ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

12 ไปเที่ยวกัน

ชื่อตอน : 12 ไปเที่ยวกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2560 04:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 ไปเที่ยวกัน
แบบอักษร

- Off part -

'ห้ะ 2 เดือน'

อะไรนะ นี่ไอ่ตัวเล็กต้องไปทำงานที่เกาหลี 2 เดือนเลยหรอ

'กันก็เลยอยากจะบอกพี่ไว้ก่อน เผื่อพี่เปลี่ยนใจ มันก็นานนะตั้ง 2 เดือน อะไรๆมันก็อาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ พี่อาจจะเจอคนที่ดีกว่ากันก็ได้....'

นี่มันพูดอะไรออกมาว่ะ ทำไมคิดว่าผมจะเจอคนที่ดีกว่า ทำไมมันมาไล่ผมแบบนี้ ถ้าผมคิดจะชอบใครจริงๆ ผมคงชอบไปนานแล้ว ผมคงไม่มาตามจีบ ตามดูแลมันแบบนี้หรอก

'......'

'ป่าปี๊'

'ทำไมต้องไล่กูว่ะ ที่ผ่านมามึงไม่เคยรู้สึกเหมือนกูเลยหรอ กูคิดไปคนเดียวใช่มั้ย ว่าใจเรามันตรงกัน'

ผมเอื้อมไปดึงมือมันเข้ามาจับที่อกข้างซ้ายของผม ได้โปรดอย่าบอกผมนะว่าไม่รู้สึกเหมือนกัน อย่าให้ผมต้องคิดไปแค่คนเดียวนะ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาผมว่าเรารู้สึกเหมือนกัน 

'กันไม่ได้ไล่พี่'

'แล้วที่บอกว่าพี่จะเจอคนที่ดีกว่า หมายความว่าไง'

ผมดึงมือมันมากุมไว้ทั้งสองข้าง

'ก็...กันต้องไปเกาหลีสองเดือนไง กันแค่ไม่อยากปิดโอกาสพี่'

ผมรีบเอามือขึ้นไปปิดปากมันเอาไว้ ไอ่เด็กน้อยเอ๋ย คิดไรเป็นเด็กๆ ถ้าผมจะไป ผมไปนานแล้ว

'แค่สองเดือนเอง แล้วพี่จะทำให้กันเห็นว่าพี่ยังเหมือนเดิม'

'แต่...'

'มาลองดูป่ะ ว่าสองเดือนที่ต้องห่างกัน พี่จะทำให้กันเห็นว่าพี่ชอบกันจริงๆแล้วหลังจากนั้นพี่จะมาถามกันนะ'

มันมองหน้าผมอึ้งๆ

'ถามว่า'

'รอให้ครบสองเดือนก่อน เดี๋ยวพี่จะถามกันเอง'

แล้วผมก็ดึงมันเข้ามากอด ไม่รู้ทำไมผมชอบกอดมันจัง ชอบกลิ่นหอมอ่อนๆของตัวมันจัง ผมก็ไม่รู้นะว่าสถานะของเราตอนนี้คืออะไร แต่ที่แน่ๆในใจผมมันมักันเข้าไปเต็มๆแล้วละ

'แล้วไปเมื่อไรอ่ะ'

ผมถามมันออกไป

'อีก 3 วัน'

'ห้ะ อีกสามวัน'

ผมดึงมันออกมาทันที ทำไมเร็วแบบนี้ว่ะ ไอ่เด็กแสบ

'ก็พี่จะได้พิสูจน์ไงว่าที่พูดอะทำได้จริงป่าว'

ดูมัน ไอ่เด็กที่ทำหน้าเศร้ามะกี้ไปไหน ทำไมผมตามอารมณ์มันไม่ทันเลยว่ะ อยู่ดีๆตอนนี้ก็มาท้าทายผมซะงั้น (ก็น้องเป็นนักแสดงไง ก็จะตามอารมณ์ไม่ทันหน่อยๆ)

'ท้าทายนะเราอ่ะ'

'กล้าป่ะละ'

ผมขยับตัวเข้าไปหามันใกล้ๆ

'กล้า'

แล้วมันก็ดันอกผมออกมาทันที

'ใกล้ไปละ'

'ทำไม กลัวจะทนไม่ไหวหรอ'

'ใครกันแน่ที่จะทนไม่ไหว'

ดูมัน ปากดีๆจริงๆ จนผมอยากจะจะบปากมันมาจูบตอนนี้เลย แต่ผมยังไม่มีสิทธิไง 

'แล้วที่พี่ถามอ่ะ ที่ถามว่ารู้สึกเหมือนกันมั้ย'

