mirror on! on!

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Older Brother ตอนที่.......53 ตอนพิเศษ เซฟ&แพ็คเกจ

ชื่อตอน : Older Brother ตอนที่.......53 ตอนพิเศษ เซฟ&แพ็คเกจ

คำค้น : Knock You Down,Yaoi, Boy's Love, Y,โชตะคอน, Shotacon,Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Sexy,ขี้หึง, โหด, หื่น วายร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.7k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2557 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Older Brother ตอนที่.......53 ตอนพิเศษ เซฟ&แพ็คเกจ
แบบอักษร

 

Older Brother Special

 

 

 

“นี่ นายแพ็ค มาช่วยหาศัพท์ใหม่หน่อยสิ นอนเล่นอยู่ได้”

 

“ไม่ว่าง....โอ้ย!!!” คำตอบของผม ทำให้ผมถูกหมอนอิงฟาดใส่หน้า ลีวายส์ยืนเท้าสะเอวมองผมอย่างเอาเรื่อง

 

“อะไรของมึง กูไม่ได้บอกว่าจะมาช่วยซะหน่อย รีบทำสิ....กูจะได้รีบกลับ”

 

“ไอ้! นี่แน่ๆ.....ลุกขึ้นเลยนะ งานกลุ่มหกคนทำอยู่คนเดียวเนี่ย ลุกขึ้นๆ อยากตายใช่มั้ย” มันระดมฟาดหมอนใส่ผมจน ผมทนไม่ได้ต้องลุกขึ้นสู้ สงครามหมอนจึงเริ่มขึ้น ประกอบด้วยเสียงเอะอะดังลั่น

 

วันนี้ผมโดนบังคับให้มาทำงานกลุ่ม ซึ่งก็มีแต่ผมกับลีวายส์เนี่ยแหละ เพราะคนอื่นๆ แม่งกลัวพี่ธารเลยไม่กล้ามา ผมจึงต้องมาทั้งที่ผมก็ไม่ได้คิดจะช่วยมันทำ ปิดเทอมแท้ๆ ยังมีงานให้ทำโคตรขี้เกียจเลย

 

“เฮ้ย!!! พวกมึงเงียบๆหน่อยได้มั้ย ห๊ะ!!! กูทำงานอยู่” เป็นไงล่ะ ผมกับลีวายส์ที่ยื่นฟาดฟันกันอยู่บนโซฟานิ่งค้างเหมือนถูกพี่ธารกดสวิทปิด พี่แกแม่ง มาสายโหดตลอด เพราะงี้ไงไอ้พวกนั้นมันถึงไม่กล้ามา แล้วก็ไม่ต้องคิดจะให้ลีวายส์ออกไปทำข้างนอกนะ ไม่มีทาง ไอ้พวกมีแฟนเด็กแม่งมันขี้หึงขี้หวงกันทุกคนหรือไงวะ!!!

 

“เพราะนายอ่ะ”

 

“มึงแหละ เริ่มก่อน” ผมนั่งลงบนพื้นตรงโต๊ะกลางหลังพิงโซฟา และเริ่มช่วยลีวายส์ทำงาน จะได้เสร็จๆ จากนั้นงานก็เดินไม่ถึงชม.ก็เรียบร้อย ก่อนจะส่งไปให้ยัยเรเนสจัดหน้า

 

“โอ๊ยยยย เมื่อยๆๆ นายนวดให้เราหน่อยดิ ขาอ่ะๆ”

 

“นวดไม่เป็นแต่ถีบเป็น ลองป่ะ” ผมบอกพร้อมกับยกขาขึ้นเตะมันเบาๆ ลีวายส์เลยทำปากยื่นให้ หมู่นี้เราสนิทกันนะ ผมคิดว่า...เพราะผมไปผับพี่เซฟบ่อยเลยเจอมันบ่อยๆด้วย

 

ถามว่าผมกับพี่เซฟไปถึงไหนแล้วหรอก็......ดีนะ แต่เหมือนมันขาดอะไรไป ไม่รู้สิ หรือบางทีผมอาจจะคิดไปเอง ได้ข่าวว่าเทอมหน้าจะออกจากการไปครูแล้วล่ะ ทีนี้ผมจะโดดเรียนก็ไม่ต้องมีใครมาค่อยจับค่อยบ่นล่ะ เหอะๆๆ

 

