ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.38 ความโรแมนติกที่แท้จริง [END]

ชื่อตอน : EP.38 ความโรแมนติกที่แท้จริง [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 134.7k

ความคิดเห็น : 1.2k

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2560 01:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 9,200
× 0
× 0
แชร์ :
EP.38 ความโรแมนติกที่แท้จริง [END]
แบบอักษร

EP.38 ความโรแมนติกที่แท้จริง [END]


"เขิน ทีนี้มึงเขิน" เติ๊ดพูดแซวคนรักไม่จริงจังนัก อั่งเปาอมยิ้มน้อยๆ เด็กหนุ่มเอาเงินไปใส่กระเป๋าสตางค์ตัวเองไว้ก่อน


...โรแมนติกแบบนี้ดีต่อใจจริงๆ...


"รู้ว่ามึงเหนื่อย ไม่ใช้เปลืองหรอกน่า" อั่งเปากลับมานั่งที่เดิมแล้วพูดยิ้มๆ เติ๊ดหมั่นเขี้ยวมันเหลือเกิน จีบไปเปย์ไปมันถึงจะเขินสินะ


"แล้วนี่มึงไปเลี้ยงควายกับจอร์นนี่มาแล้วใช่ไหม" อั่งเปาถามต่อ เติ๊ดก็พยักหน้ารับ


"งี้วันนี้ก็ไม่ไปไหนแล้วดิ"


"เออ ไม่ไปไหนแล้ว ว่าจะเล่นเกมส์..."


"ไม่เล่นได้ไหมอ่ะ" อั่งเปาพูดขัดอ้อนๆ เติ๊ดชะงักทันที ใจบางจริงๆเลยเชียว


"อย่าอ้อนสิวะ" เติ๊ดบอกหน้าเครียด อั่งเปาทำหน้าอ้อนกว่าเดิมอีกทีนี้


"ดูตูนกัน" อั่งเปาพยักหน้าชวน เด็กหนุ่มก้มลงเอาปากแนบไว้กับแขนเติ๊ดแล้วมองอ้อนๆ


....โอเค พ่ายแพ้แต่โดยดี....


...

...

...

หลายเดือนผ่านไป

ตั้งแต่วันแรกที่คบกัน จนตอนนี้ก็เกือบปีแล้วทั้งคู่ยังคงเป็นคนเดิมไม่เปลี่ยน อั่งเปายังคงมีบ้างที่เอาแต่ใจ ส่วนเติ๊ดรักเมีย หวงเมียเพิ่มขึ้นทุกวันจริงๆ


"มึงหุงข้าวยังเนี่ย" อั่งเปาพูดถามขณะยืนรองานที่เอามาปริ้นซ์ในร้านถ่ายเอกสารแถวมหา'ลัย อั่งเปาขึ้นปี2แล้ว และตอนนี้งานก็ค่อนข้างจะเยอะทีเดียว


"ยัง" เติ๊ดตอบหน้ายุ่งนิดๆ


"มึงเลิกทำหน้าแบบนี้ดิ๊ เดี๋ยวเขาก็หาว่ามึงมาปล้นร้านเขาหรอก" อั่งเปาพูดบอก แต่เติ๊ดไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย


"กูบอกให้ซื้อเครื่องปริ้นท์เลย จะได้ไม่ต้องลำบากมาที่ร้าน" เติ๊ดพูดหน้ายุ่งเช่นเคย


"กูไม่ได้ลำบากอะไรสักนิด มึงนั่นแหละตามมาทำเชี่ยไร" อั่งเปากอดอกว่าไม่จริงจังนัก เด็กหนุ่มจะขี่มอไซค์มาเอง แต่พี่มันก็ดันขับรถยนต์พามาเฉยเลย


"ดูมึงแต่งตัว"


"ทำไม" อั่งเปาก้มมองตัวเอง เด็กหนุ่มก็แต่งตัวปกติ เสื้อบอล กางเกงกีฬาขาสั้น นาฬิกาข้อมือ และรองเท้าแตะหูหนีบธรรมดา


"แล้วมึงจะไม่ให้กูตามมาเนี่ยนะ มึงรู้ไหมตอนนี้มึงน่ารักขนาดไหน" เติ๊ดพูดจริงจัง อั่งเปาขมวดคิ้วน้อยๆ


"น่ารักเชี่ยไรของมึง บ้าบอ" อั่งเปาส่ายหน้าไปมาเอือมๆแล้วเดินไปดูงานตัวเอง


"เสร็จยังครับ"


"ค่ะ" น้องนักเรียนม.ปลายที่เป็นลูกสาวเจ้าของร้านส่งงานให้ อั่งเปาก็รับมา


"เท่าไรครับ"


"100นึงพอดีค่ะ" พอน้องพูดบอก อั่งเปาก็ส่งเงินให้ เติ๊ดมองอยู่ตลอดจนอั่งเปาเดินกลับมา อั่งเปามองเติ๊ดยิ้มๆ


"มึงงอนอะไรกูป่ะเนี่ย" อั่งเปาพูดถาม


"ก็มึงไม่ยอมให้กูซื้อเครื่องปริ้นท์ให้ แถมมาร้านนี้โคตรบ่อย แม่ง!" เติ๊ดสบถหน้าเครียด อั่งเปาได้แต่กระพริบตาปริบๆ


"ที่หน้าโหดๆนี่คือเรื่องแค่นี้?" อั่งเปาเลิกคิ้วถาม เติ๊ดไม่ตอบอะไร เขาเดินไปที่รถก่อน อั่งเปาก็ตามไป เมื่อกี้อั่งเปาลุ้นมาก กลัวพี่มันจะเตะหมาหน้าร้านเขาเข้า


และพออั่งเปาขึ้นมาบนรถแล้ว เติ๊ดก็สตาร์ทรถแล้วขับออกมาเลย หลายเดือนที่ผ่านมาเติ๊ดตั้งใจทำงานค่อนข้างมากจนผ่อนรถได้หมดเป็นของตัวเองแล้ว ตอนนี้เขาเลยขี้เกียจเหมือนเดิมละ


"ลูกเจ้าของร้านชอบมึงแน่ๆ" เติ๊ดพูดบ่นขณะขับรถอยู่ อั่งเปาหันมองทันที


"มึงจะบ้าหรอพี่" เด็กหนุ่มตอบขำๆแบบไม่จริงจังนัก


"น้องเขากดไลค์ให้มึงอย่างบ่อยเปา"


"ในเฟสหรอ" อั่งเปาถามเพราะตอนนี้เติ๊ดแอบเล่นเฟสอั่งเปาโคตรบ่อย แถมเอาไปล๊อกอินเล่นเกมส์อีกต่างหาก


"เออสิ" เติ๊ดพูดตอบ เขาหันมองเมียตัวเองเล็กน้อยก็มองถนนต่อ ตอนนี้อั่งเปามันดูโตขึ้นนิดหน่อย มันค่อนข้างจะขาวขึ้น แถมตอนยิ้มยังน่ารักมากอีก มันอาจจะไม่ใช่น่ารักแบบที่ผู้ชายที่ไหนจะมาชอบ แต่มันน่ารักในแบบที่สาวๆชอบน่ะสิ


"นี่มึงยังจะคิดว่ากูจะนอกใจอีกหรอ คบมาขนาดนี้ละ"


"เอ้า มึงเมียกูเนาะ กูก็หวงก็หงุดหงิดเป็นธรรมดาป่ะวะ" เติ๊ดพูดเถียงทั้งที่ตายังมองถนน เขาไม่ได้หึงหวงงี่เง่าขนาดนั้น เขาแค่หงุดหงิดตามประสาเท่านั้น


"ถ้ากูอนุญาตให้เติมเกมส์สัก200จะหายไหม" อั่งเปาถามยิ้มๆ


"น่าจะ" เติ๊ดเปลี่ยนอารมณ์เป็นตอบยิ้มๆเช่นกัน


"สัด!"

อั่งเปาด่าขำๆไม่จริงจังอะไร ทั้งคู่คุยกันบ้าง เถียงกันบ้างจนมาถึงหอ และพอขึ้นห้องมาอั่งเปาก็เอางานไปวางบนโต๊ะคอมฯก่อน ส่วนเติ๊ดพอปิดประตูเสร็จก็เดินมาหน้าคอมฯเลยเช่นกัน เมื่อกี้เมียแวะเซเว่นซื้อบัตรทรูให้จริงๆด้วย #คุ้มไปอีก


"พ่อจะมากรุงเทพฯอีกเมื่อไหร่วะ" เติ๊ดพูดถามขณะถอดเสื้อออก เขาจะถอดตรงไหนก็ได้เพราะตัวเองเป็นคนซักเอง(?)


"ทำไม" อั่งเปาพูดถาม


"ถามเฉยๆ" เติ๊ดตอบแค่นั้นก็นั่งลงที่เก้าอี้หน้าคอมฯ


"เออ แล้วเมื่อวานมึงโทรคุยอะไรกับพ่อกู" อั่งเปาถามต่อ เติ๊ดก็หันเก้าอี้ไปเงยหน้ามอง


"กูโทรไปขอมึงไง" เติ๊ดพูดตอบ อั่งเปาขมวดคิ้วทันที


"ตลกละ"


"จริงๆ" เติ๊ดพูดตอบขณะล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์หยิบแหวนสีเงินออกมา เขายื่นให้อั่งเปา


"เขาอนุญาต" เติ๊ดบอกต่อ อั่งเปายังไม่ได้หยิบแหวนมาแต่ก็เห็นว่ามันคือลาย 3rd♡Ap ตัวย่อแบบเดียวกับรอยสักที่มือเติ๊ด

