออดิ กูกะมึงไง'

แล้วหน้าพี่มันก็โคตรแดงเลยครับ นี้มันคิดไรไม่ดีป่ะว่ะ

'ใครบอกกันจะนอนกับพี่'

'พี่บอก เพราะห้องมันเต็มหมดแล้ว'

เต็มก็บ้าแล้ว ตั้งแต่มาผมเห็นลูกค้าไม่กี่คนเอง

'หรอจ้าา คิดว่าอยากจะนอนกะกันซะอีก'

พี่มันดึงผมเข้าไปใกล้ๆ

'เออ กูอยากนอนกับมึง'

ตอนนี้มันกลายเป็นผมอะดิ ที่หน้าแดง ทำไมมันพูดได้ไม่อายปากเลยว่ะ

'คิดอะไร กูไม่ทำไรมึงหรอกหน่า'

แล้วมันก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ ก่อนจะปล่อยผมแล้วเดินออกไปที่ระเบียงซึ่งเชื่อมกับหาดด้านหน้า ผมเดินตามมันไปติดๆ หู้วว นี่รีสอร์ทดีขนาดจัดครัว outdoor ไว้เลยหรอ

'หู้วว นี่มีครัวแยยนี้ด้วยเหรอ'

'กูบอกให้เค้าทำเป็นพิเศษเองแหละ'

'นี้พี่เป็นใครกันแน่เนี่ย แค่คนออกแบบจริงอ่ะ'

'เจ้าของไง'

ห้ะ เจ้าของ ไม่น่าละคนถึงมองมันและไหว้มันกันใหญ่ แล้วมันก็จัดการใส่ผ้ากันเปื้อนให้ผม ก่อนที่จะยื่นผ้ากันเปื้อนมาอีกผืนหนึ่ง

'ใส่ให้หน่อยสิ'

ดูมัน มาทำสายตาอ้อนๆอีก ผมเลยยอมใส่ให้ผม ทำให้ท่าผมเหมือนกำลังกอดมันอยู่

แชะ แชะ

ผมหันกลับไปทันที

'อ่ะ พี่ให้'

มันเอากล้องโพราลอยออกมาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่ารูปคู่รูปแรกของเราเหมือนผมกำลังกอดมันอยู่

'เก็บไว้คนละใบนะ เก็บไว้ดูเวลาคิดถึงกัน'

ป่าปี๊พูด แล้วมันก้ฉีกยิ้มออกมา

'ไอ่บ้า พี่นี่โรแมนติกแบบไม่เข้ากับบุคลิกเลยว่ะ'

'กูก็ไม่คิดว่าจะเป็นขนาดนี้กะมึงเหมือนกัน มึงเป็นคนแรกเลยนะที่ทำให้กูทำในสิ่งที่กูไม่เคยทำได้มากขนาดนี้'

หวานอีกละ ขยันสร้างความทรงจำดีๆให้ผมจัง แล้วผมจะทำยังไงละทีนี้ 2 เดือน ผมจะอยู่โดยไม่มีมันไหวมั้ย

'ละพี่จะทำไรให้กันกินอ่ะ'

'มาทะเล ก็ต้องงอาหารทะเลสิ'

'พี่ไม่เหนื่อยเหรอ ทำกับข้าวกินเองทุกมื้อเลย'

มันยิ้มออกมา

'ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ทำไมทำให้กันละไม่เคยขี้เกียจเลย พี่ชอบ ชอบเวลาที่กันกินแล้วมีความสุข'

ถึงมันจะพูดแบบไม่ได้มองหน้าผม แต่คำพูดความรู้สึกเหล่านั้นมันกระแทกเข้ามาที่กลางใจผมทันที ไม่รู้ว่าพี่มันรู็มั้ย ว่ายิ่งทำแบบนี้ ผมยิ่งไปไหนไม่รอดแล้วละ

