ตังตังเม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น : ย้ายโรงเรียน,พายอาร์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 447

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2562 23:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

ตอนที่ 2

ณ ห้องนอน

ฉันจะทำยังไงดี ฉันจะไปขอแด๊ดยังไงดีเนี้ย ถ้าฉันได้ไปไทยนะฉันยอมเลี้ยงพวกนั้นเลย โอยยยยย ทำไงดีเนี้ย

เอ่อ สวัสดี ฉันพายอาร์นะ มีชื่อจริงว่า นางวสาวไมโอนี่ แกรนด์ อายุฉันก็ 18 ปีละ ส่วนสูง 165 น้ำหนัก 45 กิโล ที่บ้านทำธุระกิจและเป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้า หลายแห่งเลยละ มีแต่คนบอกว่าฉันสวย ฉันเรียนที่นี่มาตั้งนานละยังไม่มีใครที่จะมาขอฉันเป็นเพื่อนเลย ฉันไปขอเขาเขาก็ไม่รับฉันเป็นเพื่อน ฉันถามพวกเขาก็บอกว่าฉันสวยเกินไป เป็นตัวอัตรายสำหรับพวกเขา ฉันไม่ใช่โรคนะที่จะอันตราย ไวรัสก็ไม่ใช่ และก็ชอบมาแกล้งฉันเพราะว่าแฟนของพวกเขามาชอบฉัน มาว่าฉันอ่อย จะบ้าฉันไปอ่อยตอนไหน ฉันอยู่เฉยๆของฉันนะ อย่างนี้แหละที่ฉันอยากไปเรียนกับพวกนั้น อยู่ที่นี่ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่มีเพื่อน น่าสงสารนะว่าไหม เฮ้อออออออออ กลับมาที่ว่าฉันจะขอแด๊ดยังไงให้ท่านอนุญาติให้ฉันไป เอาไงดีเนี่ย ....

"แด๊ดคะ มี๊คะ คือ...ว่า..หนูจะขอ..."

"ขออะไรคะ"

"อืม ว่าไงล่ะ" ทำไมต้องจ้องกันขนาดนั้นด้วยอ่ะ กดดันนะกดดัน และก็ไม่รู้ว่าคำตอบจะออกมายังไงด้วย แต่ก็ต้องลองดูก่อนแล้วกัน

"คือ..หนูจะขอแด๊ดกับมี๊ไปเรียนกับยัยเบลอ่ะค่ะ" พอพูดเสร็จฉันก็ต้องก้มหน้า ไม่กล้ามองหน้าท่านนานกลัวอ่ะ ทีแรกว่าจะไม่ขอแล้วนะแต่ก็นะ

"หืม..ทำไมล่ะ เรียนที่นี่ไม่ดีหรอ" แด๊ดจ้องอ่ะ คือกลัวค่ะกลัว ยืนโดดเดียวมากเลยเลยนะตอนนี้ โดดเดี่ยวเดียวดายในท้องเล ปูนาขาเก มันใช่หรอเนี่ย ณ ตอนนี้กลัวจนฉี่จะราดแล้วค่ะ ฮื่อออออ

"ก็..คือ..มันก็ดีค่ะ แต่หนูเรียนแล้วไม่มีความสุขเลยค่ะแด๊ด"

"นะๆๆๆแด๊ด ให้หนูไปนะ น๊าาาาาแด๊ดน๊าาาาามี๊ น่ะๆ"

เฮ้ยยย เงียบทำไมอ่ะแด๊ด ตายๆฉัน ทำไงดีทำไงดี

"นะคะแด๊ด ให้หนูไปนะ แด๊ดไม่เห็นใจหนูหรอ หนูต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหนในการเรียนที่นี่ มีแต่คนที่ไม่ชอบหนู่ ฮึก ฮึก"ดราม่าใส่เลยแล้วกันกลัวว่าจะไม่ให้ฉันไป จริงแล้วฉันไม่กลัวพวกนั้นหรอกนะ

"มีแต่คนแกล้งหนูอ่ะเเด๊ด ฮึก หนูทนไม่ไหวแล้วนะ หนูไม่ชอบเลย ฮึกก"แด๊ดมองฉันด้วยสายตาไม่อยากเชื่อว่าฉันร้องไห้จริง ฉันก็ร้องไห้จริงๆน่ะ แต่ท่านเงียบๆอ่ะ กลัวค่ะกลัว

"อืม ไปก็ไป"

"Yes"อุ้ยลืมตัว "ค่ะแด๊ด ขอบคุณมากเลยน่ะค่ะ"โอยยยดีจาย ยิ้มจนปวดแก้มแล้วอ่ะ ในที่สุดก็สำเร็จ อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ ถ้าไม่มีคำว่า

"แต่..." กรึก ความรู้สึกหยุดกึกแล้ว มีแต่ทำไมเนี้ย อะไร อะไร แต่อะไร

"แต่ อะไรหรอค่ะ"

"เด็กน้อยของเเด๊ดต้องไปเรียนที่ RAN School" เอ๋!!RAN School สามคนนั้นไม่ได้เรียนที่นั้นหนิหน่า ทำไมไม่ให้เราไปเรียนกับสามคนนั้นอ่ะ

"แด๊ดคะ สามคนนั้นไม่ได้เรียนที่โรงเรียนนั้นไม่ใช่หรอค่ะ หนูจำได้"

"ก็ใช่ไง"

"แล้วทำไมแด๊ดให้หนูแยกกับสามคนนั้นด้วยคะ"จะให้ฉันแยกกับพวกนั้นหรอไม่มีทาง ฉันไม่ไปเรียนคนเดียวแน่นอน

"ใครบอกล่ะ แด๊ดก็ให้ไปเรียนด้วยกันนั้นแหละ"

"แต่แค่อีกปีเดียวเองนะคะแด๊ด อีกปีเดียวก็จบแล้ว จะให้ย้ายทำไมให้หนูไปเรียนกับพวกนั้นเลยไม่ดีกว่าหรอค่ะ"ให้ฉันไปเรียนกับพวกนั้นก็ดีแล้วจะเปลี่ยนโรงเรียนเพื่ออะไร อีกแค่ปีเดียวเองอ่า

"ก็ที่โรงเรียนที่แด๊ดจะให้ไป แด๊ดรู้จักกับเจ้าของโรงเรียน แด๊ดเป็นห่วงหนู กลัวว่าจะเป็นเหมือนอยู่ที่นี่ไงคะ แด๊ดเลยให้หนูไปเรียนที่นั้น จะได้ช่วยกันดูแล เขาก็มีลูกที่เรียนอยู่ที่นั่นเหมือนกัน"

"แล้วแด๊ดรู้ได้ไงค่ะว่าหนูเจออะไรมาบ้าง"รู้ได้ไงอ่ะ รึที่ฉันบอกไปรึเปล่า แต่ก็ไม่น่าจะให้ไปได้นะถ้าไม่รู้สาเหตุจริงๆของมัน อาจจะใช่ก็ได้

"มีอะไรบ้างที่เเด๊ดไม่รู้เกี่ยวกับเด็กน้องของแด๊ด แด๊ดแค่อยากรู้ว่าหนูจะทำยังไงเมื่อเจอกับคนแบบนี้ตลอด"วันนี้ฉันรู้สึกว่าแด๊ดจะพูดยาวเป็นพิเศษเลยละ ส่วนมี๊ก็นั่งยิ้มๆฟังฉันกับแด๊ดสนทนากัน

"มีเรื่องจะขอ จะถามแค่นี้หรอ"ฉันส่ายหน้าไปมา

"แด๊ดคะแล้วสามคนนั้นรู้รึยังคะว่าต้องย้ายโรงเรียนใหม่"

"น่าจะยังนะ"แด๊ดตอบ

"ใช่ไหมคุณ"ตอบฉันด้วยความไม่แน่ใจแล้วก็หันไปถามมี๊เพื่อความแน่ใจอีกครั้ง เห็นแด๊ดกับมี้รักกันแล้วฉันอิจฉา ฉันอยากมีความรักที่เหมือนกับแด๊ดและมี๊จัง

"เอ่อ แด๊ดคะ คือว่...."

