จางบิวตี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lucifer 6

คำค้น : Yaoi, NC, SM, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.3k

ความคิดเห็น : 52

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2560 20:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
Lucifer 6
แบบอักษร

​Lucifer 6


หลังจากที่เมื่อคืนปืนส่งรูปแผนการค้าของไนต์คลับของแก็งค์ลูซิเฟอร์ให้กับแก็งค์โพอิซั่นแล้ว ปืนก็รู้สึกกระวนกระวานใจทั้งวัน ทั้งๆ ที่ทำงานเสร็จแล้ว เขาควรจะโล่งใจแต่มันกลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย 


 "ปลาย เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ" 


 "ครับ พี่ปืนไม่ต้องเป็นห่วงปลายนะ" ปลายตอบยิ้มๆ 


 "ห่วงสิ ปลายเป็นน้องชายพี่นี่" ปืนตอบออกมาพร้อมลูบหัวน้องชายเบาๆ ตาขวาของเขากระตุกขึ้นมาอย่างเป็นลางบอกเหตุอะไรสักอย่าง แต่ปืนพยายามไม่คิดมากและออกไปทำงานต่อ...พอมาถึงร้าน ปืนก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนยุ่งเดอนเข้ามาบอกเขาว่าคุณไฟ เรียกพบ ปืนก็รู้สึกมือไม้เย็นเฉียบขึ้นมาทันที ร่างโปร่งพยายามไม่คิดอะไรก่อนจะละมือจากงานที่ทำและขึ้นไปยังห้องทำงานของไฟทันที 

 ก็อกๆๆ 


 "ขออนุญาตครับ" พูดจบมือบางก็เปิดประตูห้องเข้าไปทันที ร่างสูงของใครอีกคนนั่งหันหลังให้เขาอยู่ ทำให้ปืนรู้สึกประหม่าขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งบรรยากาศเงียบๆ ตอนร้านยังไม้เปิดแบบนี้แล้วมัน... 


 "มึงเป็นใคร?" เสียงทุ้มถามขึ้น ปืนชะงักไปทันที 


 "คือผม..." 

 ครืด~ 

 กริ๊ง 

 ปืนเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่ออีกคนหันเก้าอี้หมุนมาแล้วเล็งปลายกระบอกปืนมาที่เขา เดี๋ยวๆ นี่มันอะไรกันวะ? 


 "ไม่สิ...กูต้องถามว่า...ใครส่งมึงมาต่างหาก หึๆ"... 

 พลั้ก! 

 อึก! 

 ตุบ 

 เสียงหมัดกระทบใบหน้าของปืนอย่างแรงจนร่างโปร่งล้มไปกองกับพื้นจากนั้นเท้าหลายคู่ก็พากันรุมกระทืบลงมาที่ตัวของเขาทันที หลังจากสิ้นเสียงเย็นของไฟในห้องทำงาน ร่างสูงก็สั่งลูกน้องหิ้วตัวปืนมาหลังร้านแล้วสั่งให้ทำการสั่งสอนคนทรยศทันที ปืนไม่สามารถตั้งสติอะไรได้เลยกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่รู้เลยว่าถูกลงโทษเพราะเรื่องอะไร หรือว่า...เรื่องเมื่อวาน? พอคิดได้อย่างนั้นอวัยวะในหน้าอกด้านซ้ายของปืนก็เต้นรัวด้วยตวามหวาดกลัว ทั้งกลัวและเจ็บไปหมด พร้อมกันนั้นเขาไม่สามารถสู้อะไรกลับได้เลย แหงแหละ...อีกฝ่ายมีกันสี่คนนี่หว่า ตัวไซส์หมีควายมั้งนั้น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเอามือกุมหัวตัวเองเอาไว้เท่านั้น 

 "พอก่อน" เสียงของไฟดังขึ้นทำให้ลูกน้องทั้งสี่หยุดกระทืบปืน ไฟนั่งยองกับพื้นก่อนจะใช้มือบีบกรามปืนอย่างแรงจนปืนร้องเสียงหลง 

 "โอ๊ย!" 

 "ไอ้เด็กสวะ! บอกมาใครส่งมึงมา!" แม้จะรู้อยู่แล้วแต่ที่ไฟถามเพราะจะดูเชิงว่าไอ้เด็กนี่มันจะปากแข็งแค่ไหน เขาไม่รู้ว่ามันเป็นลูกน้องปลายแถวแบบไหนของแก็งค์โพอิซั่นถึงได้ถูกส่งมาทำงานเสี่ยงตายแบบนี้ แต่ที่รู้ๆ คือมันกล้ามาก กล้าล้อเล่นกับความตาย! 

 "ให้ตายกูก็ไม่บอกเว้ย!" ปืนว่าอย่างปากดี เขาบอกไม่ได้...เพราะไอ้แก็งค์โพอิซั่นบอกว่าถ้าเขาทำงานพลาดมันจะฆ่าเขา และไม่แน่...ปลาย ปลายก็ต้องได้รับอันตรายด้วย เขาจะไม่ยอมให้น้องชายของเขาตกอยู่ในอันตรายเป็นเด็ดขาด! 