“จะไปผับพร้อมกันเลยมั้ย หรือจะให้ไอ้เซฟมารับ” พี่ธารถาม ตอนนี้สามทุ่มล่ะ พี่เซฟบอกว่าจะมารับแต่ไปเลยดีกว่าจะได้ไม่ต้องเสียเวลา เดี๋ยวผมไลน์ไปบอกเอา

 

“ไปเลยก็ได้”

 

“พี่ธาร พรุ่งนี้เราไปซื้อชั้นวางของใหม่ได้มั้ยอ่ะ ลีวายส์อยากได้เพิ่งอีก อันที่มีมันวางของเต็มแล้ว”

 

“อืม....ก็ไปสิ”

 

“งั้นเราไปดูเสื้อด้วยนะ บุ๊คส่งมาให้ดูในเน็ตมาใหม่เยอะเลย มีแบบที่พี่ธารชอบด้วย”

 

อิจฉาเว้ย ลีวายส์มีแต่คนเอาใจจริงๆเลย ไม่ใช่แค่พี่ธาร ทั้งพี่กาย พี่แมน ไม่เว้นแม้แต่พี่เซฟก็ด้วย ผมเข้าใจนะว่าลีวายส์เป็นคนสำคัญของพวกพี่ๆ แต่ก็อดอิจฉาไม่ได้จริงๆ

 

“ขึ้นไปข้างบนกันก่อนนะ” พี่ธารบอก เมื่อเข้ามาในผับ ผมกับลีวายส์เลยขึ้นมาชั้นบน ตอนนี้ผับเปิดมาได้สักพักแล้วคนเลยเริ่มเยอะ

 

“ไปนะคะ ไว้เจอกัน” ผมกับลีวายส์มองหน้ากันเมื่อเห็นผู้หญิงที่ไม่รู้จัก จูบลาพี่เซฟอยู่หน้าห้องพักของพี่มัน ก่อนที่เธอคนนั้นจะเดินจากไป

 

“อะ...อ้าว ทำไมไม่โทรมาบอกล่ะ จะได้ไปรับ” พี่เซฟบอกด้วยท่าทางปกติ ก็....นั่นล่ะ คงไม่มีอะไรหรอก อีกอย่างพวกพี่ๆเพื่อนเยอะแยะ แต่....เฟลนิดๆ

 

“ไลน์มาแล้วนี่” พี่เซฟนิ่งไปสามวิ ก่อนจะทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้

 

“อ่า จริงด้วย พอดีโทรศัพท์อยู่ในห้อง โทษทีนะ ไอ้กายอยู่ด้านในน่ะ เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อน ไอ้ธารล่ะ”

 

“ด้านล่าง”

 

 

.................................................................................................

 

“กูว่า มึงหยุดได้แล้ว” ผมลดบุหรี่ในมือลง เงยหน้ามองเจ้าของเสียงเข้มของเพื่อนสนิท ไอ้ธาร

 

“มึงแม่ง! กูอุตสาห์ส่งสัญญาณแล้วแท้ๆ สัด!

 

“ถ้ามึงแคร์มันขนาดนั้น ทำไมไม่เลิกล่ะวะ” ไอ้ธารมันจับทางเพื่อนเก่งเกิน ก็เมื่อกี้มันเห็นผมออกมาจากห้องกับผู้หญิงน่ะสิครับ แทนที่จะช่วยไม่ให้แพ็คเห็น กลับให้ขึ้นมาเจอเฉยเลย

 

“เลิกหรอ ไม่ไหวหรอก กูไม่ได้ตายด้านซะหน่อย”

 

“มึงก็ทำกับมันสิ” ไอ้เหี้ยธาร แนะนำมาทีแม่ง ดีเหลือเกิน

 

“มึงจะบ้าหรอ แพ็คยังเด็ก อีกอย่าง ถ้าเกิดแพ็คไม่ได้รู้สึกดี....คือ....กูไม่รู้ว่ามันจะคิดยังไง เดาใจยากว่ะ” ผมก็คิดนะ เรื่องที่จะมีอะไรด้วยกันแต่ก็กลัวแพ็ครับไม่ได้ทุกที

 

“มึงยังไม่ลองใช่มั้ยวะแล้วมึงรู้ได้ไง ว่ามันรู้สึกไม่ดี”

 

