Mooham
email-icon

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนเด็กเกรียน >/////< จะเริ่มติดเหรียญหลังจากที่อัพไปแล้ว2วันนะคะ

ตอนที่ 2 อาจารย์บังอร

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 อาจารย์บังอร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.3k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2561 10:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 อาจารย์บังอร
แบบอักษร

วันต่อมา

เอ้ก อี เอ้ก เอ้ก​

เสียงไก่ขันดังขึ้นในเช้าวันใหม่ แต่ก็มิอาจปลุกให้คนที่กำลังนอนอยู่ให้ตื่นขึ้นมาได้   


ปึง ปึง ปึง

เสียงเคาะประตูดังขึ้นแทรกเสียงไก่ขัน  ยายณีที่กำลังจะเตรียมตัวออกไปขายหมูในตลาดก็ไม่ลืมที่จะเดินมาเคาะประตูเรียกลูกชายตัวเองเพื่อให้ไปโรงเรียน  


"ไอไนท์  ตื่น " เสียงยายณีเรียกลูกตัวเองเสียงดังเสียยิ่งกว่าโทรโข่ง  ไนท์ที่กำลังนอนอยู่ก็รีบหยิบหมอนมาปิดหน้าทันที    แต่ก็ไม่เป็นผล  เสียงประตูและเสียงด่าทอของคนเป็นแม่ยังคงดังขึ้นต่อเนื่องจนไนท์หลับต่อไม่ได้  ร่างบางลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะเดินมาเปิดประตู 


แอด !

ประตูถูกเปิดพร้อมกับกับการปรากฏตัวของไนท์ที่เอนหัวพิงกับขอบประตู  พร้อมกับเกาหัวแกร๊กๆ มองหน้าคนเป็นแม่ด้วยสายตาสะลึมสะลือ   เขาสวมแค่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์สีฟ้าตัวบาง


 "อะไรเนี่ย ยายณี  มาปลุกทำไมแต่เช้า  หนูง่วงนะ"ไนท์ที่เห็นหน้าแม่ ก็รีบโวยวายทันที  


"เช้าพ่อมึง  มึงแหกตาดูนาฬิกาด้วย เจ็ดโมงกว่าแล้วเนี่ย"ยายณีแผดเสียงด่าเสียงดัง  ตานายที่กำลังสวมชุดเครื่องแบบที่กำลังใส่รองเท้าอยู่นั้นหันมองหน้าเมียทันที  อะไร ๆ ก็กู   ด่ากระทบกูตลอด 


"หูวว แม่  วันนี้ไม่ไป ขี้เกียจ  หาววว"ไนท์พูดพลางหาวออกมา


"ถ้ามึงไม่ไปเรียน  พ่อมึงตาย" ยายณีพูดพลางชี้ไปที่ตานายที่กำลังยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม   ไนท์ก็มองตามเช่นกัน  มันเป็นอย่างนี้ประจำ  ยายณีมักจะตามใจลูกเสมอแต่เมื่อใดที่จะต้องมีการบังคับจึงต้องมีการเอาตานายมาเป็นข้ออ้างในการบังคับให้ไนท์ทำในสิ่งที่ตนต้องการ    ตานายมองหน้าลูกชายตัวเองพลางส่งสายตาปริบๆมาให้  เป็นเชิงบอกว่า ไปเรียนเหอะลูก  ให้พ่อได้อยู่อย่างสงบสุขบ้างเหอะ   ไนท์ที่เห็นสายตาพ่อก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเออ ออ ตามแม่ไป


 "ก็ได้ๆ  ยายณีนี่นะ ชอบเอาพ่อมาขู่"ไนท์พูดเสียงติดหงุดหงิดเล็กน้อย  ยายณีที่ได้ยินก็ยกยิ้มไม่ได้ตอบอะไร   ก่อนจะเดินออกไปเพื่อเตรียมของเพื่อไปตลาด   จริงๆบ้านเขาไม่ได้ยากจนอะไรมากนัก ออกจะมีฐานะเหมือนกันแต่เป็นยายณีที่งกมากกว่า  เธอให้เงินลูกไปเรียนเพียงวันละ 50 บาท 


หลังจากที่ไนท์เดินเข้ามาในห้อง  เมื่อได้ยินเสียงรถยนต์พ่อออกไปแล้ว ก็ทิ้งตัวลงกับที่นอนอีกครั้ง  ก่อนที่เสียงโทรศัพท์เครื่องบางจะดังขึ้น  ไนท์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดแต่ก็หยิบมันมารีบสาย  


[สัส  เผือก โทรมาไม กูง่วง]


[กูมีข่าวดีมาบอกโว้ย]


[ข่าวเชี้ยไร  รีบๆพูดมากูจะนอนต่อ]


[กูได้ข่าวมาว่า  วันนี้อาจารย์บังอรจะได้รับรางวัลอาจารย์ดีเด่น  แล้วเขาก็จะให้ประธานนักเรียนออกไปมอบช่อดอกไม้ให้ด้วย]


[เชี้ย จริงดิ  งั้นวันนี้กูไป  พวกมึงโทรไปบอกอิหยี ว่าวันนี้กูจะทำหน้าที่ประธานนักเรียนแทนเอง]ไนท์พูดเสียงตื่นเต้น พร้อมกับลุกขึ้นนั่ง   เขาตื่นทันทีเลยที่ได้ยินชื่ออาจารย์ บังอร  


[สัส เอาจริง] เผือกถามย้ำอีกครั้ง   เมื่อเห็นว่าเพื่อนทุ่มสุดตัวขนาดนี้  


[เออ  เอาดิวะ   แล้วก็ถ้าอิหยีไม่ยอมบอกให้พวกไอเลิฟจัดการด้วย]


[เออๆ มารับกูด้วยเน้อ]


[เค]


ไนท์รีบตัดสายทิ้งก่อนจะกระโจนวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที  เขาใช้เวลาไม่นานก็ออกมาแต่งตัว  ทาแป้ง  แล้วรีบขี่รถออกจากบ้านไปรับไอเผือก  



โรงเรียน

เผือกลงจากรถมอเตอร์ไซค์เพื่อนด้วยท่าทีจะอ้วกนิดๆ  ก็ไนท์ มันเล่นขี่รถเร็วมาก  จนหัวเขาโขกกับหมวกกันน็อคมันหลายครั้งแล้ว   แถมตอนที่เขาติดไฟแดงกัน  มันยังขี่รถขึ้นบนฟุทปาธ จนคนที่เดินไปมาตะโกนด่าทอกันเสียงดัง  แต่คนอย่างมันไม่กระทบกระเทือนหรอก  มันใส่หมวกกันน็อคไง  กูนี่เปลือยหน้าโชว์คนทั้งถนนเลย  ถ้าใครจะยิงก็คงมายิงกูคนแรก 


"ไป สัส เดี๋ยวสาย"ไนท์พูดพลางถอดหมวกกันน็อคออกรีบๆแล้วพากันวิ่งไปที่หน้าเสาธงกันจนเพื่อนในแถวมองตามกันอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครกล้าถามอะไร  หลังจากที่ทุกคนร้องเพลงเคารพธงชาติกันเสร็จแล้ว  ก็มีอาจารย์ที่เป็นพิธีกรพูดเกริ่นนำแล้วเชิญประธานนักเรียนออกไป  ซึ่งไนท์ก็รีบเอาเสื้อใส่กางเกงให้เร็วที่สุด   ทันทีที่ไนท์เดินออกไป บรรดาอาจารย์ก็มองกันเป็นสายตาเดียว  รวมถึงอี้ฟานด้วย  เขามองหน้าไนท์ที่กำลังยืนอยู่ข้างเขาเล็กน้อย  ไนท์ยักคิ้วให้อย่างกวนๆ  


"ไอเด็กเวร"อี้ฟานแสร้งทำทีก้มหน้าพูดคุยกับนักเรียน  เขาด่าไนท์ทั้งที่ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มอยู่เพื่อนไม่ให้มีพิรุธ


"ผมมาแทนเพื่อนนะครับอาจารย์"ไนท์หันไปพูดกับอาจารย์สมศรีให้ได้ยินกันแค่สองคน  แกก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะหันไปพูดต่อ  


{วันนี้ก็เป็นวันดี นะคะ  หลังจากเมื่อวานเราได้พบปะกับผู้อำนวยการคนใหม่แล้ว  วันนี้เรามาแสดงความยินดีให้กับอาจารย์ดีเด่น  ของเรา  ขอเชิญ  อาจารย์ บังอร  ศิริวัตน์สวัสดิ์  ที่ด้านหน้า ค่ะ}


หลังจากที่อาจารย์บังอร เดินมาแล้ว  ไนท์ก็ส่งยิ้มกรุ้มกริ่มให้อาจารย์คนสวยตรงหน้า  โดยไม่ลืมที่จะส่งสายตาให้เผือกที่ยืนอยู่คนแรกสุดในแถวให้ยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเขากับอาจารย์บังอร    ในมือเขาถือช่อดอกไม้หนึ่งช่อ  ที่เขาจะต้องส่งให้ ผอ. มอบให้อาจารย์บังอรก่อน  ส่วนอีกช่อที่เขาต้องมอบให้อาจารย์บังอร อยู่ที่รุ่นน้อง ม.5 ซึ่งอยู่ด้านหลังเขา     ซึ่งทุกการกระทำของไนท์ตกอยู่ในสายตาของอี้ฟานตลอด  เขาพอจะจับจุดอะไรบางอย่างได้แล้วเหมือนกัน 


