ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

ธีร์วรา

ขบถรักจำเลยมาร

ชื่อตอน : 11(1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 721

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2560 19:26 น.

แบบอักษร

E-BOOK ขบถรักจำเลยมาร****มาแล้วน้าาาาาาาาาา

ราคา 279 บาท จำนวน 549 หน้า มีตัวอย่างให้อ่านแบบถึงใจถึง 173 หน้า รีบสอยเลยจ้าา

โหลดตอนพิเศษขบถรักจำเลยมารฟรีที่นี่****>  http://goo.gl/VU8OaH

ณ เกาะสุรินทร์ จังหวัดพังงา

ความเงียบสงบและความเป็นส่วนตัวทำให้พราวตะวันเลือกรีสอร์ตแห่งนี้เป็นที่พัก ร่างโปร่งระหงเดินกลับไปยังที่พัก บังกะโลไม้สีฟ้าหลังเล็กมีระเบียงฉะรุลวดลายสวยงามมองเห็นอยู่ลิบๆ

โทนสีของบังกะโลส่วนใหญ่ของรีสอร์ตออกแบบโดยเน้นสีฟ้า ขาว และได้วิวธรรมชาติอย่างเต็มที่ บังกะโลของเธอเป็นหลังสุดท้าย

เจ้าของร่างโปร่งระหงหยุดตรงระเบียงมองเกลียวคลื่นที่ซัดสาดเข้าหาฝั่งก็ทำให้นึกถึงเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าที่เข้ามาก่อกวนหัวใจเธอให้ปั่นป่วน…ตลอดระยะเวลาสิบปีที่คู่หมั้นหนุ่มไม่เคยสนใจไยดีไม่ได้ทำให้เธอโกรธหรือเกลียดเขาได้เลย แล้วก็ให้นึกโมโหตัวเองที่เป็นคนจิตใจอ่อนไหว

หญิงสาวหมุนตัว หยิบคีย์การ์ดมาเปิดประตูห้องพัก เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องพักก็กวาดสายตาไปทั่ว เจ้าของห้องพักสาวเท้าสะเอวมองข้าวของที่กระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบด้วยความเพลียละเหี่ยใจ

กระเป๋าเดินทาง…กระเป๋าเป้กันน้ำเปิดอ้าอยู่มุมหนึ่ง หมวกปีกกว้างวางไว้บนโต๊ะ เสื้อผ้า…ชุดชั้นในยังกองอยู่ที่เตียงตามเดิม

หญิงสาวถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินไปจัดการทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง เมื่อทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยดีแล้ว ก็เดินเข้าไปในห้องน้ำถอดชุดบิกินีสีฟ้าเทอร์ควอยซ์ออกทีละชิ้น แล้วเข้าไปอยู่ในคอกฝักบัว

สายน้ำเย็นฉ่ำทำให้เจ้าของร่างโปร่งยืนนิ่งอยู่หลายนาที ก่อนจะเริ่มสระผมและชำระคราบครีมกันแดดออกจากร่างอย่างสบายอารมณ์ โดยไม่รู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในบังกะโลหลังน้อยนี้เพียงลำพัง

เจเรมี่ใช้คีย์การ์ดสำรองเปิดประตูบังกะโลหลังน้อย แทรกตัวเข้าไปภายในห้องพักด้วยสภาพเปียกโชก เจ้าของห้องเช่าไม่ได้อยู่ในห้อง แต่เสียงน้ำในห้องน้ำทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าตอนนี้เจ้าของห้องเช่าอยู่ที่ไหน

ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้ม ขณะถอดเสื้อยืดพิมพ์ลายและกางเกงที่เปียกโชกออกจากร่าง แล้วตรงไปยังประตูห้องน้ำ เอื้อมมือไปหมุนลูกบิดแล้วเปิดเข้าไป

ร่างอ้อนแอ้นเปลือยเปล่าที่อยู่ใต้สายน้ำทำให้ความปรารถนาในกายหนุ่มพุ่งสูงขึ้น ส่วนไม่มีสมองกระตุกและเหยียดขยาย ขณะสายตาร้อนแรงโลมไล้ไปทั่วเรือนร่างสุดเอกซ์ของคู่หมั้นคนสวย

แม่คุณแม่ทูนหัว แม่ช่างให้มาอย่างเหลือเฟือ!

ความร้อนที่แผดเผาแผ่นหลังทำให้สาวหุ่นเอกซ์เอี้ยวคอไปมอง แล้วภาพร่างเปลือยเปล่าของคู่หมั้นหนุ่มก็ปรากฏต่อสายตา

เขาเปลือยเปล่าล่อนจ้อนไม่ต่างจากเธอ!

ดวงตาเรียวเบิกกว้าง ปากอ้าเผยอ เมื่อเห็นกายวิภาคของคู่หมั้นเต็มๆ ตา

อือหือใหญ่จัง!

หญิงสาวกลืนน้ำลายเหนียวหนึบลงคอ…สูดลมหายใจเข้าลึก ขณะจับต้องตรงนั้น… ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมา ซิกซ์แพ็กเพอร์เฟกต์ หน้าอกนูนแน่น กล้ามแขนเป็นมัดๆ เหมือนใช้ชีวิตอยู่ในโรงยิมมากกว่าออฟฟิศ

เจเรมี่ยืนจังก้าท้าทายสายตาของเธอโดยไม่คิดจะปิดบังเนื้อตัวเลยสักนิด สายตาซุกซนเลื่อนขึ้นจนสบกับดวงตาสีฟ้าร้อนแรง…จึงได้สติว่าตัวเองตัวเองก็ยืนโชว์หุ่นให้คนหื่นได้มองเช่นกัน มือเรียวจึงรีบคว้าผ้าขนหนูมาพันกายมือไม้สั่น

“คะ…คุณเข้ามาในนี่ได้ยังไง” ถามเสียงสั่น แก้มแดงแปร๊ด

“ผมมีคีย์การ์ดแล้วก็พักที่นี่”

“ไม่จริง” เสียงสูง

“จริง” คนพูดกวาดขึ้นๆ ลงๆ ตลอดเรือนร่างเธอ ทำให้หญิงสาวอยากจะร้องกรี๊ดๆ กับความไม่เป็นสุภาพบุรุษของเขา “คุณกำลังอาบน้ำอยู่หรือ”

“ฉันอาบเสร็จแล้ว” กระชากเสียงบอกและพยายามไม่มองต่ำกว่าใบหน้าของเขา “ฉะ..ฉันจะร้องเรียนเรื่องที่คุณเข้ามาในที่พักของฉันโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต กรุณาถอยออกไปให้ห่างๆ ด้วย ฉันจะไปแต่งตัว”

เจเรมี่ปิดประตูห้องน้ำ ล็อกประตูดัง คลิก! ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาคู่หมั้นคนสวยที่เบิกตาโตมองส่วนที่แข็งชันของเขาโดยไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด

“คุณจะยังไปแต่งตัวหรือร้องเรียนตอนนี้ยังไม่ได้หรอก”

          “ถอยไปนะ” คนพูดกลับถอยหนีเสียเองโดยมีหนุ่มตัวโตไล่ต้อนด้วยความสนุก

“ไม่! คุณยังจะต้องชดใช้ที่ตบผมและทำให้ผมตกลงไปในสระน้ำยังไงล่ะ” คนพูดยกแขนขึ้นวางทาบบนผนังข้างศีรษะเธอ กักเธอไว้ แล้วก้มลงมอง ต่างมองกันและไม่พูดอะไร

เจเรมี่ก้มหน้าลงมาใกล้…ใกล้จนใจสั่น สายตาเร่าร้อนจับจ้อง…จนคนถูกจ้องเกือบหัวใจวาย เพราะหัวใจทำทำงานหนักเกินไป

“คุณบ้าไปแล้วหรือไง” คนพูดสอดส่ายสายตาหาทางหนีเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ฉุกเฉินนี้

“ผมไม่ได้บ้า และอยากอาบน้ำกับคู่หมั้น” เขากระซิบบอกข้างหู ก่อนจะซุกไซ้ซอกคอระหงและทำให้เส้นประสาทบริเวณนั้นปั่นป่วนไปหมด

 “บ้าไปแล้ว ถ้าคิดว่าฉันจะอาบน้ำพร้อมกับคุณ” คนพูดใช้มือผลักอกกว้างแรงๆ “ถอยไปให้ห่างๆ เลยเจเรมี่ ฉันไม่ชอบเล่นอะไรแบบนี้”

แต่เขาชอบเล่น… “ผมก็ไม่ได้เล่น ผมจะอาบน้ำกับคุณ”

“ถอยไปนะ ไม่งั้นฉันจะร้องกรี๊ดให้คนเข้ามาช่วย”

“คุณคิดจริงๆ หรือว่าใครจะมาได้ยินเสียงของคุณ บังกะโลของคุณเป็นหลังสุดท้ายและมันอยู่ไกลจากหลังอื่นๆ มาก”

พราวตะวันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก เพราะรู้ว่ามันเป็นจริง ความสงบและเงียบสงัดอย่างที่ต้องการทำให้เธอตกอยู่สถานการณ์บ้าๆ นี้

“ถึงผมจะทำอะไรคุณในนี้ก็ไม่มีใครได้ยินเสียงกรีดร้องของคุณหรอก”

“คุณจะข่มขืนฉันใช่ไหม” ถามเสียงเครียด และกำปมผ้าขนหนูแน่น

“ผมไม่ได้จะข่มขืนคุณแค่ต้องการอาบน้ำกับคุณ” คนพูดก้มลงหมายจะจะจูบเธอ แต่เธอลอดใต้วงแขนของเขาแล้วถอยหนี

ไม่ข่มขืน แต่กำลังจะจูบ ใครเชื่อก็ออกลูกเป็นควายแล้ว!

หญิงสาวหมุนตัวเตรียมหนี แต่เจเรมี่คว้าร่างเธอ มือเรียวกำผ้าขนหนูไว้แน่นด้วยความกลัว

 “จะอาบน้ำพร้อมกับผม หรือจะให้ผมข่มขืนคุณในนี่ดีฮึ!”เรือนร่างแกร่งบดเบียดร่างบางสื่อให้รู้ว่าเอาจริง!

อี๊! ไอ้คนลามก หื่นไม่เลือกที่!

“นะ…ไหน คุณบอกว่าคุณจะไม่ข่มขืนฉันไง”

“ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว” เขางึมงำบอก มือเลื่อนไปปมผ้าขนหนู “แล้วก็ไม่ต้องไปมองประตู…ผมสามารถจับคุณได้เร็วกว่าคุณวิ่งออกไปจากประตูนั่นได้แน่”

“ฉันเกลียดคุณ” มองดวงสายตาโกรธจัด…

“ดี เพราะคุณคงจะได้เกลียดผมอีกมากแน่” คนพูดซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน เจ้าของมันเอียงหลบ แต่ก็ไม่อาจจะหลบริมฝีปากที่ร้อนรุ่มได้

หญิงสาวปัดป้องสุดกำลังและฉวยโอกาสที่เขาเปิดให้ กัดเข้าที่บ่ากว้างจนจมเขี้ยว

เจเรมี่สบถ ร่างบางวิ่งปรู๊ดไปที่ประตูห้องน้ำ หมุนลูกบิด แต่มือหนาตบลงบนประตูห้องน้ำดังปัง! แล้วประตูห้องน้ำก็ปิดลงอีกครั้ง

พราวตะวัน เจเรมี่ไล่ตาม เหมือนแมวไล่ตะครุบหนูไปทั่วห้องน้ำ

“พราวมานี่” เรียกด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม

ถ้าเขาจะโอ้โลมเธอละก็ เธอจะปฏิเสธ จะมองหน้าและร่างกายกำยำน่าหม่ำของเขาแล้วพูดว่า…ไม่! เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร ของขวัญที่พระเจ้าประทานหรือไง

“จะมาดีๆ หรือจะให้ผมต้องข่มขืนคุณก่อนฮึ!”

คำขู่ทำให้คนฟังหวาดกลัว…“ฉันจะบอกคุณพ่อ แล้วก็พ่อแม่ของคุณว่าคุณทำอะไรฉันบ้าง” ขู่กลับแต่กลับทำให้หนุ่มตัวโตหัวเราะจนอกสะเทือน

“บอกเลยเราจะได้แต่งงานกันเร็วขึ้น”

หญิงสาวขึงตา “คนสารเลว รังแกได้แม้กระทั่งคนไม่มีทางสู้”

คนสารเลวเบ้ปาก “คนแบบคุณเนี่ยนะที่ไม่มีทางสู้ คุณทำให้ผมออกไล่ตามคุณไปเกือบทั่วประเทศ คุณเพิ่งจะตบหน้าผม ด่าว่าผมฉอดๆ ด้วยปากคมๆ ของคุณ แล้วคุณยังผลักผมตกน้ำ ตรงไหนฮึ! ที่บ่งบอกว่าคุณไม่มีทางสู้”

ตึกตัก! หัวใจดวงน้อยเต้นโลดแรงแทบหลุดออกมาจากอก ดวงตาสีฟ้าและริมฝีปากสีแดงระเรื่อกำลังล่อลวงเธอ

“พราวมานี่”

“ไม่” ส่ายหน้าแล้วถอยหนี

“จะมาดีๆ หรือจะต้องให้ลงไม้ลงมือฮึ!”

ชื่อ
ความคิดเห็น