หลังจากนั้นป่าปี๊ก็ทำอาหารแล้วเราก็กินข้าวกันจนเสร็จ พี่มันแอบถ่ายรูปเก็บไว้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะโทรศัพท์หรือโพลาลอย ผมก็แอบถ่ายรูปพี่มันเก็บไว้เหมือนกัน ผมจะคิดถึงหน้าอ้วนๆแค่ไหนนะ

หลังจากที่กินข้าวเสร็จ ป่าปี๊ก็ขับเรือส่วนตัวพาผมไปนอนดูดาว ที่นี้มองเห็นดาวชัดกว่าที่กรุงเทพเยอะเลย

'ดาวสวยเนอะ'

'ไว้กันกลับมา พี่พามาอีกนะ'

'อือ'

แล้วผมก็นอนอยู่บนแขนป่าปี๊มันแบบนั้น นอนดูดาวจนเผลอหลับไป รู้ตัวอีกที ผมก็มาอยู่บนเตียงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ผมลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่าผมกำลังนอนกอดป่าปี๊อยู่ ชอบความรู้สึกแบบนี้จัง ผมยันตัวขึ้นมามองหน้าพี่มันชัดๆ

'ขอบคุณนะที่ทำให้กันขนาดนี้ กันว่า...กันรู้สึกแบบเดียวกับพี่แล้วละ'

แล้วผมก็ก้มลงไปจูบมันเบาๆ แบบที่มันแอบทำกับผมบนรถ

'รอกันนะ'

แล้วผมก็ซุกตัวไปกอดพี่มันไว้เหมือนเดิม แล้วก็หลับไปในอ้อมกอดอุ่นๆ กับกลิ่นหอมอ่อนๆของป่าปี๊ ที่ผมชอบมากที่สุดตอนนี้แล้วละสิ

เช้าวันต่อมา

พอผมตื่นขึ้นมา ผมก็ไม่เห็นป่าปี๊บนเตียงแล้วครับ แต่ผมเห็นดอกกุหลาบสีขาวดอกหนึ่งพร้อมโน๊ตเล็กๆ

- ตื่นละรีบออกมาที่ระเบียงนะ -

พอผมเห็นโน๊ตผมก็รีบวิ่งออกไปเลย ไม่รู้พี่มันรอนานยัง

'ไปไหนนะ'

ผมออกมาก็ไม่เห็นใคร แต่เจอข้าวต้มตั้งอยู่ ผมรีบเอามือจับเห็นว่ามันร้อนๆอยู่แปลว่ามันคงเพิ่งทำเสร็จ ผมรีบกินข้าวต้มก่อนจะวิ่งเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว ไอ่ป่าปี๊นะ อย่าให้เจอตัว ทำไมไม่ปลุกเลยว่ะ ดูดิ เวลาก็มีไม่นาน ยังมาหายไปอีก ผมรีบออกเดินตามหามัน แต่ผมก็ไม่ลืมที่จะใส่หมวกไว้ตลอดนะ

'เออ เห็น....'

'คุณออฟเหรอค่ะ'

'ครับ'

'คุณออฟอยู่ที่หน้าหาดหน่ะคะ'

แล้วผมก็รีบวิ่งไปหาพี่มันทันที เห็นพี่มันกำลังเตรียมสปีดโบ้ทอยู่ นี้มันจะขับทุกสิ่งบนโลกนี้เป็นเลยใช่มั้ย

'ป่าปี๊'

'กัน'

มันหันมามองผม ก่อนจะเสยผม โคตรเท่เลยว่ะ

'ทำไมไม่ปลุกกันอ่ะ'

'ก็เห็นหลับสนิท พี่เลยไม่อยากปลุก'

'แล้วนี้จะไปไหน ไม่คิดจะรอกันเลยใช่ป่ะ'

ทำไมอยู่ดีๆผมก็กลายเป็นคนขี้น้อยใจแบบนี้นะ ป่าปี๊เดินเข้ามาหาผมหน้าตาดูรู้สึกผิดสุดๆ