หน้ามันแดงเลยครับ เขินนี่หว่าาา ไอ่ตัวเล็กมันน่ารักจริงๆ

'สรุปจะตอบพี่ได้ยัง'

'พี่คิดว่าไงอ่ะ'

'ก็คิดว่าคิดเหมือนกัน ไม่งั้นใจกันคงไม่เต้นแรงแบบนี้ใช่ป่ะ'

แล้วผมก็เอามือไปแตะที่อกข้างซ้ายมัน

'พี่ขอนะ ตลอดเวลาที่ไปเกาหลี อย่ามอง หรือยิ้มให้ใครแบบนี้นะ'

'ทำไมอ่ะ'

'เพราะพี่หวง กันอย่าเพิ่งไปตกหลุมรักใครนะ'

หน้ามันยิ่งแดงเข้าไปใหญ่เลยครับ น่ารักจริงๆ


- Gun part -

'สรุปจะตอบพี่ได้ยัง'

ไอ่ป่าปี๊มันจะมาถามอะไรแบบนี้นะ หึย เขินนะเว่ย

'พี่คิดว่าไงอ่ะ'

'ก็คิดว่าคิดเหมือนกัน ไม่งั้นใจกันคงไม่เต้นแรงแบบนี้ใช่ป่ะ'

มันเอามือมาแตะที่อกข้างซ้ายของผม ใจผมมันยังเต้นแรงไม่หยุดเลย ไม่รู้ว่าเมื่อไรมันจะหยุดสักที ผมเคยอ่านบทละครนึงว่าถ้าเมื่อไรที่เรายอมรับความรู้สึกเราจริงๆ อาการตื้นเต้นแบบนี้มันจะหายไปเอง มันจะจริงมั้ยนะ

'พี่ขอนะ ตลอดเวลาที่ไปเกาหลี อย่ามอง หรือยิ้มให้ใครแบบนี้นะ'

'ทำไมอ่ะ'

'เพราะพี่หวง กันอย่าเพิ่งไปตกหลุมรักใครนะ'

โอ่ยย ไอ่บ้า มาพูดไรแบบนี้เนี่ย ละผมจะตอบไปว่าไรได้ละ ผมก็ไม่คิดจะมองใครอยู่แล้วละ ผมอยากเจอคนที่รักผมจริงๆ คนที่รักผมที่เป็นผม แล้วป่าปี๊ก็คงจะเป็นคนนั้นใช่มั้น

'อือ'

'เย้ กันน่ารักที่สุดเลย'

แล้วมันก็ดึงผมเข้าไปกอดอีกแล้ว อบอุ่นเหมือนเดิม ชอบจัง อีกสองเดือนผมคงคิดถึงกอดแบบนี้มากๆเลยนะ

'ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้ ปล่อยเลยยยย'

ต้องห้ามซะบ้างไม่งั้นวันหลังได้ใจตาย 

'ก็ด้ะ เดี๋ยวมานะ'

'ไปไหนอ่ะ'

พี่มันยังไม่ทันตอบผมก็ตรงไปที่ระเบียงทันที ผมเลยแอบเดินตามไปเห็นพี่มันโทรหาใครไม่รู้ คงพี่เตละมั้ง

'เออหน่า กูหยุดแค่3วันเอง'

หยุดสามวันหรอ หยุดทำไม

'เออๆๆ ตั้งแต่เปิดบริษัทมากูยังม่เคยได้หยุดเลยนะ ยอมกูเหอะ ....ขอบใจเว่ย'

แล้วพี่มันก็หันมา ผมรีบหลบหลังม่านทันที จะเห็นมั้ยว่ะ ไม่เห็นหรอก

ฮวบบบบ

'หอมจังเลย จัดได้แล้วนะ มีคนแอบฟังพี่คุยโทรศัพท์'

นี่มันเห็นหรอ ผมพยายามดิ้มออกมาทันทีจนหน้าผมโผล่ออกมาได้ ผมจึงผมว่าหน้าผมกับหน้าพี่ออฟห่างกันแค่นิดเดียว ทำไมไอ่ตี๋ตามันคมแบบนี้ยะ ปากกูดูน่า...