“ก็........กูไม่ใช่มึงนี่ มีลีวายส์ที่ยอมได้ทุกเวลา”

 

“หยุด!!! อย่าพาดพิง เอาเป็นว่าคิดดูแล้วกัน ก็ดีกว่าให้มันเห็นมึงนอนกับคนอื่น อะไรที่จะรู้สึกไม่ดีกว่ากัน เลือกเอา” เลือกอะไรละ ปวดหัวฉิบ

 

 

 

“ง่วงยัง” ผมขึ้นมาหาแพ็คข้างบน ร่างบางนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงในห้องผม

 

“ยัง ฝนตกหรอ”

 

“อืม....วันนี้เอารถมา เดี๋ยวไปส่งนะ” ผมบอก แพ็คพยักหน้ารับแค่นั้นและหันไปสนใจโทรศัพท์ต่อ

 

เพราะอีกคนไม่ค่อยแสดงความรู้สึกเนี่ยแหละ มันเลยทำให้ผมประหม่า ไม่กล้าแม้แต่จะจูบกันนานๆ กลัวหัวใจตัวเองจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ทั้งที่ตอนนี้เราไปด้วยกันได้ดีแล้วแท้ๆ ไอ้เซฟแม่งปอดว่ะ

 

“เป็นไร ทึ่มหัวตัวเองอยู่ได้ ปวดหัวหรือไม่สบาย” ร่างบางลุกขึ้นมาทาบมือลงบนแก้มและลำคอของผม

 

“เปล่าหรอก เอ่อ....นอนเล่นไปก่อนนะเดี๋ยวมา” จุ๊บ ผมจุ๊บแก้มใสก่อนจะออกจากห้องมายืนพิงกรอบประตูอยู่ด้านนอก แม่ง อยากจะโขกหัวตัวเองกับผนังสักสิบรอบ

 

“เป็นไรมึง”

 

“อ่ะ! เปล่า เออกาย....กูถามไรหน่อยสิ”

 

“ว่า....” กายขมวดคิ้วมองผมอย่างสงสัย มันคงไม่ตบผมใช่มั้ยถ้าผมจะถามคำถามนั้นออกไป

 

“ตอนมึงมีอะไรกับพี่หมอครั้งแรก เป็นไงวะ” เพี้ย!!!! เต็มๆบ่องหูเลยครับคุณเพื่อน “กูเจ็บนะเว้ย!

 

“ไอ้เหี้ยเซฟ มึงบ้าป่ะ! มึงถามอะไรเนี่ย ไม่คุยกับแล้ว” อะ...อ่าว ตบกู แล้วทำไมมันหน้าแดงเอง โธ่ ไม่ได้เรื่องเลย แถมยังโดนตบฟรีอีก แม่ง งี่เง่าสัด!

 

ตีหนึ่งกว่าๆ ผมกับไอ้แมนช่วยกันเปิดร้านเสร็จ ก็ได้เวลาไปส่งแพ็คที่บ้าน ไม่ครับ ไม่เคยค้างที่นี่หรอก ไปส่งทุกครั้งไม่ว่าจะดึกแค่ไหน คนมีพ่อมีแม่นะ

 

“แพ็ค ตื่นครับ เดี๋ยวไปส่งนะ” ผมปลุกแพ็ค ที่ตอนนี้หลับไปแล้ว “แพ็ค ตื่นครับ” ไม่ยอมตื่นแฮะ

 

ผมมองร่างบางพลางส่ายหน้าให้ ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากบางเบาๆและผละออก แพ็คลืมตาขึ้นมองช้าๆ คิ้วคู่สวยขมวดเข้าหากัน

 

“กี่ทุ่มแล้วอ่ะ”

 

“ตีหนึ่ง ป่ะ กลับบ้าน”

 

“นอนนี่ไม่ได้หรอ” บางที่นี่อาจจะเป็นโอกาสของผมแต่....ผมไม่อยากเป็นคนฉวยโอกาส

 

“ไม่ได้หรอกนะ เดี๋ยวพี่สาวจะเป็นห่วงเอา อย่าดื้อสิ” แพ็คยันตัวลุกขึ้นแบบเซ็งๆ เราจึงพากันออกจากร้าน

 

ผมไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะเริ่มยังไง ถึงจะเคยผ่านผู้หญิงมาเยอะแต่ก็ใช่ว่าจะเหมือนกัน ใครจะว่าผมงี่เง่าก็ได้นะ แต่เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนขอบอก ยิ่งแพ็คยังเด็กอยู่ด้วยแล้วแถมยังเดาใจอยากอีก กับไอ้เรื่องอย่างว่ามันก็....เว้ย!!!!  ไม่รู้ว้อยยยยย

 

“ฝนตกหนัก มองไม่ค่อยเห็นทางเลย” อย่างที่แพ็คพูดจริงๆ ตอนนี้เราขับรถฝ่าสายฝนกัน แทบจะมองไม่เห็นถนน

 

“นั่นดิ ขับยากฉิบ คงต้องจอดรถนอนข้างทางกันล่ะมั้ง” แพ็คหันขวับมามองผม “ทำไม มองแบบนี้คิดไรกับเค้าป่ะ”

 

“บ้าสิ จอดเพื่อ? ใกล้ถึงแล้วเนี่ย” หึๆ

 

“แล้วขากลับจะไหวมั้ยเนี่ย......เบาะหลังมีร่มนะ” ผมบอกแพ็คเมื่อถึงบ้านมันในเวลาต่อมา

 

“ฝนยังหนักเลย ค้างนี้ก็ได้นะ....หมายถึง ถ้าเกิดอุบัติเหตุน่ะ” ผมมองคนพูด

 

มึงยังไม่ลองใช่มั้ยวะแล้วมึงรู้ได้ไง ว่ามันรู้สึกไม่ดี.....ก็ดีกว่าให้มันเห็นมึงนอนกับคนอื่น อะไรที่จะรู้สึกไม่ดีกว่ากัน เลือกเอาเสียงไอ้ธารตามมาหลอกมาหลอนครับ เอาไงดีล่ะ โอกาสกับฉวยโอกาสมีแค่เส้นบางๆกั้นอยู่ผมจะตัดมันดีมั้ย

 

“งั้นฝนดี...”

 

“เดี๋ยว....เออ...กางร่มมารับฝั่งนี้ด้วยดิ” แพ็คพยักหน้ารับก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ วิ่งมารับผมฝั่งคนขับ เหี้ยมั้ยล่ะ ไอ้เซฟ

 

“อาบน้ำป่ะ” แพ็คถาม เมื่อมาถึงห้องติดริมสระน้ำของมัน

 

“อาบก่อนเลย” ผมบอก ร่างบางถอดเสื้อออกเปลี่ยนเป็นใส่ผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ นี่ก็ไม่ได้รู้สถานการณ์กะเค้าเลย

 

ผมได้แต่นั่งถอนหายใจแรงๆออกมา เห็นแค่นี้ของก็ขึ้นล่ะ หรือผมจะกลับบ้านดีวะ ไม่ได้ๆ ไอ้เซฟสู้เว้ย มาถึงนี้แล้วเป็นไงเป็นกันสิวะ หนึ่ง สอง สาม พรึบ!

 

ผมถอดเสื้อผ้าออกก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาพันเอว และจะตัดสินใจผลัดประตูห้องน้ำเข้าไป เพราะเป็นห้องส่วนตัวเลยเคยชินสินะ ถึงไม่ล็อคประตู

 

แพ็คยืนอยู่ใต้ผักบัวที่น้ำกำลังไหลผ่านลงมา ผมนิ่งค้างไล่มองร่างเปลือยตรงหน้าที่มีเพียงอันเดอร์แวร์สวมใส่ ก่อนจะดึงผ้าขนหนูตัวเองออก ขยับเข้าไปซ้อนทับร่างบางไว้จากด้านหลัง ยกมือซ้ายยันผนังห้องน้ำ

 

“อาบด้วยคน คงไม่เป็นไรนะ” ผมกระซิบบอก แพ็คชะงัก ยืนตัวแข็งเมื่อผมอยู่ในระยะประชิดตัว

 

“ได้ไง...มันแคบ...อ่ะ!” ผมยกมืออีกข้างขึ้นจับเอวคอดเข้าหาร่างบางมากขึ้น ทำเอาอีกคนสะดุ้ง เพราะแกนกายที่แนบกับบั้นท้ายของร่างบาง แน่นนอนว่าแพ็คต้องรู้สึก

 

“ไม่ได้อยากเอาคำว่าแฟนหรือคำว่ารักมาเป็นข้ออ้างหรอกนะ แต่....ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่....พี่ไม่อยาก...”

