ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 30 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 30 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 192.1k

ความคิดเห็น : 610

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2560 00:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 30 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 30

Author :   (ยอนิม)


“อ่าว ไม่พอใจเรื่องอะไร” อิฐถามกลับทันที เดย์ยืนนิ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เรื่องที่เขาไม่พอใจ คือเรื่องที่อิฐปล่อยฟีโรโมนเรี่ยราดจนทำให้มีแต่คนเข้าหา แล้วเดย์ก็ไม่รู้ว่า ถ้าเขาไม่อยู่ด้วยหรือไม่มีใครอยู่กับอิฐ อิฐจะเอาตัวรอดในแต่ละครั้งได้ยังไง เขารู้ว่าอิฐเอาตัวรอดได้ในระดับหนึ่ง แต่บางเรื่องมันก็ผิดพลาดได้ ถ้าเดย์อยู่ด้วย อย่างน้อยเขาก็มั่นใจว่าอิฐอยู่ในสายตาเขาตลอด นี่คือความรู้สึกที่มันย้อนแย้งกับสิ่งที่เขาตั้งใจจะเปลี่ยนแปลง

“เดย์” อิฐเรียกเดย์ เมื่อเห็นว่าคนรักยืนเงียบไป


“เก็บเสื้อผ้าเสร็จรึยัง จะได้ไป” เดย์เปลี่ยนเรื่องทันที


“เสร็จแล้ว เออ เดย์ ช่วงนี้มึงได้คุยกับไอ้นีลบ้างป่ะ” อิฐถามขึ้นเมื่อนึกได้ เขาไม่อยากถามต่อหน้านิค


“ก็คุย มีอะไร” เดย์ถามกลับ


“ก็ช่วงนี้ดูเหมือนไอ้นิคกับไอ้นีลมันมีปัญหากัน มึงก็เห็นใช่มั้ยล่ะ ที่มันขอตามเราไปด้วยน่ะ กูเลยอยากรู้ ว่าไอ้นีลมันเป็นอะไร มันมีอะไรผิดปกติรึเปล่า” อิฐถามออกมาอย่างข้องใจ


“ไอ้นีลมันก็เป็นมันคนเดิมนั่นแหละ ไม่ต้องสงสัยมากหรอก มันไม่ทิ้งเพื่อนมึงง่ายๆหรอกน่า ไปได้แล้ว” พูดจบเดย์ก็ดึงกระเป๋าในมืออิฐมาถือ แล้วกอดคออิฐพาเดินออกจากห้อง นิคที่นั่งเหม่ออยู่ที่ห้องรับแขก พอเห็นอิฐกับเดย์เดินลงมาก็ส่งยิ้มล้อให้


“กูนึกว่ามึงสองคนจะซั่มกันก่อนไปซะอีก”  นิคแกล้งแซวขึ้น


“ซั่มบ้านมึงสิ เดย์ เดี๋ยวกูขับรถเองก็ได้ มึงนอนพักไปเถอะ ถ้ากูไม่ไหว เดี๋ยวกูสลับให้ไอ้นิคมันขับให้” อิฐพูดขึ้นเพราะห่วงคนรัก เดย์พยักหน้ารับ


“ถ้าเจอด่านก็บอกกูละกัน” เดย์พูดขึ้น เพราะอิฐดื่มมาด้วย ถึงจะไม่เมามาก แต่ถ้าถูกจับเป่าแอลกอฮอล์ก็โดนแน่นอน


“อืม ได้” อิฐตอบกลับ ก่อนที่จะพากันไปขึ้นรถ เดย์นั่งเบาะด้านหน้าคู่กับอิฐ แล้วปรับเบาะเอนลงไป ส่วนนิคก็นั่งทางด้านหลังของอิฐ

“ถ้าจะเข้าห้องน้ำก็บอกกูนะไอ้นิค” อิฐพูดกับเพื่อน นิครับคำ ก่อนที่อิฐจะขับรถตรงไปยังชลบุรี มีแวะเข้าห้องน้ำที่ปั้มน้ำมันบ้าง จนมาถึงร้านในช่วงเกือบๆตี 4 บนชั้นสองของร้าน มีห้องนอนสองห้อง เดย์ให้นิคไปนอนอีกห้อง ส่วนเขากับอิฐก็มาที่ห้องนอนประจำของเดย์เวลาที่มาร้านนี้


“ไปอาบน้ำไป จะได้มานอนพัก” เดย์พูดขึ้น อิฐแยกเสื้อผ้าไปให้นิคแล้ว


“แล้วมึงล่ะ จะนอนต่อรึเปล่า” อิฐถามกลับไปบ้าง


“เดี๋ยวจะนอนอีกสักหน่อย แล้วค่อยตื่นตอนเปิดร้าน” เดย์ตอบกลับไป

“เออ อิฐ จำไอ้ไวได้ใช่มั้ย” เดย์พูดขึ้นเมื่อนึกได้ เขาต้องบอกอิฐเรื่องนี้ก่อน


“จำได้ ลูกน้องไอ้นันอ่ะนะ” อิฐถามกลับ


“อืม ตอนนี้มันเข้ามาทำงานในร้านเรา มาเป็นสายให้เรา เพราะฉะนั้น ถ้ามึงเจอมัน ไม่ต้องทัก ทำเป็นไม่รู้จักมัน เข้าใจมั้ย” เดย์กำชับอิฐเอาไว้ อิฐเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย


“จริงดิ มันมาทำนานยัง” อิฐถามด้วยความอยากรู้


“ไม่นานหรอก กูเช่าห้องให้มันพักอยู่ไม่ไกลจากที่นี่หรอก คนในร้านเห็นมันเป็นแค่พนักงานใหม่ ไม่มีใครรู้ว่าเป็นคนของเรา มึงอย่าทำพิรุธอะไรละกัน” เดย์ย้ำออกมา อิฐพยักหน้ารับ ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ เมื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ก็เข้านอนพร้อมกับเดย์



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



เดย์ตื่นขึ้นมาในช่วง 8 โมงเช้า เขาไม่ได้ปลุกอิฐ เพราะอยากให้อิฐนอนให้เต็มที่ เดย์อาบน้ำแต่งตัว ลงมาที่ห้องทำงานของตนเอง แล้วโทรบอกพ่อของคนรัก ว่าอิฐคงไม่ได้เข้าไปที่ร้าน เพราะเดย์รับมาที่ชลบุรีด้วย และเดย์ก็ได้รับเสียงหัวเราะเยาะจากพ่อของคนรักกลับมา เมื่อรู้ว่าเดย์กลับไปรับอิฐ ทั้งๆที่ตอนแรกไม่ให้มาด้วย พนักงานจะมาเปิดร้านในช่วง 8 โมงครึ่ง เดย์ก็เดินไปดูความเรียบร้อยด้วยท่าทีปกติ ไวเองก็มาทำงานแล้วเหมือนกัน พอช่วงเกือบๆ 10โมง ก็มีรถมาจอดคู่กับรถของเดย์ที่โรงจอดด้านข้างร้าน เดย์เลยเดินออกไปหา

“ไงมึง ยังไม่ได้นอนเลยล่ะสิ” เดย์ทักเพื่อนตนเองที่ขับรถตรงจากกรุงเทพฯ


“เออ กูเร่งเรื่องรถด่วนเมื่อคืนจนเสร็จตอนเช้า นี่ทิ้งงานให้พวกนั้นมันเก็บรายละเอียดให้เรียบร้อย แล้วขับรถตรงมานี่เลย” นีลตอบกลับ ด้วยท่าทีเพลียๆ

“แล้วไอ้เตี้ยมันอยู่ไหน” นีลถามหาคนรักที่มากับเดย์เมื่อคืนนี้


“นอนอยู่ที่ห้องเล็ก ยังไม่ตื่นหรอก ขึ้นไปสิ” เดย์บอกกลับ นีลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“กูอยากจะบ้า มีเมียขี้มโน กูล่ะอยากจะขย้ำให้ตาย ห่า ทุกอย่างก็ทำให้มันทั้งนั้นแหละ” นีลบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด ส่วนหนึ่งเพราะเขาอดนอนด้วย


“ใจเย็น ไอ้อิฐก็เคยเป็นแบบนี้ ก็มึงอยากปิดมัน มึงก็ต้องยอมรับอารมณ์มันให้ได้” เดย์บอกกลับไป นีลพยักหน้ารับ


“กูไปหามันก่อน ถ้าห้องมึงเละก็อย่าว่าอะไรกูละกัน” นีลพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินไปยังทางขึ้นห้องพักที่อยู่ด้านหลังร้าน ส่วนเดย์ก็กลับไปเดินดูร้านและดูการทำงานของพนักงานต่อ เดย์สังเกตพนักงานของตัวเองทุกคน ว่ามีท่าทียังไงบ้างเวลาที่เจอหน้าเขา นั่นเป็นอีกวิธีที่ใช้จับคนผิด เพราะคนทำผิดบางคนก็จะมีพิรุธออกมาให้เห็นแม้แค่เพียงช่วงเสี้ยววินาทีก็ตาม


“เดย์ๆ” เสียงของอิฐดังขึ้น พร้อมกับวิ่งเท้าเปล่าเข้ามาหาเดย์ในอู่ โดยที่ยังอยู่ในชุดนอน เดย์ขมวดคิ้วเข้าหากันทันที พนักงานในร้านก็เพิ่งรู้ว่าอิฐอยู่ด้วย


“มีอะไร ทำไมไม่ใส่รองเท้า” เดย์ถามเสียงดุ อิฐเกาะแขนคนรักเอาไว้


“อย่าเพิ่งดุกูสิ มึงขึ้นไปดูไอ้นิคก่อน กูได้ยินเสียงมันโวยวายกับใครไม่รู้ในห้อง กูเคาะประตูมันก็ไม่เปิด” อิฐเล่าออกมาอย่างตกใจ เพราะเขาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงทะเลาะในห้องของนิค


“ไอ้นีล” เดย์บอกกลับไปสั้นๆ


“ห้ะ ไอ้นีลเหรอ มันมาเมื่อไรอ่ะ กูจำเสียงมันไม่ได้ เสียงเหมือนคนไม่สบาย” อิฐถามกลับอย่างอึ้งๆ


“มาถึงได้สักพักแล้วล่ะ มาตามเมียมัน มึงก็ไปอาบน้ำได้แล้วไป ไม่ต้องไปยุ่งกับเรื่องของมันสองคน ให้มันเคลียกันเอง” เดย์บอกกลับ พอรู้ว่าเป็นนีลอิฐก็หายตกใจได้บ้าง แต่ก็ยังห่วงเพื่อนตนเองอยู่ดี


“อืม นี่ใกล้เที่ยงละ กูหิวข้าว มึงสั่งข้าวให้หน่อยนะ” อิฐบอกคนรัก แล้วหันไปเห็นไวกำลังทำงานอยู่ ยังดีที่เดย์เตือนอิฐไว้ก่อนแล้ว ไม่งั้น เขาคงทักไปแล้ว


“เออ เดี๋ยวสั่งให้” เดย์ตอบกลับ อิฐจึงเดินกลับขึ้นไปบนห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนเดย์ก็โทรสั่งอาหารให้มาส่งที่ร้าน

..

..

“สงสัยไอ้นิคโดนฆ่าหมกห้องตายไปแล้วมั้ง ไม่ลงมาเลย จะเย็นแล้วเนี่ย ข้าวปลาก็ไม่ลงมากิน” อิฐบ่นขึ้น ขณะอยู่ช่วยงานเกี่ยวกับเอกสารให้กับเดย์อยู่ในห้องทำงาน อิฐอยากให้เดย์สอนตนเองบ้าง เพราะอิฐอยากจะแบ่งเบาการงานของเดย์อีกแรง


“เดี๋ยวมันก็ลงมา” เดย์ตอบกลับ ก่อนจะเอาปากกาเคาะหัวอิฐไม่แรงมากนัก


“อ๊ะ เคาะทำไมวะเดย์” อิฐถามกลับไปทันที เดย์ชี้ไปที่ตัวเลขจำนวนหนึ่ง


“คิดทวนใหม่รึยัง ขนาดใช้เครื่องคิดเลข มึงยังคิดผิดเลยนะ” เดย์ถามเสียงนิ่ง


“กำลังจะคิดซ้ำอีกรอบนี่ไง มึงอ่ะใจร้อน..แล้วรู้ได้ไงวะ ว่ากูคิดผิด” อิฐพึมพำออกมา แล้วนั่งกดเครื่องคิดเลขใหม่ ผ่านไปสักพักอิฐเริ่มตาตาลเลยเอียงหน้าไปซบไหล่ของเดย์ แล้วส่ายหน้าไปมา เดย์เหลือบมองคนรักเล็กน้อย


“เบื่อแล้วรึไง” เดย์ถามกลับ ก่อนจะดึงเส้นผมของอิฐให้เงยหน้าออกจากไหล่ของเขาไม่แรงมากนัก


“อะไรเล่า ซบไม่ได้ใช่ป่ะ” อิฐโวยใส่ทันที


“ซบได้ แต่มึงจะขยี้ตาทำไม” เดย์ว่ากลับ เพราะตอนที่อิฐส่ายหน้าถูไปกับไหล่ของเขา อิฐทำเพื่อขยี้ตาตัวเองที่ล้า


“ก็มันตาลายนี่” อิฐบอกเสียงอ่อยๆ ก่อนจะเอนหัวไปซบไหล่ของคนรักอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้ส่ายขยี้ใบหน้าแต่อย่างไร เดย์ยกมือข้างหนึ่งลูบหัวอิฐเบาๆ


“ก็บอกแล้วไง ว่าไม่ต้องช่วย” เดย์พูดกลับไป


“ก็กูอยากช่วยมึงนี่” อิฐบอกเสียงอู้อี้


“งั้นก็ไปนอนพักสายตาบนโซฟาก่อนไป เดี๋ยวค่อยมาทำต่อ” เดย์พูดขึ้น เพราะอิฐก็นั่งช่วยเขามาร่วมชั่วโมงแล้ว อิฐเงยหน้ามองเดย์เล็กน้อย


“ถ้ามีเค้กสัก 2-3 ชิ้น ตากูคงใสปิ๊ง หายล้าแน่เลยว่ะ” อิฐพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง เดย์หันไปมองหน้าอิฐด้วยสายตานิ่งๆ


“งั้นรีบไปนั่งไกลๆมือไกลๆเท้ากูหน่อย” เดย์บอกกลับไป อิฐทำปากยื่นใส่เดย์


“ขอกินเค้กแค่นี้ ทำมาเป็นโหดใส่ กูแค่ต้องการเพิ่มน้ำตาลให้ร่างกายบ้างเท่านั้นเอง” อิฐแถออกมา เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“ต้องการเบาหวาน ความดัน ไขมันในร่างกายเพิ่มว่างั้นเหอะ” เดย์ว่ากลับไปอีก


“มึงก็เว่อร์ไป ไม่ได้ถึงขนาดนั้นสักหน่อย” อิฐบอกกลับเสียงแหยๆ เดย์ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ กับคนรักในเรื่องของเค้ก แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ นีลกับนิคก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของเดย์ อิฐลุกไปหาเพื่อนตนเองทันที

