ฝากกดติดตามและช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ นิยายเรื่องนี้ลงวันเว้นวันนะคร้าาาา <3

ชื่อตอน : #3 ลักหลับ NC+Re

คำค้น : มาร์คแบม,รักโครตๆไอโหดอย่างมึง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2561 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#3 ลักหลับ NC+Re
แบบอักษร

ครืด!!!!!!!! ครืด!!!!!!!  


เสียงโทรศัพท์ยังคังสั่นอยู่เรื่อยๆ นิคและแจ๊คสันสลับกันโทรหาแบมแบมเป็นร้อยๆสายแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าปลายสายจะรับ เจ้าของโทรศัพท์ยังคงนั่งอยู่ในสภาพเดิม ที่เดิม ลมอ่อนๆพัดมาประทะกายขาวอยู่เรื่อยๆแต่แบมแบมกลับรู้สึกหนาวจับขั้วหัวใจ ร่างบางยังนั่งชันเข่ากอดตัวเองร้องไห้อยู่หมือนเดิม จนนี่ก็ 6 โมงเย็นแล้ว 


"อึก.....โอ้ยยย...." ร่างบางล้มตัวลงมาอีกครั้งหลังจากที่พยายามลุก  น้ำขาวข้นจากช่องทางสีสดไหลไปตามขาเรียวมารวมกันอยู่ที่พื้น  หยดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาตอกย้ำความอ่อนแอของเขาเอง 


'แค่วันนี้เท่านั้นล่ะที่เราจะอ่อนแอ  แค่วันนี้......'


แบมแบมกัดฟันลุกขึ้นอีกครั้งแม้จะลำบากขนาดไหน มือเรียวควานหาเสื้อนักศึกษาที่กระดุมขาดไปแล้วขึ้นมาสวมใส่ปกปิดรอยขบกัดสีแดงช้ำทั้งลำตัว  คนตัวเล็กรู้ดีว่าร่างกายของเขาอ่อนแรงแค่ไหนและคงจะเดินไปไม่ถึงชั้นล่างแน่ ร่างบางหันไปมองเก้าอี้พับนอนแบบยาวที่เพื่อนเขาซื้อมาตั้งไว้เวลาโดดมางีบหลับที่นี่ 


"อึก......" แบมแบมฝืนใจค่อยๆเดินตรงไปที่เก้าอี้พับนอน ช่องทางหลังบวมช้ำเบียดเสียดกันเวลาเดินทำให้คนตัวเล็กทรมานไม่น้อย มันเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ แบมแบมทิ้งตัวลงนอนบนเก้าอี้พับอย่างหมดแรง น้ำตายังคงไหลออกมาจากตากลมเรื่อยๆจนเปลือกตาคู่สวยปิดลงอีกครั้งพร้อมกับเข้าสู่ห้วงนิทรา




.................................

"แม่งเอ้ย!!!  มึงจะนอนตากน้ำค้างรึไงวะ"   เสียงทุ้มตะคอกใส่ร่างเล็กที่นอนหลับอยู่ทำให้คนตัวเล็กค่อยๆขยับเปลือกตาคู่สวยขึ้นมามอง  'ไอมาร์ค'


"ลุก!!!  ไปนอนที่คอนโดมึงโน่น"  มาร์คกระชากแขนคนตัวเล็กให้ลุกขึ้น แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าแบมแบมจะลุกขึ้นมาแต่อย่างใด มีแค่ดวงตากลมที่มองด้วยสายตาเจ็บปวดแค่นั้น


"อย่ามายุ่งกับกู" เสียงแหบๆเอ่ยออกจากปากบางก่อนที่แบมแบมจะปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง มาร์คที่มองดูคนดื้อดึงแต่ยังอวดเก่งจนนาทีสุดท้ายก็อดหมันเขี้ยวไม่ได้ ถ้าเขาไม่ขึ้นมาดู คนตัวเล็กคงนอนตากน้ำค้างทั้งคืนแน่  ร่างสูงช้อนตัวแบมแบมไว้แนบอกก่อนจะพากลับคอนโดของเขาเอง เพราะคอนโดมาร์คจะอยู่ใกล้กว่าคอนโดแบมแบม


ห้องนอนมาร์ค


..............................