 

“สระผมมั้ย เอ่อ....ผมสระให้นะ” แพ็คตัดบทผม โดยการเอื้อมมือไปหยิบเอายาสระผมเทลงบนฝ่ามือ

 

ร่างบางมองสบตาผมเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นดึงต้นคอผมลงมา นิ้วเรียวค่อยๆนวดศีรษะเบาๆแพ็คหลบสายตาไม่กล้ามองแต่ก็พยายามไม่แสดงออกว่าตอนนี้กลัวแค่ไหน ผมมองตาก็รู้แล้ว อดซะเถอะไอ้เซฟน้อย

 

“พอเถอะ” ผมปัดมือแพ็คออกและหันหลังให้มัน เพราะยังอดทนได้อยู่ ไม่รู้ว่าอีกคนมีสีหน้าแบบไหน ผมไม่ได้โกรธนะแค่เฟลนิดๆ “รีบอาบนะ รอข้างนอก มันหนาว”

 

“มะ...ไม่” แต่ก่อนจะผมจะก้าวเท้า แพ็คกลับกอดเอวผมไว้ “คือ.....อาบน้ำด้วยกัน เถอะ”

 

เพราะความแนบชิดทำให้ผมสัมผัสได้ว่าอีกคนก็รู้สึกเหมือนกัน ผมจงหันกลับมา พบว่าแพ็คในตอนนี้ หน้าแดงไปถึงหูและยังคงหลบสายตาผม ผมจับปลายคางอีกคนให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน

 

“ถ้าห้ามแม้แต่คำเดี๋ยว พี่ก็จะหยุด เข้าใจมั้ย” ผมพูดจบไม่รอคำตอบ ทาบริมฝีปากจูบปากบางทันที

 

ไม่ใช่ครั้งแรกที่จูบกันแต่ใจก็ยังเต้นแรงได้เสมอ ในเมื่ออารมณ์พลุ่งพล่านมีอยู่ในตัวก็ไม่ยากที่ผมจะทำให้คนตรงหน้าอ่อนยวบลงด้วยสัมผัสจากฝ่ามือร้อน ถึงแม้สายน้ำจากฝักบัวจะอุ่นร้อนเพียงใดแต่ก็สู้ความร้อนในตัวผมไม่ได้

 

รถจูบอ่อนหวานนุ่มลิ้นที่ผมกำลังเกี่ยวตวัดจากโพรงปากของอีกฝ่ายทำให้ยากที่จะละริมฝีปากได้ เราจูบกันนานนับนาที ก่อนที่ผมจะไล่ริมฝีปากลงมาขบกัดต้นคอขาวเบาๆพอให้หายมันเขี้ยว

 

“อ๊า.....อื๊อออ.....” แพ็คกำลังคลั่งเพราะแรงดันส่วนล่างของกันละกัน ผมไล่นิ้วลงต่ำเกี่ยวอันเดอร์แวร์ตัวบางลงก่อนจะเกาะกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางและจัดการปล่อยมันออกมาก่อน

 

“อ๊า....ไม่....อื๊ออ....อ่าๆๆ...” เสียงครางระงมเกิดจากความเสียวซ่านที่ยากจะอดกลั่นได้ แพ็คปล่อยน้ำสีขุ่นไหล่ลงตามต้นขาสู่พื้น เพียงคืผมขยับยับไม่ถึงหนึ่งนาที

 

“จะหยุดก็ได้นะ” ผมกระซิบบอก แพ็คส่ายหน้าให้ ร่างบางยกมือขึ้นโอบรอบคอผมไว้เพราะเริ่มยืนไม่ไหว ถึงตาผมบ้างล่ะ ผมไล่นิ้วเรียวไปตามผิวนุ่มลื่นมือ มาหยุดตรงตุ่มไตยอดอก สะกิดเบาๆ เรียกเสียงครางหวานจากอีกคน

 

“อื๊อออ....อ๊า.....” ผมกดจูบย้ำๆ ตรงต้นคอจนเกิดรอย ก่อนจะไล่ลิ้นลงมาตวัดตุ่มไตสีหวานพร้อมกับขบกัดให้อีกคนเสียวเล่น

 

