แชนแนล

หนึ่งเม้น หนึ่งไลค์ เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะทุกคน ♥
นายตัวร้ายกับยัยขี้อ่อย⛓ โทมัส+จีจี 21+ ลงให้อ่านฟรีจนจบ

ชื่อตอน : 009 ไม่เคยลืมได้เลย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2560 17:46 น.

009 ไม่เคยลืมได้เลย

แบบอักษร


เขาและเธอมองสบตากันเนิ่นนาน ด้วยความคิดถึง แม้โทมัสจะเกียจชังเธอ แต่ก็ยอมรับว่าคิดถึงเธอมากอยู่ ทั้งร่างกายและรสจูบ ทุกๆสิ่งที่เป็นเธอมันทำเขาแทบคลั่ง เขาทนไม่ไหวจนต้องเดินเข้าไปประกบปากจูบเธออีกครั้ง


'อร่อย...' โทมัสรอบเช็ดปาก ก่อนจะกำจัดเสื้อสูตรตัวหน้าให้ออกไปให้พ้นทาง เขาตามเข้าประกบปากกับเธอ ก่อนจะต้อนเธอให้จนมุม เขาดันเธอไปจนติดกับโซฟา ก่อนจะออกแรงกดเธอให้นอนลงอย่างรวดเร็ว


ชุดนักศึกษารัดติ้วของจีถูกฉีกจนขาดแทบไม่เหลือสภาพเดิม กระดุมเม็ดน้อยร่วงกรูลงไปที่พื้นอย่างประสานเสียง โทมัสกัดปาก...รอบมองเนินอกอวบที่บัดนี้ดูเหมือนมันจะขยายขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม เพราะความสาวที่บานสะพรั่งอย่างเต็มตัว


เขารู้สึกตื่นตาตื่นใจเล็กน้อย กับแม่จีภาคสาวตรงหน้า เธอดูร้อนแรง และเซ็กซี่เป็นบ้า จนเขาไม่อาจทนข่มอารมณ์หวามไหว อารมณ์อยากได้ระคนความคิดถึง โทมัสคิดถึงจี คิดถึงมากๆ ตลอดห้าปีมานี้เขาแทบไม่เป็นอันกินอันนอน เฝ้าคิดถึงแต่ใบหน้า ดวงตา ยามที่เขาร่วมรักกับเธอ เธออ่อนหวาน และงดงาม จนเขาไม่อาจทนร่วมรักกับผู้หญิงคนไหนได้อีก เพราะเธอ...ภาพของเธอ รสสัมผัส กลิ่น ทุกๆอย่างที่บ่งบอกความเป็นเธอมันติดตรึง มันฝังแน่นอยู่ในโสตประสาทเขา ต่อให้เขาอยากลบเลือนเธอออกไปมากแค่ไหน เขาก็ทำไม่ได้เลย


มือหนาที่แสนคุ้นเคยถูกซุกไซ้เข้าไปในกางเกงในตัวน้อยแสนแพง เขาเครื่อนนิ้วขึ้นลงเหมือนการทักทาย เธอบิดเร้าแอ่นกายขึ้นพร้อมรับกับรสรักที่เขามอบให้


"คิดถึงกันไหม?" อยู่ดีๆแม่จีตัวน้อยก็เอื้อมมือไปจับที่ข้างแก้มแสนนุ่มของโทมัส เขาหลับตาก่อนจะพิงหน้ากับมือน้อยอย่างหลงในอารมณ์


"แล้วเธอล่ะ.." เขาลืมตา ก่อนจะถามกลับคำถามที่เธอไม่ตั้งตัว


"คิดถึงสิ ไม่เคยลืมได้เลยแม้แต่วันเดียว" จีเผลอตอบความจริงไป โดยไม่ทันได้ไตร่ตรอง


"โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่" อยู่ดีๆโทมัสก็มีสีหน้าโกรธจัด


เขาแหย่สองนิ้วหนาเข้าสู่ใจกลางร่องรักของเธอ อย่างไม่ปราณี เขาชักนิ้วเข้าออกทั้งๆที่เธอยังไม่พร้อมสำหรับบทรักร้อนแรง เธอเจ็บจนน้ำตาไหล ก่อนจะตีมือลงที่ท่อนแขนของเขาอย่างประท้วง