{สวัสดี ท่านผู้อำนวยการ  อาจารย์ทุกท่านและนักเรียนทุกๆคนนะคะ  อาจารย์ดีใจและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ถูกเลือกให้เป็นอาจารย์ดีเด่น   อรจะตั้งใจทำงานและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด  ส่วนนักเรียนคนใดมีปัญหา หรืออยากปรึกษาอะไร สามารถมาพูดคุยกับอาจารย์ได้ค่ะ  ขอบคุณค่ะ}


หลังจากที่อาจารย์บังอรพูดจบ  อี้ฟานก็ทำการมอบช่อดอกไม้ให้อาจารย์บังอร  พร้อมกับถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก  ต่อด้วยไนท์ที่มอบช่อดอกไม้ให้อาจารย์คนสวยตรงหน้า  เขาส่งยิ้มให้อาจารย์บังอรแบบเขินๆ


"วันนี้คาบอาจารย์  อย่าลืมเข้าเรียนนะไนท์"อาจารย์บังอรพูดยิ้มๆ ซึ่งไนท์เองก็เขินมากแต่ก็ต้องตีหน้านิ่งแล้วตอบรับ   ดีต่อใจมากจริงๆ อะ เหื้อ !!


 "ครับอาจารย์"


อี้ฟานที่มองไนท์อยู่ก็ยกยิ้มนิดๆ  หลังจากที่ทำการมอบช่อดอกไม้ให้เสร็จ  ไนท์  อี้ฟาน อาจารย์บังอร และรุ่นน้องม. 5 ที่เป็นคณะกรรมการ ก็มาร่วมถ่ายภาพกันเป็นที่ระลึก  โดยที่ไนท์ยืนอยู่ข้างอี้ฟาน  


"เห้ย  มึงอะ  เอาแมลงสาบใส่แก้วกาแฟกูใช่มั้ย" อี้ฟานก้มลงไปกระซิบถามไนท์เบาๆ  ร่างบางหันไปมองหน้าคนตัวสูงก่อนจะเบ้ปากแล้วยักไหล่  อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่เขาจะเอนศีรษะไปทางอาจารย์บังอรแล้วยิ้มให้กล้อง  


"เด็กเวร กูถาม" อี้ฟานพูดโดยที่สายตายังคงมองที่กล้องด้านหน้า 


"แล้วคิดว่าไง"ไนท์ตอบก่อนจะหันไปยิ้มให้แบบกวน ๆ


 "สัส  เดี๋ยวมึงเจอ"


"อะไร ผอ. แม่ผมบอกว่า  แมลงสาบนี่แคลเซียมเยอะกว่านมวัวอีกนะ"ไนท์พูดด้วยท่าทีปกติ  เขาไม่ได้เกรงกลัวต่ออำนาจหรือคำพูดของอี้ฟานแม้แต่น้อย  อี้ฟานเองก็ไม่กล้าเอาเรื่อง  ใครจะไปกล้าบอกคนอื่น ว่าทำโทษนักเรียนเพราะมันเอาแมลงสาบไปใส่แก้วกาแฟเขา แถมเขายังดื่มเข้าไปอีก  อับอายขายขี้หน้าแย่ 


"สัส  แล้วมึงอยากแดกอะไรที่มันมีแคลเซียมเยอะกว่านั้นมั้ย  น้ำว่าวอะ อยากแดกมั้ย"


"พ่องสิ"


 "หึๆ  ปากดีไปเหอะมึง"


"เชี้ย"ไนท์สบถออกมาเบาๆพร้อมกับขยับหนีอี้ฟาน   เขาว่าเขาเริ่มกลัวไอ ผอ. นี่ละ  มันพูดถึงน้ำว่าวทำไมวะ  สัส  หรือว่ามันจะโรคจิต


หลังจากที่เสร็จแล้ว  นักเรียนทุกคนก็แยกย้ายกันไปห้องเรียนของตัวเอง  แต่อี้ฟานกลับเรียกให้ไนท์ไปหาที่ห้อง  แต่ไนท์ก็ทำท่าไม่ยอมไป แต่อี้ฟานก็เลือกใช้ไม้ตายจุดอ่อนของไนท์  โดยการแกล้งพูดแขวะขึ้นมาว่า  กลัวหรอ  ก็แล้วแต่นะ กูรู้ว่ามึงมันกาก  ซึ่งนั่นก็ทำให้ไนท์รีบตกลงทันที  ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังอยู่ในห้องของผู้อำนวยการ  


"มีอะไรก็พูดมา"ไนท์ถามพลางมองหน้าอีกคนด้วยสายตาระแวงนิดๆ  อี้ฟานยกยิ้มไม่ตอบอะไรเพียงแต่เดินเข้ามาหาไนท์จนร่างบางถอยหลังจนยืนติดผนังห้อง  นั่นทำให้ไนท์เริ่มใจเสียแล้ว


"กูต่อยนะ อื้ออออ"


--------------------------------

มาต่อค่าาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น