Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุ 18 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

ชื่อตอน : พายุ 18 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ , Mamymind

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 49.4k

ความคิดเห็น : 111

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2560 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 18 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%
แบบอักษร




พายุ 18 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series)


   “นี่!! มานอนได้แล้วจะอ่านอะไรนักหนา” ลมบอกเด็กน้อยที่นั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบเงียบๆจนตอนนี้มันจะเที่ยงคืนอยู่แล้ว กลับมาถึงบ้านก็ช่วยแม่นมทำงานแล้วก็หมกตัวอยู่ในห้องนอน นี่มันก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว เท้าข้างที่เหยียบแก้วก็หายดีแล้ว แต่ลมรู้สึกว่าใบข้าวจะเงียบๆไปหน่อยในช่วงนี้ น่าหงุดหงิดจริงๆเลยเห็นหนังสือดีกว่าผัวตัวเองเนี๊ย ลมนอนอ่อยถอดเสื้อรออยู่เนี๊ยยังไม่หันมาสนใจ สงสัยอยากเจอดี เหอะ!!!


“คุณลมนอนเลยครับใบข้าวต้องอ่านหนังสือทั้งคืน”


“อ่านทำไมนักหนา”


“ใบข้าวต้องสอบพรุ่งนี้นะครับ ถ้าคุณลมนอนไม่หลับก็กลับไปนอนที่ห้องก็ได้ครับ”


“นี่ไล่?”


“เปล่าครับ ใบข้าวแค่พูดเป็นประโยคบอกเล่า”


“เดี๋ยวจะโดน” ลมทำเสียงขู่แต่ใบข้าวก็ถอนหายใจออกมา ใบข้าวไม่มีเวลามากลัวคุณลมในตอนนี้แล้ว ใบข้าวต้องสอบวิชาที่ถือว่ายากมากในวันพรุ่งนี้ ถ้าคุณลมยังกวนตนเองไม่เลิกแบบนี้ ใบข้าวคิดว่าคงต้องลากคุณลมออกไปนอกห้องแน่ๆ


“คุณลมครับ ใบข้าวต้องอ่านหนังสือจริงๆนะครับ ถ้าคุณลมไม่นอนก็กลับขึ้นห้องไปนะครับ”


“นอนก็ได้ เหอะ!! สอบเสร็จล่ะน่าดู” ลมคาดโทษใบข้าวไว้ ทำเป็นเสียงโหดคิดว่าลมกลัวรึไง แต่ถ้าใบข้าวสอบตกลมคงโดนคนดีบ่นหูชามากกว่าที่ทำเด็กน้อยของคนดีอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง เหอะๆๆ


ใบข้าวที่อ่านหนังสือจบก็เงยหน้าขึ้นมามองนาฬิกาก็พบว่าเกือบตีสองแล้ว คุณลมที่นอนหลับสนิทบนเตียงของตนตอนนี้ช่างน่าเอ็นดู เพราะเล่นกอดหมีคุมะตัวใหญ่ของใบข้าวไม่เข้ากับใบหน้าโหดๆเสียเลย



“เปิดแอร์เย็นขนาดนี้ยังไม่ห่มผ้าอีก” ใบข้าวปิดหนังสือที่อ่านลงก่อนจะเดินไปหยิบผ้าห่มมาคลุมร่างกายของคุณลมที่นอนถอดเสื้อแถมยังไม่ห่มผ้า แอร์ก็เปิดจนเย็น แต่คนขี้ร้อนพอได้ผ้าห่มก็ย่นหน้าทั้งๆที่นอนหลับอยู่ ใบข้าวเลยใช้นิ้วนวดตรงคิ้วที่ขมวดให้คลายออก เวลาคุณลมหลับเหมือนเด็กน้อยเลย ไม่มีพิษภัยเหมือนตอนตื่น


“ฝันดีนะครับ” ใบข้าวบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนจะขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆคุณลมที่ยังกอดตุ๊กตาหลับสนิทอยู่และใบข้าวก็ไม่คิดจะเอาออกจากอ้อมแขนคุณลมด้วย อยากจะรู้ว่าถ้าคุณลมรู้ว่าตัวเองนอนกอดตุ๊กตาจะทำหน้ายังไงเหมือนกัน




กริ๊ง!!!!  กริ๊ง!!!!!!



เสียงนาฬิกาปลุกในยามสายำให้ลมตื่นขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดแต่ก็ไม่เจอใบข้าวที่ควรจะอยู่ในห้อง แต่มีอะไรติดอยู่กับนาฬิกาปลุกที่ยังร้องไม่หยุดและได้วางทับอะไรสักอย่างไว้ ลมเลยหยิบขึ้นมาดู เป็นรูปถ่ายโพลาลอยด์ของลมที่นอดกอดไอ้หมีหน้าเดียวท่อยู่บนเตียงตอนหลับอยู่และมีโพสอิสแปะติดกับนาฬิกาไว้



‘ใบข้าวต้องรีบไปสอบ เห็นคุณลมหลับสบายเลยไม่ปลุกนะครับ ส่วนรูปที่ใบข้าวถ่ายไว้ อยากให้คุณลมเห็นว่าตอนคุณลมหลับน่ารักดีครับ ^^’


“เด็กบ้า น่ารักบ้าอะไรกัน” ลมบ่นออกมาเบาๆเมื่อโดนชมว่าน่ารัก แล้วลมไปกอดไอ้หมีหน้าเดียวนี่เมื่อไรกันไม่เห็นรู้ตัวเลยสักนิด จำไม่ได้ว่าหลับไปตอนไหนเสียด้วยซ้ำ แล้วหนีไปเรียนไม่ปลุกแบบนี้ลมจะจดขึ้นบัญชีดำไว้เลย หึ!!!



“คณิตอยากตาย ทำไมข้อสอบที่ประเทศไทยยากแบบนี้ ออกอะไรมาคณิตตอบไม่ได้” พอออกมาจากห้องสอบก็ร้องคร่ำครวญออกมาเสียงดัง จนใบข้าวมองอย่างเอ็นดู เพราะคณิตเล่นเอามือยีหัวจนผมฟูไปหมด ใบหน้าราวกับเด็กมอต้นก็เบะออกมา จนคิมที่เห็นแบบนั้นเอามือผลักหัวคณิตอย่างหมั่นเขี้ยว จนคณิตโวยวายใส่


“ทำไมหน้านิ่งต้องทำร้ายร่างกายเราด้วย นางฟ้าช่วยคณิตด้วย” วิ่งเข้ามาอ้อนใบข้าวทันที ใบข้าวก็จัดทรงผมให้คณิตให้เป็นทรงก่อนจะทำเสียงดุคิมที่เดินมายืนในลิฟต์ข้างๆ


“คิมอย่ารังแกคณิตสิ”


“ใช่ๆๆ ห้ามรังแก”


“เข้าข้างกันเข้าไป เพราะแบบนี้คณิตเลยเอาแต่ใจไงใบข้าว” คิมบอกนิ่งๆตามนิสัยเจ้าดุแต่จะออกดุหน่อย เพราะใบข้าวไม่ค่อยมีเวลาไปไหนมาไหนด้วยเท่าไร คิมเลยต้องเป็นคนที่โดนคณิตลากไปด้วยแทน ซึ่งมันเป็นอะไรที่ปวดหัวมาก……


“หน้านิ่งนั่นแหละขี้หงุดหงิด”


“พอๆๆ หยุดเถียงกันทั้งสองคนนั่นแหละ แล้วจะไปกินข้าวเที่ยงไหนดีล่ะ นี่ก็เที่ยงแล้วด้วยโรงอาหารคนคงเยอะ”


“คณิตจะกินปลาดิบข้างมอ”


“ได้สิ งั้นเราไปร้านข้างมอกันนะคิม”