"อ้า!!! นายทำรุนแรงไปแล้ว!!" เธอเจ็บหนักจนหน้าแดงด้วยความคับแน่นที่ไม่ทันตั้งตัว


"เจ็บเหรอ?! แต่ฉันเจ็บกว่าเธอหลายเท่า!!!" เขาคำครามก่อนจะชักนิ้วร้ายเข้าออกร่องรักอย่างเอาแต่ใจที่สุด


"นายพูดอะไร" จีไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไร พยายามนึกเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจเขาอยู่ดี ก็แค่เธอกลับบ้าน! เธอแค่กลับบ้านเพราะโกรธที่เขาพาแฟนเก่าเข้าบ้านเท่านี้


"อย่ามาแกล้งทำเป็นลืม!!! กล้าดียังไงมานอนกับฉันทั้งๆที่คบคนอื่นอยู่!!!" โทมัสว่าเสียงดัง ก่อนจะเกี่ยวนิ้วร้ายกับร่องรักอย่างมันมือ หากแต่คนตัวเล็กสิเจ็บจนน้ำตาไหล


"โทมัส...จีเจ็บ" เธอจิกเล็บยาวลงที่ข้อแขนเขาอย่างหนักหน่วง ตามแรงนิ้วที่เขาเกี่ยวดึงร่องรัก เธอเจ็บจริงๆ เจ็บกว่าครั้งไหนที่เคยร่วมรักกับเขามา


"ไม่ได้เอากันนาน...เอาไปผ่านใครมาบ้างแล้วหละ?!!" โทมัสทำสีหน้ารังเกียจ ก่อนจะใช้ปากฉีกถุงยางอนามัย และสวมใส่ลงไปที่อวัยวะใหญ่ที่ถูกปลดปล่อยออกมานอกกางเกง


"ฉันจะไม่เลียหรือโดนตัวเธอ ให้สกปรกปาก แค่นี้ก็ขยะแขยงจะแย่!" ว่าจบก็สวนท่อนรักเข้าไปในร่องร้อน จนคนตัวเล็กกระตุก


"กรี๊ดดด!!" เธอเจ็บจริง เจ็บจนกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น "อึก...อือออ~" เธอร้องไห้เพราะความเจ็บที่แล่นขึ้นสมองอย่างไม่ทันตั้งตัว


"โทมัสจีเจ็บ...อือออ~" เธอร้องไห้ หากแต่เขาก็ไม่มีท่าทีสงสารเธอแม้แต่น้อยเลย "อึก...จีเจ็บนะโทมัส!" เธอร้องบอกเขาในทุกๆสัมผัสที่เขาทิ่มแทงกาย มันทั้งเจ็บและจุกจนเธอแทบทนไม่ไหว


ราวกับสัตว์ป่า โทมัสไม่ฟังคำร้องทัดทานใดๆ ตั้งหน้าตั้งตากอบโกยความสุขจนลืมมองดูคนตัวเล็ก


เธอสั่นไหว และมีอาการเกร็งเป็นระยะๆด้วยความเจ็บปวด เลือดสีแดงไหลริน...โทมัสแทบสติแตกที่อยู่ดีๆก็มีเลือดสีแดงเปรอะเปื้อนออกมาตามขอบถุงยางทีี่สวมใส่


"เวร!" เขาสบถอย่างหมดอารมณ์ ก่อนจะก้มลงไปดูที่ร่องรักของเธอช้าๆ แล้วยิ่งช็อกมากขึ้นไปอีก เมื่อมันมีเลือดไหลซึมออกมาจากร่องรักอย่างไม่ขาดสาย โทมัสมือสั่น เขามองที่ร่องสวาทของเธอสลับกับใบหน้าซีดเซียวของคนตัวน้อยอย่างรู้สึกผิด


"เอาไงล่ะทีนี้?!" โทมัสพูดกับตัวเอง ก่อนจะมองดูสภาพเสื้อผ้านักศึกษาที่ขาดไม่เป็นชิ้นดีของคนตัวน้อยตรงหน้า