สัมผัสเนื้อแนบเนื้อไม่มีช่องว่าให้อากาศพัดผ่าน ร่างกายนี้กำลังจะเป็นของผมโดยสมบูรณ์ แกนกายผมตื่นเต็มตัว ถึงขั้นนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าแพ็คจะรับได้หรือเปล่า

 

ผมไล่นิ้วเรียวไปทั่วบั้นท้ายกลมมน บีบเค้นเบาๆให้อีกคนรู้ว่าผมจะทำมัน ผมยกเข่าขึ้นยันกับผนังโดยมีขาเรียวของอีกฝ่ายพาดไว้

 

“อ๊ะ......จะ....เจ็บ” ร่างบางสะดุ้งเฮือก เมื่อผมสอดนิ้วเรียวเข้าไปภายในได้เพียงไม่ถึงครึ่งโดยมีตัวช่วยนำพา

 

“ถ้าไม่ทนจะหยุดนะ” ผมบอกก่อนจะทาบริมฝีปากลงจูบกันอีกครั้ง พร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปจนหมด

 

“อื๊มมม....อื๊ออออ....อ๊าๆๆ” เพราะทางรักที่ไม่เคยถูกรุกมาก่อนเลยไม่แปลกที่จะเจ็บมากในครั้งแรก

 

“ซี๊ดดด....ถ้าจะรัดขนาดนี้.....” ผมจะเสร็จก่อนใส่ก็เป็นได้ ผมขยับนิ้วและสอดเพิ่มเข้าไปเรื่อยๆจนถึงสามนิ้วขยับจนร่างบางเริ่มชิน “อย่าเกรงคนดี...”

 

“อ๊า....อ๊ะ!!!” จากนั้นก็กัดฟันสอดใส่แท่นร้อนเข้าไปแทนที่ แน่นอนงานนี้ต้องได้เลือด “จะ....เจ็บ...อ๊า...”

 

“อย่าเกรงก็พอ นะครับ...ซี๊ด.....อ๊า...” ผมเองก็ครางออกมาอย่างอดไม่ได้ ทั้งอุ่นร้อน ทั้งคับแน่นจนจะยืนไม่ไหว

 

“อ๊ะๆ....อ่า...อ๊ะๆ....พี่.....อ๊ะๆๆๆ......” ผมขยับสะโพกเนิบๆและไม่นานก็เปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นตามอารมณ์ เมื่อเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่และไม่สนว่าอีกคนจะเจ็บเพียงใด

 

“ซี๊ดดด.....จุ๊บ...อ๊า....แพ็ค....จ๊วบ...” ผมจูบซับใบหน้าใสไปทั่ว แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้เสียงหวานหยุดครางได้

 

ผมขยับสะโพกเร็วขึ้นและเร็วขึ้นจนในที่สุดน้ำรักก็ไหลเยิ้มออกมาเต็มโคนขาเรียวเล็ก เราต่างก็ทรุดตัวลงกับพื้น

 

“ไหวมั้ย” ผมถาม แพ็คได้แต่ส่ายหน้าให้ จุ๊บ ผมก้มลงจุ๊บมุมปากบางก่อนจะพูดอีกว่า

 

“หมายถึงถ้าอีกรอบน่ะ” จะห้ามตอนนี้คงช้าไปแล้วเด็กน้อย ในเมื่อร่างกายเรายังเชื่อมต่อกันอยู่ ผมก็ยากที่จะหยุดแค่รอบเดียว เดินหน้าสิคร้าบบบ

 

 

“อ๊าๆๆๆ....ไม่...พะ...พี่เซฟ...” และก็ไม่ใช่แค่สองรอบอย่างที่คิด ผมยังพาร่างเล็กมาต่อบนเตียงอีก เสียงครางหวานเลยกลายเป็นเสียงห้ามไม่หยุดปากทั้งที่ตัวเองก็เสร็จไปมากว่าสามรอบด้วยซ้ำ

 

“ซี๊ดดด....แพ็คทำให้พี่คลั้ง...รู้ตัวมั้ย....อ๊า......” ผมดูดจูบไหปลาร้าคู่สวยจนตอนนี้ไม่เหลือพื้นที่ให้ทำรอยอีกแม้แต่นิด ก่อนจะลากลิ้นร้อนลงมายอกล้อกับยอดอก ขบกัดเบาๆสลับกันไปมา

 

“คน...บ้า..อ๊า.....อ๊ะๆๆๆๆ......อ๊า....” ผมโยกกายตามจังหวะ เพื่อจะเสร็จในรอบสุดท้ายก่อนจะผละออก ร่างบางหอบหายใจถี่เร็ว ตาเรียวปิดสนิทอย่างไร้เรียวแรง

 

“หึ! จ๊วบ!.....ฝันดีครับ ที่รัก จุ๊บ!!!

 

เช้า..........ไม่สิสายดีกว่า???

 

“อืมมม......แพ็ค” ผมค่อยๆลืมตาขึ้นจากการตื่นนอน ร่างบางในอ้อมแขนยังคงหลับสนิท ไม่ใช่ว่าตื่นมาแล้วอาละวาดหรอกนะ เหอะ จุ๊บ! จะโทษใครล่ะ ก็ตัวยอมเอง คิคิ?

 

“อ่ะ....โอ้ย....ซี๊ดดด” แพ็คพลิกตัวเมื่อมันตื่นพร้อมกับเสียงโอดโอย

 

“เจ็บมากมั้ย” ผมกระซิบถาม ทำให้คนข้างๆหันขวับมามอง แก้มสองข้างขึ้นสีทันทีเมื่อสบตากับผม

 

“ไม่....นี่” ปากเก่งแฮะ

 

“จะว่าไป เช้าๆก็ดีเหมือนกันจะ หรือจะ....” ผมแกล้งสอดมือเข้าไปในเสื้อแขนยากตัวหลวมๆของมัน ผ่านเอวคอด

 

“มะ....ไม่ๆ บ้านา ชิท์!!!

 

“ล้อเล่นครับล้อเล่น.....หิวยัง ดูเหมือนจะมีแม่บ้านมาเรียกนะ เมื่อกี้”

 

“ไม่อ่ะ....แต่มันปวดๆท้องยังไงก็ไม่รู้” แพ็คลุกขึ้น นั่งจับท้องให้ผมดู ผมจึงลุกตาม

 

“อืม...จะว่าไงดีล่ะ มันเป็นอาการปกติของคนที่....เพิ่ง....เอ่อ....”

 

“เออๆ....แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อเล่า”มันรีบตอบเมื่อรู้ว่าผมหมายถึงอะไร เลยเปลี่ยนมาถามผมเมื่อเห็นว่าผมใส่แค่กางเกงยีนตัวเดียวอยู่เลย

 

“ทำไมอ่ะ กลัวอดใจไม่ไหวหรอ...โอ๊ย!” โดนกำหมัดทุบเข้าให้ทีนึ่งครับ “ก็....ออกกำลังเยอะไง เลยร้อน”

 

“บ้า!

 

“บ้าแล้วรักป่ะ.......เมีย” แพ็คมองผมด้วยหางตาก่อนจะสะบัดหัวและเอนหลังนอนต่อ “อ้าวๆ ตอบดิ”

 

“เมียบ้าเด้.....!!!

 

.............................................................................................................

 

เปิดเทอม.............................

 

“ไอ้แพ็ค มึงนอนตรงกลางไม่ได้นะ กูจะนอนข้างไอ้ปอ” ไอซ์เด็กผู้ชายหน้าหวาน มองผมแบบเคืองๆ ทำให้ผมต้องลุกขึ้นจากเตียงพยาบาลและขยับมานอนขอบเตียงแทน ทั้งที่เตียงก็เล็กมาแล้วแท้ๆ

 

“กูบอกแล้วว่าให้พวกมึงเรียน จะตามกูมาทำไม” ปอเพื่อนสนิทอีกคนพูด เพราะมันเริ่มรำคาญนิดๆ

 

“มึงจะโดดคนเดียวสิ” ผมพูด ก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงให้พวกมัน “หรือพวกมึงจะมาเอากันที่นี่”

 

“แม่ง กูถีบเลยนี่ มึงอ่ะ” ปอลุกขึ้นผลักไหล่ผม

 

“ก็จริงนี่......เอาเถอะ กูไม่ฟังก็ได้” ผมใส่หูฟัง ฟังเพลงทำเป็นไม่สนใจอีกสองคนข้างๆ ผมรู้ดีว่าทั้งสองคนไม่ใช่แค่เพื่อนกันและรู้อีกว่าใครเป็นฝ่ายรุกฝ่ายรับ

 

ไอ้ไอซ์หน้าหวาน ร่างบาง มันสูงร้อยเจ็ดสิบแปดโดยประมาณ เป็นลูกครึ่งสามสัญชาติไทยญี่ปุ่นสเปน ส่วนไอ้ปอ หน้าหล่อติดเข้ม สูงร้อยเจ็บสิบห้าโดยประมาณ ร่างบางแต่มีกล้ามนิดๆเพราะเป็นนักกีฬา มันเป็นลูกครึ่งขอนแก่นกับกรุงเทพ(ไม่ใช่ล่ะ) แต่ถึงจะหล่อเข้มก็เป็นฝ่ายรับ ที่ใครๆก็คาดไม่ถึง 5555

 

“พวกมึงเอารองเท้าขึ้นมาบนเตียงด้วย” เพราะกลัวโดนจับได้ ว่ามาสุมหัวกันอยู่ที่ห้องพยาบาล ไอ้ปอเลยบอกให้เก็บรองเท้าบนพื้นแต่ก็ไม่ได้ผลอยู่ดี เพราะ

 

พรึ่บ!!!

 

“โอ๊ะ.....” เสียงไอ้ไอซ์กับไอ้ปอ แต่ผมไม่สนหรอก ทำไรก็ทำไป

 

“อะไรของพวกมึง” ผมยังคงนอนต่อไม่ยอมลุกขึ้นมอง แม้ว่าจะมีใครบางคนสะกิดตรงหัวไหล่

 

“โดดเรียนหรอครับ เมีย” ฟุ๊บ!! ผมเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงทันทีเมื่อได้ยินเสียงกระซิบที่ฟังแค่นิดเดียวก็จำได้ ยิ่งคำว่าเมียด้วยแล้วไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร

 

“เอ่อ...มะ....มาได้ไงวะ.....ไหนบอกไม่มาสอนแล้วไง” ผมถามในขณะหาทางเอาตัวรอดไปด้วย ฉิบหายเลย

 

“ทำไม ไม่ดีใจหรือไง หืม....จะไปไหน” ร่างสูงคว้าแขนผมไว้ก่อนจะดึงให้นอนลงบนเตียง “เปิดเทอมวันแรก กะจะโดดเรียนเลยนะ ดีจริงๆ”

 

“จะ...ทำอะไรเล่า ปล่อย เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก” เพราะสถานะของเราสองคนไม่ใช่แค่ครูกับนักเรียน จึงต้องระวังไม่ให้เกิดเรื่องระหว่างอยู่ในโรงเรียน ไม่งั้นโดนไล่ออกอย่างเดียวเลย

 

“ไม่มีใครเห็นหรอกนา อีกอย่าง ถ้าคราวหน้าโดดเรียนอีกจะโดนทำโทษแบบนี้...อุ๊บส์!” ร่างสูงโน้มหน้าลงมาทาบริมฝีปากจูบผม กับบทลงโทษที่แสบพอกัน

 

“ถ้าโดดเรียนไปอยู่ที่ไหน จะตามทำโทษที่นั้นเลย ค่อยดู....อย่าคิดว่าไม่กล้านะ หึๆ” แม่ง ใครจะกล้าวะ จูบน่ะไม่เท่าไหร่แต่นี้มือแม่งโครตไว้ด้วยน่ะสิ

 

ตอนแรกผมก็คิดว่าไอ้พี่เซฟ คงจะไม่หื่นมากมายเหมือนพี่ธารกับพี่แมน แต่ที่ไหนได้ เข้าขั้นเลเวลเดียวกันเลย สาดดดดดดด

 

 

........................................................................

ไร้สาระอีกนิด(?) : เมื่อลีวายส์เดินผ่านหน้าห้องพยาบาลพอดี

 

ลีวายส์ : โอ๊ะ!! พะ...พี่เซฟ....นะ...นายแพ็ค O.O

แพ็ค : เหี้ย! T.T (ลีวายส์รู้โลกรู้นะรู้ยัง???ปล.พี่ธาร พี่กาย พี่แมน)

เซฟ : ไงลีวายส์ ^__^/ (ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย)

 

ลีวายส์ : ^_^ (เดี๋ยวไลน์หาพี่กายดีกว่า 5555)

 

 

#ขออภัยหากมีคำผิด #อาจจะไม่โดนใจก็ของอภัยด้วยน้าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น