“ได้สิ ใบข้าวว่าไงเราก็ว่าตามนั้น” เมื่อคิมตกลงลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้นล่างพอดี แขนของใบข้าวถูกคณิตกอดไว้ตลอดเวลา ซึ่งไปข้าวก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะชินเสียแล้ว คณิตเหมือนน้องชายใบข้าวมากกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันเสียอีก แต่ยังไม่ทันจะได้เดินออกจากตึกคณะ ใบข้าวก็โดนใครสักคนเดินมาดักเสียก่อน




“นายใช่ใบข้าวมั้ย” น้ำเสียงเชิดๆถามขึ้น ใบข้าวก็เลยเงยหน้ามองเพราะตนเองเตี้ยกว่าเล็กน้อย พบว่าเป็นดาวมหาลัยที่ใครๆก็รู้จัก เป็นรุ่นพี่ใบข้าวหนึ่งปี เพราะเธอคนนี้ก็มีชื่อเสียงไม่น้อย


“ครับ รุ่นพี่มีอะไรรึเปล่า”


“นายเป็นอะไรกับพายุ หัสบดินทร์”


“หมายถึงคุณลมเหรอครับ”


“ใช่!! เพราะถ้านายมีอะไรกับเค้าก็ถอยไปซะ คนนี้ฉันอยากได้ ไม่ได้จะมาขอแต่จะมาบอกว่าฉันจะเอา หึ!! จืดๆแบบนายเป็นได้แค่นางบำเรอนั่นแหละ” น้ำเสียงจิกกัดบอกพร้อมกับสายตาที่ดูเหยียดหยาม ใบข้าวไม่พูดอะไรนอกจากยื่นนิ่งๆ จนคณิตที่ยืนกอดแขนอยู่ชักสีหน้าใส่คนที่กล้าทำให้นางฟ้าเสียใจ


“ป้า หน้าด้านจัง อยู่ๆมายืนร้องขอผู้ชายจากคนอื่นเค้า ไม่อายเหรอ” คณิตพูดออกมาเสียงดังๆ จนคิมยกยิ้มด้วยความชอบใจที่คณิตทำแบบนี้


“ไอ้เด็กบ้า ป้าบ้านแกน่ะสิ”


“แล้วไงใครแคร์”


“ฉันไม่ได้มาพูดกับแก ฉันมาพูดกับเพื่อนแก อย่าเจ๋อ!!”


“ก็จะยุ่งอ่ะมีไรป่ะ ไอ้คนเถื่อนอ่ะไม่เอาป้าหรอก นางฟ้าของคณิตน่ารักกว่าตั้งเยอะ นมก็ไม่ปลอม หน้าก็ไม่ปลอม เหมือนป้า หึหึ” คณิตบอกพร้อมกับเหยียดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างดูถูกดูแคลน คณิตไม่ยอมให้ใครมาว่านางฟ้าหรอก!!!


“ก็ฉันจะเอาใครมาขวางทางฉันไม่ปล่อยไว้แน่!!!” “ผมว่าคุณอย่ามายืนพูดให้ตัวเองดูแย่ลงกว่านี้เลยครับ มันทำให้คุณค่าในตัวคุณที่มีอยู่เล็กน้อยลดลงจนแทบไม่เหลือ ไปเถอะใบข้าว เดี๋ยวคณิตงอแงเพราะหิว” คิมพุดออกมานิ่งๆก่อนจะจับเพื่อนทั้งสองคนเดินออกมาจากตรงนั้น ใบข้าวที่ไม่พูดจาอะไรนอกจากยิ้มบางๆให้เพื่อนทั้งสองคน ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ความคิดในหัวมันตีกันไปหมด ถ้าคุณลมชอบผู้หญิงคนนี้ใบข้าวก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ……………



...........................................50%......................................................