“เป็นไงบ้างวะมึง ห่า โดนหมากัดมาเหรอวะ แล้วตามึงก็โคตรบวม” อิฐถามนิคเมื่อเห็นสภาพของนิค


“เออ หมามันกัดกู” นิคตอบกลับเพื่อนตัวเอง พร้อมกับมองค้อนคนรัก


“เดี๋ยวมึงจะโดนกัดอีกเตี้ย พูดมากนัก ไปรอที่รถเลยไป” นีลหันไปว่าคนรักไม่จริงจังมากนัก นิคก็ยกเท้าเตะขาคนรักอย่างหมั่นไส้ ทำให้อิฐรับรู้แล้วว่าเพื่อนตนเองคงคืนดีกับนีลแล้ว


“ป่ะ เดี๋ยวกูไปส่งที่รถ” อิฐพูดพร้อมกับรับกุญแจที่นีลมา แล้วเดินไปพร้อมกับนิค เพราะอิฐอยากจะถามนิคเหมือนกัน

“คุยกันเข้าใจแล้วใช่มั้ยวะ” อิฐถามขึ้น


“ก็ไม่รู้สิ เข้าใจแล้วมั้ง มันบอกว่าให้กลับไปคุยที่บ้าน” นิคตอบกลับ


“อ่าว แล้วที่ทะเลาะกันโวยวายนั่น ยังไม่ได้คุยกันอีกเหรอวะ” อิฐถามกลับอย่างข้องใจ


“คุยเหี้ยอะไรล่ะ เอากูอยู่น่ะสิ แม่ง ด่าไปเอาไป กูแม่งก็เสียวไปด่าไปเหมือนกัน” นิคบอกกลับมา อิฐถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“สัด กูไม่น่าห่วงมึงเล้ยย ให้โดนเอาให้ตาย” อิฐว่าเพื่อนอย่างหมั่นไส้ นิคก็ยิ้มนิดๆ จนนีลเดินออกมา


“เสื้อผ้ามึง เดี๋ยวให้มันซักมาคืนให้” นีลพูดขึ้น อิฐพยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะลากลับ แล้วขึ้นรถของนีลไป อิฐยืนมองรถของนีลขับออกไป แล้วตั้งใจว่าจะเดินไปดูไวหน่อยว่าทำอะไรบ้าง แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะทักอะไร อิฐเดินไปดู ไวหันมามองแล้วแอบยักคิ้วให้ อิฐอยากจะเข้าไปถีบสักที แต่กลัวว่าคนอื่นๆจะตกใจ


“ไอ้ไว นี่เฮียอิฐที่พวกกูเคยบอกไง” พนักงานในอู่บอกกับไว เพราะไม่รู้ว่าจริงๆแล้วไวกับอิฐรู้จักกันมาก่อน


“สวัสดีครับเฮีย” ไวยกมือไหว้อิฐยิ้มๆ อิฐพยักหน้ารับ แล้วนึกขำในใจที่จะต้องมาทำเป็นไม่รู้จักกัน


“ตั้งใจทำงานล่ะ ถ้าแอบอู้กูจะให้เดย์หักเงินเดือนมึง” อิฐแกล้งว่าไวกลับไป ก่อนจะเดินไปยังโซนอื่นบ้าง อิฐคิดว่าจะเข้าไปดูของในห้องสต็อคสักหน่อย แต่เท้าก็ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงคนคุยโทรศัพท์อยู่ด้านใน

..

..

“เอาเหี้ยอะไรล่ะ เจ้าของร้านมาตั้งแต่เมื่อวาน รอก่อนสิเว้ย ให้เค้ากลับไปก่อน เดี๋ยวกูขนไปให้”



++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


อิฐนิ่งไปทันที เมื่อได้ยินเสียง เขาพอจะจำเสียงนี้ได้ ว่าเป็นเสียงใคร มาค่อนข้างคุ้นเคยกันพอสมควร ใจของอิฐอยากจะเข้าหาอีกฝ่ายเสียตอนนี้ แต่ก็นึกถึงตอนที่เขาเคยเจอคนงัดร้านของเดย์ได้ อิฐจึงค่อยๆเดินออกมาจากหน้าประตูอย่างแผ่วเบา แล้วตรงไปที่ห้องทำงานของคนรักทันที


“เดย์ๆ” อิฐเรียกคนรักด้วยน้ำเสียงติดร้อนรนนิดๆ ทำให้เดย์เลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับมองอิฐอย่างสงสัย


“มีอะไร” เดย์ถามกลับ


“เมื่อกี้กูเดินผ่านห้องเก็บของในร้าน แล้วกูได้ยินคนคุยโทรศัพท์ เกี่ยวกับของในร้านเรา เหมือนมากำลังรอโอกาสจะขโมยของออกไปให้ใครสักคนนี่แหละ” อิฐพูดบอกกับเดย์เสียงเรียบ เดย์นิ่งไปนิด


“พอจะจำเสียงได้มั้ย” เดย์ถามกลับ อิฐเม้มปากอย่างชั่งใจ แต่ก็พยักหน้ารับ

“เดินมานี่” เดย์เรียกให้อิฐเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปหาตนเอง อิฐก็ยอมเดินไปหา เดย์จับอิฐให้นั่งลงบนหน้าขาของเขา แล้วขยับจอโน้ตบุคให้อิฐดู

“คิดว่าไง ตรงกับที่มึงคิดมั้ย” เดย์ถามขึ้น อิฐตาโตเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพในจอ ซึ่งเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดที่อยู่ในห้องเก็บของนั้น ซึ่งได้ยิน ทั้งภาพ ทั้งเสียง และเป็นคนเดียวกับที่อิฐคิดจริงๆ


“กล้องในห้องเก็บของร้านเรา บันทึกเสียงได้ด้วยเหรอวะ” อิฐถามด้วยความสงสัย


“กูให้ไอ้ไว มันเข้าไปติดตั้งเพิ่ม เราจะจับคนร้ายทั้งที แค่ภาพ มันไม่พอหรอก” เดย์ตอบกลับไป อิฐพยักหน้ารับ พร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากัน


“กูไม่คิดว่าจะเป็นเค้าว่ะ” อิฐพูดขึ้นมาเสียงจริงจัง


“ไม่ใช่แค่คนเดียว” เดย์บอกออกมาอีก อิฐมองหน้าเดย์ตาโต


“ใครอีกคนวะ” อิฐรีบถามขึ้นทันที


“ถ้ากูบอกไป เวลาเจอเค้า มึงจะทำหน้ายังไง กูกลัวว่ามึงจะทำพิรุธให้เค้ารู้มากกว่ามั้ง ว่ามึงสงสัยในตัวเค้าน่ะ” เดย์ถามกลับ อิฐนิ่งคิด มันก็จริงอย่างที่เดย์พูด อิฐไม่ค่อยจะเก็บอาการสักเท่าไร เวลาที่รู้สึกติดลบกับใครสักคน ยิ่งถ้าคนนั้นเป็นคนที่เขาไม่คาดคิด อิฐก็ยิ่งแสดงออกมากขึ้นอีก


“แปลว่าต้องเป็นคนที่อยู่กับเรามานาน แล้วเราก็ไว้ใจเค้ามากด้วย ใช่มั้ยวะ” อิฐถามกลับ เดย์ไม่ตอบอะไรออกมา แต่อิฐก็เดาได้ว่ามันตรงกับที่เขาถามออกไปแน่ๆ

“เฮ้อ ทำไมเค้าทำกับเราแบบนี้วะ” อิฐบ่นออกมาอีก และไม่เซ้าซี้ถามเดย์ ว่าอีกคนคือใคร


“ความโลภล่ะมั้ง” เดย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ เหมือนไม่ได้เครียดอะไรมากนัก


“หรือว่าเค้าอาจจะมีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนี้วะ” อิฐถามออกมาอย่างสงสัย


“คนเรามันมีความจำเป็นด้วยกันทั้งนั้นแหละ แต่อยู่ที่ว่าเราจะเอาคำนี้ไปทำความเดือดร้อนให้ใครรึเปล่า” เดย์สอนออกมาอีก อิฐพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย เดย์กอดเอวของอิฐเอาไว้

“หันมานั่งดีๆสิ” เดย์พูดขึ้น


“ไม่เอา เดี๋ยวคนเข้ามาเห็น” อิฐตอบกลับ


“งั้นลุกไปล็อคประตูก่อนไป” เดย์พูดขึ้น อิฐเม้มปากด้วยความขัดเขินลึกๆ


“ทำไมต้องล็อคเล่า” อิฐโวยกลับกลบเกลื่อนความร้อนผ่าวที่ใบหน้า


“ไปล็อคประตู” เดย์พูดย้ำเสียงนิ่ง อิฐหน้างอเล็กน้อย ก่อนจะยอมลุกไปล็อคประตูห้องทำงานของเดย์ แล้วเดินกลับมาหาคนรักอีกครั้ง เดย์จึงดึงให้อิฐนั่งลงคร่อมบนตักแกร่งของเขา โดยหันหน้าเข้าหากัน


“ทำเหมือนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่เนอะ” อิฐแกล้งแขวะคนรักกลับไป เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งไปลูบเส้นผมที่หลังหูของอิฐอย่างแผ่วเบา


“ทำตัวดีขึ้นนะ” เดย์พูดขึ้น อิฐเลิกคิ้วอย่างงงๆ


“แน่นอน กูทำตัวดีมานานแล้วเหอะ” อิฐบอกกลับ


“กูหมายถึงตอนที่มึงได้ยินเสียงในห้องเก็บของ” เดย์ไขความกระจ่างให้อิฐ


“ยังไง” อิฐยังคงงงอยู่


“ก็ดีตรงที่ มึงไม่วู่วามเข้าไปจัดการคนๆนั้น เหมือนกับตอนที่จัดการพวกเด็กงัดร้านไงล่ะ” เดย์บอกออกมาอีก ทำให้อิฐยิ้มนิดๆ ที่ตอนนั้นเขาคิดเรื่องนี้เหมือนกัน


“ก็กูคิดถึงเรื่องตอนนั้นนั่นแหละ กูถึงไม่เข้าไป มาบอกมึงก่อน กูไม่อยากทะเลาะกับมึงอีก” อิฐบอกกลับมายิ้มๆ แค่คำชมของคนรักในเรื่องเล็กๆน้อยๆ อิฐก็รู้สึกดีใจมากๆแล้ว


“กูจะให้รางวัล” เดย์พูดพร้อมกับเลื่อนมือไปที่ท้ายทอยของอิฐ อิฐรีบยกมือมาดันอกแกร่งของเดย์เอาไว้ก่อน


“กูไม่เอาได้ป่ะ” อิฐแกล้งถามกลับไป เดย์ก็ยกยิ้มมุมปากใส่


“กูจะยัดเยียดให้ มีอะไรมั้ย” เดย์พูดขึ้น ก่อนจะรั้งท้ายทอยของอิฐให้โน้มเข้าหาตนเอง พร้อมกับประกบริมฝีปากทันที เดย์ดูดเม้มริมฝีปากล่างของอิฐ ก่อนจะค่อยแทะเล็มอย่างแผ่วเบา ทำให้อิฐรู้สึกร้อนวูบวาบและขนลุกไปทั่วร่างกาย ถึงปากจะบอกว่าไม่ต้องการ แต่ลึกๆอิฐเองก็ชอบที่คนรักแสดงความรักกับตนเองแบบนี้ เมื่อลิ้นร้อนของเดย์สอดเข้าไปเกี่ยวพันปลายลิ้นของอิฐ อิฐก็จูบตอบคนรักกลับไปทันที ปลายลิ้นของทั้งสองเกี่ยวพันกันไปมาอย่างเร่าร้อน เสียงครางจากลำคอดังออกมาแผ่วๆ มือของเดย์เลื่อนลงไปบีบเค้นสะโพกและเนินบั้นท้ายของอิฐ อิฐเองก็ยกแขนไปโอบรอบคอคนรักเอาไว้ ทั้งสองแลกจูบกันไปมา จนเดย์ค่อยๆถอนใบหน้าออกช้าๆ แต่ก็ยังแทะเล็มริมฝีปากของอิฐอยู่ 

“ทำในนี้ได้มั้ย” เดย์ถามขึ้นเสียงติดพร่าเล็กน้อย ทำให้อิฐเม้มปากที่บวมเจ่อของตัวเอง


“นี่มันห้องทำงาน” อิฐบอกเสียงแผ่ว


“ห้องทำงานกู ไม่ใช่ห้องทำงานคนอื่นสักหน่อย” เดย์บอกกลับ ตอนนี้กลางกายของเขาตื่นตัวไม่น้อย อิฐเองก็รู้สึกได้ดี เพราะมันกำลังดุนดันบั้นท้ายของเขาอยู่


“ถ้ากูไม่ให้ล่ะ” อิฐแกล้งถามกลับไป


“แต่กูจะเอา” เดย์ยืนยันคำเดิมออกมา


“พูดมาซะขนาดนี้ คิดว่ากูจะห้ามมึงได้มั้ยล่ะ” อิฐถามกลับไปอีก เดย์ก็ยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“ไม่ได้” เดย์ตอบกลับ พร้อมกับประกบจูบอิฐอีกครั้ง ครั้งนี้แฝงไปด้วยความเร่าร้อนและรุนแรง เดย์จับชายเสื้อของอิฐเลิกขึ้นจนเห็นยอดอกเล็ก เดย์ไม่รอช้าผละริมฝีปากลงมาดูดเม้มยอดอกของอิฐทันที


"อื้อออ ยะ..อย่ากัด เจ็บ" อิฐร้องบอกเดย์ออกมาเมื่อเดย์กัดยอดอกเล็กของเขาอย่างหมั่นเขี้ยว เดย์จับตัวของอิฐให้เอนไปพิงกับขอบโต๊ะทำงาน แล้วเขาก็โน้มตัวลงไปตวาดปลายลิ้นเลียวนยอดอกเล็กทั้งสองข้างสลับไปา โดยที่ไม่ได้ถอดเสื้อของอิฐออก เขาแค่ถลกชายเสื้อขึ้นไปเท่านั้น มือของอิฐก็เกาะกอดอยู่ที่ไหล่แกร่งของคนรัก  เดย์ใช้มือกวาดของบนโต๊ะที่ขวางทางไปกองอยู่อีกด้าน ก่อนจะเอื้อมมือมาปลดกางเกงของอิฐออก พร้อมกับยกตัวอิฐให้ขึ้นไปนั่งตรงขอบๆโต๊ะทำงาน เดย์ยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ เดย์ดึงกางเกงของอิฐทั้งนอกและใน ให้ลงไปกองอยู่ที่พื้น อิฐรู้ร้อนร้อนวูบวาบหัวใจเต้นแรง ทั้งกลัวว่าจะมีคนมาเคาะประตู แล้วก็ตื่นเต้นไปด้วย


พรึ่บ..

อิฐหน้าแดงก่ำ พร้อมกับรีบเอามือทั้งสองข้างค้ำยันตัวเองบนโต๊ะไปทางด้านหลังเล็กน้อย เนื่องจากเดย์จับขาทั้งสองข้างของอิฐ ให้วางพาดอยู่บนไหล่แกร่งของเขา เดย์เหลือบมองสีหน้าของอิฐพร้อมกับยกยิ้ม ก่อนที่มือแกร่งของเขาจะกอบกุมแก่นกายของอิฐ พร้อมกับรูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะช้าๆ

"อืออออ...อ่าาา" อิฐครางแผ่ว ใบหน้าแหงนไปทางด้านหลังเล็กน้อย

"อ๊ะ...ซี๊ดด...เดย์" อิฐร้องครางออกมาเมื่อเดย์ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียปลายยอดแก่นกายของอิฐระรัว จนอิฐตัวสั่นระริก รู้สึกอายเหมือนกันที่อยู่ในท่านี้

"อ๊า...อื๊ออออ...อื้อออ" อิฐยังคงส่งเสียงครางกระเส่า เพราะรู้สึกเสียววูบไปทั่วท้องน้อย เดย์ใช้ริมฝีปากดูดเม้ม ส่วนปลายลิ้นก็ตวัดละเลง จนสะโพกอิฐแทบจะลอยขึ้นจากโต๊ะ เดย์ใช้ปากปรนเปรอให้อิฐอย่างช่ำชอง อิฐก็พยายามลดเสียงครางโดยการกัดริมฝีปากตัวเองเป็นระยะ เพราะกลัวว่าเสียงจะเล็ดรอดออกไป

"เดย์...มะ..ไม่ไหวแล้ว...เร็วอีกสิ อ๊าา" อิฐร้องขอเสียงสั่น เมื่อใกล้จะปลดปล่อยเต็มที ขาทั้งสองข้างที่วางพาดไหล่แกร่งของเดย์ก็สั่นระริก เดย์รูดรั้งริมฝีปากเร็วขึ้นและแรงขึ้น จนอิฐหายใจหอบกระเส่า แล้วขาทั้งสองข้างก็เกร็งจนเดย์รู้สึกได้

"อื้อออออออออออออ อึ่ก...อ่าา ฮ้าาา" อิฐส่งเสียงครางออกมาอย่างอดกลั้น พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในโพรงปากอุ่นของเดย์ เดย์ไม่ได้กลืนลงไป เขารอจนอิฐปลดปล่อยจนหมด เขาก็ผละริมฝีปากออกมา คายน้ำรักลงบนฝ่ามือ ก่อนจะป้ายวนไปที่ช่องทางด้านหลังของอิฐ แล้วขยับยืนปลดตะขอกางเกงตนเอง เพื่อชะโลมแท่งร้อนของเขาด้วยน้ำรักของอิฐเช่นเดียวกัน อิฐนอนหงายไปกับโต๊ะทำงานของคนรัก พร้อมกับหายใจเข้าออกอย่างเหนื่อยๆ เดย์ร่นกางเกงตัวเองลงไปที่สะโพก ไม่ได้ถอดหมด แล้วรูดรั้งแท่งร้อนของตัวเองสักพัก ก่อนจะจับสะโพกอิฐให้ขยับออกห่างขอบโต๊ะเล็กน้อย พร้อมกับจ่อแท่งร้อนของตัวเองประจำที่ทันที

"คะ..ค่อยๆนะเดย์" อิฐรีบปรามคนรักไว้ก่อน เดย์กัดฟันกรอด แต่เขาก็พยายามสอดแท่งร้อนตนเองเข้าไปช้าๆ อิฐสูดปากด้วยความเสียวและตึงแน่น ช่องทางด้านหลังของอิฐบีบรัดถี่ๆ จนเดย์แทบจะคลั่ง


สวบ...

"ซี๊ดดด" อิฐครางออกมาด้วยความจุกเสียว เมื่อคนรักสอดแท่งร้อนเข้าไปจนสุด


"อ่าาา" เดย์เองก็เสียววูบวาบไม่น้อย เขาโน้มตัวลงไปจูบกับคนรักที่นอนหงายอยู่บนโต๊ะ โดยที่เดย์ยืนอยู่ อิฐโอบรอบคอคนรักทันที เสียงจูบของทั้งสองดังขึ้นเป็นระยะ


"อ๊ะ..อ่าาา" อิฐสะดุ้งครางเมื่อเดย์ขยับสะโพกเข้าออกอย่างช้าๆ ทำทีจะถอนออกจนเกือบหลุดแล้วกระแทกตัวเข้ามาอย่างแรง จนอิฐจุดเสียวอย่างบอกไม่ถูก แล้วเดย์ก็เร่งจังหวะเร็วขึ้น


"อ่าาาา...ซี๊ดดด...อืมมม" เดย์ครางออกมาด้วยความเสียว ทั้งริมฝีปากและจมูกโด่งซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอของอิฐ


Tru....tru...Tru

เสียงโทรศัพท์ภายในห้องทำงานดังขึ้น ทำให้อิฐใจเต้นระรัว เพราะเป็นสายจากภายในร้าน เดย์สบถออกมาไม่ดังนัก แต่สะโพกยังคงไม่หยุด

"ดะ..เดย์" อิฐเรียกคนรักเสียงสั่น เมื่อโทรศัพท์ยังคงดังอยู่


"รับที แล้วบอกอะไรไปก็ได้" เดย์พูดเสียงพร่า สะโพกผ่อนแรงลงบ้าง แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดขยับอยู่ดี อิฐทั้งเสียว ทั้งหวาดหวั่น และทั้งตื่นเต้น


"แต่.." อิฐจะค้าน เพราะถ้าตนเองรับสาย ขณะที่เดย์ยังคงขยับช่วงล่างอยู่แบบนี้ เขาคงหลุดเสียงน่าอายออกไปแน่ๆ


"หรือมึงจะให้เค้ามาเคาะประตูห้องแทนล่ะ" เดย์ถามขัดขึ้นมา อิฐกัดปากตัวเองแน่น รีบคว้าโทรศัพท์ภายในขึ้นมาทันที โดยที่กัดปากระงับเสียงครางตัวเองเอาไว้ด้วย เดย์ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เขารู้สึกได้ว่าช่องทางรักของอิฐบีบรัดแท่งร้อนของเขาถี่ขึ้นและแรงขึ้น


("คุณเดย์คะ ต้องการใบส่งสินค้าย้อนหลังถึงเดือนไหนคะ") เสียงพนักงานในร้านดังขึ้นมา


"อึ่ก..คือ..เดย์มันงีบหลับอยู่น่ะครับ...อีก..สักพัก...ผมจะให้มัน" อิฐพูดด้วยน้ำเสียงขาดๆหายๆ ร่างกายก็ขยับโยกเพราะแรงกระแทก

"ผมจะให้มันโทรบอกอีกทีนะครับ" อิฐรีบบอกอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว


"อ่าาา" เดย์ครางออกมา ทำให้อิฐรีบยกมืออีกข้างไปปิดปากเดย์เอาไว้อย่างรวดเร็ว


("อ่าว คุณอิฐเหรอคะ อ่อ..ได้ค่ะ") อีกฝ่ายตอบกลับมา


"ยังไง อย่าเพิ่งให้ใครเข้ามากวนนะครับ ผมอยากให้มันพักสักหน่อย" อิฐบอกกลับไปอีกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น จนอีกฝ่ายรับคำแล้ววางสายไป อิฐก็เอาโทรศัพท์ในมือทุบไปที่อกของคนรักไม่แรงมากนัก

"มึงมันโรคจิต แกล้งกู อื้อออ...อ๊าา" อิฐโวยใส่คนรัก แต่ก็ต้องครางออกมา เมื่อเดย์เร่งสะโพกทันที อิฐปล่อยโทรศัพท์แล้วจับเสื้อของคนรักเอาไว้ เดย์โหมสะโพกอย่างรุนแรง ก่อนจะถอดแท่งร้อนออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วจับอิฐให้ลงมายืนที่พื้น แล้วให้อิฐหันหลังให้กับเขา โดยโน้มตัวคว่ำไปกับพื้นโต๊ะทำงาน เดย์จับสะโพกอิฐให้ห่างจากขอบโต๊ะ แล้วสอดแท่งร้อนตนเองเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังของอิฐอีกครั้ง ทำให้อิฐผวาเฮือก ฝ่ามือนาบไปกับโต๊ะทำงานเพื่อพยุงตัว


พั่บ พั่บ พั่บ

เสียงกระแทกดังขึ้นถี่รัว จนอิฐตัวสั่นคลอน ขนาดโต๊ะทำงานที่แข็งแรงก็มีอาการสั่นไหวตามแรงกระแทกของเดย์ด้วยเช่นเดียวกัน

"อืมมมม. อ่าาาาา ฮึ่มมม" เดย์ครางออกมาด้วยความเสียวสะท้าน มือก็บีบเค้นสะโพกของอิฐจนเกิดรอย เดย์เอื้อมมือไปดึงกระดาษทิชชู่แล้วเอื้อมลงไปรูดรั้งแก่นกายของอิฐไปพร้อมๆกัน สะโพกก็ทำงานไม่หยุด เสียงครางของทั้งสองก็ดังแผ่วอยู่ในห้องทำงาน

"ซี๊ดดด" เดย์เร่งสะโพกระรัว ก่อนที่อิฐเองก็ใกล้ถึงฝั่งในรอบที่สองเช่นกัน


"เดย์...เร็วอีกสิ...ซี๊ดด.เดย์" อิฐร้องบอกคนรัก และเดย์ก็เร่งจนอิฐร่างกายสั่นสะท้าน


"ซี๊ดดดดดดด"


"อ๊ะ..อื๊ออออ" ทั้งเดย์และอิฐส่งเสียงครางออกมาพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกัน เดย์เอากระดาษทิชชู่กอบกุมส่วนปลายยอดของอิฐเอาไว้ เพื่อไม่ให้น้ำรักออกมาเปื้อนโต๊ะ อิฐหายใจหอบเหนื่อย ส่วนเดย์ก็ก้มลงไปจูบที่หลังหูของอิฐ ก่อนจะค่อยๆถอดแท่งร้อนออกมาช้าๆ


“ไปล้างตัวในห้องน้ำ” เดย์พูดขึ้นขณะเอากระดาษทิชชู่โยนทิ้งถังขยะ อิฐรีบวิ่งเข้าห้องน้ำที่อยู่ในห้องทำงานของเดย์ทันที พร้อมกับตะโกนออกมาว่า


“เอากางเกงมาให้กูด้วย!!”




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100% ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอนซีมาแบบทันตั้งตัว = =



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น