ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

ชื่อตอน : EP.35 ชอบแบบนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 108.6k

ความคิดเห็น : 550

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2560 11:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
EP.35 ชอบแบบนี้
แบบอักษร

EP.35 ชอบแบบนี้


"ขึ้นห้องเหอะ" อั่งเปาพูดชวน เด็กหนุ่มเดินขึ้นห้องก่อน เติ๊ดก็ตามขึ้นมา เพียงแต่ตอนนี้ทั้งคู่ยังไม่ได้พูดอะไรกันต่อ


ถึงแม้จะไม่ได้เลิกกันจริงๆ แต่ก็มีความผิดด้วยกันทั้งคู่ ความนอยด์ ความน้อยใจมันก็ยังไม่ได้หายไปไหน มันยังคงมีอยู่ลึกๆในความรู้สึก


แกร่ก~

อั่งเปาตกใจเล็กน้อยที่เปิดประตูห้องเข้ามาแล้วเห็นเพื่อนเติ๊ดนั่งกินเหล้ากันอยู่ ดีที่เช็ดน้ำตาออกจนแห้งแล้ว


"พวกพี่ขอกินเหล้าที่นี่นะ" ดังพูดถาม อั่งเปาพยักหน้ารับแล้วเดินเลี่ยงเอากระเป๋าไปเก็บ เด็กหนุ่มหยิบตะกร้าผ้าแล้วทำทีเก็บมาเก็บผ้าที่ระเบียง


อั่งเปาแค่อยากอยู่เงียบๆสักแป๊ปก่อนเท่านั้น


แกร่ก~

เติ๊ดเปิดประตูระเบียงตามออกมา อั่งเปาหันมองเล็กน้อย


"หิวข้าวไม่ใช่หรอ กูทอดไข่ไว้ให้แล้ว" เติ๊ดปิดประตูไว้เหมือนเดิมแล้วพูดบอก ตาเขายังแดงๆจากการร้องไห้อยู่เลย


"อืม" อั่งเปายิ้มให้น้อยๆและก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เติ๊ดก็ไม่ได้พูดต่อเช่นกัน เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากอั่งเปาเท่าไหร่ ทั้งคู่อยู่กันเงียบๆนานหลายนาที จนกระทั่ง...


"กูขอโทษที่พูดแบบนั้นนะ" เติ๊ดทนไม่ไหวแล้วพูดขึ้นก่อน


"กูไม่ได้เป็นไรแล้ว แค่คิดถึงพ่อกับแม่" อั่งเปายิ้มให้อีกรอบ เติ๊ดพ่นลมหายใจเบาๆ เขารู้สึกไม่ดีมากกว่าเดิมอีก


"มึงกินข้าวยัง" อั่งเปาถามขึ้นบ้าง เติ๊ดส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ เขาคิดว่ายิ่งคุยจะยิ่งดีขึ้น แต่ทำไมมันดูอึดอัดมากกว่าเดิมก็ไม่รู้


"เปา" เติ๊ดเดินเข้ามาหาอั่งเปาใกล้ๆ อั่งเปาก็รอฟัง


"ขอจูบได้ไหม" เติ๊ดพูดถามด้วยสายตาขอร้อง อั่งเปาขมวดคิ้วน้อยๆด้วยความไม่เข้าใจ


"ได้ไหม~" เติ๊ดจับแก้มอั่งเปาแล้วก้มลงมาถามจนปากจะแนบกันอยู่แล้ว เป็นอาทิตย์แล้วที่กลับมาก็ต่างคนต่างนอนจนไม่มีโอกาสจะมาใกล้กันแบบนี้ ส่วนนึงก็เพราะเติ๊ดนอยด์มาเป็นอาทิตย์ เขาเลยไม่ได้วุ่นวายอะไรกับอั่งเปาเลย

...

