ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 29 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 29 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 159k

ความคิดเห็น : 572

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2560 23:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 29 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 29

Author :   (ยอนิม)


“ใจคอมึงจะไม่กลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้านรึไง” อิฐถามนิคขึ้นมา หลังจากที่เลิกงาน เขาก็พานิคกลับมาที่บ้านของเขาด้วย


“ทำไม กูยืมเสื้อผ้ามึงหน่อยไม่ได้เหรอวะ” นิคถามกลับ เพราะเขาไม่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน


“ยืมได้ แต่มึงไม่กลัวว่าไอ้นีลมันจะห่วงบ้างเหรอวะ” อิฐถามกลับ นิคนั่งหน้างอที่ปลายเตียงในห้องนอนของอิฐ


“ถ้ามันห่วงกู มันต้องโทรมาตาม มาถามบ้างแล้วแหละ แต่นี่ไม่เห็นจะโทรมาหากูสักสาย” นิคบอกออกมาด้วยความน้อยใจ


“งานมันคงยุ่งแหละ อีกอย่าง มันคงรู้ว่ามึงต้องมาหากู มันถึงไม่กังวลมากไง” อิฐพูดให้เพื่อนคลายความน้อยใจลง นิคเลิกคิ้วมองหน้าอิฐเล็กน้อย


“เดี๋ยวนี้ดูเหมือนมึงจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ” นิคแกล้งล้อเพื่อนตนเอง อิฐเลยหยิบเสื้อในตู้โยนใส่หน้าเพื่อนอย่างหมั่นไส้


“พูดมากว่ะ ไปอาบน้ำ เดี๋ยวพวกไอ้เกียร์ไปถึงก่อนแล้วมันจะบ่นเอา” อิฐไล่นิคให้ไปอาบน้ำ นิคก็เดินเข้าไปอาบน้ำแต่โดยดี ไม่นานนักเพื่อนรักทั้งสองก็อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย


“เมื่อกี้ไอ้เกียร์โทรมาบอกว่ามันกับไอ้โฟร์กำลังจะออกจากบ้าน น่าจะไปถึงพอๆกับเรานั่นแหละ” นิคพูดกับอิฐหลังจากที่คุยกับเกียร์เมื่อสักครู่ อิฐพยักหน้ารับก่อนจะส่งกุญแจรถให้กับนิค


“มึงขับทีนะ กูจะคุยโทรศัพท์” อิฐบอกกับนิค นิคก็รับกุญแจรถพร้อมกับเดินไปขึ้นประจำที่ อิฐก็เปิดประตูรั้วบ้านให้ เมื่อนิคถอยรถและอิฐปิดบ้านเรียบร้อย ทั้งสองก็ตรงไปยังผับที่พวกเขาไปบ่อยตอนเรียนมหาวิทยาลัย อิฐโทรหาเดย์เพื่อจะรายงาน


(“อืม ว่าไง”) เสียงของเดย์รับสายดังขึ้น


“กูกำลังจะออกไปร้านพี่วุฒินะ” อิฐบอกคนรักกลับไป เดย์เงียบไปนิด


(“อืม ไปกับไอ้นิคใช่มั้ย”) เดย์ถามกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติ


“ใช่ ไอ้นิคขับรถอยู่ ส่วนไอ้เกียร์กับไอ้โฟร์จะไปเจอกันที่นั่นเลย” อิฐบอกกลับไปอีก เพราะไม่อยากให้คนรักเป็นห่วง


(“มีอะไรก็โทรหากู เข้าใจรึเปล่า อย่าไปก่อเรื่องด้วย รู้มั้ย”) เดย์กำชับกลับมาอีกครั้ง


“รู้แล้ว มึงกินข้าวเย็นรึยัง” อิฐถามกลับไปบ้าง เพราะเขาเองก็ห่วงเดย์ไม่น้อยเหมือนกัน พอไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็จะรู้สึกห่วงนั่นห่วงนี่เยอะแยะไปหมด ทำให้อิฐเข้าใจความรู้สึกของเดย์ด้วยเหมือนกัน


(“กินแล้ว มึงก็อย่าลืมกิน ถ้าบ่นปวดท้อง มึงจะไม่ได้แดกเหล้าอีก”) เดย์บอกกลับเสียงจริงจัง อิฐรับคำ ก่อนจะวางสายไป