ร่างสูงจัดการวางคนตัวเล็กลงบนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ที่เขาและแบมแบมเคยนอนด้วยกันมาก่อนที่เรื่องราวแบบนี้จะเกิดขึ้น เมื่อผิวบางสัมผัสกับเตียงนุ่มร่างบางก็ขยับร่างกายให้นอนสบายขึ้น เปลือกตาสวยยังเคลือบด้วยน้ำใสๆจนชุ่ม ร่างสูงพิจารณาใบหน้าหวานของคนตัวเล็กทั้งๆที่อยู่ด้วยกันมานานแต่เขาเองไม่เคยสังเกตเลยสักนิดว่าเพื่อนตัวเองน่ารักขนาดไหน ทั้งหุ่นที่ค่อนไปทางผู้หญิง ผิวสีน้ำนมลื่นมือมากกว่าผู้หญิงบางคนที่เขาเคยสัมผัส กลีบปากอิ่มสีชมพูชวนให้ลิ้มลอง ยามที่แบมแบมเถียงจมูกของร่างเล็กจะรั้นขึ้นชวนหมันเขี้ยวทุกครั้ง แม้ตอนนี้ใบหน้าของแบมแบมจะซีดลงกว่าปกติ แต่ความน่ารักก็ไม่ได้ลดลงเลย


มาร์คจัดการเช็ดทำความสะอาดอย่างลวกๆแม้จะตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาจากช่องทางเล็กมากมาย อยู่ดีๆในใจก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมา ร่างสูงสะบัดความคิดเรื่องคนตัวเล็กออกจากหัวก่อนจะเดินไปซื้อข้าและยามาให้คนที่นอนหลับอยู่ 


"แบม....ตื่นขึ้นมากินยาก่อน ถ้ามึงไม่สบายมันจะเป็นภาระกูอีก" เสียงทุ้มเรียกไปก็ใช้มือตบแก้มใสเบาๆปลุกให้ตื่นร่างเล็กงัวเงียลุกขึ้นมาจากเตียง ดวงตากลมเผลอมองค้อนที่โดนมาร์คปลุกอย่างลืมตัว มาร์ครู้ดีว่าเวลาที่แบมแบมไม่สบายร่างเล็กจะงี่เง่าและขี้น้อยใจมากแค่ไหน


"อึก.........ไม่อยากกิน....อึก.....เจ็บไปหมดทั้งตัวแล้ว"เสียงหวานเอ่ยออกมาเบาๆ ใบหน้าสวยเบะปากออกอยากจะร้องไห้ออกมา ในขณะที่ดวงตากลมเริ่มเออคลอด้วยน้ำใสๆ


"มึงนี่แม่ง!!!!!งี่เง่่าจริงๆ" แม้จะสบถแบบนั้นแต่มาร์คกลับดึงคนตัวเล็กให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด มือหนาลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเป็นการกอดปลอบทำให้แบมแบมคลายสะอื้นลงไปบ้าง 


"งือออออออ  นอนกอดหน่อย" แบมแบมเงยหน้าขึ้นมาบอกร่างสูงดวงตากลมออดอ้อนให้มาร์คยอมทำตามที่เขาบอก เวลาแบมแบมป่วยร่างเล็กจะไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่อยากได้อะไรก็ต้องได้เสมอ มาร์คถอนหายใจอ่อนๆร่างสูงต่อรองให้แบมแบมกินข้าวแล้วทานยาก่อนเขาจึงจะยอมนอนกอดร่างเล็ก


"นอนซะ พรุ่งนี้ตื่นมามึงเจอดีแน่" มาร์คยังมิวายพูดแกมขู่ให้คนตัวเล็กน้อยใจเล่นๆ มือหนาโอบกอดแบมแบมไว้แนบอกก่อนร่างเล็กจะผล็อยหลับไปในอ้อมแขนเขา



กลางดึก............


  กางเกงนอนถูกถอดออกมากองอยู่ตรงข้อเท้าของร่างเล็ก แบมแบมที่แม้จะนอนหลับอยู่แต่เมื่อรู้สึกเย็นไปทั่วช่วงล่างของตัวเองจึงหุบขาเข้าหากัน  มาร์คหยุดทำไปชั่วขณะจนมีเสียงกรนเบาๆดังขึ้นอีกครั้งจากร่างที่กำลังนอนหลับสนิท มาร์คลูบไล้แก้มก้นของคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอย่างนึกเอ็นดู มือหนาไล่ปลดกระดุมเสื้อของคนตัวเล็กออกช้าๆ ริมฝีปากระดมจูบไปทั่วซอกคอหอมกรุ่น ขบสร้างรอยเอาไว้ประปราย เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแค่เห็นร่างเล็กนอนเฉยถึงมีอารมณ์มากขนาดนี้ทั้งที่เวลาทำกับผู้หญิงยังต้องใช้เวลากว่าไฟจะติด


“อืมมมมมม ”


กายขาวบิดร่าเมื่อยอดอกถูกนิ้วโป้งของคนตัวโตกว่าบดคลึงอย่างกระหาย ก่อนที่ริมฝีปากจะเลื่อนมาดูดดึงยอดอกอีกข้างเพื่อความเท่าเทียม ตอนแรกก็กะจะทำเพียงกอดจูบเท่านั้น แต่แล้วมาร์คก็เริ่มถลำลึกจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้..ร่างสูงเอื้อมไปปลดกางเกงพร้อมกับชั้นในสีดำเรียบร้อย แก่นกายขนาดใหญ่เด้งออกมาชูอวดความใหญ่โต  มือหนาจับปากบางให้อ้าออกช้าๆเพื่อดูท่าทีว่าแบมแบมจะตื่นหรือไม่ เมื่อไม่มีท่าทีว่าคนตัวเล็กจะลืมตาขึ้นมาแล้วร่างสูงจึงจัดการต่อทันที


พรึ่บ!!!!!!!!


“อุก..อื้อ..อื๊อ..”


“อ๊า..ปากมึงนี่อุ่นจริงๆ..”


เสียงครางอู้อี้ประสานเสียงครางต่ำในลำคอ ยามที่แท่งเนื้อแข็งขืนขยับเข้าออกภายในโพรงปากสวย มาร์คสวนสะโพกตัวเองอย่างเนิบช้า ประคองศีรษะทุยเอาไว้ให้มั่น จ้องมองเสี้ยวหน้าของร่างที่กำลังฝันหวานอย่างหลงใหล


“อ๊า..ซี๊ด..”


ร่างหนาหยุดขยับตัวปลดปล่อยของเหลวเข้าไปในลำคอของอีกฝ่าย แบมแบมเหมือนจะสำลักไอโครกใหญ่ ดวงตาคู่สวยปรือขึ้นมาเล็กน้อยให้มาร์คตื่นเต้นเล่นก่อนจะปิดลงอีกครั้ง


“หึ………….ว่ากูไม่ได้นะ มึงยั่วกูเอง”


เสียงแหบห้าวบอกออกมาเหมือนจะพยายามหาข้อแก้ตัวในการเอาคนตัวเล็กซะมากกว่า กายใหญ่เคลื่อนตัวลงจูบริมฝีปากอิ่มแผ่วเบา ประคองขาขาวเนียนขึ้นพาดบ่า นิ้วหนาค่อยๆกดแทรกลงไปที่ช่องทางสวย เขารู้สึกได้ ถึงช่องทางที่กำลังตอดรัดนิ้วของเขาจนแทบคลั่ง


“อ๊ะ.. อ่ะ..”


ร่างข้างใต้กระตุกสะโพกถี่รัวเมื่อนิ้วแข็งๆกดเข้าที่จุดกระสัน เรียวขางามแยกออกจากกันอย่างเผลอไผล มาร์คเลียปากลำคอแห้งผากเมื่อเห็นภาพที่แสนเย้ายวน สอดใส่นิ้วที่เพิ่มเข้าไปอีกนิ้วเพื่อขยับขยายช่องทางให้พร้อมรับสิ่งคับแน่นที่กำลังจะมาถึง ขยับมันรัวๆสองสามครั้ง ก่อนที่นิ้วเรียวจะถอดถอนออก ตามมาด้วยส่วนอ่อนไหวของชายหนุ่มที่ถูกกดเข้าไปแทนที่


“อื๊อ..อ๊า..”


เสียงครางต่ำในลำคอดังขึ้น กายหนากอดรัดร่างเล็กกว่าเอาไว้ มาร์คหลับตากัดริมฝีปาก ฝืนกายจนดันความเป็นชายของตนเข้าไปได้จนหมด ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดออกมาแรงๆ  มืออุ่นโอบรัดร่างายของคนตัวเล็กขี้เซาเอาไว้ ประทับจูบที่ข้างแก้มเนียนใส เลื่อนริมฝีปากหนากระซิบเสียงพร่าที่ข้างใบหูสวยแผ่วเบา..


“ต่อไปนี้มึงเป็นของกูคนเดียว”





..............................................................................

NC น้อยไปม่ะ เพิ่งหัดแต่งน่ะ 5555555


ความคิดเห็น