susy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2560 10:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 26
แบบอักษร

#Dream part

"มาเเล้วค้าบบบ สุกี้ทะเลร้อนๆ" ไอ้บิ๊กเดินถือถ้วยที่มันเรียกว่าสุกี้ทะเลมาวางตรงหน้าผม

เดี๋ยวนะ! นี่มันเเมงเหี้ยอะไรเนี่ย!

"นี่อะไร?" ผมขมวดคิ้วก้มมองดูในถ้วย ใช้ตะเกียบคีบผักสีเขียวๆที่เรียกว่าผักบุ้งขึ้นมาดู

"ผักบุ้งไงจ้ะ" จ้ะ เหี้ยไรล่ะ - -

"กูรู้ ผักบุ้งบ้านป้ามึงเเดกรากด้วยรึไง! ยัง เเล้วนี่อะไร เเครอทไม่ปลอกเปลือกวะ เเข็งตายห่าดิ" ผมคนๆดู ในถ้วยเเล้ว มันไม่ได้มีเเค่นั้นนะครับ ผักกาดเเม่งใส่ทั้งหัว กุ้งก็ไม่ปลอกเปลือก เจริญเหอะ

"เเหะๆ มึงอย่าดูเเค่ภายนอกดิ มึงลองชิมน้ำซุปดู กูปรุงตามเน็ตสุดความสามารถเลยนะเว้ยๆ" ไอ้บิ๊กไม่พูดเปล่ายัดเยียดช้อนใส่มือผมอีก จะไม่กินเเม่งก็กลัวเสียน้ำใจไง

"เเน่ใจ๊?! เเล้วมึงชิมรึยัง" ผมถาม

"ยัง ไม่ต้องชิมหรอก กูมั่นใจๆ" มันทุบอกตัวเองเบาๆ เเสดงถึงความมั่นใจอะไรของมันนั่นเเหละ

"เออๆ" ผมตักน้ำซุปขึ้นมาชิมเท่านั้นเเหละ! "แค่กๆๆๆ" ไอ้เหี้ยเอ้ยยยย เค็ม!

"เฮ้ยๆ ร้อนหรอ ทำไมไม่เป่าวะ นี่น้ำๆ" ไอ้บิ๊กรีบเทน้ำจากเหยือกส่งให้ผมทันที ผมก็กระดกทีหมดเเก้วเลย

"ร้อนเหี้ยไรล่ะ! มึงใส่น้ำปลาทั้งขวดลงไปรึไง! ห่า! เค็มชิบหาย" พอสร่างเค็มผมก็โวยวายใส่มันทันที เเดกเข้าไปได้เป็นโรคไตพอดี

"เอ่อ ไม่อร่อยหรอวะ กูขอโทษ กูทำได้เเค่นี้เเหละ เดี๋ยวก็ไปซื้อให้ใหม่เเล้วกัน มึงรอแปป" ไอ้บิ๊กพูดบอกผม สีหน้าดูเป็นหมาหงอยสำนึกผิดเลย ผมก็พลอยสำนึกผิดตามมันไปด้วยเนี่ย

"ไม่ต้อง! เฮ้อ เก็บจานเเล้วตามกูมานี่" ผมบอกก่อนจะลุกเดินเข้าครัวไป ส่วนไอ้บิ๊กมันก็รีบเก็บจานเดินตามมาทันที โดยไม่ต้องรอให้สั่งรอบสอง รอบสาม

"ให้กูล้างจานหรอ" มันถาม

"อืม เอาในหม้อไปทิ้งด้วย มันเเดกไม่ได้ มึงรู้ใช่ไหม" ผมบอกมันพร้อมกับปลอบมันกลายๆ พอทำหน้าหงอยเเล้วดูสิ้นลายเลยไอ้สัส คนเถื่อนของกู

"ขอโทษ" บิ๊กมันคงรู้สึกว่าตัวเองตอนนี้พูดอะไรไม่ได้มากนอกจากคำว่าขอโทษเเล้วเเหละ

"เออๆ ไม่เป็นไร ทิ้งเสร็จเเล้วใช่ไหม" ผมถามเเต่มันไม่ได้ตอบอะไร พยักหน้าหงึกหงักให้ผมแทน

"ตอนนี้มันไม่มีอะไรกิน ของในตู้ก็ไม่มีเเล้ว ทำยำปลากระป๋องกับไข่เจียวเเล้วกัน โอเคไหม" ผมบอก มันทำหน้างงเข้าไปใหญ่

"ให้กูทำ?" ไอ้บิ๊กพูดเเล้วยกมือชี้เข้าหาตัวเอง

"เออ ทำด้วยกันเนี่ยเเหละ เดี๋ยวกูสอน" ผมบอก

"เอาจริงดิ!" มันทำหน้าไม่มั่นใจสักพัก ก็บอกว่าโอเค เเล้วถามว่าต้องทำอะไรบ้าง 

"อันดับแรกมึงไปหุงข้าวก่อน หุงเป็นไหม" ผมถาม ไอ้บิ๊กมันก็ส่ายหน้าทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไร ผมก็พอจะเดาได้เเหละ เลยหยิบหม้อหุงข้าวเเล้วตักข้าวหอมมะลิใส่ไปสามถ้วยครึ่ง ลำพังผมเองถ้าอยู่คนเดียวเเค่ถ้วยครึ่งก็พอเเล้ว เเต่ไอ้ควายบิ๊ก มันเเดกอย่างกับยัดเลยต้องใส่เพิ่มเข้าไปอีกเท่าตัว

"มาดูกูล้างข้าว คราวนี้กูจะทำให้ดู โอเคไหม"

"เออ ครับ" มันตอบรับก่อนจะตั้งใจดูที่ผมซาวข้าว ล้างสักประมาณสองน้ำก็สะอาด "เวลาวัดน้ำให้ล้นผ่ามือขึ้นมาก็พอ ถ้าน้ำน้อยไปเดี๋ยวข้าวเเข็ง เเต่มากไปข้าวมันก็จะเเฉะ เข้าใจใช่ป่ะ" ไอ้บิ๊กมันพยักหน้าว่าเข้าใจ

"เเฉะเหมือนตอนเสร็จเลยป่ะ" ผมถามยิ้มๆ ผมรู้ว่าคำถามนี้มันไม่ต้องการคำตอบหรอก มันกวนตีน ผมเลยหันไปด่ามันว่าไอ้เหี้ยโดยไม่ออกเสียง

"อย่าลืมเช็ดก้นหม้อก่อนนะมึง ปิดฝาเเล้วกดหุงด้วยห้ามลืม เดี๋ยวไม่ได้เเดกข้าวพอดี" ผมกำชับมันอีกรอบ

"อ่าเค" พอมันทำหน้าเหมือนเข้าใจ ผมก็เดินไปหยิบไข่ไก่มากับถ้วยให้มันตี ​

"ตีเบาๆดิ เเบบนี้" ผมรับมาทำเองเเล้วตีให้มันดู เสร็จเเล้วผมก็ไม่ตั้งกระทะ ตั้งน้ำมันรอเดือดเเล้วทอดไข่ ส่วนยำปลากระป๋องผมทำเอง เพราะถ้าขืนทำด้วยกันมันจะยิ่งใช้เวลาเข้าไปอีก เพราะผมก็เริ่มจะหิวมากแล้วด้วย ไอ้บิ๊กเองก็ไม่ต่างกว่าจะได้กินจริงๆก็ใช้เวลาพอสมควรเหมือนกัน

.

.

.

.

"อิ่มโว้ยยยยย!" ไอ้บิ๊กว่าพลางเอามือลูบท้อง เห็นสมควรล่ะครับว่ามันจะอืดขนาดนี้ ผมกินเเค่จานเดียว ไอ้บิ๊กเล่นสองจานครึ่ง เเล้วไอ้ครึ่งสุดท้ายเนี่ย มันเอาไปคลุกกับถ้วยยำปลากระป๋องเเล้วเเดกในถ้วยนั้นเลย ยอมใจจริงๆ ผมชักไม่เเน่ใจที่มันติดใจกับข้าวผมเพราะอร่อยหรือหิวจัดกันเเน่

Truuu Truuuu

"ครับ" ไอ้บิ๊กรับโทรศัพท์ของมันเอง "แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง ....เฮ้อ เตรียมคำตอบไว้ให้ดีๆเเล้วกัน เดี๋ยวอีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงผมจะไปถึง เรียกหัวหน้าเเต่ละเเผนกมาหาผมด้วย ตึ๊ด" ไอ้บิ๊กวางโทรศัพท์ไปด้วยสีหน้าเครียดๆ

"เมีย กูต้องเข้าออฟฟิศ ไปกับกูนะ เก็บเสื้อผ้าไปด้วย" ไอ้บิ๊กหันมาสั่งๆๆๆๆ

"เก็บเสื้อผ้า? ไปไหน?"