“แค่นี้ก็ต้องโทรรายงานผัวด้วยเนอะ” นิคแกล้งแซวขึ้นมายิ้มๆ


“กูแค่ไม่อยากให้มันเป็นห่วง” อิฐตอบกลับ นิคก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก แต่นั่งขับรถไปเงียบๆ จนอิฐต้องหันไปมองเพื่อนรักเล็กน้อย

“มึงเป็นอะไรรึเปล่าวะ” อิฐถามขึ้นเพราะเห็นเพื่อนเงียบไป และมีสีหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ นิคหันมามองอิฐเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ


“เอาจริงๆ มันก็มีอ่ะนะ” นิคตอบกลับ


“มีอะไร มึงระบายกับกูได้ เพราะกูเองก็ไประบายกับมึงบ่อยๆ” อิฐพูดขึ้นมาอย่างนึกห่วง


“กูไม่รู้ ว่ากูคิดมากไปเองรึเปล่า ช่วงเดือนกว่าๆที่ผ่านมานี่ ไอ้นีลมันเหมือนมีอะไรปิดบังกู” นิคระบายออกมาให้เพื่อนฟัง หลังจากที่เก็บความรู้สึกมาคนเดียวได้สักระยะ


“ปิดบังอะไรวะ” อิฐถามกลับ


“ไม่รู้สิ มันเหมือนมีลับลมคมนัย มึงเข้าใจป่ะ คนเราอยู่ด้วยกันทุกวัน ถ้าคนของเรามีอะไรเปลี่ยนไปนิด เราจะรู้สึกได้ทันที กูไม่รู้จะบอกมึงยังไงว่ะ มันเป็นเรื่องยิบย่อย ที่บางครั้งกูคิดว่ามันไร้สาระถ้ากูจะเอามาคิด แต่พอนานวัน ไอ้เรื่องยิบย่อยไร้สาระมันก็สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นความรู้สึกผิดแปลกไป” นิคบอกออกมาด้วยความอึดอัด


“แล้วมึงได้ถามมันบ้างมั้ย” อิฐถามกลับไปบ้าง เพราะเขาเรียนรู้จากเรื่องของเขาและเดย์ ที่มีอะไรก็ให้เปิดใจคุยกันไปเลย


“ถาม แต่มันก็บอกว่าไม่มีอะไร พอกูคาดคั้นมากๆ มันก็ว่ากูหาว่ากูคิดมาก มึงรู้มั้ย สองอาทิตย์แล้ว ที่กูกับมันเถียงกัน ทะเลาะกันแทบทุกวัน เพียงแค่ไม่เคยมาทะเลาะให้พวกมึงเห็นเท่านั้นเอง” นิคบอกออกมาด้วยน้ำเสียงที่เครียดขึ้งจริงๆ อิฐรู้สึกผิดขึ้นมาทันที ที่เข้าไม่ได้สังเกตเพื่อนรักเลย ว่าเป็นยังไงบ้าง ด้วยความที่เวลาเจอก็เห็นทั้งนีลและนิคเป็นปกติดี มีเถียงมีงอนกันบ้าง แต่ไม่เคยรู้ว่าลับหลังพวกเขา นีลกับนิคจะทะเลาะกันถึงขั้นไหน


“แล้วมึงมาเที่ยวไม่บอกมันแบบนี้ ไม่คิดว่าจะทะเลาะกันอีกเหรอวะ” อิฐถามกลับไป นิคก็นั่งเงียบไปนิด เพราะใจจริงก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับนีลมากนัก

“เอางี้มั้ย เดี๋ยวกูโทรไปบอกมันเอง ว่ามึงอยู่กับกู มันจะได้ไม่ต้องห่วง จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน” อิฐเสนอขึ้น


“บอกมันว่าคืนนี้กูจะนอนกับมึงด้วยนะ ยังไง ไอ้เดย์มันก็ไม่กลับไม่ใช่เหรอวะ กูจะได้นอนเป็นเพื่อนมึงด้วย” นิคบอกออกมาเสียงแผ่ว อิฐพยักหน้ารับ ก่อนจะกดมือถือโทรออกหานีล อิฐรอสายไม่นานนัก


