แกมแก้ว

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

เชื่อใจ (กลาง) โอ๊ยยยยย พี่คันมือ อยากตบแทนบัวแว้วววว

ชื่อตอน : เชื่อใจ (กลาง) โอ๊ยยยยย พี่คันมือ อยากตบแทนบัวแว้วววว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 69.5k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2560 18:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เชื่อใจ (กลาง) โอ๊ยยยยย พี่คันมือ อยากตบแทนบัวแว้วววว
แบบอักษร

คล้ายตะวันไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ เธอรู้ดีว่าหลายปีที่เธอห่างบุญฤทธิ์ไป เขาย่อมต้องมีผู้หญิงอื่นบ้าง ใช่ว่าเธอจะไม่หาข่าวเขา เธอสืบจนรู้ว่าเขาไม่เคยจริงจังกับใคร แต่ไม่รู้เลยสักนิดว่าเขาจะแอบมีผู้หญิงคนหนึ่งเอาไว้ในมุมมืด

*...*มุมมืดอย่างนั้นหรือ

หญิงสาวผู้มั่นใจในตนเองดวงตาวาว ไหล่ที่ห่อลงมาเล็กน้อยยืดขึ้นอีกครั้งเมื่อคิดได้ว่า ผู้หญิงในมุมมืดจะไปสำคัญอะไร ในเมื่อเขาไม่คบหานังนั่นแบบออกหน้าออกตา ก็แปลกว่ามันมีค่าเป็นแค่ตุ๊กตาดิ้นได้บนเตียง ไม่มีสิทธิ์เผยอยืนเคียงข้างเขาในตำแหน่งภรรยาหรอก

อ่า...ตำแหน่งนั้นยังว่างรอคอยเธออยู่สินะ

เพราะคิดเองเออเองเช่นนั้น พอบุญฤทธิ์ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับ 'นังนั่น' คล้ายตะวันจึงยังยิ้มได้ เธอส่งยิ้มหวานแกมสังเวชไปยังนังตุ๊กตาดิ้นได้คนนั้น

"ขอโทษที่ต้องให้รอ แต่ตะวันมีธุระด่วนอะไรเหรอ ทำไมมาหาผมแต่เช้า"

แม้คำถามของบุญฤทธิ์จะมีกังวานไม่พอใจและตำหนิอยู่เล็กน้อย ทว่าคล้ายตะวันไม่สนใจ เธอรู้ดีว่าเขาเจ็บมากตอนเธอทิ้งเขาไป ดังนั้นเขาย่อมต้องการเอาคืนเธอบ้าง

คราวนี้เธอต้องเป็นฝ่ายง้อเขา

เมื่อรู้ตัวว่าควรต้องทำตัวอย่างไร คล้ายตะวันก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเบนสายตาไปมองถาดใส่อาหารเช้าซึ่งวางอยู่บนโต๊ะกินข้าวหลังโซฟา

"ตะวันทำอาหารเช้ามาให้ ตอบแทนไวน์ที่เมื่อคืนบอสเอาไปฝากตะวันยังไงล่ะคะ" เธอเจื้อยแจ้วโดยไม่ปรายตามองคนที่ยืนเยื้องไปด้านหลังของบุญฤทธิ์เลย

ในความคิดของเธอ นังตุ๊กตาดิ้นได้ไม่มีคุณค่าควรให้ความสนใจ มองมันเป็นแค่อากาศไปเลยน่าจะเหมาะที่สุด

"ยังจำเมนูนี้ได้ไหมคะ เมื่อก่อนตะวันเคยทำให้บอสกินบ่อยๆ ตอนที่เราอยู่อังกฤษ"

บุญฤทธิ์ไม่ตอบว่าเขาจำอดีตได้หรือไม่ได้ เขาพูดเพียง "ขอบคุณ" จากนั้นเอี้ยวตัวไปข้างหลัง โอบมือรอบไหล่คนที่ยืนอยู่หลังเขาให้เดินขึ้นมายืนเคียงข้างแล้วแนะนำผู้หญิงสองคนให้รู้จักกัน "บัว นั่นเพื่อนเก่าพี่ ตะวัน ตะวัน...นี่บัว เมียผม"

คำว่าเมียที่หลุดออกมาจากปากว่าที่ผัวของเธอทำให้คล้ายตะวันตาลุก ดวงตาซึ่งเต็มไปด้วยความริษยาจ้องคนที่เธอคิดว่าเป็นแค่นางบำเรอของบุญฤทธิ์แล้ว...เบ้ปากเล็กน้อย

"ตลกน่า นั่นน่ะเหรอคะเมียบอส อย่ามาอำตะวันหน่อยเลย ตะวันไม่เชื่อหรอก บอสน่ะรสนิยมดีจะตาย ไม่มีวันเอาคนที่..." ดวงตาคล้ายตะวันกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าของสัตตบงกชแล้วแค่นหัวเราะออกมานิด "ดูคนละระดับกับเรามาเป็นเมียหรอก"

"คนอย่างผม ถ้าจะมีเมียสักคนก็ไม่สนหรอกว่าระดับไหน ผมมองแค่เราเข้ากันได้ไหม พอใจกันไหมก็เท่านั้น"

ยิ่งบุญฤทธิ์แก้แทนนังตุ๊กตาดิ้นได้มากเท่าไรคล้ายตะวันก็ยิ่งอารมณ์ขึ้นมากเท่านั้น เธอจ้องนังตุ๊กตาดิ้นได้อีกครั้ง มองอย่างพิจารณาอีกที แต่มองแล้วมองอีกก็ไม่เห็นว่านังนั่นมีอะไรถูกใจบุญฤทธิ์ตรงไหน

บุญฤทธิ์น่ะชอบผู้หญิงสวย ผมยาว ผิวขาว ช่างเอาใจ เป็นแม่บ้านในครัว และเป็นอีตัวบนเตียง

แต่แม่นั่น! มองแล้วมองอีก ต่อให้ตะแคงหรือตีลังกามองคล้ายตะวันก็มองไม่เห็นคุณสมบัติใดๆ ในตัวนังนั่น ยกเว้น...มันอาจจะเป็นอีตัวบนเตียง!

ริมฝีปากเธอเบ้ลงอีกเมื่อได้รับรู้ว่าอดีตแฟนของเธอนั้นตาต่ำถึงขั้นหันไปคว้าเอาอีตัวมาทำเมียแล้ว

แบบนี้ก่อนที่เขากับเธอจะมีเซ็กซ์กัน เธอต้องให้เขาไปตรวจเลือด ตรวจโรคก่อน หากไม่มีใบรับรองว่าเขาปลอดเชื้อ เธอไม่มีวันให้เขามาแตะต้องอย่างเด็ดขาด

"คุณเปลี่ยนไปมากนะคะบอส ก่อนนี้บอสเลือกมากกว่านี้"

บุญฤทธิ์ก้มลงมองสัตตบงกชที่หน้างอขึ้นทุกทีๆ เขารู้ว่าเธอพยายามระงับอารมณ์อยู่ "ผมก็ยังเลือกอยู่ ขอบคุณอีกครั้งที่เอาอาหารเช้ามาให้เรา เดี๋ยวเย็นนี้ผมจะให้แม่บ้านล้างแล้วเอาจานเอาไปคืน"

"เอ๊ะ" คล้ายตะวันเกือบอาละวาดแล้วเมื่อเขาคิดว่าอาหารเช้าที่เธออุตส่าห์ตื่นขึ้นมาทำนั้นเป็นของเขากับอีตัวของเขา

บ้าบอที่สุด!

หญิงสาวกำหมัดนิ่ง มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่พอใจ แต่...พอเธอเห็นสีหน้ายิ้มนิดๆ แบบอารมณ์ดีสุดๆ ของบุญฤทธิ์แล้วเธอก็ร้องอ้อในใจ

นี่เขาคงเชิดชูอีตัวของเขาขึ้นมาเพื่อทำให้เธอเจ็บสินะ บอส...คุณนี่มันเจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ!

"ความจริง...ตะวันทำโทสต์มาสองจานก็เพื่อจะกินกับบอส" เธอแสร้งยิ้มขมขื่นเพื่อให้บุญฤทธิ์เข้าใจว่าเธอเจ็บปวด "แต่ไม่เป็นไร ถ้าบอสคิดจะยกให้คนอื่นกินตะวันก็ไม่ว่า ถ้าอย่างนั้นตะวันขอตัวกลับก่อนก็แล้วกันนะคะ"

"เชิญ"

คล้ายตะวันตวัดสายตาที่เต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจมองอดีตคนรักของเธอแล้วเดินจากไปด้วยสีหน้าราวเจ็บช้ำ ทว่าทันทีที่ประตูห้องของบุญฤทธิ์ปิด เธอก็สะบัดหน้ากลับไปมองประตูบ้านนั้นแล้วแค่นหัวเราะ

"บอส ดูเหมือนคุณจะลืมไปแล้วว่าตะวันคนนี้รู้จักคุณดีที่สุด คุณอยากเห็นตะวันเจ็บเพราะคุณบ้างอย่างนั้นเหรอ ได้สิ ตะวันจะจัดให้ จัดให้คุณเห็นตะวันเจ็บจนหนำใจ และเมื่อนั้นคุณจะรู้เองว่าพอตะวันเจ็บแล้ว...คุณนั่นแหละที่จะเจ็บยิ่งกว่า"

- - - - - - - - - -


พอแขกที่ไม่ได้รับเชิญออกจากห้องไปแล้วสัตตบงกชก็โอบแขนรอบตัวบุญฤทธิ์ทันที จากนั้นใช้แก้มถูไหล่เขาเบาๆ ก่อนถาม "วันนี้พี่ต้องรีบไปทำงานรึเปล่า ไปทำงานสายนิดได้ไหม"

"ได้สิ บัวอยากจะคุยกับพี่เรื่องตะวันสินะ ยังไม่ไว้ใจพี่อีกเหรอ"

สัตตบงกชส่ายหน้าทันควันแล้วตอบกลับมาเป็นประโยคที่บุญฤทธิ์ไม่คิดว่าจะได้ยินในเวลาเช่นนี้เลย

"เปล่า บัวอยากอึ๊บพี่ต่างหาก ปะ ไปที่ห้องกันดีกว่า" ไม่ชวนเปล่าแต่หญิงสาวยังดึงมือบุญฤทธิ์ตรงเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการล็อกประตูเสร็จสรรพ

"เดี๋ยวนะ" บุญฤทธิ์ยกมือห้ามคนที่ย่างสามขุมเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม "นี่บัวพูดจริงเหรอที่จะมีเซ็กซ์กันตอนนี้"

"จริงสิ" เธอว่าพร้อมใช้มือปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนสุดของบุญฤทธิ์ไปด้วย

"ไม่ได้คิดประชดอะไรใช่ไหม" ทั้งที่ก็รู้ว่าสัตตบงกชมีนิสัยตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง ทว่า...จะอย่างไรเธอก็ยังเป็นผู้หญิง และผู้หญิงทุกคนล้วนแล้วแต่มีความน้อยใจ คิดเองเออเอง และขี้ประชดอยู่ในยีนของตนเองทั้งนั้น

"ทำไมบัวต้องประชดด้วยล่ะ อืม ถ้าจะถามว่าทำไมจู่ๆ ก็อยากมีอะไรกับพี่ ก็บอกได้เลยว่า เพราะบัวมีความสุข"

"มีความสุขที่ได้เจอกับคนที่ไม่ควรเจอนี่นะ"

"เปล่า" เธอยิ้มใส่ตาเขาก่อนดึงเสื้อซึ่งปลดกระดุมออกหมดแล้วออกไปให้พ้นบ่าเขา จากนั้นมือที่เย็นเล็กน้อยก็วางลงบนแผ่นอกที่ลมหายใจสะดุดเมื่อผู้หญิงซุกซนใช้นิ้วเขี่ยหัวนมเขาเล่น "บัวมีความสุขที่ได้รู้ว่าพี่จะไม่มีวันเอาผู้หญิงคนนั้นมาเลี้ยงลูกบัวต่างหาก"

**偷着乐 **

บางทีก็คิดว่าบัวแปลก บางเรื่องนางก็ทำใจได้เร็ว บางเรื่องก็นอยด์อยู่นั่น

แต่...เรื่องขยันปล้ำพี่บอสนางยังคงเส้นคงวาค่ะ 55555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น