ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 05 ตัวช่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2560 01:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 ตัวช่วย
แบบอักษร

หลังจากที่พี่กวางดึงไอ่พี่ออฟเข้ามาในห้องมันก็ทำหน้าตางงๆ ใช่สิ เป็นผมก็งง

'นี่คุณเป็นใคร แล้วนี้กันเป็นอะไร ทำไมต้องกินยา'

แล้วพี่กวางก็หันมาเห็นมือผมที่มีผ้าพันแผลพันอยู่

'นี้แกทำไรน้องกัน'

พี่กวางตรงไปดึงคอเสื้อพี่ออฟขึ้นมา ผมรีบห้ามทันที

'นี่คงเป็นพี่กวางสินะ'

เห่ย มันรู้ได้ไงว่ะ ผมว่าผมไม่เคยเล่าเรื่องพี่กวางให้มันฟังนะ

'นี้แกต้องการอะไรจากกัน นี่แอบถ่ายรูปไว้รึป่าว พี่บอกให้ระวังใช่มั้ยกัน ใช่มั้ย'

พี่กวางพูดกับพี่ออฟแล้วหัน มาถามผม

'จะถ่ายทำไม ไอ่นี้มันมีไรดีฮะ'

คือถ้ามึงรู้ว่ากูเป็นใคร มึงจะไม่พูดงี้นะ ไอ่พี่ออฟ ผมรีบแยกทั้งคู่ออกจากกัน

'กันขอบคุณมากพี่ พี่รีบไปทำงานไม่ใช่หรอ ไปดิ เดี๋ยวสาย'

แล้วผมก็รีบดังร่างพี่ออฟออกจากห้องทันทีก่อนจะหันมาหาพี่กวาง

'เล่ามาให้หมดเลยนะ'

แล้วผมก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พี่กวางฟัง ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน ไหนจะเรื่อบังเอิญต่างๆ จนมาถึงเรื่องที่พี่มันพาไปโรงพยาบาลแล้วผมไปนอนห้องมันนี่แหละ

'ห้ะ นี่พี่ออฟอะไรนั้นไม่รู้จักกันหรอ'

ผมพยักหน้าตอบ

'อือ'

'ไม่น่าเชื่อเลยนะ พี่ปั้นกันให้ดังขนาดนี้ยังมีคนไม่รู้จักกันอีก นี้น้ำไฟเข้าถึงห้องออฟใช่ป่ะ'

แล้วพี่กวางก็ยิ้มขำออกมา ผมก็ไม่เข้าใจพี่มันเหมือนกัน

'นั้นสิ แต่มันก็ดีนะ'

ผมพูดออกมา

'ยังไง'

'กันก็ได้เป็นตัวเองไง'

เพราะถ้าคนรู้ว่าผมเป็นใคร มันก็จะไม่มีใครที่กล้าพูดหรือจริงใจกับผมจริงๆเลย เพราะชื่อเสียงทางสังคมและเงินในกระเป๋าของผม

'อย่าคิดมากนะกัน' พี่กวางมาตบบ่าผมเบาๆ เพราะพี่กวางก็รู้ดีว่าผมคิดอะไรอยู่

'ว่าแต่วันนี้มีงานอะไรอ่ะ'

'วันนี้มีงานเปิดตัวน้ำหอมของคุณใหม่ แต่ว่างานนี้มันจะลำบากหน่อยละสิ'

'ลำบากยังไง เรื่องพรีเซนต์ของกันไม่มีปัญหาอยู่แล้วนะ'

ผมทำงานแบบนี้สบายมาก ผมเข้าวงการมาตั้งแต่เด็กๆ

'ก็เพราะว่างานนี้ มายจะเป็นพรีเซนเตอร์ด้วยนะสิ'

'อ่าว แล้วงี้เรื่องข่าวละ'

'นั้นแหละปัญหา หลังจากงานจบกันจะต้องรีบออกมาให้ได้ ถ้าสัมภาษณ์ละก็ ยัยมายนั้นได้เล่นข่างอีกแน่'

'คุณใหม่ก็รู้เรื่องนี้ใช่มั้ย'

'ใช่'

แบบนี้แหละครับ วงการบันเทิง ยิ่งพอรู้ว่าเรื่องในกำลังเป็นข่าวก็จะเกาะกระแสกันไป ที่เอามายมางานนี้ด้วยก็คงเพราะจะทำให้น้ำหอมดังยิ่งขึ้น ไหนจะมีนักข่าวมันทำข่าว พาดหัวข่าวอีกเพียบ รับรองถ้าผมหนีไม่รอด พรุ่งนี้หนังสือพิมพ์ทุกหน้าได้เป็นหน้าผมกับมายแน่ๆ


- Off part -

หลังจากที่ผมไล่ไอ่กันออกจากห้องผมไป ผมก็เห็นถุงยาของมันวางอยู่ที่โต๊ะ ไอ่เด็กนี่มันขี้ลืมจริงๆ ผมเลยเดินเอาถุงยาไปคืนแต่ดันเจอกับผู้หญิงผมสั้นตัวเล็กๆ น่าจะเป็นพี่กวางแน่ๆ ที่มันชอบละเมอออกมา คนนี้นี่เอง พี่กวางดูเป็นห่วงไอ่กันมากแล้วก็ชอบพูดจาแปลกๆ แต่ผมไม่สนใจหรอกครับ แถมไอ่กันมันยังดันผมออกมาจากห้องทันที 

ช่างมัน ผมไปทำงานดีกว่า วันนี้มีนัดเสนอแบบ้านให้คุณใหม่ แต่ผมต้องไปที่ห้างนี้ดิ วุ่นวายสุดๆ เสียเวลาชีวิตผมจริงๆเลย

'ไอ่เต วันนี้ไปเสนองานกับกูป่ะ'

'ไม่เอาอ่ะ คุณใหม่แม่งเรื่องเยอะ มึงไปเลย'

'นี่กูหัวหน้ามึงนะ'

'แล้วไง แต่กูเพื่อนมึงอ่ะ'

มันตอบออกมาหน้าด้านๆ ไอ่เพื่อนเวรนี้นี่

ผมนั่งเตรียมงานไปสักพัก แล้วเสียงประตูก็ดังขึ้น

ก็อกๆๆ 

'เชิญครับ'

'พี่ออฟคะ'

นั้นไงครับ เสียงที่ผมเบื่อที่สุดดังขึ้นอีกแล้ว น้องเอยไงละ

'วันนี้เอยจะมาชวนพี่ออฟไปกินข้าวคะ'

เอาอีกละ มาชวนผมตลอด ทั้งๆที่ผมก็ไม่เคยไปด้วยสักครั้ง

'พี่มีไปเสนองานอ่ะ ขอโทษด้วยนะ'

'แต่เห็นน้องๆในออฟฟิศบอกว่าพี่ต้องไปที่ห้างนี่ แล้วเราก็จะได้หาอะไรกินกันด้วยไง'

'พี่ไม่ว่าง ลองไปชวนเตสิ'

แล้วผมก็รีบออกมาทันที ผู้หญิงสมัยนี่มันน่ากลัวจริงๆ 

'กูฝากเอยด้วยนะ'

ผมบอกไอ่เต ก่อนจะรีบเดินไปที่รถทันที วันนี้ผมเอารถทันที


- Gun part -

ตอนนี้ผมก็มาอยู่ที่งานเปิดตัวน้ำหอมแล้วครับ ผมกำลังแต่งหน้าทำผมอยู่ 

'นี่แกว่าน้องันเค้าแอบคบกับน้องมายจริงป่ะ'

'นั้นดิ โคตรอยากรู้เลยว่ะ แต่วันนี้ก็ไม่ได้มาพร้อมกันนะ'

'ใครเค้าจะมาพร้อมกัน เดี๋ยวก็โดนจับได้หมดดิ'

เสียงคนเตรียมงานสองสามคนกำลังซุบซิบเรื่องผมอย่างสนุกปาก ผมได้แต่ข่มอารมณ์เอาไว้ก่อน ปะทะตอนนี้มันจะยิ่งทำให้เรื่องที่ทุกคนคิดเป็นเรื่องจริง ใจเย็นไว้กันๆ ผมก้มมองแผลที่มือ ที่พี่ออฟพาไปทำที่ดรงพยาบาล มันก็ช่วยให้ผมอารมณ์เย็นลงได้หน่อย ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน 

'มือน้องกันเป็นไรหรอค่ะ'

พี่ช่างแต่งหน้าถามผม

'อุบัติเหตุินิดหน่อยหน่ะครับ'

ผมตอบออกปยิ้มๆ

'แล้วนี้หน้าดูซีดๆ ไม่สบายตรงไหนรึป่าว'

ผมส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะนิ่งให่แต่งหน้าต่อ เชี่ยยย ผมลืมเอายามาอีกแล้ว แต่มันคงไม่เป็นไรหรอก ค่อยกินคืนนี้ละกัน

'กันพร้อมนะ'

พี่กวางมากระซิบที่ข้างหูผม

'อือ'

'นี่ยัยมายมาแล้ว'

หลังจากที่พี่กวางพูดจบ มายก็เดินตรงเข้ามาหาผมทันที

'กัน นี่มายซื้อขนมที่กันชอบมาด้วยน้าา'

แล้วมายก็นั่งลงข้างๆผมทันที พยายามทำตัวสนิทสนมกับผม ให้พวกทีมงานเห็น

'นี่ต้องการอะไร'

ผมพูดเบาๆในระดับที่เราได้ยินกันแค่สองคน มายยิ้มออกมา

'ไมได้ต้องการอะไร แต่มายชอบกันจริงๆนะ'

เธอพูดออกมาก่อนจะเอื้อมมือมาแตะมือผม ผมดึงมือออก

'ชอบจริงๆ หรือแค่สร้างกระแส'

ผมยิ้มที่มุมปากก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปลี่ยนชุด ทิ้งมายไว้คนเดียว ท่องไว้ มันก็แค่งาน ชั่วโมงเดียวก็จบแล้วกัน ชั่วโมงเดียว ผมเบื่อมากการที่ผมจะต้องมาอดทนอะไรแบบนี้ หลังจากที่ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ มายก็พยายามมาวอแวผมตลอดเวลา ผมรำคาญมาก ผมไม่ตอบเทอ ปล่อยให้เทอบ้าน้ำลายไปคนเดียวแบบนั้น พี่กวางก็ช่วยกันท่าให้ผม เพราะพี่กวางรู้ดีว่าความอดทนของผมมันมีจำกัด ผมอาจจะเผลอด่ายัยนี้ออกมาก็ได้ ผมไม่ใช่คนดีอย่างที่ทุกคนคิดหรอกครับ ผมก็เป็นคน มีความรู้สึก ผมไม่ชอบให้คนมาเอาเปรียบหรือหาผลประโยชน์กับผมแบบนี้ 

'น้องกัน น้องมายพร้อมนะ'

ทีมงานเดินมาถามเราก่อนที่จะต้องขึ้นเวที

'พร้อมค่ะ ใช่มั้ยกัน'

มายเอามือมาควงแขนผมเบาๆ แต่ผมไม่สนใจ ผมดึงออก

'พร้อมครับ'

แล้วเราก็ขึ้นไปโชว์ตัวบนเวที ตามบทคือมายจะต้องฉีดน้ำหอมแล้วผมจะเข้าไปดมที่ซอกคอ แล้วผมต้องแสดงออกมาว่ามันหอม ผู้หญิงคนนี้ช่างหน้าหลงไหล แล้วผมจะต้องกอดเธอจากด้านหลัง ก่อนที่จะจบโชว์แล้วมีการสัมภาษณ์เล็กๆน้อย แต่พอถึงตอนจริง หลังจากที่มายฉีดน้ำหอมเสร็จ ผมก็เข้าไปดมใกล้ๆตามบท แต่มายดันนอกบทสิครับ พอผมเข้าไปใกล้ๆ เทอก็หันหน้ามา ทำให้จมูกของเราสองคนชนกัน

แชะ แชะ แชะ แชะ

เสียงกล้องถ่ายรูปเต็มไปหมด ผมรู้เลยภาพนี้มันจะต้องร่อนไปทั่วกรุงเทพแน่ๆ ยัยมายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แถามยังส่งสายตาสุดหวานซึ้งมาอีกด้วย

'ทำอะไร'

'ยิ้มสิค่ะกัน เราทำงานอยู่นะ'

แล้วธอก็ขึ้นมากระซิบข้างหูผม ยิ่งมีเสียงกริ้ด ฮือฮาอีกเพียบ

'ขอเสียงปรบมือให้สองพรีเซนเตอร์ของเราด้วยครับ'

แล้วเสียงปรบมือก็กระหน่ำงานทันที

'ไหนๆก็ไหนๆแล้วนะครับ ผมก็อยากจะถามคุณกันกับคุณมายว่า เมื่อกี้มันอะไรกับคับ'

มายยิ้มๆแล้วตอบทันทีว่า

'ก็ตามความรู้สึกแหละคะ'

ก่อนที่เทอจะหันมามองหน้าผม

'หวานกันจังเลยนะครับคู่นี้ แบบนี้แสดงว่าที่บอกว่าคบกัน...'