 เพี้ยะ! 

 "ปากดีนะมึง!" ไฟว่าหลังจากตบหน้าปืนอย่างแรงจนเลือดกลบปาก ความจริงปืนไม่รู้แล้วว่าอันไหนเลือดที่โดนต่อยหรืออันไหนเลือดที่โดนตบ เพราะตอนนี้ใบหน้าของเขาคงเต็มไปด้วยบาดแผลและเลือด


"กูไม่บอก กูไม่มีทางบอก!" ปืนว่าออกมาพร้อมมองหน้าคนตรงหน้าด้วยนัยน์ตาแข็งกร้าว 


 "หึๆ ไอ้แก็งค์โพอิซั่นมันเทรนลูกน้องมาดีแฮะ ปากแข็งใช้ได้" ปืนเบิกตากว้างทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน มะ...มันรู้? 


 "โอ๊ย!" ปืนร้องออกมาอีกครั้ง เมื่อไฟจีบที่คางของเขาอีกครั้ง ตาคมสบเข้ากับตากลมทำให้ปืนรู้สึกเย็นวาบไปทั่วทั้งตัว น่ากลัว...แค่แววตาเท่านั้น แค่แววตาที่พร้อมจะฆ่าคนได้ คนตรงหน้าของเขาแม่งน่ากลัวมากจริงๆ 


 "มึงรู้มั้ย คนที่กล้าเข้ามาเป็นหนอนบ่อนไส้ต้องเจออะไร?" ไฟกระตุกยิ้มก่อนจะหยิบปืนขึ้นมาแล้วจ่อไปที่ขยับของปืน ปืนตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว เขากำลังจะโดนฆ่า เขากำลังจะตายใช่มั้ย? กริ๊ก เสี่ยงเหนี่ยวไกดังขึ้นทำให้ปืนอยากจะพูดอ้อนวอนร้องขอชีวิตแต่ปากของเขามันช้าดิกไม่สามารถขยับได้เลย บวกกับหูของเขาที่ตอนนี้อื้ออึงไปหมดจนในที่สุดร่างโปร่งก็หมดสติ 


 "สัส!" ไฟสบถออกมาทันทีเมื่อร่างโปร่งตรงหน้าหมดสติไป ไฟละมือจากปืนก่อนจะลุกขึ้นด้วยความหัวเสีย เขาจะยิงมันทิ้งตอนนี้เลยก็ได้แต่...ตายง่ายไปก็สาสมกับสิ่งที่มันทำสิ จริงมั้ย? 


 "พามันไปที่บ้านแล้วใส่กรงไว้ เดี๋ยวกูจะตามกลับไป" เสียงทุ้มหันไปสั่งลูกน้องขึ้น 


 "ครับนาย!" ว่าแล้วลูกน้องทั้งสี่ก็มาพาตัวปืนไปทันที...ไฟเดินกลับมาห้องทำงานก็เห็นรันยืนหน้าเครียดอยู่ที่หน้าห้องของเขา เมื่อรันหันมาเห็นผู้เป็นนายจึงถามขึ้น 


 "นายคิดจะฆ่าปืนมันมั้ยครับ?" 


 "แล้วทำไมกูต้องเก็บมันไว้?" ไฟเลิกคิ้วถาม 


 "จากที่รู้มันติดหนี้แก็งค์โพอิซั่นแล้วแก็งค์คงให้มันทำงานนี้ปลดหนี้" คำพูดของรันทำให้ไฟนิ่งไปครู่หนึ่ง "มันไม่ใช่ลูกน้องแก็งค์นั้น?" 


 "ครับ ผมเลยคิดว่าถ้าฆ่ามัน..." 


 "เรื่องนี้กูจะจัดการเอง" พูดจบไฟก็เดินเข้าห้องทำงานทันที รันถอนหายใจออกมาเพราะรู้ว่าผู้เป็นนายเป็นคนยังไง ถ้าตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วก็จะไม่มีทางเปลี่ยนใจอะไรง่ายๆ แน่ ตอนนี้เขาก็ได้แต่รู้สึกสงสารใครอีกคน ถ้าหากพี่ชายเป็นอะไรไป จะอยู่อย่างไร?...พอเข้ามาในห้องทำงานไฟก็เปิดแฟ้มงานที่วางอยู่บนโต๊ะทีมีหัวข้อว่าแผนการค้าขึ้นก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายมุมปาก ใช่...ที่ปืนถ่ายรูปไปมันคือของปลอม เขาไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าแก็งค์โพอิซั่นต้องการอะไร ซื้อตัวพนักงานเขาไปก็ใช่ว่าไนต์คลับพวกมันจะสู้ไนต์คลับเขาได้ อ่อ...ยังมีให้ไอ้เด็กสวะนั่นแอบถ่ายรูปในไนต์คลับอีก หึๆ ไนต์คลับนี้มีกล้องวงจรปิดทุกซอกทุกมุม ทำไมเขาจะไม่เห็นกันแต่เขาก็ทำนิ่งไว้ก่อน อยากจะเล่นตลกกับพวกมันก็ต้องเล่นให้สุด จริงมั้ย? ตอนนี้เขาอยากจะรู้นักว่าถ้ามันได้อ่านแผนการค้าที่ได้เด็กสวะนั่นส่งไปให้ จะทำหน้ายังไง? หึๆ ส่วนเรื่องชำระแค้น เร็วๆ นี้แน่!...

ซ่า! เสียงน้ำที่สาดใส่ใบหน้าทำให้ปืนสำลักน้ำทันที 


 "แค่กๆๆ" "นึกว่าจะตายห่าไปแล้ว" ปืนตวัดสายตาไปมองเจ้าของเสียงทันที 


 "กู แค่กๆ ไม่ตายง่ายๆ แค่ก หรอกเว้ย!" 


 "ปากดี" ไฟว่าออกมา ปืนไม่ได้โต้ตอบอะไรแต่กลับมองไปรอบๆ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อพบว่าตัวของเขาอยู่ในกรง!...ใช่ มันคือกรงขนาดใหญ่ เหมือนกับเอาไว้ขังสัตว์ป่ายังไงยังงั้น 


 "ไอ้เชี่ย! มึงพากูมาที่ไหน!?!" ปืนถามขึ้นทันที ตากลมล่อกแล่กไปมาด้วยความหวาดระแวง 


 "กูก็จะลงโทษคนทรยศอย่างมึงไง!" 


 "มึงจะทำอะไรกู?" ไฟไม่ตอบแต่กลับเดินออกจากกรงขังไปแล้วล็อคแม่กุญแจด้านนอก ก่อนที่เสียงทุ้มจะสั่งขึ้น 


 "เอาเข้ามา" โฮกกก ปืนเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นว่าลูกน้องของไฟจูงเสือโคร่งตัวใหญ่เข้ามา 


 "มะ...มึงจะทำอะไร?" ปืนถามเสียงตื่น 


 "หึๆ" ไฟไม่ตอบแต่กลับหัวเราะในลำคอ 


 "เชี่ยยย กูกลัวว อย่าทำแบบนี้!!" ปืนร้องลั่นทันทีเมื่อลูกน้องของไฟปล่อยโซ่ในมือทำให้เสือโคร่งตัวใหญ่วิ่งเข้ามาที่กรงทันที แต่เพราะปืนอยู่ในกรงทำให้เสือเข้ามาประชิดตัวเขาไม่ได้ แต่เสือร้ายก็จ้องมองปืนราวกับเป็นอาหารรสเลิศ แหงแหละ...เนื้อคนเลยนะเว้ย! ไม่รสเลิศได้ไง! 

 คึกๆๆ 

 เสียงกรงสั่นไหวทันทีเมื่อเสือตัวใหญ่พยายามที่จะเข้าไปด้านใน ปืนต้องคอยวิ่งหนีไปมุมอื่นให้พ้นระยะแต่เสือก็ไม่ยอมคอยวิ่งตามปืนไปตามมุมต่างๆ จนร่างโปร่งสิ่งหนีหัวซุกหัวซุนด้วยความหวาดกลัว ไฟมองอาการของอีกคนอย่างพึงพอใจ 

 พลั้ก 

 ตุบ 

 "อย่า!!!" 


 "หยุด!!" เสียงของไฟดังขึ้นทันทีทำให้เสือโคร่งที่อ้าปากกว้างใส่ปืนที่ล้มอยู่ตรงหน้าหยุดชะงัก ร่างสูงสั่งให้คนไปเอาเสือไปเก็บทันที ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไปหาร่างโปร่งที่สะดุดซี่กรงเหล็กล้มไปกองกับพื้นพร้อมกับมองใบหน้าใสที่ตอนนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห่งความหวาดกลัว 


 "วันนี้แค่สั่งสอนเบาะๆ มึงยังเจออะไรอีกเยอะ" ไฟว่าก่อนจะเดินออกไปทันที ปืนร้องไห้ออกมาทันที แสดงความอ่อนแอที่ไม่คิดจะเผยออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขากลัว...กลัวจับใจจริงๆ รู้ว่ามันคงกัดเขาไม่ได้แต่การทีมันอ้าปากกว้างอยู่ตรงกน้าก็ทำให้เขาหัวใจแทบวาย น่ากลัว...ถ้าเขารู้ว่าหัวหน้าแก็งค์ลูซิเฟอร์น่ากลัวแบบนี้ เขาจะไม่ยอมรับข้อเสนอนั่นเลย


































...


ตอนนี้สั้นๆ หน่อยนะคะ ไม่มีเวลาแต่งเลย มางานรับปริญญารุ่นพี่ ตอนหน้าจะชดเชยให้นะคะ T^T


_____จางบิวตี้____

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น