'พี่ขอโทษ'

แล้วมันก็หยิบเสื้อชูชีพมาใส่ให้ผม ก็มีสองตัวนี่ แปลว่ามันไม่ได้ลืมผม ผมคิดเองเออเองหมดเลยสิ ไม่ผิดนะ ก็นักแสดงมันเพ้อเจ้อไง ผมคิดไปได้หมดแหละ

แล้วพี่มันก็อุ้มผมไปขึ้นเรือ

'เห่ย'

'ก็เดี๋ยวเปียกไง'

ผมถึงกับยิ้มออกมา พี่มันห่ามๆแบบนี้แต่โคตรอ่อนโยนและใส่ใจความรู้สึกผมเลยว่ะ แล้วพี่มันก็ขึ้นตามมา ก่อนจะขับเรือออกไป

'ไปที่ไหนอ่ะ'

'ไปเกาะส่วนตัวของบ้านพี่กัน'

สักพักไม่นานป่าปี๊ก็พาผมมาถึงเกาะพี่มัน ที่มีข้าวของเตรียมพร้อมไปหมด เหมือนมีคนล่วงหน้ามาก่อนหน้านี้ ก็คงเป็นคนที่โรงแรมแหละ แล้วเราก็ใช่ชีวิตอยู่กับธรรมชาติแบบนั้น โคตรจะมีความสุขเลย รู้ตัวอีกที่มันก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องกลับไปที่รีสอร์ทแล้วละ

'ป่ะ กลับกัน เดี๋ยวของพวกนี้พี่ค่อยให้คนมาเอา'

แล้วผมก็ขึ้นเรือกอดป่าปี๊ไว้แน่น ผมไม่เคยทำแบบนี้กับใคร แล้วผมก็ไม่เคยมีใครทำให้แบบนี้เหมือนกัน มันจะสปอยผมไปละนะ แต่ผมก็ชอบ จนตอนนี้เราก็มาถึงที่ห้องพักแล้วครับ 

'เหนื่อยอ่ะ'

'เหนื่อยอะไร มึงนั่งซ้อนอย่างเดียว'

'ก็กันเหนื่อยป่ะ'

'งั้นก็ไปอาบน้ำ'

แล้วมันก็โยนผ้าขนหนูมาที่ผม ดูดิ เดี๋ยวห่าม เดี๋ยวหวาน ตามอารมณ์ไม่ทันละนะ

'จ๊ะพ่อ'

ผมแลบลิ้นใส่มัน ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ พอผมออกมมาก็เห็นพี่มันอยู่ในชุดนอนสะแล้ว แถมยังนั่งดูทีวีอีก

'ไปอาบมาตอนไหน'

ผมถามออกไปอย่างสงสัย

'ห้องข้างๆ ก็มึงอาบนานอ่ะ'

'ไหนบอกห้องเต็ม'

'อุ้ปส์'

มันแกล้งทำปิดปากแบบหลุดปาก ดูสิ ไอ่ตี๋มันร้าย แต่เดี๋ยวนะ นี้มันดูทีวีหรอ ปกติมันไม่เคยดูทีวีเลยนะ แล้วมันมีโฆษณาของผมที่จะออกวันนี้ด้วยดิ ตายแล้ว

ผมรีบวิ่งไปข้างหน้ามัน

'ทำไมดูทีวีอ่ะ'

'ก็มึงนานอ่ะ ไม่มีไรทำเลยเปิดดูขำๆ'

ผมหันไป เชี่ยแล้วถ้าต่อจากโฆษณาอันนี้ อีก2 โฆษณามันจะเป็นโฆษณาของผม ทำไงดีว่ะ จะทำไงให้เนียนดีว่ะ คิดคิดคิด 

'เป็นไรของมึง'

เป็นไงเป็นกันว่ะ.........


- จบตอน -

@pxxyogj

#ออฟกันxความลับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว