Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่8 ยอมรับ

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่8 ยอมรับ

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.8k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2560 06:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่8 ยอมรับ
แบบอักษร

(เกล พาท)




"มาทำข้อตกลงกันเถอะ.."

"ห้ะ!..."

อยากจะหนีให้พ้นๆสักที ไม่อยากจะเกี่ยวข้องกับไอ้เลวนี่ มันได้แทบทุกอย่างคนรักผมรวมถึงร่างกายของผม<span id="redactor-inline-breakpoint"></span>

"ใช่ข้อตกลง..."มันยักคิ้วให้ผมทีนึง ผมได้แต่หายใจฟึดฟัดใส่มันไป

"มึงพูดมาสิ...ข้อตกลงของมึง.."ผมยืนกอดอกและมองหน้ามัน ตอนนี้คงจะวิ่งหนีมันไม่ได้แน่ เพราะมือทั้งสองข้างของมันขนาบไว้ให้ตัวผมอยู่ตรงกลาง

"หึ...ข้อแรก...พูดจาให้มันเพราะๆ...ข้อสอง...ต้องเชื่อฟังคำสั่งกูคนเดียว..ข้อสุดท้าย..มึงเป็นเซ็กส์เฟรนกู..ห้ามมั่วกับคนอื่นหล่ะ.."ข้อตกลงไร้สาระอะไรของมันว้ะ ข้อสุดท้ายนี่ อะไรว้ะ!!

"ห้ะ...มึงว่าไงน้ะ...ข้อสุดท้าย..เซ็กส์เฟรนอะไรของมึง...กูไม่เอาด้วยแน่.."ผมขมวดคิ้วแล้วแสดงความไม่พอใจทันที ข้อตกลงบ้าอะไรของๆมัน

"ข้อตกลงข้อแรกก้ทำไม่ได้ซ้ะแล้ว..ลงโทษหน่อยดีกว่า..."

"ห้ะ..มะ..ไม่..อุ้บ...อึก..อื้ออออออ.."ริมฝีปากถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว ลิ้นของไอ้ชายเริ่มแทรกเข้ามาในโพรงปาก ตวัดเลียเหมือนชิมรส

"อื้ออออ..อ่อย...อึก..อื้อออ.."

ปึก ปึก ปึก

ผมทุบแผลงอกกว้างๆชองมันแต่ก้ไร้การปลดปล่อย ผมหนาๆของมันเริ่มไล่เลื่อนขึ้นมาที่กรามผม และบีบอย่างแรก

"อึก...ฮ้าาาาห์...พอแล้ว...อึก.."ผมกลันความเจ็บอีกครั้งมันใช้มือบีบที่กรามของผม

"จำไว้น้ะ...ถ้ายังดื้อและไม่ฟัง..ระวังจะเจอดี..."นี่ขู่กันหรอ คนอย่างเกลไม่กลัวคำขู่หรอกเว้ย

"เออ...เข้าใจแล้ว...ปล่อย.."ไอ้ชายมันค่อยๆลดแรงจากมือมันลงและเอามือออกจากกรามผม

"หึ...อย่าลืมตอนเย็นมารอด้วย.."ตอนเย็นต้องเจอกับมันอีกแล้วหรอ เกียจแม่งชิบหาย

"เออ..รู้แล้ว.."ไอ้ชายมองหน้าผมและฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ของมัน และเดินออกไปผมได้แต่มองตามหลังของมันเดินออกไปให้ไกลตา

ฟรุ่บบบบ~

"เห้ออออ...ทำไม่ต้องมาเจอคนเลวๆอย่างมันด้วยว้ะ..."ผมทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันทีและถอนหายใจเฮือกใหญ่ ที่พูดออกมามันเรื่องจริง ที่ผ่านมามันเลวร้ายไม่พอรึไงว้ะ ไอ้ชายมันเอาทั้งฟ้าไปและมันยังจะมายุ่งกับผมอีก เจ็บใจเป็นบ้า

"เกล!..เห้ย..มึงเป็นอะไรอ่ะ...เห้ย!ๆ..มึงร้องไห้ทำไม.."อย่างน้อยผมก้ไม่เดียวดายเสมอไป ไอ้เฟมใช่มันเรียกซะดังลั่น

"ไอ้เกล..ใครทำมึง..ไอ้ชายใช่มั้ย..ใช่มั้ยมึง..เดี๋ยวกูจัดการมันเอง.."ผมรีบจับมือไอ้เฟมทันที ไม่อยากให้มันมีเรื่องกับไอ้เลวนั่น

"ไม่ต้อง...มึงอย่าไปเลยน้ะ.."ผมจับมือไอ้เฟมไว้ตอนนี้ผมได้แต่นั่งก้มหน้า พร้อมกับไอ้เฟมที่หย่อนตัวลงนั่งข้างๆผม

"มันทำอะไรมึง..."ไอ้เฟมถามผมผมได้แต่หันหน้าไปมองมัน และหันกลับมามองบนท้องฟ้าเหมือนเดิม

"ผ่านๆมา...มึงไม่เคยร้องไห้ให้กูเห็นเลยน้ะ...เอาเป็นว่า..กูแทบไม่เคยเห็นนํ้าตามึงเลย.."มันก้จริงอย่างที่มันพูด นํ้าตาคนอย่างผมแทบจะไม่เคยไหลสักครั้ง แต่ครั้งนี้มันทรมารที่สุด

"มันคุยอะไรกับมึง...บอกกูเถอะเกล..กูเพื่อนมึงน้ะ..."ไอ้เฟมจับที่แขนผมแล้วเขย่าเบาๆ จะบอกมันดีมั้ยในใจก้ซักถามตัวเอง

"มึงช่วยกูไม่ได้หรอก...ขนาดตัวกูไม่รู้จะเอาตัวรอดยังไงเลย...ไอ้เลวนั่น...กูแทบจะทำอะไรมันไม่ได้เลย.."ผมเงยหน้ามองบนฟ้าที่ว่างเปล่า เหมือนกับสมองผมเลยเเหะมันว่างเปล่า

"แล้วมึงจะยอมมันไปตลอดหรอ..มึงต้องสู้มันบ้างสิ.."สู้งั้นหรอ จะทำอะไรต่อไปดี เกียจ เกียจตัวเองที่เป็นแบบนี้ ทุกๆอย่างจะอยู่ในมือมันหมดแล้ว

"กูขอไม่เข้าเรียนน้ะ...ขอนั่งอยู่แบบนี้สักพัก..กูขอคิดอะไรหน่อย..."

"อืม..เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อน.."

จุ้บบ~

"นี่ค่าปลอบใจ...ต้องเข้มแข็งได้แล้วมึง"

"ขอบใจ..สำหรับคำปลอบ"เมื่อกี้ไอ้เฟมจุ้บที่หน้าผากผมเบาๆผมไม่ตกใจอะไรหรอกแค่เวลาผมท้อไอ้เฟมจะปลอบผมแบบนี้เสมอ ผมค่อยๆแอนหัวไปพิงบ่าไอ้เฟมและค่อยๆหลับตาลงช้าๆ ก้เข้าสู่ความคิดของตัวเอง จะทำยังไงให้มันพ้นจากไอ้เรื่องประสาทๆพวกนี้ คลิปวีดีโอนั่นอยู่ในมือถือมันหนิ และตอนเย็นมันก้นัดผมอีก ห้ะ! มือถือตอนเย็นมันนัดผม

"เห้ย!..ใช่ต้องใช่ชัวร์!!.."

"ห้ะ!!!..ไอ้เกล!..ไอ้เชี้ย..กูตกใจหมด.."

"ไอ้เฟม...กูรู้แล้ว...กูนึกแผนออกแล้ว..หึๆๆ.."

"แผนหรอว้ะ.."





(ชาย พาท)

"ชาย..."

ไม่มีเสียงตอบรับ~

"เห้ย...ชาย"

ไม่เสียงตอบรับ~~

"ไอ้เหี้ย!!..ชายโว้ยยย...ฟังกูหน่อยยย!.."

"อะไรของมึงเนี้ยไอ้ต้น...กูอยู่แค่นี้..จะตะโกนทำไมว้ะ.."ผมขมวดคิ้วทันทีอยู่ๆไอ้ห่าต้นมันก็ตะโกนใส่หูผมซ้ะงั้น คนกำลังคิดอะไรเพลินๆ

"จะไม่ให้กูตะโกนสิแปลก..เหม่ออะไรนักหนามึงอ่ะ..ห้ะ...ตั้งแต่ขึ้นห้องและ.."ไอ้ต้นถามผมอีกและ ขี้เกียจตอบมันจริงๆ

"เออๆ...มึงมีอะไรก้ว่ามา...แล้วไอ้เบสกับไอ้วีไปไหนแล้วล่ะ..."ผมหันไปถามไอ้ต้นที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆผมแล้วเอามือเท้าคางไว้

"กูให้มันสองคนไปตามดูเด็กมึงไว้ไง...เมื่อกี้มันมาบอกว่า..เห็นเกลนั่งอยู่กับไอ้เด็กที่ชื่อเฟมที่มึงนัดน้องเค้าไปเจอ.."ไอ้ต้นพูด แล้วไงว้ะมันแปลกๆตรงไหนเนี้ย!

"แล้ว...มันแปลกตรงไหน?.."ไอ้ต้นหันหน้ามองผม และทำหน้ายังกะผมพูดอะไรแปลกไป

"ไอ้วีกับไอ้เบสมันเห็น...เกลนั่งซบไหล่ไอ้เด็กเฟม..และก้จับมือกันด้วย"เรื่องแค่เนี้ย แต่ว่ามันก้น่าหวงอยู่นิดนึง

"แล้ว...กูก้ยังไม่เห็นมันจะแปลกตรงไหน.."

"งั้นคงไม่แปลก...ที่ไอ้เด็กเฟมนั่นจูบหน้าผากเกลได้ด้วยสิเนาะ..."จูบหน้าผากด้วยงั้นหรอมันจะมากเกินไปแล้วเเหะ

"งั้นหรอ...."


(จบชาย พาท)






(เกล พาท)

15:55น.

นี่ก้เวลาเลิกเรียนแล้ว ทุกคนต่างเก็บสัมภาระตัวเองและต่างพากันเดินทางกลับบ้านตัวเอง แต่กลับผมต้องไปตามนัดกับไอ้เลวนั่น ผมกับไอ้เฟมค่อยๆพากันลงมาจากตึก ตอนนี้ผมกับมันก้อยู่หน้าตึกกันแล้ว

"ดูแลตัวเองด้วยน้ะมึง..."ไอ้เฟมมันจับไหล่ผมเบาๆแล้วพูดขึ้น

"เออน่าา...กูดูแลตัวเองได้แล้ว..."ผมพูดแล้วยิ้มๆให้มัน มันก้เหมือนจะหมดห่วงผมมากขึ้นสิน้ะที่ผมยิ้มได้

"ดื้อๆอย่างมึงอย่ายอมใครง่ายๆนะโว้ย.."ไอ้เฟมจัดการขยี้หัวผมอย่างเบาๆ ทำเอาพอหัวเราะกันได้


ปี๊นๆ

เสียงแตรรถคันหรูดังขึ้น ทำให้ไอ้เฟมและผมหยุดชะงักและหันไปมอง

"กูไปก่อนน้ะ..."

"ดูแลตัวเองดีๆน้ะมึง"


ผมรีบสพายกระเป๋าแล้วเดินตรงไปที่รถคันสีดำที่ติดฟิมหนาแทบจะไม่เห็นขึ้นด้านในรถ และเอื้อมมือไปเปิดประตูรถและย่างเท้าข้าไปพร้อมกับลำตัว

ปึก

หลังจากปิดประตูเรียบร้อย รถสีดำก้เคลื่อนตัวออกอย่างรวดเร็ว รถเคลื่อนตัวไปยังพื้นถนนผมได้แต่นั่งเท้าคางแล้วมองออกไปที่นอกกระจก

"จะไปไหน..."ผมเอ่ยถามไอ้ชายที่เอาแต่มองไปยังถนนข้างหน้า แทบจะไม่ละสายตามองผมเลย เออเมินก้เมินว้ะ















ติดตามตอนต่อไป

ไรท์ตัดไปก่อนน้าาาาาา เดียวมาต่อให้ที่หลังจร้าาาาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น