“นางฟ้าไม่ต้องกลัวนะคณิตจะปกป้องนางฟ้าเอง” คณิตบอกใบข้าวเมื่อทั้งสองคนเข้ามาในร้านอาหารที่คณิตอยากกิน คณิตบอกพร้อมยกมือตบหน้าอกตัวเองแบบแมนๆทั้งๆที่ไม่เข้ากับใบหน้า จนคิมใช้นิ้วผลักไปที่หน้าผากคณิตเบาๆ


“หน้านิ่งทำร้ายร่างกายเราหลายครั้งแล้วนะ นางฟ้าดูสิ” 


“คิมแค่หยอกเองคณิต อย่าโวยวายนะ นั่นไงอาหารมาแล้ว” ใบข้าวบอกคณิตแล้วลูบหัวเบาๆ ก่อนที่อาหารจะมาเสิร์ฟ ปลาดิบหลายชนิดถูกวางเต็มโต๊ะ และคนที่กินเยอะสุกคงเป็นคณิตที่สั่งมาเยอะสุด เพราะใบข้าวกับคิมกินได้แค่นิดเดียวเท่านั้น




ครืน~~ ครืน~~~



โทรศัพท์ที่สั่นขึ้นเพราะใบข้าวตั้งสั่นไว้ หน้าจอแสดงชื่อคุณลมที่แอบเอาไปเมมไว้ว่า “ผัว” โชว์ขึ้นมา ใบข้าวแอบเปลี่ยนกลับหลายครั้งแต่คุณลมก็เอากลับไปเปลี่ยนคืน แถมรูปถ่ายคู่กับคิมหรือเพื่อนในคณะคุณลมก็ลบทิ้งเกือบหมด คนเผด็จการ


“ครับคุณลม”


/อยู่ไหน ฉันมารับ/


“ใบข้าวอยู่ร้านอาหารข้างมอครับ”


/ร้านไหน เดี๋ยวฉันไปหา/


“ร้านที่มีรูปปั้นแมวอยู่ข้างหน้าครับ”


/อืม/


และคุณลมก็กดตัดสายไป ใบข้าวไม่รู้ว่าคุณลมอยู่ในอารมณ์ไหนเพราะน้ำเสียงดูเรียบๆเกินไป ไม่ใช่ว่าโกรธใบข้าวที่ทำก่อนออกมาจากห้องหรอกนะ เพราะบางทีคุณลมก็พายุสมชื่อ อารมณ์แปรปรวน บางครั้งก็นิ่งจนน่ากลัว เฮ้อ!!



“นางฟ้ากินสิ คณิตป้อน อร่อยนะ” คณิตคีบแซลมอนมาแล้วจ่อไปที่ปากใบข้าวก่อนใบข้าวจะยอมกินเข้าไป คณิตก็ยิ้มออกมาอย่าพึงพอใจ


“ขอบคุณนะคณิต”


“คณิตเลิกป้อนใบข้าวแล้วกินได้แล้ว มั่วแต่เล่น” คิมบอกดุๆ เจ้าตัวเล่นสั่งมาแตะมั่วแต่เอาป้อนไปที่ใบข้าว สรุปใครอยากกิน เฮ้อ!!


“หน้านิ่งนี่ขี้บ่นจริงๆ” พอพูดออกมาแบบนั้นคิมก็เขกหัวเข้าให้ ทำไมคิมต้องมาเลี้ยงไอ้เด็กไม่รู้จักโตด้วย พวกที่ชอบทำตัวน่าปวดหัวทั้งพี่ทั้งน้อง


“เลิกเล่นแล้วกินได้แล้วคณิต” แต่พอใบข้าวบอกคณิตก็ยอมหันมากินแต่โดยดี จนคิมส่ายหัว รู้ว่าใบข้าวน่ารักและมีเสน่ห์ใครได้อยู่ใกล้ก็ตกหลุมรัก แต่มันก็เป็นไปไม่ได้แล้วเพราะเจ้าตัวจริงของใบข้าวคงเป็นผู้ชายคนนั้น คนที่ไม่ค่อยปล่อยใบข้าวห่างตัว และคิมเองก็ทำใจได้สักพักแล้ว…..