(“ว่าไงไอ้อิฐ”) เสียงของนีลดังขึ้น อิฐได้ยินเสียงโหวกเหวกจากทางฝั่งของนีล


“มึงอยู่ไหนวะ เสียงดังฉิบ” อิฐถามกลับไป


(“อยู่ที่อู่ พอดีให้ช่างทำโอที มันมีงานด่วนเข้ามา”) นีลตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ


“เออ กูแค่จะโทรมาบอกว่า ไอ้นิคอยู่กับกูนะ” อิฐพูดเกริ่นขึ้น นีลเงียบไปสักพัก


(“อืม”) นีลตอบกลับมาสั้นๆ แม้แต่อิฐเองยังรู้สึกแปลกๆ


“พอดีกูกับไอ้นิค แล้วก็ไอ้เกียร์ไอ้โฟร์ จะไปเที่ยวกัน กูก็เลยจะโทรมาบอกมึง แล้วก็คืนนี้ไอ้นิคมันจะนอนกับกูนะ พอดีเดย์มันไม่อยู่ กูก็เลยจะให้มันมานอนเป็นเพื่อน” อิฐบอกให้นีลรับรู้


(“ได้ ไม่มีปัญหา ยังไงก็บอกมันว่าอย่าดื่มมากละกัน คืนนี้กูคงนอนค้างที่อู่นี่แหละ ถ้ามันนอนกับมึง กูจะได้ไม่ต้องห่วง”) นีลบอกกลับมา ซึ่งนิคเองก็ได้ยินเพราะในรถมันเงียบ


“เออๆ กูโทรมาบอกแค่นี้แหละ” อิฐตัดบทไป นีลรับคำแล้ววางสาย


“มึงว่ามันแปลกมั้ยล่ะ” นิคถามขึ้นทันที


“ก็..นิดหน่อยว่ะ แต่มันก็ห่วงมึงนะ” อิฐบอกให้เพื่อนคลายความคิดมากลงก่อน เพราะยังไม่รู้แน่ชัดว่าจริงๆแล้วนีลเป็นอะไร


“ช่างมันเถอะ มันไม่อยากบอกกูก็ไม่เป็นไร กูก็อยู่ของกูแบบนี้แหละ” นิคพุดเหมือนไม่ใส่ใจ แต่จริงๆในใจน้อยใจอยู่ไม่น้อย อิฐเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ไม่นานนัก พวกเขาสองคนก็มาถึงร้าน อิฐโทรหาเกียร์ก็รู้ว่า เกียร์มาถึงและเข้าไปจองโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นโต๊ะที่อยู่บนชั้นสอง โต๊ะประจำของพวกเขาสมัยก่อนนี้ อิฐกับนิคก็เดินเข้าไปข้างในทันที


“มานานรึยังวะ” อิฐถามเกียร์กับโฟร์ ที่นั่งดื่มและคุยกันอยู่


“ไม่นานว่ะ นั่งก่อนมึง” เกียร์พูดขึ้น อิฐกับนิคก็นั่งลงที่เก้าอี้โซฟาทันที


“ร้านพี่วุฒิทำใหม่ ปรับปรุงหลายอย่างเลยว่ะ เดินเข้ามากูงงนิดหน่อย” อิฐพูดขึ้นอย่างขำๆ เพราะพวกเขาไม่ได้มานานมากแล้ว


“ไง ไอ้แสบ ไม่เจอกันนานเลยนะ” เสียงทักของวุฒิดังขึ้น อิฐกับนิคก็ยกมือไหว้ทันที ส่วนเกียร์กับโฟร์ทักทายพูดคุยกับวุฒิก่อนหน้านี้แล้ว


“พวกผมไม่ได้ว่างเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่พี่” อิฐตอบกลับยิ้มๆ พร้อมกับรับแก้วเหล้าที่เกียร์ชงให้


“แล้วแฟนไม่มาด้วยเหรอวะอิฐ” วุฒิถามถึงเดย์


“ไปดูร้านที่ชลฯน่ะพี่ อีกอย่าง วันนี้พวกผมมาแบบโสดๆครับ” อิฐพูดยิ้มๆ วุฒิก็หัวเราะขำ พร้อมกับพูดคุยอีกเล็กน้อย ก่อนจะไปเดินทักทายคนอื่นบ้าง


“คิดถึงบรรยากาศเก่าๆว่ะ” โฟร์พูดขึ้นมาเมื่อมองไปรอบๆ ก่อนจะพยักหน้าไปทางนิค ที่นั่งเกาะขอบระเบียงที่นั่งมองลงไปที่ลานกลางล่างชั้นหนึ่ง ซึ่งจะเห็นบริเวณชั้นหนึ่งและเห็นเวทีได้อย่างชัดเจน

//มันเป็นอะไร// โฟร์กระซิบถามอิฐ


//ทะเลาะกับไอ้นีลนิดหน่อย// อิฐตอบกลับไป ก่อนจะสะกิดนิคให้รับแก้วเหล้าไปดื่ม แล้วนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ

..

..

..

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูห้องทำงานของเดย์ในร้านสาขาชลบุรีดังขึ้น ในช่วง  5 ทุ่ม ก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออก เดย์เงยหน้าจากกองเอกสารขึ้นมามอง


“นั่งก่อนสิ” เดย์พูดกับคนที่เดินเข้ามา


“เฮียกินข้าวยังครับ” เสียงของชายหนุ่มถามขึ้น


“เรียบร้อยแล้ว มึงล่ะ” เดย์ถามกลับ


“ผมก็กินเรียบร้อยแล้วครับ” อีกฝ่ายตอบกลับมา


“อืม โทษทีนะ ที่ให้มาช่วยเรื่องงานที่นี่” เดย์พูดขึ้นเสียงนิ่ง


“ไม่เป็นไรหรอกเฮีย ผมสบายมาก” ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ


“ขอบใจ กูเองก็ไม่อยากให้ไอ้นันมันว่าเอาได้ ว่าเอาคนสนิทมันมาลำบาก” เดย์บอกกลับไป ไวลูกน้องคนสนิทของนันก็หัวเราะออกมาเบาๆ


“ไม่ลำบากเลยเฮีย อยู่ที่นี่ไม่ต้องโดนเฮียนันเตะด้วย” ไวบอกกลับมา ด้วยความที่เดย์อยากได้คนที่ไว้ใจได้ เข้ามาคอยสอดส่องภายในร้าน เขาเลยไปคุยกับนัน ว่าจะขอให้ไวมาช่วยงาน โดยแกล้งเป็นคนที่มาสมัครเข้าทำงานใหม่ในร้าน และเดย์ก็คอยรับฟังความคืบหน้าจากไวเป็นระยะ


“แล้วมีอะไรจะอัพเดตอีกมั้ย” เดย์ถามกลับไป


“ก็นิดหน่อยครับ ช่วงนี้สองคนนั่นยังไม่ระแคะระคายเรื่องที่จะโดนตรวจสอบสักเท่าไร แต่ก็ระวังตัวกันน่าดูเหมือนกัน” ไวตอบกลับ เดย์ถอนหายใจออกมาหนักๆ แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้

“เมื่อช่วงบ่าย ก็มีแอบเอาของปลอมมาใส่แทนของที่หายไป ผมคิดว่าน่าจะเอามาหลอกเฮียว่าของครบ เพราะกลัวว่าเฮียจะไปเช็คของแน่ๆ” ไวเล่าออกมาตามที่คิดและเห็น


“แล้วของปลอมนั่น มีใครเอาออกมาใช้รึเปล่า” เดย์ถามเสียงเครียด


“ไม่มีหรอกครับ เพราะผมเป็นคนอาสาไปหยิบของมาใช้เอง เขาเห็นว่าผมเป็นเด็กใหม่ก็เลยคิดว่าผมไม่รู้เรื่องของแท้ของปลอม ก็เลยใช้งานผมให้เบิกสต็อคของคนเดียวเลย” ไวบอกอกมาอีก เดย์นั่งใช้ความคิดสักพัก


“เรื่องกล้อง ยังไม่มีใครเห็นใช้มั้ย” เดย์ถามต่อ


“ไม่มีครับ รับรองได้ ผมซ่อนมันไว้อย่างดี” ไวตอบกลับเสียงจริงจัง


“ขอบใจมาก เสร็จงานนี้แล้ว กูให้มึงเต็มที่แน่ ยังไงตอนนี้ก็ไปพักเถอะ มึงเองก็เหนื่อยมาทั้งวัน ถ้ามีอะไรขาดเหลือก็บอกกู” เดย์พูดขึ้น เพราะไวช่วยงานเขาได้มาก


“ครับเฮีย เฮียเองก็พักบ้างนะครับ เดี๋ยวซ้ออิฐจะเป็นห่วง” ไวพูดแซวกลับไป ก่อนจะขอแยกตัวไปพัก เดย์นั่งมองเอกสารตรงหน้า และมองกุญแจรถที่วางไว้ในกล่องพาสติกสลับไปมา




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“ไอ้เกียร์ มึงดูผู้หญิงคนนั้นสิ มึงว่านมของจริงหรือว่าทำมาวะ” อิฐสะกิดเกียร์พร้อมกับชี้ไปที่หญิงสาวที่อยู่ชั้นล่าง กำลังเต้นอยู่กับกลุ่มเพื่อน


“สัด นั่นนมหรือลูกมะพร้าว ใหญ่กว่าหัวมึงอีกไอ้อิฐ” เกียร์ถามขึ้นอย่างอึ้งๆ เมื่อเห็นคนที่อิฐชี้ให้ดู


“ไหนวะ คนไหน” โฟร์ถามบ้าง พร้อมกับชะโงกหน้าลงไปดู


เพียะๆๆ


“โอ๊ย อะไรของมึงไอ้นิค” อิฐโวยใส่นิค เมื่อนิคเอาดอกกุหลาบในแจกันกลางโต๊ะ มาตีที่หัวของอิฐ เกียร์ โฟร์ เรียงกันไป


“ห่า มีผัวมีเมียกันแล้ว ยังจะม่อสาวอีก” นิคว่ากลับไป


“ม่อบ้านมึงสิ กูแค่สงสัย ก็เลยถามไอ้เกียร์เท่านั้นเอง” อิฐว่ากลับไปอย่างขำๆ ไม่ได้โกรธอะไรเพื่อนอยู่แล้ว


“ไอ้นิค คนนั้นโคตรหล่อเลยว่ะ” โฟร์ชี้ไปที่ ผู้ชายคนหนึ่ง


“ไหนๆ” นิคชะเง้อคอหา ก่อนจะโดนเพื่อนทั้งสามคนรุมตีไม่แรงมากนักอย่างนึกหมั่นไส้


“ว่าแต่พวกกู มึงก็แรดเหมือนกันนั่นแหละ” อิฐว่ากลับไปอย่างขำๆ นิคยักไหล่นิดๆ


“กูแค่ไหลตามน้ำไปกับพวกมึง” นิคตอบกลับ อิฐเบาใจเมื่อเห็นนิคหันมาพูดเล่นกับพวกเขาบ้างแล้ว ทั้งสี่คนนั่งดื่ม นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ มีโยกย้ายร่างกายไปตามเสียงเพลงบ้าง มีหญิงสาว ชายหนุ่ม มาขอชนแก้วด้วยเป็นระยะ ส่วนใหญ่จะเป็นหญิงสาวเสียมากกว่า เพราะไม่รู้ว่าทั้งสี่คนมีคนรักแล้วแถมคนรักยังเป็นผู้ชายทั้งหมด แต่พวกอิฐก็ไม่ได้เล่นด้วยแต่อย่างไร แค่ชนแก้วไปตามมารยาท

“ลงไปเต้นข้างล่างกันไอ้อิฐ” นิคหันมาชวนอิฐ


“ข้างบนก็ได้” อิฐตอบกลับไป นิคหน้ามุ่ยนิดๆ


“แต่ข้างล่างคนเยอะกว่า มันกว่านะมึง ถ้ามึงไม่ไป กูไปคนเดียวนะเว้ย” นิคพูดขึ้น


“ไปเป็นเพื่อนมันหน่อยไอ้อิฐ แต่อย่าไปมีเรื่องนะมึง พวกกูนั่งรออยู่นี่แหละ” เกียร์พูดบอกกับอิฐ


“แล้วมึงสองคนไม่ลงไปด้วยกันรึไง” อิฐถามกลับไปบ้าง


“ไม่อ่ะ กูอยากนั่งดื่มมากกว่า” โฟร์ตอบกลับ เกียร์ก็พยักหน้ารับตาม


“เออๆ กูไปเป็นเพื่อนมันก็ได้ ลุกสิมึง” อิฐหันไปเรียกนิค ที่นั่งรอเขาตัดสินใจอยู่ นิคยิ้มกว้างก่อนจะลุกเดินลงไปที่ชั้นล่างพร้อมกับอิฐ ทั้งสองไปยืนเต้นด้วยกันท่ามกลางนักเที่ยวกลางคืนคนอื่นๆ เต้นกันไปสักพักอิฐก็สนุกตามเพื่อนไปด้วย มีสาวๆมาเต้นนัวเนียเป็นระยะเช่นเดียวกัน อิฐก็ไม่คิดอะไร เพราะเต้นสนุกๆเท่านั้น ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ไม่แน่ เขาอาจจะหิ้วสักคนไปด้วย


“ขอเต้นด้วยคนได้มั้ยครับ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น อิฐหันไปมองก็เห็นว่าเป็นชายหนุ่มหน้าตาพอใช้ได้ แต่ดวงตาฉ่ำเยิ้ม เหมือนกับว่าดื่มมาพอสมควร ความจริงไม่ต้องมาขอก็ได้ เพราะใครเข้ามา ส่วนใหญ่ก็เต้นทั้งนั้น จะเต้นตรงไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาขอพื้นที่เต้นอะไร


“เอาสิ” นิคเป็นคนตอบออกมา อิฐหันไปมองหน้าเพื่อนตนเอง

“แค่เต้นสนุกๆเท่านั้นเอง มึง” นิคบอกออกมา อิฐถอนหายใจเล็กน้อย เพราะจริงๆแล้ว เขาก็กลัวว่านิคจะทำอะไรประชดนีลชายหนุ่มคนดังกล่าวก็เต้นอยู่กับพวกเขา สักพักเพื่อนของชายหนุ่มอีกสองคนก็มาเต้นด้วย แถมยังเต้นสีกับอิฐ จนอิฐรู้สึกตะหงิดๆในใจ เพราะรู้สึกเหมือนโดนจับนั่นจับนี่ ถึงจะมีสาวๆมาเต้นด้วยบ้าง


“ไอ้นิค ที่โต๊ะกันเหอะว่ะ” อิฐหันไปชวนนิค ที่กำลังเต้นอยู่กับชายอีกคน


“จะรีบไปไหนวะ กำลังสนุกเลย” นิคถามกลับมาใบหน้าชื้นเหงื่อ


“กูอยากพักแล้ว” อิฐบอกออกไปอีก พร้อมกับใช้สายตากดดันเพื่อนตัวเอง นิคเห็นก็จำต้องพยักหน้ารับ


“เออๆ ขอตัวก่อนนะครับ” นิคตอบรับอิฐ แล้วหันมาพูดกับกลุ่มของชายหนุ่ม


“เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหนล่ะ ไปนั่งโต๊ะพวกผมก็ได้นะ” ชายคนหนึ่งจับข้อมือของอิฐเอาไว้ แล้วชวนให้ไปนั่งด้วยกัน อิฐหันไปมองหน้าชายหนุ่มทันที พร้อมกับมองที่ข้อมือตัวเองด้วย


“ปล่อยดีกว่านะ” อิฐพูดเสียงเรียบ พร้อมกับดึงมือตัวเองออกมา


“ทำไมล่ะ ไม่พอใจอะไรพวกผมเหรอ” อีกคนถามขึ้น และทำท่าจะจับไหล่ของอิฐ อิฐกำลังจะเบี่ยงตัวหนี แต่ก็มีมือแกร่งของใครบางคนมาจับข้อมือของชายคนนั้นไว้ก่อน อิฐกับนิคหันไปมอง อิฐตาโตอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นคนรักตัวเอง


“อย่าแตะ” เสียงทุ้มเย็นพูดขึ้น ก่อนจะขยับมายืนขวางอิฐกับนิค


“คุณเป็นใคร ผมกำลังจะคุยกับเพื่อนผม” อีกฝ่ายถามขึ้นด้วยน้ำเสียงติดไม่พอใจอยู่บ้าง


//มันมาได้ไงวะ ไหนมึงบอกว่ามันนอนค้างที่ชลฯไง// นิคกระซิบถามอิฐ


//กูก็ไม่รู้// อิฐกระซิบกลับ แต่ปากยิ้มกว้าง จริงอยู่ที่อิฐตกใจ เมื่อเห็นเดย์ แต่เขาก็รู้สึกดีใจลึกๆ ที่เดย์มาหาเขาที่ร้าน ถามว่าห่วงมั้ยที่เดย์ขับรถกลับมาดึกๆแบบนี้ อิฐก็ห่วงอยู่เหมือนกัน แต่อดดีใจไม่ได้อยู่ดี