อั่งเปายังไม่ทันตอบ ริมฝีปากร้อนของเติ๊ดก็ประกบจูบลงมาช้าๆ เขาแนบริมฝีปากไว้เฉยๆ อั่งเปาก็เช่นกัน


"มึงไม่กินเหล้าหรอ" พอเติ๊ดผละออก อั่งเปาก็สูดน้ำมูกเบาๆแล้วถามขึ้น


"เข้าไปกินเหอะ เดี๋ยวกูจะโทรหาแม่แป๊ปนึง" เมื่อเห็นเติ๊ดไม่ตอบ อั่งเปาก็บอกขึ้นต่อ เติ๊ดทำหน้าเหมือนกังวลอะไรบางอย่าง


อั่งเปาก็พอจะสังเกตได้ เด็กหนุ่มหยิบมือถือมากดโทรออกแล้วเปิดสปีกเกอร์โฟนเลย


ตื๊ดดด ตื๊ดดด

เสียงรอสายดังขึ้น เติ๊ดขยับมายืนพิงประตูแล้วเนียนสูบบุหรี่


("ว่าจะได หืม")


"กึ๊ดเติงหาแม่" อั่งเปาพูดกับแม่อ้อนๆ เติ๊ดก็ยืนฟังอยู่เงียบๆ จนชั่วครู่เขาก็ให้ความเป็นส่วนตัวกับอั่งเปาโดยกลับมานั่งกินเหล้ากับเพื่อนในห้อง


แกร่ก~

สักพักอั่งเปาก็เปิดประตูกลับเข้ามา เด็กหนุ่มเก็บผ้าเข้ามาด้วยพร้อมปิดล๊อกประตูระเบียงไว้เรียบร้อย


ตอนนี้เติ๊ดนั่งกอดเข่าซึมอยู่เช่นเคยจนเพื่อนเดาออกว่าทะเลาะกันแน่ๆ


"อั่งเปา มึงทำไรเพื่อนรักพี่เนี่ย ร้องไห้ตาแดงมาเชียว" ดังทักขำๆเพื่อทำลายบรรยากาศเงียบๆ


"ร้องเชี่ยไร แมลงมันเข้าตากู!" เติ๊ดเลิกหงอยแล้วเถียงทันที


"หรออ" ดังแซวขึ้นอีก เติ๊ดนั่งขัดสมาธิดีๆแล้วหยิบแก้วเหล้ามาดื่มรวดเดียว


"ลูกผู้ชายที่ไหนมีน้ำตาวะ!" เติ๊ดเถียงจริงจัง อั่งเปาหลุดยิ้มทันที


....ไม่เลยจริงๆ เติ๊ดคนงอแงไม่มีหรอก มีแต่คนแมนๆเนี่ย....


"อย่าเมามากนะ" อั่งเปาพูดบอกไว้ก่อน เติ๊ดกำลังจะรินเหล้าใส่แก้วเลย เขาไม่ตอบรับแต่เอาโซดามาเทผสมเยอะๆแทน กินเอาอิ่มละกัน(?) อย่าเมาเลย


....

สักพักผ่านไป

หลังจากกินเหล้ากันสักพัก ดังกับโจ้ก็เลิกกินและขนของกลับไป เหล้าสักหยดก็ไม่เหลือไว้ให้เติ๊ดกินต่อ


เติ๊ดเข้าไปอาบน้ำ ชั่วครู่ก็เดินมานั่งบนเตียง อั่งเปาหลับไปสักพักแล้ว เติ๊ดไม่ได้ปลุกแต่อย่างใด เขานั่งมองมันเฉยๆนี่แหละ


ถ้าต้องเลิกกันจริงๆ ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีเด็กคนนี้อยู่ข้างๆเติ๊ดก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน เรื่องนี้เขาผิด อั่งเปาก็ผิด แต่ไม่ว่าใครผิดมากกว่า เติ๊ดก็ยอมก่อนได้เพราะรักมันมากจริงๆ


"กูยังนอยด์อยู่นิดๆนะเนี่ย" เติ๊ดบ่นเบาๆคนเดียว แต่อั่งเปาดันตื่นขึ้นมาเฉยเลย


"ไม่นอนอ่ะ" อั่งเปาพลิกตัวนอนตะแคงมาทางเติ๊ดแล้วถามงัวเงีย


"กำลังจะนอน" เติ๊ดขยับตัวลงนอน เขานอนตะแคงหันหน้าไปทางอั่งเปาเช่นกัน


ทั้งคู่สบตากันอยู่ค่อนข้างนาน อั่งเปาเหมือนจะหลับไม่หลับ แต่ก็อยากคุยกับเติ๊ดก่อน


"กูถามอะไรได้ไหม" อั่งเปาถามขึ้นก่อน


"อืม" เติ๊ดก็ตอบรับ เขาแปรงฟันแล้วแต่กลิ่นเหล้ายังมีอยู่เลย


"มึงทำแบบนั้นเพราะหึงใช่ไหม" อั่งเปาถามต่อ เติ๊ดพยักหน้ารับเลยแบบไม่มีฟอร์ม


"หึงได้ แต่อย่าปากหมาพูดแบบนั้นอีกและวันหลังก็ถามก่อน คนนั้นครูกูจริงๆ และที่กูหายไปบ่อยๆคือตอนแรกจะเซอร์ไพรซ์มึงเฉยๆ กูไปประกวดถ่ายภาพมา แต่ตอนนี้เสร็จหมดแล้ว"


"มึงก็เหมือนกันอย่าปากหมาบอกเลิกอีก กูมือไม้อ่อนไปหมด สัด!" เติ๊ดตอบกลับหลังจากอั่งเปาอธิบายให้ฟัง เขาใจชื้นขึ้นเยอะแล้ว 


"ก็มึงเหี้ยหาว่ากูมีผัวใหม่ก่อนนี่!" อั่งเปาเปลี่ยนเป็นเถียงทันที


"ก็มึงทำตัวมีพิรุธทำส้นตีนไรล่ะห้ะ!"


"ไอ้พี่เติ๊ด!"


"มากอดหน่อย!" เติ๊ดไม่เถียงต่อแต่ดึงอั่งเปามากอดเลย มันไม่ซึ้งเลยสักนิดก็ตอนพี่มันเอารักแร้มาแกล้งถูๆกับแก้มอั่งเปาด้วยนี่แหละ

"โอ๊ย ไอ้เหี้ยนี่!" อั่งเปามุดออกมาแล้วลุกนั่งทันที เด็กหนุ่มเลิกชายเสื้อขึ้ามาเช็ดแก้มตัวเองทันทีเช่นกัน


.....ง้อบ้าบออะไรแบบนี้ก็ไม่รู้....


"ขอจูบหน่อย"


"ไม่" อั่งเปาตอบกลับแบบไม่คิดเลย ไม่ต้องหวานมากก็ได้ แค่ตัวเองและพี่มันกลับมาหัวเราะด้วยกันแบบนี้ได้ก็พอ


"หยิ่งอีกละ" เติ๊ดนอนอยู่ที่เดิมแล้วพูดว่า อั่งเปาก้มลงแต่ยังไม่ได้จูบ เด็กหนุ่มเว้นระยะไว้เล็กน้อย


"ต้องชมว่ากูน่ารักก่อน" อั่งเปาแกล้งพูดขำๆ


"งั้นนอนเฮ๊อะ" เติ๊ดตอบกลับ อั่งเปาเข่นเขี้ยวใส่พี่มันเล็กน้อยแบบไม่จริงจังนักแล้วผละลงมานอนข้างๆกัน


"กูไม่มีทางนอกใจมึงหรอก" อั่งเปานอนตะแคงมาหาอีกครั้ง 


"กูรักมึงเกินกว่าจะนอกใจน่า รักมึงที่สุดแล้วพี่เติ๊ด มึงไม่ต้องหล่อหรือรวยกว่านี้เลย แค่มึงเป็นมึง เป็นแฟนกูคนเดิมก็พอ" อั่งเปากอดเติ๊ดไว้แล้วอ้อนง้อทันที เติ๊ดตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก 


...เบื่อความใจบางของตัวเองมาก ใจดวงน้อยๆของผู้ชายเถื่อนๆ มันพ่ายแพ้อีกแล้วสินะ....


แต่มันก็จริง


อั่งเปาเองก็ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรเหมือนกัน


ทะเลาะก็เคลียร์ ผิดก็ขอโทษ ไม่ต้องน่ารักไปกว่านี้หรือต้องดีกว่าคนไหน แค่เป็นคนธรรมดาๆที่เอาแต่ใจคนเดิมก็พอแล้ว 


....รักอ่ะรัก....


******************

มาต่อแล้วค่ะ ^^

​#พี่เติ๊ดคนงอแง ><

ความคิดเห็น