พิธีกรนี้ก็ขยันชงจริงเว่ย

'ที่หวานก็เพราะน้ำหอมกินใหม่ของคุณใหม่นี่แหละครับ กลิ่นหอมหวาน ส่วนผมกับมายเราก็เป็นเพื่อนที่ดีของกันและกันครับ ตอนนี้มีแค่น้ำหอมกลิ่นนี้แหละครับที่เติมความหวานในใจผม'

ผมรีบแก้เกมทันที ผมไม่ยอมต้องมีฟนจำเป็นเพราะเรื่องบ้าๆแบบนี้หรอกนะ

'แหมมม น้ำหอมคุณใหม่ช่วยเติมของหวานในใจกันแบบนี้ สาวๆคงอยากใช่กันแย่เลยนะครับ'

'ใช่ค่ะ นี้ก็เป็นกลิ่นโปรดมายเลยนะคะ'

ยังไม่หยุดชงอีก แล้วพิธีกรก็ถามเราเรื่องทั่วไปตามสคริปก่อนที่งานมันจะเสร็จแล้วก็ถึงเวลาที่ผมต้องเผ่นแล้วดิ ขืนอยู่ต่อยัยมายได้หมัดมือชกว่าเราเป็แฟนกันแน่ๆ

ผมรีบปลีกตัวตอนที่มีนักร้องขึ้นไปร้องเพลงทันที ผมรีบมาเปลี่ยนเป็นชุดตากล้อง ส่วนพี่กวางก็ให้ทีมงานคนนึงใส่ชุดที่ผมมาพร้อมหมวกเพื่อหลอกพวกนักข่าวว่านั้นคือผม แล้วผมจะได้ออกไปได้อย่างสะดวก เพราะยัยมายเธอเล่นไปยืนรอให้นักข่าวสัมภาษณ์แล้วครับ ผมแอบยืนมองอยู่ หลังจากที่กันตัวปลอมกับพี่กวางออกไปนักข่าวก็รุมไปที่เค้าทั้งคู่ทันที ขอโทษด้วยนะ ส่วนยัยมายก็ยิ้มหน้าบาน ควงแขนผมรอสัมภาษณ์ทันที

'หึ คิดจะจับคนอย่างอรรถพันธ์ ฝันไปเถอะ'

คนอย่างผม ถ้าผมไม่อยากให้จับก็ไม่มีวันได้จับหรอก แล้วพอทุกคนพยายามรุมสัมภาษณ์จนพี่กวางบอกว่านี่ไม่ใช่กัน ก็ไม่มีใครเชื่อ ทุกคนยิงข่าวว่าผมกับมายอยู่คอนโดเดียวกัน ไม่หยุดเลย จนพี่กวางดึงผ้าปิกปากกับหมวกออก นักข่าวถึงจะยอมเชื่อ ส่วนยัยมายก็เงิบเลยครับ เพราะที่มันควงอยู่ไม่ใช่ผม เห็นแล้วก็โครงตลกเลย....หลังจากที่ผมดูความสำเร็จเสร็จผมก็กำลังจะตรงออกจากห้าง แต่ผมดันเจอนักข่าวอยู่อะดิ สงสัยงานนี้จะไม่ใช่เรื่องง่ายแหละ ผมเตรียมเดินไปอีกทางก็เจอนักข่าวอีก

'เอาไงดีว่ะไอ่กัน เอาไงดี'

ถ้าผมเจอนักข่าวผมซวยแน่ ผมต้องตอบคำถามเรื่องมายอีกแน่ ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องจริงแต่คนเขียนขาวก็สามารถเต้าข่าวไปเรื่อยได้ อยู่เงียบๆให้คนลืมกระสดีกว่า

'คิดดิๆ คิด เอาไงดี'

ตอนนี้ผมต้องมีสติ โอ่ยย คิดไม่ออกเว่ย นักข่าวแม่งมาทุกทางเลย แล้วมันจจะจำผมได้มั้ยเนี่ย

ปลักกกก

ผมที่เดินวนไปวนมาก็ลงไปก่อนกับพื้นทันที หลังจากที่มีใครก็ไม่รู้มาชนผม

'ไอ่พี่ออฟ/ไอ่กัน'

นี้โลกมันจะกลมไปรึป่าว ทำไมผมต้องมาเจอผมตอนนี้ด้วย หรือว่านี้จะเป็นทางออกในการออกไปจากที่นี้ของผม


- จบตอน -

@pxxyogj

#ออฟกันxความลับ

กลับมาล้าวเด้ออ ตอนนี้มันอาจจะสั้นๆหน่อยๆนะ ปวดหัวววว ไม่สบายย พรุ่งนี้เดี๋ยวมีตอนใหม่มาเสิร์ฟ ขอบคุณที่ยังรอกันอยู่น้า ดีใจมากๆเบย เยิ้ฟฟ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว