by.. ฟาง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

33/ พี่โปรดเป็นคนโง่ (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : 33/ พี่โปรดเป็นคนโง่ (แก้คำผิด)

คำค้น : ตอนที่ 33

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 62k

ความคิดเห็น : 208

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2560 12:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
33/ พี่โปรดเป็นคนโง่ (แก้คำผิด)
แบบอักษร

หลงP...

"น้องหลงจ๊ะพี่ติณฑ์มาแล้วจ้ะ พี่ติณฑ์คิดถึงน้องหลงท้างคืนเลย" หลงกำลังช่วยบอสกับพี่พระพี่เณรกวาดศาลาเพราะหลงเป็นคนขยัน หลวงตาบอกว่าคนขยันคือคนเก่ง แต่พอเห็นพี่ติณฑ์เดินอ้วนพุงส่ายไปมาหลงก็ดีใจอยากเล่นกับพี่ติณฑ์ หลงไม่อยากเป็นคนเก่งแล้วล่ะ 

หลงเกือบวิ่งไปหาพี่ติณฑ์แล้ว แต่เห็นคนที่มากับพี่ติณฑ์หลงก็อยากวิ่งหนีไปไกลๆเลย จิ๊ ทำไมพี่ติณฑ์ไม่มากับพี่ตุลย์สองคนนะ! จะพาคุณโปรดมาด้วยทำไมก็ไม่รู้ หลงไม่ชอบลุงของพี่ติณฑ์เขาชอบแอบมองหลงแปลกๆ เหมือนที่พี่มินกับหลวงตาพูดถึงคนไม่ดีบ่อยๆเลย ถ้าแอบมองอีกหลงจะเรียกบอสมาเป็นพยานจะได้ฟ้องหลวงตาได้ แล้วคุณโปรดต้องโดนหลวงตาตีจนน่องลายเลยล่ะ! 

"น้องหลงไม่ดีใจที่พี่ติณฑ์มาเล่นด้วยเหรอจ๊ะ" 

"สวัสดีจ้ะพี่ตุลย์ สวัสดีครับคุณโปรด น้องหลงดีใจที่เจอพี่ติณฑ์กับพี่ตุลย์แต่น้องหลงไม่ดีใจที่เจอลุงของพี่ติณฑ์ คุณโปรดมาวัดทำไมไม่ร้อนเหรอ?" 

"..? ก็ร้อนอยู่ ขนาดเพิ่งจะต้นเมษานะเนี่ย ถ้าสงกรานต์สงสัยจะสุกกันทั้งอำเภอ แล้วทำไมกูมาไม่ได้วะเอ๋อ" 

"ไอ้โปรด! มึงนี่ก็ปากเสียจริงๆทำไมชอบเรียกเด็กมันว่าเอ๋อวะ หลงไม่ต้องไปสนใจพี่เขานะ พี่โปรดเขาเลี้ยงหมาไว้ในปากเยอะน่ะ" 

"จิ๊! หลงถึงถามไงว่าคุณโปรดไม่ร้อนเหรอ คุณโปรดเป็นคนไม่ดีเข้าวัดมันก็ต้องร้อนสิ คนอะไรพูดจาก็ไม่เพราะหลงจะฟ้องพี่มิน พี่มินบอกไม่ให้พูดหยาบคายเดี๋ยวพี่ติณฑ์จะจำไปพูด พี่ตุลย์เป็นพยานให้นะหลงจะฟ้องพี่มินแล้วยังจะมาเรียกหลงว่าเอ๋อๆอีก คนอะไรนิสัยไม่ดีหลงรู้หรอกว่าเอ๋อแปลว่าอะไรบอสบอกหลงแล้ว บอสสส! เอ๋อแปลว่าคนปัญญาอ่อนใช่มั้ยบอส ที่แก้ผ้าวิ่งไปมาน่ะ" 

"มีอะไรเหม่งตะโกนโหวกเหวกโวยวายเดี๋ยวหลวงตาก็เอาหวายมาแจกน่องอีกหรอก เพิ่งโดนตีไปเมื่อวานรอยยังไม่หายดีเลยนี่ แล้วทำงานตัวเองเสร็จรึยังที่โดนทำโทษอยู่น่ะ ถ้าไม่เสร็จหลวงตาเดินมาดูรู้มั้ยว่าเหม่งต้องทำคนเดียวพี่กับพระมาช่วยไม่ได้แล้วนะ ดูเณรนู่นเขาทำงานเสร็จตั้งแต่เช้าแล้ว เขาไม่เอ้อระเหยทำไปเล่นไปเหมือนเหม่งนี่" 

"บอส! หลงบอกแล้วไงว่าห้ามบอกพี่ติณฑ์ จิ๊!" 

"อ่าวน้องหลงโดนหลวงตาทำโทษแล้วโดนตีด้วยเหรอจ๊ะ น้องหลงไปซนอะไรมาไหนให้พี่ติณฑ์ดูขาลายหน่อย เจ็บมากมั้ยพี่ติณฑ์จะได้เป่าเพี้ยงหายให้" หลงไม่ได้โดนหลวงตาทำโทษ หลงแค่อยากเป็นคนขยันก็เลยมาทำความสะอาดแล้วพี่พระกับบอสก็มาช่วยกันทำเพราะเราเป็นคนขยันต่างหาก 

พี่ติณฑ์นั่งยองๆลูบขาหลงเป่าเพี้ยงหายให้แล้วทำหน้าเหมือนจะร้องแงๆอีกแล้ว หลงสงสารพี่ติณฑ์แต่หลงก็อายพี่ตุลย์ อีกอย่างหลงไม่ชอบคุณโปรดขี้เก๊กด้วย พี่ดิวบอกว่าคุณโปรดน่ะขี้เก๊กชอบเอาคิ้วชนกันทำตาดุๆเหมือนคนไม่ดีหลงก็คิดแบบพี่ดิวเลย คุณโปรดเป็นอะไรไม่รู้พอมากับพี่ตุลย์พี่มินก็ชอบทำหน้าดุๆใส่หลง บางทีก็มาจอดรถข้างวัดน๊านนานหลงรู้หลงจำรถคุณโปรดได้ เพราะเวลาหลงเดินผ่านจะชอบบีบแตรปี๊นๆใส่หลงทุกที

"มองอะไรวะเอ๋อ ตุลย์มึงจะไปคุยอะไรกับหลวงตาก็รีบไปคุยจะได้รีบกลับ กูไม่อยากอยู่นานๆ" 

"เฮ้อ กูจนปัญญากับมึงจริงๆไอ้โปรดสัส แล้วจะเข้าไปหาหลวงตากับกูมั้ยล่ะ" 

"ไม่ล่ะ กูจะสูบบุหรี่" 

"เออๆงั้นรอนี่แหละ อ้วนอยู่กับลุงโปรดกับพี่หลงตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวพ่อมา" อยากให้พี่ตุลย์เอาคุณโปรดไปด้วยจัง หลงไม่อยากเห็นหน้าคุณโปรดเล้ย 

"เหม่ง พี่ไปเก็บของก่อนเหม่งเล่นกับน้องติณฑ์ที่นี่ก็แล้วกัน ห้ามไปเล่นนอกวัดไม่งั้นจะโดนตีเหมือนเมื่อวานอีก" 

"บอส! หลงบอกไม่ให้พูดๆ" 

"หึหึ เด็กดื้อ" หลงอยากกัดปากคุณโปรดให้เลือดไหลเลย ชอบว่าหลงอย่างนั้นอย่างนี้ประจำสงสัยจะไม่ชอบหลงแน่ๆ หลงก็ไม่ชอบคุณโปรดเหมือนกันนั่นแหละ 

"พี่ติณฑ์ คุณโปรดว่าน้องหลงดื้อ ฮึก" 

"ลุงโปรดด ติณฑ์บอกแล้วไงว่าอย่าดุน้องหลงของติณฑ์เดี๋ยวน้องหลงของติณฑ์จะเสียใจ โอ๋ๆน้องหลงไม่ต้องเสียใจนะลุงโปรดก็แบบนี้แหละแก่แล้วก็ขี้บ่น น้องหลงไม่ต้องฟังคนแก่เนอะมากินหนมกันพี่ติณฑ์เอาหนมมาให้เย๊อะแยะเลย" 

ป๊อก! "ใครแก่วะแมงหมู แล้วหนมที่เอามาน่ะเงินใครซื้อให้ไอ้นี่ไม่รู้จักบุญคุณ ไปเอาบุหรี่ในรถมาให้หน่อยดิ๊" 

เพี๊ยะๆ "นี่แน่ะๆ มาตีหน้าผากพี่ติณฑ์ของหลงทำไมห๊ะ! เดี๋ยวพี่ติณฑ์จะเจ็บนะ!" หลงวิ่งไปเอาไม้ถูพื้นมาตีมือคุณโปรดเลย สมน้ำหน้าก็มาตีหน้าผากพี่ติณฑ์ของหลงก่อนทำไมล่ะ หลงกลัวพี่ติณฑ์จะเจ็บแล้วจะร้องแงๆอีก 

"น้องหลงอย่าตีลุงโปรดนะจ๊ะ ลุงโปรดไม่ได้ตีพี่ติณฑ์แรงๆพี่ติณฑ์ไม่เจ็บซักนิ๊ดเลย" 

"เอ๋อพอๆพี่เจ็บพี่ไม่ตีแมงหมูแล้วครับ แมงบุหรี่ไม่ต้องเอาแต่ไปเอาช็อกโกแลตในรถให้เอ๋อหน่อย รีบๆไปเดี๋ยวเอ๋อจะบ้ากว่านี้" 

"ลุงโปรด ติณฑ์บอกแล้วว่าอย่าว่าน้องหลงบ้าไง เดี๋ยวน้องหลงไปฟ้องหลวงตาลุงโปรดจะโดนหลวงตาดุติณฑ์ไม่รู้ด้วยนะ" 

"ฮึ หลงไม่ตีแล้วก็ได้ พี่ติณฑ์ไม่ให้หลงตีหรอกหลงถึงหยุด แต่ถ้ามาพูดไม่ดีใส่พี่ติณฑ์หรือตีพี่ติณฑ์อีกนะหลงจะตีคุณโปรดให้เลือดออกเลย!" 

"แมงหมูไปเอาช็อกโกแลตกล่องที่อยู่ในถุงเบาะหลังมาไป เอามาทั้งถุงนั่นแหละเร็วๆเดี๋ยวมันละลาย อ้อ เดินไปซื้อไอติมร้านข้างวัดมากินด้วยสิแดดร้อนชะมัดว่ะแมงหมูจะกินอะไรก็ซื้อมา เอ๋ออยากกินอะไรครับสั่งแมงหมูไปเลย" หลงว่าจะไม่พูดกับคุณโปรดแล้วนะ แต่หลงสงสารหรอกเลยพูดด้วย 

"หลงอยากกินไอติมสีดำๆ พี่ติณฑ์เดี๋ยวน้องหลงไปด้วย" 

"เฮ้ยๆหลงไปไม่ได้ ไม่ได้ยินที่บอสบอกเหรอหลวงตาไม่ให้หลงออกไปนอกวัดนะเดี๋ยวก็โดนตีน่องลายอีกหรอก เอานี่แมงหมูค่าไอติมแมงไปเอาช็อกโกแลตในรถแล้วไปซื้อไอติมมาให้น้องหลงของแมงด้วยนะน้องหลงจะได้มีความสุขไงล่ะ แมงหมูจะกินอะไรก็ซื้อมาเลยค่อยๆเลือกค่อยๆเดินไม่ต้องรีบระวังรถด้วย" 

"งั้นน้องหลงรอพี่ติณฑ์แป๊บนะจ๊ะ เดี๋ยวพี่ติณฑ์ไปเอาหนมกับไอติมมาให้น้องหลงเยอะๆเลยจ้ะ" 

"จ้าพี่ติณฑ์" อยากหอมพุงพี่ติณฑ์จัง พี่ติณฑ์เก่งมากๆหาขนมมาให้หลงกินบ่อยๆ วันนั้นวันเกิดหลงพี่ติณฑ์ก็ไปเอาขนมก้อนดำๆมาให้หลงเยอะแยะไม่รู้ไปเอาตังค์ที่ไหนมาซื้อ พี่มินก็ตกใจว่ามันเยอะหลงก็ดีใจเพราะชอบมาก หลงกินหมดแล้วไม่กินข้าวก็เลยปวดท้องหลวงตาดุหลงใหญ่ แต่เอ..หลวงตาบอกมีคนเอาขนมก้อนดำๆมาใส่ขันให้หลวงตาอีกล้นขันเลย หลวงตาเก็บไว้ให้หลงกินวันละอันเดี๋ยวจะปวดท้อง อีกอย่างแมงจะมากินฟันด้วย 

หลงรู้ว่าพี่ติณฑ์รักหลง เวลาคุณโปรดใช้ไปเอาขนมที่รถพี่ติณฑ์จะวิ่งไปเอาให้หลงทุกที แต่หลงสงสัยทำไมคุณโปรดไม่เอามาตั้งแต่ลงรถนะ พี่ติณฑ์จะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมาน่าสงสารออกเพราะขาพี่ติณฑ์สั้นรถก็ไปจอดหน้าหอระฆังนู่นเดี๋ยวต้องเหงื่อออกแล้วเหนื่อยอีกแน่ๆ 

"หลงครับเมื่อวานดื้อรึไงถึงโดนหลวงตาตี ไหนพี่ขอดูหน่อยเจ็บมากมั้ย ทายารึยัง" อีกแล้ว คุณโปรดชอบเรียกหลงว่าเอ๋อแต่คุณโปรดนั่นแหละเอ๋อ ก็ตอนมีคนอยู่เยอะๆจะเรียกหลงว่าไอ้เอ๋อแล้วทำตาดุๆเฉียงๆใส่หลง พูดกูๆมึงๆด้วย แต่ถ้าไม่มีใครก็จะพูดกับหลงดีๆเรียกหลงว่าหลงครับ บางทีก็หลงรักแล้วมีพูดพี่ๆด้วยนะ หลงว่าคุณโปรดต้องเอ๋อแน่ๆ 

"คุณโปรดหลงสงสัยหลงถามจริงๆนะ คุณโปรดไม่ต้องอาย หลงสัญญาว่าจะไม่ล้อคุณโปรดเลย" 

"ถามอะไร ไหนพี่ขอดูน่องที่โดนตีก่อนแล้วจะให้ถาม" คุณโปรดนั่งยองๆเหมือนพี่ติณฑ์เมื่อกี้ แล้วลูบขาหลงเบาๆเหมือนพี่ติณฑ์อีกด้วย 

"ฟู่ๆ หายไวๆนะครับหลงรัก" 

"อื้อ หลงไม่เจ็บแล้วคุณโปรดให้หลงถามได้รึยัง" ก็หลงสงสัยอยากรู้จริงๆนี่นา 

"ครับ ถามมาสิ" 

"คุณโปรดเป็นเอ๋อเหรอ ทำไมเดี๋ยวเรียกหลงว่าเอ๋อเดี๋ยวก็เรียกว่าหลง แล้วทำไมเดี๋ยวพูดหยาบกูๆมึงๆบางทีก็พูดพี่ๆบ้างล่ะ สัญญาว่าหลงจะไม่บอกใครคุณโปรดไม่ต้องอายนะ แต่คุณโปรดต้องบอกหลงเบาๆเหมือนตอนหลงพูด คนอื่นจะได้ไม่ได้ยินเนอะ ถ้าบอสได้ยินบอสต้องล้อคุณโปรดแน่ๆเลย" หลงนั่งยองๆเอาหัวเหม่งชนคุณโปรดแล้วพูดเบาๆ ก็คุณโปรดน่าสงสาร ตอนเป่าน่องฟู่ๆให้หลงเหมือนคุณโปรดจะร้องแงๆเลย 

"อืม พี่โปรดเป็นคนเอ๋อ เป็นคนโง่ที่สุดในโลก แล้วหลงเกลียดคนโง่ที่สุดในโลกอย่างพี่โปรดมั้ย" 

"หลงไม่เกลียดคุณโปรดหรอก หลงไม่รู้จักคุณโปรดหลงจะเกลียดไปทำไม แล้วหลงก็ไม่เกลียดคนโง่ด้วยเพราะหลงก็เป็นคนโง่ หลงไม่ได้ไปโรงเรียนพวกคนอื่นว่าหลงโง่เยอะแยะ แต่หลวงตาบอกว่าอย่าเอาคำพูดของคนไม่ดีมาคิดมาก เพราะเราเป็นคนดีเราก็ต้องฟังและคิดแต่คำพูดของคนดีก็พอ คุณโปรดก็โดนด่าว่าโง่มาเหมือนกันเหรอ โอ๋ๆไม่ต้องเสียใจไม่ต้องคิดมากนะหลงจะโง่เป็นเพื่อนเนอะ" มีน้ำใสๆหยดใส่มือหลงตอนหลงโอ๋คุณโปรดด้วย โถ น่าสงสารจังหลงไปบอกพี่ตุลย์กับพี่ติณฑ์มาช่วยกันโอ๋คุณโปรดดีกว่า 

"คุณโปรดอยู่นี่ก่อนเดี๋ยวหลงมา หลงไปเรียกพี่ตุลย์กับพี่ติณฑ์มาช่วยกันโอ๋ก่อน คุณโปรดจะได้ไม่งอแง" 

"ฮึก ใครบอกว่าพี่ร้องงอแงล่ะนี่เหงื่อต่างหาก หลงรักไม่ต้องไปไหนอยู่ที่นี่แหละอยู่ด้วยกันก่อน พี่คิดถะ" 

"ลุงโปรด! แกล้งอะไรน้องหลงของติณฑ์อีก" 

"เฮ้อ มาละมารผจญ" 

"พี่ติณฑ์เมื่อกี้คุณโปรดว่าพี่ติณฑ์เป็นมารผจญ น้องหลงจำได้ลุงพจน์บอกว่ามารเป็นคนไม่ดีงั้นเมื่อกี้คุณโปรดก็ว่าพี่ติณฑ์เป็นคนไม่ดีน่ะสิ" เมื่อกี้หลงได้ยินคุณโปรดว่าอย่างนี้จริงๆนะ จิ๊! หลงไม่น่าสงสารคุณโปรดเล้ย 

"ลุงโปรดทำไมว่าติณฑ์เป็นมารอ่ะ ลุงโปรดเนี่ยน้าเดี๋ยวก็ว่าน้องหลงเดี๋ยวก็ว่าติณฑ์เฮ้อ..คนแก่ก็งี้แหละ น้องหลงจ๊ะนี่ไอติมจ้ะกินก่อนนะเดี๋ยวจะละลายพี่ติณฑ์แกะให้แล้ว นี่หนมของน้องหลงนะจ๊ะพี่ติณฑ์เอามาฝากแต่เมื่อกี้พี่ติณฑ์ลืมเอาลงมาจากรถเนอะลุงโปรดเนอะ อ่ะนี่ตังค์ทอนกับไอติมของลุงโปรด น้องหลงกินดีๆสิจ๊ะเลอะปากหมดมานี่พี่ติณฑ์เช็ดให้ ปะเอาไอติมไปให้พ่อตุลย์กันดีกว่า" 

"อื้อ เอาหนมไปเก็บด้วยเนอะเดี๋ยวน้องอายมาวิ่งวนแย่งกินหนมของน้องหลง พี่ติณฑ์น่ารักจังมีหนมมาให้น้องหลงทุกวันเลย จุ๊บ นี่ค่าหนมของวันนี้ เราไปหาพี่ตุลย์กันเถอะเนอะ" พอหลงจุ๊บแก้มพี่ติณฑ์ก็ยิ้มแฉ่งทำตาแปลกๆอีกแล้ว หลงดึงถุงขนมมาจากพี่ติณฑ์เพราะมันหนักพี่ติณฑ์หิ้วยังเดินตัวเอียงเลยน่าสงสารจัง 

พอเดินมาถึงกุฏิของหลวงตาเหมือนหลงกับพี่ติณฑ์จะลืมอะไรก็ไม่รู้ แต่นึกไม่ออกช่างมันเถอะขี้เกียจนึกเอาขนมไปเก็บดีกว่า 

"หลวงตาจ๋าหลงทำงานเสร็จแล้วจ้ะ หลงไม่ได้ขี้เกียจนะหลงกวาดๆถูๆหมดเลย อ่าว บอสก็อยู่เหรอ? งั้นหลงแบ่งหนมให้บอสกินนะ บอสกินหนมจะได้หายเจ็บปากเนอะ บอสเอาหนมไปกินกับพี่พระเมื่อกี้สิไปๆหลงจะอยู่กับหลวงตาเอง" 

"เฮ้อ เหม่งพี่ไม่ได้เจ็บปากอะไรเลย แล้วไม่ต้องทำหน้าซื่อตาใสหรอกหลวงตาเขารู้หมดแล้วว่าเหม่งอู้งานเดี๋ยวหลวงตาจะให้เหม่งไปล้างห้องน้ำหลังโบสถ์คนเดียวนะ ใช่มั้ยครับหลวงตา" หลงอยากเอาขนมยัดใส่ปากบอสให้เต็มปากบอสจะได้เจ็บปากจริงๆแล้วฟ้องหลวงตาไม่ได้ หลงไม่ได้อู้สักหน่อยก็หลงทำงานเสร็จแล้วจริงๆนี่ แล้วบอสก็เป็นคนบอกให้หลงอยู่กับพี่ติณฑ์เองด้วยคุณโปรดก็ได้ยิน เอ๊ะ! นึกว่าลืมอะไรที่แท้หลงกับพี่ติณฑ์ลืมคุณโปรดนี่เอง 

"พ่อตุลย์นี่ไอติมลูกซื้อมาให้ ติณฑ์ไม่ได้ซื้อมาให้หลวงตานะครับเพราะหลวงตาไม่กินไอติม พี่บอสนี่ไอติมของพี่บอสแต่พี่บอสอย่ามาเล่นกับน้องหลงของติณฑ์สองคนนะติณฑ์ไม่ชอบ" 

"อ้วน แล้วลุงโปรดไปไหนล่ะนี่เอาเงินที่ไหนมาซื้อไอติมเนี่ย" 

"พี่ตุลย์หลงไม่ได้จะฟ้องแต่คุณโปรดนิสัยไม่ดีเลย เมื่อกี้ใช้พี่ติณฑ์ไปเอาหนมแล้วใช้พี่ติณฑ์ไปซื้อไอติม ไม่พอนะยังจะมาว่าพี่ติณฑ์เป็นมารอีกเนอะพี่ติณฑ์ หลวงตาจ๋าหลงไม่ได้ออกไปนอกวัดจริงๆนะ พี่ติณฑ์ออกไปซื้อคนเดียวถ้าไม่เชื่อหลวงตาไปถามยายปินที่ร้านเลย" 

"อ่าว นี่ลุงโปรดให้ไปซื้อเหรออ้วน" 

"ครับพ่อตุลย์ ก็ลุงโปรดสิโดนน้องหลงเอาไม้ตีลุงโปรดเลยให้ลูกไปซื้อไอติมมาให้ ลุงโปรดว่าน้องหลงบ้าด้วยถ้ากินไอติมจะได้หายบ้างี้ๆ"

"ใช่ๆ พี่ตุลย์ หลวงตาจ๋า หลงลืมเล่าให้ฟังคุณโปรดนิสัยไม่ดีเลยมาดีดหน้าผากพี่ติณฑ์ดังเป๊ะ แล้วมาว่าหลงเป็นคนบ้าเป็นเอ๋ออีกแล้วก็ใช้พี่ติณฑ์ไปเอาบุหรี่ด้วยนะมีอะไรอีกมั้ยพี่ติณฑ์" 

"สวัสดีครับหลวงตา" 

"อืม นั่งสิโยมโปรดจะได้คุยเรื่องศาลาการเปรียญด้วยเลย" 

"หลวงตาต้องดุคุณโปรดด้วยนะจ๊ะที่หลงบอกเมื่อกี้น่ะ คุณโปรดนิสัยไม่ดีหลวงตาต้องทำโทษตีน่องเลยจ้ะ" หลงรีบคลานเข่าไปบอกหลวงตาเบาๆตาก็มองคุณโปรดไปด้วย ก็หลงกลัวคุณโปรดจะได้ยินว่าหลงเล่าอะไรให้หลวงตาฟัง คุณโปรดทำตาดุๆมองมาอีกแล้ว รู้แบบนี้เมื่อกี้หลงไม่เป็นเพื่อนโง่กับคุณโปรดก็ดี คนอุตส่าห์สงสารยังจะมามองคิ้วชนกันใส่อีก หลงเลยเบะปากใส่คุณโปรดซะเลย 

"เหม่งแน่ใจนะว่านั่นกระซิบเล่า กระซิบแบบนี้อยู่หน้าวัดยังได้ยินคนอะไรขี้ฟ้องจริงๆ" 

"บอส! หลวงตาจ๋าบอสว่าหลงขี้ฟ้อง" 

"พากันไปเล่นข้างนอกก่อนไปหลวงตาจะคุยธุระ เดี๋ยวค่อยมาฟ้องต่อนะเจ้าหลง เจ้าติณฑ์พาเจ้าหลงไปเล่นข้างนอกก่อนแต่ห้ามพากันออกไปเล่นนอกวัดนะ บอสดูแลน้องๆด้วยถ้ามีใครแอบหนีไปเล่นนอกวัดอีกหลวงตาจะทำโทษให้หมดทุกคน" 

"ครับ ไปกันเถอะเหม่ง น้องติณฑ์" หลงไม่อยากไปเลย หลงกลัวหลวงตาจะไม่ทำโทษคุณโปรด เดี๋ยวหลงค่อยกลับมาฟ้องต่อทีหลังก็ได้หลงไม่ลืมง่ายๆหรอกตอนนี้ไปเล่นกับพี่ติณฑ์ดีกว่า แต่พี่ติณฑ์ก็กินไอติมจนเลอะมือเลอะแก้มหมดเลยมีเลียนิ้วด้วย หลงจำได้ว่ามือพี่ติณฑ์เค็มนี่นา 

"แมงหมูเลอะเสื้อหมดแล้วนั่นน่ะ กลับไปโดนแม่ดุแน่ๆ" 

"เออใช่อ้วนเหนียวมั้ยนั่น ไปล้างมือล้างแก้มเลยแล้ววิ่งเล่นอยู่แต่หน้ากุฏิหลวงตานะ ห้ามไปไหนไกลๆเข้าใจมั้ย" 

"ครับพ่อตุลย์ น้องหลงจ๊ะพี่ติณฑ์เก็บไอติมไว้ให้น้องหลงอีกอันเราไปกินข้างนอกกันเถอะ พี่ติณฑ์จะป้อนให้นะเดี๋ยวมันละลายเนอะ พ่อตุลย์ลูกกินของพ่อตุลย์หมดแล้วเดี๋ยวกลับบ้านลูกไปซื้อให้พ่อใหม่นะครับ" พี่ติณฑ์ยื่นมือที่เหนียวน้ำไอติมมาให้จับ หลงไม่อยากจับเลยมันเหนียวมือไม่อยากกินไอติมที่พี่ติณฑ์จะป้อนด้วยกลัวมันเค็ม แต่หลงก็กลัวว่าพี่ติณฑ์จะเสียใจเหมือนกัน เฮ้องั้นหลงจะจับมือพี่ติณฑ์ไปกินไอติมอันนี้ก็ได้หลงจะอดทนเอา 

"หึหึ คงจะปวดหัวน่าดูนะครับหลวงตา" 

"ก็อย่างที่เห็นแหละโยมหมอ เมื่อวานก็แอบไปเล่นน้ำในคลองที่กอไผ่หลังวัดเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวทั้งเจ้าหลงทั้งเณรน้อยอีกสองรูป แล้วเจ้าหลงมันว่ายน้ำเป็นซะที่ไหนกันล่ะ ไม่พอยังวิ่งตัวเปียกม่อล่อกม่อแล่กไปซื้อไอติมที่ร้านข้างวัดอีก" 

"หลวงตาจ๋าหลงไม่ได้เสียงดังเลยนะ หลงเล่นเบาๆพี่เณรนู่นเล่นเสียงดังแล้วหลวงตาก็หูดีมากๆด้วย" หลงกำลังจะเดินออกไปแล้ว แต่หลวงตาไม่เข้าใจว่าที่เสียงดังนั่นพี่เณรต่างหากล่ะไม่ใช่หลงสักหน่อย 

"เหม่งออกไปเล่นข้างนอกเถอะ ถ้าไม่อยากล้างห้องน้ำผีดุคนเดียวน่ะ" 

"อื้อหลงไปก็ได้จ้า ไปเถอะพี่ติณฑ์เดี๋ยวหลงเล่าเรื่องพี่เณรเมื่อวานให้ฟัง" 

ตึงๆๆ "น้องหลงรอพี่ติณฑ์ด้วยสิจ๊ะ" หลงเห็นหลวงตากำลังเอี้ยวตัวไปหยิบไม้หวายที่ตีน่องหลงกับพี่เณรเมื่อวานก็เลยรีบวิ่งออกมาก่อน ถ้าไม่ออกมาหลงต้องโดนตีน่องลายอีกแน่ๆ ไม่เอาหรอกไม้หวายหลวงตาน่ากลัวจะตายน่ากลัวเหมือนตาดุๆของคุณโปรดเลย แต่หลงจะไม่เล่าเรื่องคุณโปรดโง่ให้ใครฟังหรอก หลงสัญญาแล้วนี่นา 

"พี่ติณฑ์ น้องหลงมีอะไรจะบอก แต่พี่ติณฑ์ต้องไปยืนแอบหลังต้นไม้นะเดี๋ยวน้องหลงจะไปยืนคุยกับต้นไม้ให้ฟัง" 

"จ้าน้องหลง เหมือนที่แม่มินบอกว่าถ้าเล่าให้ใครฟังไม่ได้ก็เล่าให้ต้นไม้ฟังเอาใช่มั้ยจ๊ะ" 

"อื้อใช่ๆพี่มินเก่งเนอะ เราไปต้นขนุนที่ศาลากันเถอะน้องหลงจะเล่าเรื่องให้ต้นไม้ฟัง ลันลาลันลาล๊า" หลงกับพี่ติณฑ์ร้องเพลงแล้วก็วิ่งแข่งกันไปที่ต้นขนุน เอาล่ะนะหลงจะเล่าเรื่องคุณโปรดโง่ให้ต้นขนุนฟังแล้ว!


"ยิ่งใกล้แต่งงานยิ่งดูเปล่งปลั่งขึ้นทุกวันเลยนะแม่น้องติณฑ์ เมื่อวานป้าไปโรงบาลหมอตุลย์ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หุบเลยนะสงสัยจะตื่นเต้นดีใจคิกๆ" ตั้งแต่มานั่งขายไส้อั่วหลงได้ยินป้าคนที่เท่าไหร่ไม่รู้พูดแบบนี้อีกแล้ว 

พี่มินกำลังจะแต่งงาน หลงรู้ว่าแต่งงานคืออะไรเวลามีงานหลงก็จะไปกับหลวงตาบ่อยๆ ลุงพจน์บอกว่าแต่งงานคือคนสองคนรักกันแล้วมาอยู่ด้วยกันอย่างถูกต้องเรียกว่าการแต่งงาน บอสก็บอกว่าก่อนแต่งงานจะต้องเป็นแฟนกันก่อน แฟนคือพี่มินกับพี่ตุลย์ที่เป็นแฟนกันและจะแต่งงานกัน บอสบอกว่าหลงกับพี่ติณฑ์เป็นแฟนกันอีกหน่อยถ้าพี่ติณฑ์ตัวโตหลงกับพี่ติณฑ์ก็จะแต่งงานกัน หลงดีใจจังอีกหน่อยหลงจะได้อยู่กับพี่ติณฑ์นานๆทุกวันแล้ว 

ตอนนี้พี่ตุลย์มาอยู่บ้านพี่มินหลงก็ชอบดีใจมากๆด้วยเพราะพี่ตุลย์เป็นคนใจดี พี่ตุลย์ชอบเอานมกับผลไม้มาให้หลวงตาที่วัดบ่อยๆมาทีไรก็จะซื้อขนมมาให้หลง บางทีพี่ตุลย์ก็บอกว่าทำมาเองมันเรียกว่าขนมคุกกี้ เมื่อก่อนพี่ตุลย์ทำให้เด็กห้องตรงข้ามกินบ่อยๆ พี่ตุลย์ชอบเล่าเรื่องเด็กคนนั้นให้หลงฟังเขาชื่อว่า ปอรัก พี่ตุลย์บอกว่าปอรักเป็นคนเก่งเป็นคนขยันเป็นคนเข้มแข็งมากๆ แล้วก็ยิ้มสวยมากๆเหมือนพี่มินด้วยนะ 

หลงจำได้เมื่อก่อนพี่มินก็เรียกหลงว่าปอรักแล้วหลงจะหายใจไม่ออกเวลาพี่มินเรียกแบบนี้ หลงร้องไห้แงๆจนพี่มินไม่เรียกอีก แต่พอพี่ตุลย์เล่าเรื่องของปอรักหลงก็ชอบฟัง พี่ตุลย์เล่าสนุกมากเวลาเล่าพี่ตุลย์จะชอบลูบหัวเหม่งของหลงมือพี่ตุลย์อุ่นๆเหมือนมือพี่มิน หลงรักพี่ตุลย์เหมือนที่รักพี่มินกับพี่ติณฑ์เลย 

"พี่มินรู้จักเด็กที่ชื่อปอรักมั้ย" 

"หื้ม? ทำไมอยู่ๆถึงถามล่ะ น้องหลงไปเอาชื่อนี้มาจากไหนครับ" คิ้วพี่มินจะชนกันแล้วหลงไม่ชอบเลยนะ 

"พี่มินอย่าเอาคิ้วชนกันหลงไม่ชอบ หลงจิ้มให้นะจะได้ไม่ชนกันอีก" หลงเอานิ้วลูบคิ้วให้ พี่มินยิ้มแล้วดีใจจัง เวลาที่คิ้วพี่มินชนกันหลงกลัวว่าพี่มินจะโกรธแล้วจะไม่รักหลง

"น่ารักจังน้องใครเนี่ย" 

"หลงเป็นน้องชายของพี่มิน หลงชื่อนายหลงรัก เตชะนันท์ พี่มินบอกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันเนอะ" หลงชอบชื่อนี้ชอบนามสกุลด้วย เพราะว่ามันเหมือนนามสกุลของพี่มินกับพี่ติณฑ์

"แล้วพี่มินรู้จักเด็กที่ชื่อปอรักมั้ย พี่ตุลย์เล่าให้หลงฟังบ่อยๆว่าปอรักเป็นคนเก่ง หลงอยากเก่งเหมือนปอรักจัง"

"น้องหลงครับชีวิตคนเรามันไม่เหมือนกันทุกคน บางคนเจอแต่เรื่องดีๆคนดีๆราบรื่นไปทุกอย่างไม่เคยผ่านอุปสรรคหรือปัญหาอะไรเลย แต่บางคนต้องเดินบนทางขรุขระมีแต่กรวดแต่หิน แต่ที่ทุกคนต้องมีเหมือนกันก็คือความอดทนกับความพยายาม ตราบใดที่เราอดทนและพยายามเราก็จะเป็นคนเก่งได้เสมอ บางทีน้องหลงอาจเก่งกว่าปอรักกว่าพี่มินหรือพี่ตุลย์ก็ได้ แต่น้องหลงต้องจำไว้ให้ดีนะว่าการเป็นคนเก่งเราไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างจนทำร้ายคนอื่นทำลายตัวเอง และสูญเสียความเป็นตัวเองด้วยการอยากเก่งเหมือนเขาจนยอมละทิ้งความเป็นตัวของตัวเองไปเข้าใจมั้ยครับ" 

"อื้อ หลงจะต้องไม่แกล้งใคร ไม่อิจฉาใคร ไม่อยากเป็นเหมือนใครใช่มั้ย" 

"ใช่ครับ และที่สำคัญน้องหลงต้องไม่ยอมให้คนอื่นมาแกล้งน้องหลงด้วยนะ" 

แปะๆๆ "หลงชอบอันนี้ หลงจะไม่ยอมให้ใครมาแกล้งหลงและหลงจะไม่แกล้งใคร หลงสัญญา" หลงตบมือให้พี่มินดังๆ หลงชอบที่พี่มินบอกว่าหลงต้องไม่ให้ใครมาแกล้ง เพราะว่ามีคนมาแกล้งหลงเยอะแล้วพี่ติณฑ์ก็จะไล่เตะ พี่มินเลยสอนหลงบ่อยๆว่าห้ามยอมให้ใครมาแกล้งง่ายๆอีก

"ขายหมดแล้วเหรอมิน" 

"อ่าวพี่โปรด มาตลาดทำไมครับ" เฮ้อ หลงไม่อยากเห็นคุณโปรดจริงๆเลย แต่ไม่รู้ทำไมหลงต้องเห็นคุณโปรดบ่อยๆ บางทีก็บีบแตรปี๊นๆใส่หลงจนสะดุ้งทุกที ดูนะเดี๋ยวต้องเรียกหลงว่าเอ๋ออีกแน่ๆ ตอนสงกรานต์ก็เอาน้ำใส่น้ำแข็งมาสาดใส่หลงเต็มถัง หลงหนาวจนตัวสั่นจะวิ่งไปฟ้องหลวงตาก็ไม่ได้เพราะบอสบอกว่ามันเป็นสงกรานต์ตำรวจไม่จับ อืมๆเมื่อกี้พี่มินบอกไม่ให้ใครมาแกล้งหลงง่ายๆนี่นา ดีล่ะงั้นหลงจะแกล้งคุณโปรดคืนบ้าง! 

"พี่มาแบงค์เลยแวะมาหาอะไรกินน่ะ ได้ยินข่าวหมอตุลย์กับแม่น้องติณฑ์จะแต่งงานว่อนเต็มโรงพยาบาลเลยนะ สงสัยว่าที่เจ้าบ่าวจะเห่อ หึหึ" 

"เฮ้อ ที่ตลาดก็มีแต่คนมาถามมินเพราะพี่ตุลย์แท้ๆเชียวเที่ยวประกาศไปทั่ว น้องหลงนั่นจะไปไหนครับ" 

"คือหลงจะไปซื้อน้ำแดง เดี๋ยวหลงมานะพี่มิน" หลงรีบวิ่งมาก่อนพี่มินจะห้าม ต้องรีบไปซื้อแล้วต้องรีบกลับก่อนที่คุณโปรดจะไปซะก่อน 

"อ่ะนี่น้องหลง ทำไมวันนี้กินน้ำแดงล่ะแก้วใหญ่ด้วยจะกินหมดมั้ย" 

"นี่ตังค์ครับหลงไม่ได้กินเอง หลงเอาไปให้กุมารกินครับป้า" เดี๋ยวนี้หลงพูดครับบ่อยๆแล้วนะ ถ้าไม่พูดพี่ชมพู่จะเล่านิทานจากในสมุดให้ฟัง หลงไม่อยากฟังเดี๋ยวพี่ชมพู่ร้องไห้อีก หลงเลยจ้าบ้างครับบ้าง เอ๊ะ!นั่นไงคุณโปรด พอเห็นคุณโปรดยืนหันหลังให้หลงก็วิ่งเต็มแรงเลย 

ตุบๆๆ"โอ๊ย!" ตุ๊บ! ซ่าาา 

"เฮ้ย อะไรวะเอ๋อ!" 

"น้องหลง! เป็นไงบ้าง เจ็บมั้ยพี่มินขอดูหน่อย" หลงแอบยิ้มพี่มินไม่เห็นหรอกแต่คุณโปรดเห็น สมน้ำหน้าเสื้อผ้าเป็นน้ำแดงหมดเลย 

"หลงสะดุดขาตัวเองจ้ะพี่มิน เจ็บเข่าจังเลือดออกด้วย" 

ซ่าาา "โอ๊ย! คุณโปรดนิสัยไม่ดีอีกแล้วนะเอาน้ำมาเทใส่เข่าทำไมหลงแสบแผลเลือดไหลเยอะๆเห็นมั้ยเนี่ย! ฮึกก พี่มินคุณโปรดแกล้งหลง ฮึก เปียกหมดเลยแสบด้วย" คุณโปรดนิสัยไม่ดีจริงๆเอาน้ำมาเทใส่เลือดของหลงแสบไปหมด หลงจะกลับไปฟ้องหลวงตาที่วัดก็ยังกลับไม่ได้ ฟ้องพี่มินก่อนดีกว่า 

"กูอุตส่าห์ล้างแผลให้ไม่งั้นเชื้อโรคมันจะเข้าไปแล้วมึงต้องตัดขาออกนะเอ๋อ ทีนี้ล่ะเป็นไอ้เอ๋อขาด้วนแน่ๆ หึหึ" 

"พี่โปรดทำไมพูดแบบนั้นเนี่ย น้องหลงลุกไปนั่งบนร้านก่อนนะครับเดี๋ยวพี่มินดูแผลให้" 

"แค่นี้เอ๋อมันไม่ตายหรอกมิน แต่เสื้อพี่ดิแม่งโคตรเหนียวน้ำแดงเลยเหลือตัวสุดท้ายด้วยเนี่ย เสื้อตัวโปรดเมียซื้อให้ก่อนไปภูเก็ตเลยนะ รับผิดชอบมาเลยนะเอ๋อ" 

"พี่โปรดไม่เอาสิครับ น้องชายของมินจะร้องไห้จริงๆแล้วนะเนี่ย" หลงไม่ชอบคุณโปรดเลย ชอบว่าหลงเอ๋อ พูดกูๆมึงๆ ชอบมาบีบแตรปี๊นๆให้หลงตกใจทุกวัน หลงจะไม่ทนแล้วนะ! 

"มินก็ดูเอ๋อมันทำหน้าสิจะฆ่าพี่แล้วมั้ง ตัวมึงทำผิดเองแท้ๆสะดุดขาตัวเองเหรอ? แกล้งน่ะสิ แล้วไงแกล้งเองเจ็บตัวเองเลือดแม่งออกเลย จิ๊ ไปซื้อเสื้อกล้ามตัวใหม่มาให้กูเลยนะเอ๋อไปกับกูนี่แหละ ตัวนี้กว่ากูจะหาเจอเมียกูเอาไปเป็นผ้าเช็ดจานนู่น แม่งขนไปทุกอย่างแล้วดันเอาเสื้อที่ตัวเองซื้อให้ไปเช็ดจาน ยังไม่พอตอนนี้ยังตามมาทำร้ายเสื้อกูอีก" 

"พี่โปรดว่าอะไรนะครับ" 

"เอ่อ..เปล่าพี่หงุดหงิดน่ะ มินให้ไอ้เอ๋อไปหาซื้อเสื้อกล้ามกับพี่เลย ตัวนี้เมียพี่ซื้อมาให้มีสีดำกับสีขาวนี่ยังหาตัวสีดำไม่เจอเลยสงสัยแม่งเอาไปเป็นผ้าขี้ริ้วแล้วแหงๆ" 

"ทำไมหลงต้องซื้อเสื้อให้คุณโปรด! ก็ลุงพจน์บอกว่ากุมารทองชอบกินน้ำแดงนี่" หลงทนไม่ไหวเลยลุกขึ้นยืนบนร้านพี่มิน หลงเอามือเท้าเอวเหมือนที่เคยเห็นป้าติ๋มร้านข้างๆทำใส่ลุงเด่นด้วย 

"หลงนั่งลงครับไม่เสียงดังนะ ดูสิเขามองกันใหญ่แล้ว" 

"อ่าวๆไอ้เอ๋ออย่าแถสิ แล้วกุมารทองมาเกี่ยวไรกับกู จะปัดความรับผิดชอบก็ต้องเนียนๆหน่อยคนเขาเห็นกันทั้งตลาดว่ามึงผิด" 

"หลงไม่ผิด! น้องกุมารชอบกินน้ำแดงเพราะน้องกุมารเป็นผี คุณโปรดก็ต้องชอบกินน้ำแดงด้วยเพราะคุณโปรดเป็นผี! ผีบ้าไงฮ่าๆๆ แบร่ๆๆคุณโปรดผีบ้า" คุณโปรดทำหน้างงสงสัยจะไม่รู้จักผีบ้าล่ะสิ สมน้ำหน้าอยากเป็นผีบ้าก็ต้องกินน้ำแดงไปเลย 

"มิน ผีบ้าที่ไอ้เอ๋อพูดนี่อะไร?" 

"เอ่อ คือว่า...." 

"คือคนบ้า คนไม่เต็มบาทไงคุ๊ณ แล้วเสื้อคุณเปียกแค่นี้จะให้หลงมันซื้อคืนทำไมเอาไปซักเดี๋ยวก็หายสงสารเด็กมันหน่อยสิ หมอตุลย์ก็ออกจะใจดีเอ็นดูหลงมันไม่ใช่น้อยคุณเป็นเพื่อนหมอตุลย์ไม่ใช่เหรอเห็นมาด้วยกันบ่อยๆ นิสัยไม่เหมือนกันเลยเนอะ" ป้าติ๋มขายขนมจีนอยู่ข้างร้านพี่มิน ป้าติ๋มใจดีกับหลงมากๆคุณโปรดโดนป้าติ๋มว่าเลยสมน้ำหน้า! 

"พี่มินหลงแสบเข่าจังขายของหมดแล้วเรากลับกันเถอะนะจ๊ะ หลงจะไปให้หลวงตาเป่าเพี้ยงหายแล้วไปให้บอสอาบน้ำให้ก่อน เพราะหลงต้องเหยียดขาแบบนี้ๆอาบน้ำเองไม่ได้แน่ๆ หลงเจ็บเยอะหลวงตาต้องเอาไม้ไล่ตีคนที่ทำหลงเจ็บเพี๊ยะๆแน่ๆ" 

"เอ่อ..น้องหลงวิ่งสะดุดขาตัวเองไม่ใช่เหรอครับงั้นหลวงตาก็ต้องตีขาน้องหลงสิ อ้อ พี่โปรดกลับไปอาบน้ำแล้วทำงานเถอะเดี๋ยวมินก็จะกลับบ้านเหมือนกัน เย็นนี้ไปทานข้าวที่บ้านนะครับมินจะทำของโปรดไว้ให้" จิ๊! พี่มินไม่เข้าใจหลง แต่เอ..คุณโปรดต้องโกรธหลงมากแน่ๆจ้องไม่หยุดเลย น่ากลัวจัง 

"พี่มิน สงสัยคุณโปรดจะโกรธหลง หลงกลัวโดนตีจัง" หลงกลัวจริงๆนะ ก็คุณโปรดเหมือนจะจับหลงกินเลย 

"พี่เขาไม่โกรธหรอกครับไม่ต้องกลัว น้องหลงไปยืนรอหน้าร้านก่อนพี่มินเก็บของแป๊บนะ" 

"อื้อ หลงจะถือตะกร้าเองนะ" หลงค่อยๆเดินอ้อมหลังร้านไปยืนแอบข้างๆร้านป้าติ๋ม ก็คุณโปรดยืนอยู่หน้าร้านใครจะไปกล้ายืนด้วยล่ะ หลงกลัวโดนตีน่ะสิ 

"พี่กลับก่อนตอนเย็นจะเข้าไปแล้วกันขับรถดีๆไม่ต้องรีบ ถึงบ้านโทรมาด้วยล่ะ" หลงแอบดูคุณโปรดว่าจะไปหรือยัง แต่คุณโปรดก็หันมามองพอดีน่ากลัวมากเดินมาทางหลงแล้วด้วย ถ้าตีนะหลงจะตะโกนลั่นตลาดเลย 

"หึหึ หลงรักถ้าพี่รู้ว่าให้ใครอาบน้ำให้นะพี่จะควักลูกตามันทิ้งแล้วตัดมือข้างที่มันอาบน้ำให้ทิ้งด้วย ถ้าไม่อยากให้ไอ้บอสมันตาบอดแขนด้วนก็อย่าให้มันอาบให้ล่ะ" คุณโปรดพูดกับหลงเบาๆ คุณโปรดน่ากลัวจะควักตาบอสแล้วตัดแขนบอส เอาบอสไปเป็นขอทานบนสะพานลอยเหมือนที่หลวงตาเล่าให้ฟังจริงๆด้วย คุณโปรดเป็นคนไม่ดีหลงกลัวคุณโปรด ฮึกก หลงจะฟ้องหลวงตาว่าหลงเจอคนไม่ดีกำลังจะตัดแขนบอส 

"หลงเป็นอะไรจะร้องไห้ทำไม! พี่โปรดว่าอะไรน้องรึเปล่าครับเนี่ย" 

"เปล่านี่พี่ไปล่ะ อ้อเอ๋อ ถ้าจะฟ้องอะไรใครต้องมีหลักฐานนะ สมัยนี้เขาคุยกันด้วยหลักฐานจำประโยคนี้ได้มั้ย หึหึ" หลงอยากวิ่งเตะตูดคุณโปรด หลวงตาบอกว่าถ้าหลงจะฟ้องอะไรหลวงตาหลงต้องมีพยาน แล้วเมื่อกี้หลงไม่มีพยานแล้วหลงจะฟ้องหลวงตาได้ยังไง! 

"ฮึก หลงไม่ชอบคุณโปรดคนผีบ้า!" หลงอดไม่ได้อยากเตะตูดก็ไม่กล้าหลงเลยตะโกนว่าคุณโปรดดังๆ คนมองเยอะแยะเลยแต่หลงไม่อายหรอกหลงไม่ได้เป็นผีบ้า คุณโปรดต่างหากต้องอาย ฮืออ หลงจะไปฟ้องต้นขนุนก็ได้!!...


***เห็นเขายิ้ม เขาหัวเราะ เขาเฉยๆ เขานิ่งๆ ไม่ได้แปลว่าข้างในเขาจะไม่รู้สึกอะไรเลย"

มีถามมาว่าต่อจากนี้จะแจกมาม่ามั้ย ตอบว่าฟางขี้เปย์ขี้แจกเลยจะแจกจ้าวว แต่แจกมาม่ายี่ห้อโปรดปราณเน้อ ฟางกะคร่าวๆว่าประมาณตอนที่40กลางๆ-ปลายๆ มันจะเป็นมาม่าที่น้องหลงแจกให้ท่านเองจ้าวว ฉะนั้นระหว่างนี้เราจะอยู่กับน้องหลงในเวอร์ชั่นแบบนี้ไปก่อน ถ้าฟางเขียนน้องบรรยายออกมาแปลกๆไม่เหมือนปอรักก็ต้องขออภัย เพราะน้องหลงก็คือน้องหลงปอรักก็คือปอรัก สถานภาพด้านจิตใจและการรับรู้มันแตกต่างกันจะให้บรรยายเหมือนกันคงไม่ได้เน้อ แต่ฟางก็ไม่เคยมีคนใกล้ตัว คนรู้จักหรือไม่เคยสัมผัสคนที่มีลักษณะแบบน้องหลง ฉะนั้นน้องหลงในเวอร์ชั่นนี้เกิดจากความมโนของฟางทั้งนั้น แอคติ้งอาจเว่อร์บ้างแต่นั่นก็เพื่ออรรถรสในการอ่านนิยาย เราเสพดราม่ากันมาเยอะ อ่านอะไรเบาๆที่ไม่ปวดตับไตไม่คิดแยะกันบ้างเถอะเนอะ 

กรุณาสังเกตการกระทำกับคำพูดท่าน ปี๊นๆนี่ท่านทำตอนเจอปอรักใหม่ๆ คำพูดว่าคุยกันด้วยหลักฐานนั่นก็เป็นช่วงแรกๆที่ท่านเจอกับปอรัก บางตอนที่หลงเล่าอาจเกี่ยวเนื่องในตอน น้ำตาแมงหมู ในเรื่องก็แค่ตัวแทน เสื้อที่โปรดพูดถึงคือเสื้อตัวที่โปรดหาวันที่ปอรักย้ายออกจากคอนโดก็ตัวที่โปรดบอกว่าปอรักซื้อให้ก่อนไปภูเก็ตแหละเน้อ เมื่อก่อนปอรักเคยบอกว่าตุลย์ทำขนมมาให้ที่ห้องบ่อยๆตอนเขาอยู่ห้องตรงข้ามกันและอีกเล็กๆน้อยๆฟางจำไม่หมดอ่ะรู้แต่สอดแทรกไปทีละเล็กละน้อยพอสมควรจ้าว ตอนสงกรานต์ที่หลงพูดถึงฟางจะจับลงในเล่มเน้อ

*** ฟางจะมาต่อให้วันพุธนะคะ วันนี้ที่ลงช้าต้องโทษการไฟฟ้า พิมพ์อยู่ดีๆไฟดับไปชั่วโมงจ้าาา เค้าขอโทษที่มาช้าาา 

ขอบคุณทุกๆกำลังใจ ทุกๆท่านที่หลงรักหลงรัก แล้วเราจะพบกันในวันพุธเน้อ ดูแลตัวเอง ดูแลคนใกล้ๆเราให้ดีๆเพราะไม่รู้จะมีเวลาให้ดูแลกันอีกนานมั้ย ฝันดีๆนะจ้าวว จุ๊บเหม่งมัดรวมเน้อ 

ปล.ถ้าเด้งว่าอัพ คือฟางจะมาแก้คำผิดจ้าว เจอคำผิดรบกวนท้วงด้วยเน้อ อันนี้ฟางยังไม่ได้อ่านทวนรีบเอามาลงก่อน ไปแล้วหนา ม๊วฟแก้ม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}