เขาต้องพาเธอไปหาหมอ เพราะดูจากสภาพแล้ว ไม่ไปหาหมอไม่ได้ มันร้ายแรงเกินไป ถึงกับอวัยวะเพศฉีกขาด แสดงว่าไม่ธรรมดา


คิดได้ดังนั้นโทมัสก็จัดแจง สวมเสื้อสูตรหนาให้ร่างบางอย่างระมัดระวัง ก่อนจะกดโทรศัพท์หาเลขาคู่ใจให้ไปเอารถสปอร์ตคันโปรดของเขาออก โทมัสอุ้มจีออกมาจากห้องทำงานท่ามกลางสายตาของพนักงานที่จับจ้อง เธอมีเลือดหยดลงมาจากร่องขายาวลงมาจนเลอะเสื้อเชิ้ตสีขาวของโทมัสจนแดงเถือกไปหมด


"ว้าย! นี่มันอะไรกัน" ป้าพนักงานทำความสะอาดแก่ๆคนหนึ่งร้องขึ้นอย่างตกใจ


"ช่วยทำความสะอาด ตามคราบเลือดมาด้วยนะครับป้า" โทมัสสั่งเป็นภาษาไทยอย่างคล่องปาก เล่นเอาพนักงานสาวหลายๆคนหน้าเหวอไปตามๆกัน เพราะก่อนหน้านี้เผลอนิทาเจ้านายถึงความหล่อ ต่างก็แย่งกันเรียกเขาว่าสามี อย่างไม่อายในตอนนั้นแต่ตอนนี้...อายมาก


"อ้าวเกิดอะไรขึ้นครับนายน้อย?!" พงศกรถามขึ้นอย่างตกใจ เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของร่างน้อย และรอยเลือดที่หยดตามเรียวขางามยาวเป็นทาง จากหน้าห้องน้ำงานโทมัสมายังทางออกไปลานจอดรถ


"อย่าเพิ่งถามหลบไปก่อนได้ไหม!! แล้วเปิดโทรศัพท์ไว้ด้วยล่ะ วันนี้ผมคงไม่เข้าออฟฟิศนะ" ว่าจบก็วิ่งหายไปพร้อมคนร่างบางที่โชคเลือก


"อ้าว?!!! แล้วมองอะไรกัน?!!! ไปทำงานครับไปทำงาน เจ้านายคนนั้นไปยังมีคนนี้อีกคน ไปทำงาน!!! เดี๋ยวพ่อก็ตัดเงินเดือนซะนี่!!!" พงศกรขู่ พลางพนักงานคนต่างๆก็พากันวิ่งไปประจำที่ เขามองตามทั้งสองคนไปอย่างอดคิดไม่ได้ โทมัสไม่เคยเป็นห่วงใคร...


'หรือว่าหนูจีจะเป็นคนรักของโทมัส...ไม่น่าเป็นไปได้' พงศกรส่ายหัวไล่ความคิดว่าทั้งสองเป็นแฟนกันออกไป เพราะยังไงโทมัสก็มีแฟนอยู่แล้ว และที่สนอกสนใจหนูจีก็คงเป็นเพราะหน้าตาและทรวดทรง เลยอยากจะลิ้มลองแต่ไม่รู้ไปลองกันท่าไหน แม่หนูน้อยของเขาถึงได้เลือดอาบไหลเป็นทางยาวขนาดนั้น...


ว่าแต่...พงศกรจะมองหน้ากับพ่อจียังไงติดเนี่ย เล่นเอาแม่ลูกสาวแสนรักของเพื่อนใส่พานมาถวายเจ้านายซะแล้ว...


วันนี้อารมณ์ดี เอารูปพี่เจมส์มาฝากกกกก 



มันก็จะโหดไปนะคนดี... หนึ่งเม้นหนึ่งไลค์เป็นกำลังใจให้แชนแนลหน่อยนะเด็กดี♥️


​ไม่อยากพลาดตอนต่อไป...กดติดตามไว้นะคนดี

ถ้ายังเป็นนักอ่านเงาไม่เลิก โทมัสจะหายไปแล้วนะทุกคน!!!

ชื่อ
ความคิดเห็น