'อืออออ'

แล้วจู่ๆป่าปี๊ก็กดริมฝีปากมาทันที 

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ใจผมนี้แทบจะออกมาเต้นข้างนอกอยู่แล้วนะ

แล้วพี่มันก็ค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา แล้วรีบปล่อยผมออก ก่อนจะรีบเดินไปนั่งที่โซฟา นี่เป็นไรว่ะ คนที่ควรนิ่งควรจะเป็นผมดิ ผมถูกจูบนะเว่ย ผมลงไปนั่งข้างๆมัน

'พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ'

มันไม่ได้ตั้งใจหรอ แล้วที่จูบผมหมายความว่าไง นี้ชอบผมจริงป่ะเนี่ย

'แต่มันห้ามใจไม่อยู่ กันจะตบหน้าพี่ก็ได้นะ'

แล้วมันก็หลับตาหันหน้ามามองผม พร้อมยื่นหน้ามา ทำไมผมไม่อยากตบมันละ แต่กลับอยากจะลองชิมปากไอ่ป่าปี๊มันอีกครั้ง แต่ผมจะจูบก่อนก็น่าเกลียดป่ะ ยังไม่เป็นไรสักหน่อย โอ่ยย นี่มันยั่วผมรึป่าวว่ะ ผมควรจะเป็นคนยั่วมันดิ

งั้นวันนี้เอาแค่นี้ก่อนละกันนะ

ผมเอามือแตะที่ริมฝีปากตัวเองเบาๆก่อนจะไปแตะที่ริมฝีปากป่าปี๊ มันถึงกับสะดุ้ง แล้วลืมตาขึ้นมาแล้วเลียที่ริมฝีปากตัวเอง

'ไม่ตบหรอ'

'ทำไม อยากให้ตบรึไง ถือว่าเป็นค่าที่กันแอบฟังพี่คุยโทรศัพท์ละกัน'



'งั้นวันหลังมาแอบฟังพี่โทรศัพท์บ่อยๆสิ'

ดูไอ่พี่มันสิ หึยย ได้ทีละเอาใหญ่เลยนะ ใครกันแน่ที่แสบ ผมรีบเดินไปหยิบน้ำที่ครัวมากินแก้เขิน แล้วป่าปี๊ก็เดินตามเข้ามาติดๆก่อนจะดึงเอวผมเข้าไปใกล้ๆ รึว่ามัน มันจะจูบผมว่ะ....ผมหลับตาพริ้ม เป็นไงก็เป็นกันว่ะ

'คิดว่ากูจะจูบหรอ'

มันกระซิบมาที่ข้างหูผมเบาๆ อ่าวไม่ใช่หรอว่ะ ผมลืมตาขึ้นมา

'ไอ่ป่าปี๊'

'พี่แค่จะบอกว่าไปเก็บกระเป๋า'

'เก็บทำไมอ่ะ'

'พี่จะพาไปเที่ยวไง 3 วันที่เหลืออยู่ ใช้ให้มันคุ้มค่ากันนะ'

แปลว่าที่มันโทรไปขอหยุดงานคือจะพาผมไปเที่ยวเหรอ

'พี่จะหยุดงานหรอ'

'ก็มึงจะไปอยู่นู้นตั้ง 2 เดือน พี่ขอเวลาแค่ 3 วันได้มั้ย ไปเที่ยวกันนะ พี่อยากใช้เวลากับกันให้นานที่สุด พี่จะไม่ได้เจอกันอีก 2 เดือนเลยนะ'

ไอ่บ้าเอ๋ยยย หวานจริงเว่ย แล้วแบบนี้จะให้ผมไม่คิดถึงมันได้ยังไงเนี่ย เปลี่ยนใจไม่ไปทำงานทันมั้ยเนี่ยยยย

'ปล่อย'

มันส่ายหน้าเบาๆ

'บอกก่อนว่าจะไป แล้วจะปล่อย'

'ก็ถ้าไม่ปล่อยจะไปเก็บเสื้อผ้าได้ไง'

พี่ออฟถึงกับฉีกยิ้มมาสุดแล้วรีบปล่อยผมทันที ก่อนที่ผมจะรีบกลับห้องไปเก็บของทันที ว่าแต่มันจะพาผมไปที่ไหนว่ะ แล้วจะเอาชุดอะไรไปดีเนี่ย เอาไปให้ครบทุกสไตล์ละกันว่ะ ผมโกยเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบยักษ์

'พี่มันจะหาว่าเว่อมั้ยเนี่ย'

ช่างมันว่ะ แล้วผมก็ไม่ลืมที่จะโทรไปบอกพี่กวางว่าผมจะขอไปเที่ยวก่อนที่จะเดินทางไปเกาหลี ความจริงพี่กวางก็ไม่อยากให้ผมไปเท่าไรหรอก แต่ผมขอเอาไว้ ว่านี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้อยู่กับพี่ออฟ เดี๋ยวผมก็ต้องไปลุยงานที่เกาหลีแล้ว ผมคงไม่มีเวลาว่างแบบนี้อีก