“เพื่อนมึง แต่เมียกู จบมั้ย” เดย์ถามกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทั้งสามเมื่อได้ยินก็นิ่งกันไปนิด


“อะไรวะ มีผัวแล้วนี่หว่า ไปเหอะ” ชายหนุ่มทั้งสามคนบ่นและพากันเดินกลับไปที่โต๊ะตัวเอง อิฐโล่งใจที่ไม่มีเรื่องกัน


“เดย์ มึงมาตั้งแต่เมื่อไร ไม่เห็นโทรบอกกูเลย” อิฐถามขึ้นพร้อมกับเกาะแขนคนรักทันที


“สักพัก” เดย์ตอบสั้นๆ แล้วหันไปมองหน้านิคนิ่งๆ


“อะไร มองเหมือนกูทำผิด กูไม่ได้พาเมียมึงมาอ่อยใครนะเว้ย” นิครีบแก้ตัวกลับไป เมื่อเห็นสายตาที่เดย์มองมา


“ไว้ไปแก้ตัวกับไอ้นีล” เดย์พูดกลับไป นิคเลยเงียบไปทันที


“ไปที่โต๊ะก่อนดีกว่า เดย์ไปหาพวกไอ้เกียร์กัน” อิฐชวนคนรัก แล้วพากันเดินขึ้นไปที่ชั้นบน เกียร์กับโฟร์ที่เห็นเหตุการณ์อยู่ด้านบน ก็ยกยิ้มนิดๆ เขาเห็นเดย์เข้ามาในร้านแล้ว เลยไม่ห่วงเพื่อนเท่าไรนัก


“ไหนมึงบอกว่าไม่ให้เอาแฟนมาไงวะ” เกียร์แกล้งถามอิฐ เมื่อทั้งสามคนนั่งลงที่โซฟาแล้ว


“มันมาของมันเองเว้ย” อิฐตอบเพื่อนกลับไป ก่อนจะหันไปชงเหล้าให้เดย์  เดย์นั่งนิ่งๆ ไม่ได้พูดอะไร


“ไหนไอ้อิฐบอกว่ามึงไปนอนค้างที่ชลบุรี” เกียร์ถามเดย์ขึ้นมายิ้มๆ


“ก็ค้าง” เดย์ตอบกลับสั้นๆ


“ค้างเหี้ยอะไร ก็มึงกลับมานี่ หึหึ” เกียร์ยังคงแซวออกมาอีก เดย์ยกยิ้มมุมปาก


“ก็กูกลับมารับมันไปนอนค้างที่โน่นไง” เดย์พยักหน้ามาทางอิฐ ทำให้อิฐหน้าเหวอไปนิด เพื่อนๆของอิฐก็นั่งมองเดย์อย่างอึ้งๆ


“มึงว่าอะไรนะเดย์ มารับกูไปชลฯงั้นเหรอ” อิฐถามกลับเพื่อความแน่ใจ เผื่อว่าเดย์จะพูดเล่นหรือพูดผิด


“อืม หรือจะไม่ไป” เดย์ถามคนรักกลับบ้างด้วยสีหน้าเรียบนิ่งตามแบบฉบับตัวเอง


“ปะ..ไป.แต่กูงงไง แล้วจะไปตอนไหน” อิฐรีบตอบรับและถามกลับ ทั้งๆที่ยังคงมึนกับคำพูดของเดย์อยู่


“มึงจะไปตอนไหน ก็ตอนนั้นแหละ จะรอให้ร้านปิดก่อนมั้ยล่ะ” เดย์ถามกลับไปอีก


“กูไปด้วย” อิฐยังตกลงกับเดย์ไม่เสร็จ นิคก็โพล่งขึ้นมาว่าจะไปกับเดย์และอิฐด้วย


“มึงจะไปกับมันสองคนทำไมไอ้นิค” เกียร์ถามกลับอย่างขำๆ


“ก็กูอยากไป ไม่รู้ล่ะ ไอ้เดย์ มึงให้กูนอนเป็นเพื่อนไอ้อิฐ กูก็ตั้งใจจะนอนเป็นเพื่อนมัน แล้วอยู่ๆมึงก็จะมาพามันไปนอนที่ชลบุรี มึงทำให้กูเสียความตั้งใจ เพราะฉะนั้น มึงต้องให้กูไปด้วย” นิคบอกออกมาเสียงจริงจัง


“ห่า ตรรกกะไหนของมึงวะไอ้นิค” โฟร์ว่าออกมาอย่างขำๆ นิคขยับไปนั่งเกาะแขนอิฐทันที


“ไอ้อิฐ พากูไปด้วยนะ กูอยากไปเที่ยว” นิคขออิฐอีกคน อิฐหันมามองหน้าเดย์ ตัวอิฐเอง พอจะรู้ว่าทำไมนิคถึงอยากจะไปกับเขาด้วย ถ้าไม่น้อยใจนีลอยู่


“เดย์ ให้มันไปด้วยได้มั้ยวะ” อิฐถามเดย์เสียงอ่อยๆ เดย์มองหน้านิค ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ


“เออ งั้นไปเลย กูจะพากลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อน จะได้เอารถมึงไปเก็บด้วย” เดย์บอกออกมาเสียงนิ่ง ทำให้นิคยิ้มออกมาทันที


“งั้นกูสองคนกลับพร้อมกันเลยดีกว่า อยากจะไปกอดเมียเต็มทีละ” เกียร์พูดขึ้นยิ้มๆ เดย์มองหน้าเกียร์เล็กน้อย


“เอาน้องกูมาคืนบ้างนะไอ้เกียร์ กูยอมให้ไปนอนค้างบ้านมึงได้ แต่ไม่ได้ให้ไปอยู่ถาวร กูยังไม่อนุญาต” เดย์บอกกลับ


“อะไรวะ หวงเมียขั้นสุดแล้ว ยังจะมาหวงน้องอีก เออๆ ไว้จะพากลับ” เกียร์ตอบรับไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะพากันออกมาจากร้าน เดย์ให้อิฐกับนิคขับรถนำกลับไป ส่วนเขาก็ขับตามหลังจนถึงบ้านตัวเอง อิฐเอารถไปจอดในบ้านและเข้าไปเตรียมเสื้อผ้าของใช้


“แล้วมึงไม่กลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านเหรอวะ” อิฐหันไปถามนิค


“กูยืมมึงก่อนได้มั้ยล่ะ เดี๋ยวพวกชั้นในกูไปหาซื้อเอาข้างหน้า” นิคตอบกลับ อิฐถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่ได้รำคาญเพื่อน แต่ไม่อยากเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้สักเท่าไร ความจริงนิคเป็นคนที่ให้คำปรึกษาเขาอยู่เสมอ แต่พอนิคมามีปัญหา เขาเองก็อยากจะช่วยเพื่อนบ้าง


“อืม ตามใจ” อิฐตอบกลับ ก่อนจะขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าเพื่อนิคด้วย เดย์ก็ตามขึ้นไป ส่วนนิคนั่งรออยู่ที่ชั้นล่าง

“มึงมาถึงตั้งแต่เมื่อไรอ่ะเดย์” อิฐถามขึ้น ขณะที่เก็บของใส่กระเป๋าไปด้วย


“กูเข้าไปในร้านตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนที่กูจะเดินเข้าไปหามึงแล้วล่ะ” เดย์ที่ยืนพิงกำแพงพูดขึ้น ทำให้อิฐชะงักไปนิด นั่นหมายความว่าเดย์ก็ต้องเห็นว่าเขาเต้นกับใครยังไงบ้าง


“แล้วทำไมมึงไม่เข้ามาหากูตั้งแต่แรกล่ะ” อิฐถามกลับ


“กูอยากเห็นไง ว่าไม่มีกูมาด้วย มึงเป็นยังไงบ้าง” เดย์ตอบกลับไป อิฐหันมามองหน้าเดย์


“แล้วเป็นยังไงอ่ะ” อิฐลองถามกลับด้วยความอยากรู้ ว่าเดย์จะโกรธ หรือไม่พอใจอะไรบ้างมั้ย


“ดูแลตัวเองพอใช้ได้ในระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ทำให้กูพอใจสักเท่าไร”




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คนอย่างเดย์มันทนไม่ไหวหรอกคร่า

ปากบอกว่าปล่อย แต่ใจมันปล่อยไม่ได้อ่ะนะ ช่างน่าสงสารเสียจริง โฮ่ๆๆๆ


คู่ของนีลนิค มีให้อ่านนะคะ รออีกหน่อยเน้อ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น