ก็อก ก็อก ก็อก

ใครมาเคาะประตูขัดจังหวะที่ฉันจะถามเนี่ย แอ๊ดดด

"คุณท่านคะ มิสเตอร์โจ มาขอพบค่ะ"สงสัยเป็นหุ้นส่วนกันมั้ง

"อืม"

"แด๊ดคะ.."แล้วแด๊ดก็เดินออกไปโดยที่ฉันยังพูดไม่จบเลย

"คุยยกับมี๊เลยก็ได้ แด๊ดไปคุยธุระก่อน ถามมี๊ได้นะคะ"

"ค่ะ"ถามมี๊ก็ได้

"มี๊คะ"ฉันเข้าไปนั่งกอดแขนมี๊ที่โซฟา

"ว่าไงคะเด็กน้อยของมี๊"มี๊พูดอย่างอ่อนโยนแล้วยิ้มให้ฉันเสมอ

"คิดไงคะ แด๊ดถึงอนุญาติให้หนูไปเรียนที่ไทย หนูขอตั้งหลายรอบแล้วนะ ครั้งสุดท้ายที่ขอ หนูบอกกับตัวเองว่าจะไม่มาขออีกแล้ว แต่ไอ้พวกนั้นให้หนูมาถาม"ฉันยังคิดๆเลยว่าทำไมอยู่ๆถึงอนุญาติให้ฉันไปเรียนที่ไทยได้ง่ายขนาดนี้ ตอนนั้นฉันขอก็ไม่ให้ไปถึงขนาดขังฉันไว้ในห้องเพราะกลัวฉันหนี

"แด๊ดกับมี้คุยกันนานแล้วว่าจะให้ลูกกลับไปเรียนกับเพื่อน นี่ทั้งสามคนยังไม่บอกหนูหรอว่าจะให้หนูไปเรียนอยู่ที่นู่นน่ะ"

"เอ่อ อ่อ อ๋อ บอกอยู่ค่ะ แฮ่ะๆ"

หืมมพวกบ้ากล้าหลอกให้ฉันเลี้ยง พวกบ้า มิน่าล่ะถึงกล้าขอถ้าขอไม่สำเร็จจะมาหาทุกอาทิตย์ แผนสูงนักนะ พวกแกโดนแน่ ฮึ่ยย

"รู้แล้วก็เตรียมตัวไว้นะ จะให้เดินทางอาทิตย์หน้านะคะ"อาทิตย์หน้าหรอ โห่ววอีกตั้งนาน ตั้ง 168 ชั่วโมงแน่ะ

"แล้วหนูจะอยู่กับใครหรอค่ะมี๊"

"อ่อๆมี๊ซื้อบ้านไว้ให้แล้วจะให้เพื่อนมาอยู่ด้วยก็ได้นะคะหนูจะได้มีเพื่อนนอน แล้วก็มี้ซื้อรถไวให้ขับตอนไปโรงเรียนด้วยนะคะ"

"รุ่นไหน สีไหนค่ะ"

"ไม่บอกจ้ะ ไว้ไปดูเองแล้วกัน"ทำไมไม่บอกอยากรู้ อยากรู้ อยากรู้ "มี๊ไปทำงานที่ค้างไว้ก่อนนะคะ"

"ค่ะๆรักมี๊ที่สุดอ่ะ ฟอด ฟอด"ฉันหอมแก้มมี้ทั้งสองข้างเลย ชื่นใจ มี๊น่ารักที่สุดอ่ะ . . . . .

**********************************

มาลงให้ตอนแล้วน่ะค่ะหรีดเดอร์ทุกคนขา

ความคิดเห็น