“กินเสร็จรึยัง” ลมที่เดินเข้ามาในร้านพอเจอโต๊ะใบข้าวก็เข้ามานั่ง แต่ก่อนจะนั่งก็ลากตัวเด็กเตี้ยๆที่ตัวติดใบข้าวอย่างกับเหาฉลามออกไปนั่งอีกฝั่งก่อนตนเองจะนั่งลงและถามขึ้น


“ยังเลยครับ ใบข้าวเพิ่งเริ่มกิน คุณลมกินอะไรมารึยังครับ”


“ยัง สั่งให้หน่อย” ลมบอกก่อนจะหยิบแก้วน้ำใบข้าวมาแล้วดูดจากหลอดเดียวกันแบบไม่แคร์เท่าไร ผัวเมียกันแค่ดูดหลอดเดียวกันมันคงไม่ตายหรอก


“งั้นใบข้าวสั่งยำแซลมอนให้นะครับ จะได้ไม่เลี่ยนเนื้อปลาดิบจนเกินไป”


“อืม”


“เป็นง่อยเหรอสั่งเองไม่เป็น ทำไมนางฟ้าต้องทำให้ด้วย” คณิตบอกพร้อมทำหน้างอ ก่อนจะตวัดสายตาไปยังไอ้คนเถื่อนที่บังอาจมาพรากนางฟ้าออกไปจากคณิต


“ยุ่ง!!”


“ไม่เอาสิครับคุณลม คณิตด้วยอย่าหาเรื่องคุณลมนะ” ใบข้าวบอกทั้งสองคนก่อนจะเรียกพนักงานมาสั่งอาหารและสั่งน้ำเพิ่มอีกแก้วให้คุณลม ใบหน้าดุๆของคุณลมมีเหงื่ออยู่ประปรายใบข้าวเลยหยิบทิชชู่ขึ้นมาและซับให้ เพราะคุณลมขี้ร้อนและร้านนี้แอร์ไม่เย็นเท่าไร กลัวว่าคุณลมจะหงุดหงิดจนกินอะไรไม่อร่อย


“กินได้แล้วเดี๋ยวปวดท้อง” ลมบอกคนที่เช็ดเหงื่อให้ตัวเองเสร็จ ก่อนจะบอกดุๆ เพราะดูท่าใบข้าวจะมัวรออาหารของลมจนไม่ยอมทาน ไม่รู้ว่าตอนเช้าได้กินอะไรมั้ย ยังจะมากินไม่ตรงเวลาอีก


“คุณลมทานกับใบข้าวมั้ยครับ”


“ป้อนสิ” เมื่อลมบอกใบข้าวแบบนั้น ใบข้าวก็หยิบแซลมอนขึ้นมาป้อนคุณลม การกระทำของใบข้าวทำให้คณิตเบะปากใส่ ส่วนคิมก็กินต่อโดยไม่พูดอะไรเพราะรู้สึกชินกับเหตุการณ์แบบนี้ไปเสียแล้ว


“เป็นง่อยจริงๆด้วย”


“อิจฉาเหรอไอ้เด็กเตี้ย” ลมถามอย่างกวนประสาท จนใบข้าวส่ายหัว ทำไมสองคนนี้เจอกันไม่ได้เลยต้องตีกันตลอด


“อิจฉาทำมั้ย นางฟ้ารักคณิตคนเดียว”


“ไอ้เด็กขี้มโน” ลมบอกอย่างเบื่อหน่าย เด็กนี่ตามติดใบข้าวเหมือนลูก ชอบมโน ดูตัวเองเถอะจะไปกดใครได้ จะมีผัวตามรอยใบข้าวเสียมากกว่า เหอะ!!


“หยุดเถียงกันได้แล้วครับ อาหารคุณลมมาแล้วนะครับ ส่วนคณิตอย่าหาเรื่องคุณลมนะ”


“นางฟ้าพูดแบบนี้คณิตกินต่อก็ได้” แม้จะอยากงอนนางฟ้าที่สนใจไอ้คนเถื่อนมากกว่า แต่คณิตก็ยอมเชื่อฟังเลยก้มหน้ากินต่อ จนคิมยีหัวอย่างเอ็นดูที่เห็นเด็กดื้อหงอได้แบบนี้





“ใบข้าวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ คุณลมจะเข้ามั้ย”


“ไม่ นายไปเถอะ” หลังจากที่ทานเสร็จใบข้าวก็ลุกไปเข้าห้องน้ำคนเดียว คณิตเลยมองจนลับสายตาก่อนจะมองซ้ายมองขวาแล้วหันมาพูดกับไอ้คนเถื่อนของนางฟ้าเบาๆ


“นี่ๆๆ ไอ้คนเถื่อน วันนี้นางฟ้าโดนเด็กนายเข้ามาหาเรื่องด้วย”


“คณิต… อย่ายุ่งเรื่องของคนอื่น” คิมบอกเสียงดุ เมื่อคณิตทำท่าว่าจะพูดถึงเรื่องอะไร นี่มันเป็นเรื่องของสองคนนี้ คนนอกไม่ควรเข้าไปยุ่ง


“เด็กฉัน? ใคร”


“ก็ผู้หญิงแต่งหน้าหนาๆคนนั้นอ่ะ ใครนะคิม บอกไอ้คนเถื่อนที” คณิตที่เมินคำดุของคิม แต่ก็หันไปกระตุกแขนเสื้อให้พูดต่อ


“เอาเป็นว่ามีคนมาขอคุณกับใบข้าววันนี้ ผมไม่รู้นะว่าเรื่องคุณกับใบข้าวเป็นยังไง แต่ว่าถ้ามันยังไม่มีอะไรชัดเจนแล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นมาก่อนจะสายเกินแก้ ผมไม่แน่ใจว่าใบข้าวยังจะทนมั้ย” ในเมื่อได้พูดคิมก็พูดออกมาจนหมด ใบข้าวไม่เคยเล่าเรื่องของตัวเองกับผู้ชายคนนี้ให้ฟังเลยแม้แต่น้อย และท่าทีที่ไม่กล้าแสดงความเป็นเจ้าของออกมาต่อหน้าผู้หญิงที่ชื่อเฌอปรางนั้น มันบ่งบอกได้ว่าใบข้าวและผู้ชายคนนี้อยู่ในสถานะที่คลุมเครือไม่ชื่อเรียกในความสัมพันธ์ ซึ่งคิมก็ไม่ชอบใจเหมือนกันที่เพื่อนสนิทต้องไปอยู่ในสถานะแบบนี้


“ขอบใจที่บอก แต่ฉันคงไม่ปล่อยให้เมียตัวเองมานั่งร้องไห้ในเรื่องไร้สาระนี่หรอก” ลมบอกนิ่งๆ ก่อนทุกคนจึงเงียบเพราะใบข้าวเดินกลับมาที่โต๊ะพอดี ทันทีที่นั่งลงลมก็รั้งเอวใบข้าวมากอดไว้ก่อนจะเรียกพนักงานมาคิดเงินและตนเองก็ถือโอกาสจ่ายเอง โดยมีคณิตยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจที่ได้กินฟรีและคิมก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะยังไงก็ได้ในตอนนี้


“กลับกันเถอะ ฉันต้องไปทำธุระที่ห้างต่อ”


“งั้นเรากลับก่อนนะคิม กลับแล้วนะคณิต” ใบข้าวบอกลาเพื่อนทั้งสองคนก่อนจะโดนลมรั้งเอวให้เดินไปพร้อมๆกันที่รถคันหนูที่จอดไว้ คณิตก็ได้แต่พึมพำกับคิมด้วยความไม่ชอบใจที่นางฟ้าของตนเองโดนพรากไปต่อหน้าต่อตา


“ไอ้คนเถื่อนนี่เถื่อนจริงๆ คิมเห็นด้วยกับคณิตมั้ย”


“นั่นน่ะสิ” เรื่องนี้คิมเองก็เห็นด้วยกับคณิตเหมือนกัน



..............................................................................................................................

เรื่องของลม ลมร้ายคนเดียวพอค่ะ คนอื่นต้องชิดซ้าย มือที่สามอะไรไม่ต้องกังวล นางรักเมียหลงเมียยิ่งกว่าอะไร แต่ทำซึนไปงั้น 5555555

ปล.ยังไม่เช็คคำผิดค่ะ

ปล2. ใครสนใจสามารถสั่งจองได้ถึง 10 ก.ย นะคะ ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}