"เขาบอกไม่ต้องมีสินสอดหรืองานแต่งอะไรหรอก แค่กูรักมึง ดูแลมึงแบบนี้ไปตลอดก็พอ" น้ำเสียงเติ๊ดมันไม่ได้มีความโรแมนติกอะไรเลย แต่สายตาที่มองมา มันคือที่สุดแล้ว ที่สุดของความจริงใจ ความอบอุ่น และความรักที่มี


"อย่าเพิ่งเบื่อที่กูขี้หึง ที่กูไม่เอาไหน ที่กูขี้เหล้าติดเกมส์แบบนี้นะเว้ย กูไม่รู้ว่าตัวเองมีดีแค่ไหน แต่กูมั่นใจว่ากูรักมึงที่สุดแล้ว" เติ๊ดพูดต่อด้วยท่าทีปกติ แม้เสียงจะเริ่มสั่นๆด้วยความตื่นเต้นก็ตาม


"เลิกมือสั่นได้ละ"


"ก็..."


"แล้วก็ใส่แหวนกูด้วย" อั่งเปาพูดต่อยิ้มๆ เติ๊ดดีใจมาก มากที่คนคนนึงมันจะดีใจได้เลย เขาสวมแหวนธรรมดาๆวงนี้ให้คนรักตัวเองด้วยมือสั่นๆนั่นแหละ


"มึงไม่รู้หรอกว่ามึงดีแค่ไหน มึงคิดว่าตัวเองเสเพล เกเร แต่ไม่เลยพี่ มึงคือคนรักที่ดีที่สุดสำหรับกูแล้ว กูมีความสุขมากที่ได้มารักมึงแบบนี้" อั่งเปาพูดบอก เติ๊ดยิ้มน้อยๆ เขามีความสุขมากที่ความพยายามทุกๆอย่างของเขาอั่งเปารับรู้มันได้ทั้งหมด เขาตั้งใจมาตลอดว่าจะทำให้เด็กคนนี้มีความสุข และวันนี้เด็กนี่ก็บอกกับเขาเอง มันคือความสุขที่พอดีกับใจมากจริงๆ


"รักมึงนะ นักเลงจอมงอแงของกูเนี่ย" อั่งเปานั่งลงที่ขาเติ๊ดโดยหันหน้ามามองตากัน เด็กหนุ่มหอมแก้มพี่มันเบาๆแล้วผละออกมาเล็กน้อย


ฟอด~

จากนั้นก็หอมใหม่แล้วผละออกมาเช่นเคย เติ๊ดที่เงียบอยู่นี่ไม่ใช่อะไร เขาเขินจนไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว #อยากบีบหมอน


เขิน...เขินที่สุด....เขินแบบมือไม้อ่อนกันเลยทีเดียว.....


"หูมึงแดงมากอ่ะ" อั่งเปาพูดขำๆ


"กูหนักมึงไง" เติ๊ดบ่นไปงั้นเองแบบเขินๆ อั่งเปายิ้มน้อยๆ เด็กหนุ่มจุ๊บปากพี่มันแล้วค้างไว้แบบนั้น รอยยิ้มที่มีมันสดใส มีความสุขมากเวลายิ้มให้คนตรงหน้าแบบนี้


"รักมึงนะ" อั่งเปาผละออกมาบอกรักอีกรอบ เติ๊ดอยากเอามือทาบหัวใจตัวเองอีกแล้ว...


"รักแค่ไหน" เติ๊ดพูดถามยิ้มๆ


"เท่าที่มึงรักกูอ่ะ"


"โห งี้ก็เยอะเลยดิ"


"ใช่ รักที่สุดเลย" อั่งเปาตอบยิ้มๆแล้วจูบปากเติ๊ดเบาๆอีกรอบ เติ๊ดหลุดยิ้มน้อยๆทั้งที่จูบอยู่ ถึงจะไม่ได้จูบลึกซึ้งอะไร แต่โคตรมีความสุขเลย


เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนหรืออีกนานเท่าไหร่ ก็จะยอมพ่ายแพ้ต่อเมียคนเดียวไปตลอดเลย.... 

#รักเมียที่สุด


.............จบบริบูรณ์............


******************

จบแล้วค่ะ สำหรับเรื่องนี้ ❤ พี่เติ๊ดพ่ายแพ้ต่อเมียไปอีกนานเลยค่ะ คึคึ อั่งเปาเด็กดื้อ ถึงจะดื้อแต่ก็รักพี่เติ๊ดสุดๆนะคะ (เรื่องนี้ไม่มีภาคต่อนะคะ)

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันมาตลอดค่ะ ขอบคุณมากๆเลยยยย ❤❤

ความคิดเห็น