"ไปอยู่กับกูที่เดิมไง นะ... ไปเถอะ ไปเก็บของเร็ว กูรีบนะ" ไอ้เผด็จการ จะขอร้องก็ไม่ขอดีๆ เเกมบังคับกูอีกนะ

"ถ้ากูไม่ไปล่ะ" ผมถามลองเชิง เพราะก็อยากรู้ว่ามันจะทำยังไงเหมือนกัน

"หึหึ กูจะเอามึงให้สลบคาอกกู เเล้วค่อยอุ้มมึงไปดีมั้ย หื้ม?!" ไอ้บิ๊กพูดด้วยสีหน้าหื่นๆของเเม่ง ไอ้บ้านี่ก็หื่นได้ทุกวัน ทุกสถาณการณ์จริงๆเลยนะ

"เออๆ รอแปป" ผมรีบเดินหนีสายตาชวนเสียตัวของมันมาเก็บเสื้อผ้า เเละของใช้จำเป็นบางส่วน เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูดีขึ้นมาหน่อย ก็มันบอกจะเข้าออฟฟิศนี่นะ

เดี๋ยวนะ นี่สรุปที่ผมยอมไปอยู่กบมันนี่คือหายโกรธรึเปล่าวะ เหอะ ยังหรอก ยังไม่หมดเเค่นี้หรอก ที่ยอมไปอยู่ด้วยก็เพราะจะได้เเกล้งมันง่ายๆหรอก เนาะท่านผู้อ่านเนาะ

[End Part]

.

.

.

.

#Big part

"เอาของไว้ในรถเนี่ยเเหละ เเล้วลงไปกับกู" ผมบอกขณะที่ขับรถมาถึงบริษัทเเล้ว กำลังเปลี่ยนชุดให้ดูเป็นผู้บริหารขึ้นมาหน่อย

"เอากูมาทำไมวะ บริษัทมึงก็ไม่ใช่เล็กๆ" เมียตัวน้อยนั่งหน้ามุ่ยคิ้วขมวดอยู่ข้างๆ เเหม ผมนี่อยากจะปากลั่นไปเหลือเกินว่าชุดมึงดูเป็นทางการกว่าของกูอีกครับเมีย

"เปิดตัวไง" ผมบอกยิ้มๆ

"ปะ เปิดตัวเหี้ยอะไรของมึง" ไอ้ดรีมว่าตัวบิดอยู่ข้างๆ

"เปิดตัวเมียท่านประธานไง" ผมว่าพร้อมกับหยิบเเก้มมันด้วยความหมั่นเขี้ยว ว่าเสร็จผมก็คว้าคอมันมาฟัดเเก้มเเม่ง

"โอ้ย! หยุด พอเเล้ว เสื้อยับหมดแล้วเนี่ย" ดรีมมันว่าพร้อมกับจัดเสื้อผ้าให้เข้าทาง หลังจากนั้นก็ลงจากรถกัน ล็อครถอะไรเสร็จก็พากันเข้าบริษัท ระหว่างนั้นก็มีสายโทรศัพท์ผมเข้ามาอีก ผมเลยเอาขึ้นมาดูเบอร์ พอเห็นชื่อเท่านั้นเเหละทำเอาผมคิ้วขมวด เเถมรับรู้ได้ถึงสายตาอมหิตจากมนุษย์เมียป้ายเเดงข้างๆด้วย


'เปา'

-----------------------------------

อะ ใครถามหานุ้งเปาจ้ะ นางคัมเเบล็คจ้ะ

อาทิตย์ก่อนไรท์ไปทำงานข้างนอกทั้งอาทิตย์เลย กลับมาก็ร่างพังเเล้ว ขออภัยโทษรีดทุกคนอย่างเเรง

ปล.ยังไม่ได้เเก้คำผิดนะจ๊ะ

อย่าลืมกดไลค์ให้เค้าน้ะค้าาาา

ความคิดเห็น