ตืด ตืด ตืด ตืด

นั้นไงครับ เสียงพี่ออฟกดรหัสเข้ามาในห้องผมแล้ว ความจริงไม่ต้องมีรหัสยังได้เลย เดี๋ยวนี้พี่มันก็เข้ามาเองตลอดจนบ้างทีผมก็งงว่าเราจะล็อคห้องกันไปทำไม

'เสร็จยัง'

'เสร็จแล้วครับ'

ผมลากกระเป๋าเดินทางออกมา เห็นพี่ออฟที่มีแค่เป้หนึ่งใบ ดูชิลมาก ต่างกับผมโดยสิ้นเชิง

'นี่คือคนที่ไม่ค่อยอยากไปใช่ป่ะ'

แล้วพี่มันก็พูดขำๆออกมา

'สรุปไม่อยากให้ไปใช่ป่ะ'

ผมแกล้งงอนไปงั้นแหละ ผมอยากจะไปจะตายอยู่ละ

'ขี้งอนนะเราอ่ะ อยากให้ไปสิ พี่อยากเก็บเรื่องราวของกันให้ได้มากที่สุด พี่จะเก็บมันไว้ในนี้'

แล้วพี่มันก็ชี้ไปที่อกข้างซ้าย

'เพราะอีกสองเดือนพี่จะต้องอยู่แบบไม่มีกันนะ เห็นใจพี่หน่อยดิ'

ผมถึงกลับเผลอยิ้มออกมากับความน่ารักของมัน

'อือ'

มันยื่นมือมาข้างหน้าผม

'ปะ ไปเที่ยวกัน'

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ผมชอบจับมือคู่นี้ ผมเอื้อมมือออกไปจับมือพี่มันไว้ ก่อนที่พี่มันจะจูงมือผมออกไปขึ้นรถ แล้วเก็บของเข้าที่ ส่วนผมก็เข้าไปนั่งรอในรถแล้วครับ

'เราจะไปไหนเหรอ'

'พี่จะพากันไปไซต์แรกที่พี่ได้ทำ เพราะพี่เคยสัญญากับตัวเองว่าพี่จะพาคนพิเศษไปที่นั้น'

คนพิเศษหรอ

'พี่จะทำให้ 3 วันนี้มีค่าที่สุด รับรองว่ากันไปเกาหลี กันจะต้องคิดถึงพี่จนแทบขาดใจ'

'เว่อละ ใครจะคิดถึงพี่'

'ก็งี้แหละคนชอบก่อนก็เสียเปรียบตรงนี้แหละ'

'หึ งั้นก็เลิกชอบไปเลยดิ'

ผมประชดไปงั้นอ่ะ ถ้ามันเลิกนะ ผมไม่ยอมหรอก มาทำให้ผมรู้สึกดีแล้วจะทิ้งไปแบบนี้ไม่ได้นะ

'ไม่เลิก สำหรับกัน พี่ยอมโดนเอาเปรียบ'

แล้วมันก็เอื้อมมือพร้อมยื่นหน้ามาใกล้ๆผม

ตึก ตึก ตึก 

ใจผมมันสั่นอีกแล้วสิ เมื่อไรจะชินเวลาอยู่ใกล้ๆพี่เค้าแบบนี้สักทีนะ

'เริ่มเลยนะ'

เริ่มไรว่ะ ผมหลับตาปี๋ พี่มันไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ มันแค่มาใส่เข็มขัดนิรภัยให้ผม

'เวลากันขึ้นรถ กันจะได้นึกถึงพี่ ทุกครั้งที่กันเห็น safety belt กันจะได้คิดถึงพี่ แบบที่พี่คิดถึงกันเวลาขับรถ'

ไอ่บ้าเอ๋ย หรือผมต้องทำอะไรให้พี่มันจำแบบนี้บ้างว่ะ นี้มันattrack ผมฝ่ายเดียวเลยนะ แล้วพี่มัันก็กลับไปขับรถต่อยิ้มๆ ผมเลยเอื้อมมือไปจับมือพี่มันไว้เบาๆ มันถึงกับสะดุ้ง

'งั้นเวลาพี่ขับรถ พี่ก็จะต้องคิดถึงเวลาที่กันจับมือพี่แบบนี้ด้วย หึหึหึ'

'ร้ายนักนะ เราอ่ะ'

'ก็พี่จะมารุกกันฝ่ายเดียวได้ไง กันไม่ยอมหรอก'

'แล้วน้องกันจะรุกพี่ยังไงหรอครับ พี่อยากเห็นน้องกันรุกแล้วอ่ะ'

นี่มันควรจะเขินสิ นี้ผมเดินเกมผิดรึป่าวเนี่ยยย!!


- Off part -

นั้นแหละครับ ที่ผมหยุดงานก็เพราะผมตั้งใจจะมาใช้เวลาที่เหลืออยู่กับตัวเล็ก ตลอดเวลา 2 เดือนที่ไม่มีมันผมคิดถึงมันแย่เลย ผมจะทำให้ผมเห็นว่าแค่ 2 เดือนผมยังรอมันได้ ผมจะทำให้มันมั่นใจว่าความรู้สึกที่ผมมีกับมัน มันคือเร่ืองจริง ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ แต่ผมจะทนอยู่โดยไม่มีมันได้มั้ยนี้สิ ผมยอมรับเลยว่าตอนนี้กันเข้ามาในชีวิตผมเต็มรูปแบบแล้ว ผมชินกับการที่ต้องกินข้าวกับมันทุกเช้า เจอหน้ากันทุกเย็น หรือบางวันที่ผมแอบย่องเข้าไปมองมันหลับในห้อง ผมรู้สึกว่าผมหลงรักคนตัวเล็กนี้แล้วสิ ผมชอบเวลาตัวเองอยู่กับกัน...

แล้วนี้ก็คือสาเหตุที่ผมจะต้องมัดใจเจ้าตัวเล็กให้อยู่มัดใน 3 วัน เกิดมันไปเกาหลีแล้วเจอคนที่ดีกว่าจะทำยังไง มันยิ่งน่ารักๆอยู่ ดั้งนั้น 3 วันนี้ ผมจะทำให้กันจำผมไม่ลืมเลย ผมจะทำให้มันขาดผมไม่ได้แบบที่ผมขาดมันไม่ได้ ผมมีความรู็สึกนะว่ามันเองก็รู้สึกแบบเดียวกับผม แต่แค่มันไม่พูดออกมา ไม่งั้นตอนผมจูบมัน ทำไมมันไม่ขัดขืนละ ความจริงสิ่งที่เราทำๆกันอยู่มันก็เหมือนจะเป็นแฟนแล้วนะ 

รอพี่อีกหน่อยนะ พี่จะทำให้กันเห็นว่าพี่จริงจังกับกันแค่ไหน พี่ขอแค่อย่างเดียว ตลอดเวลาที่กันไปเกาหลี กันอย่ามีใครนะ เพราะพี่ก็จะไม่มีใครเหมือนกัน สายตาพี่มันมีไว้มองกันคนเดียว แล้วใจของพี่ตอนนี้มันก็มีกันคนเดียวเหมือนกัน....

ผมหันไปอีกที่ไอ่ตัวเล็กก็เผลอหลับแล้วละครับ ผมจอดรถข้างทางก่อนจะปรับเบาะให้คนข้างๆนอนได้สบายมากยิ่งขึ้น

'อืออ'

แล้วผมก็เอาผ้าห่มมาคลุมให้มัน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่รถของผมต้องมีผ้าห่มติดรถไว้แบบนี้ คงเป็นเพราะผมกลัวมันหนาวละมั้ง ผมค่อยๆถอดหมวกที่มันใส่ออก ผมก้ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมทุกครั้งที่ออกไปนอกบ้านมันต้องแต่งตัวมิดชิดแบบนี้ แต่ทำไมมันต้องน่ารักแบบนี้เนี่ย โอ่ยย ผมหวง

'กันน่ารักมากเลยรู้มั้ย'

ผมเอามือลูบหัวมันเบาๆ 

'อย่าน่ารักแบบนี้กับคนอื่นนะ พี่หวง'

แล้วผมก็เผลอ..ไม่สิ ผมห้ามใจตัวเองไม่ไหว ผมก้มลงไปจูบมันเบาๆ ผมรู้ว่าผมยังไม่มีสิทธิ์แต่ผมมันคนเห็นแก่ตัวคนนึง ที่ผมหยุดใจเรื่องเจ้าตัวเล็กนี้ไม่ได้เลย

แล้วผมก็ถอนริมฝีปากออกมา ก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมมันดีๆ แล้วออกเดินทางไปยังที่พิเศษของผมต่อ...ที่ที่ผมตั้งใจจะพาคนสำคัญไป แล้วกันก็จะได้ไปเป็นคนแรก....


- จบตอน -

@pxxyogj

#ออฟกันxความลับ

มาต่อช้าขอโทษทีนะเด้อ งานเยอะจริงๆ ขอบคุณที่ยังรออ่านกันอยู่นะ เลิฟยู้ววว💚

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว