ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

ชื่อตอน : EP.33 หล่อเลย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 105k

ความคิดเห็น : 564

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2560 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
EP.33 หล่อเลย
แบบอักษร

EP.33  หล่อเลย


-หอพัก-

หลังจากกลับมาจากร้าน เติ๊ดก็มาทำกับข้าว ซักผ้าเลย เขาทำงานบ้านจนกล้ามแน่นขึ้นทุกที


"อิ่มแล้วหรอ" เติ๊ดเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจากตากผ้าเสร็จ อั่งเปาก็พยักหน้ารับ


"ทำไมวันนี้มึงเงียบจังวะ" เติ๊ดถามด้วยความสงสัย เขาเดินมายืนตรงหน้าอั่งเปาพลางใช้มือเปิดเหม่งแล้วอังหน้าผากมันเบาๆด้วย


"ก็ไม่ป่วยนี่หว่า" เติ๊ดเอามือออกมา อั่งเปาไม่ได้ตอบอะไร เด็กหนุ่มขยับตัวกอดเอว ซบหน้าไว้กับหน้าท้องแกร่ง เติ๊ดชะงักทันที


"เป็นไรป่ะเนี่ย" เติ๊ดถามจริงจัง อั่งเปาถอนหายใจเบาๆ


"หวง" อั่งเปาพูดอู้อี้ เติ๊ดขมวดคิ้วไปใหญ่เลยทีนี้ เขาไม่ชอบให้เมียเงียบหรือเป็นอะไรแบบนี้เท่าไหร่เลย


"หวงอะไร" เติ๊ดถามหน้าเครียด


"หวงมึงนั่นแหละไอ้ควา...!" อั่งเปาผละออกมาจะด่า แต่เติ๊ดชี้หน้าสั่งห้ามไว้ก่อน เขาไม่ได้จะดุเมียหรอก ที่ห้ามนี่ใจยังบาง โดนด่าเดี๋ยวใจน้อยไม่มีแรงเก็บผ้าตอนเย็น


"ก็กูหวง" อั่งเปากอดแล้วซบหน้าท้องเติ๊ดอีกรอบ เติ๊ดยังคงงงๆแต่ก็ดีต่อใจเหมือนกัน เขายกมือขึ้นมาจะลูบผมคนรัก แต่ก็ไม่ทัน


"ไผมาจีบก็ห้ามใจ๋อ่อน เข้าใจ๋ก่อ!" อั่งเปาผละมาสั่งจริงจัง เติ๊ดยิ้มน้อยๆ เขาพยักหน้ารับแบบไม่มีข้อแม้เลย


"สรุปที่เงียบนี่หึงคนนั้นหรอ" เติ๊ดเลิกคิ้วขึ้นถาม


"ฮึ๊" อั่งเปาส่ายหน้าปฏิเสธ เด็กหนุ่มขยับไปนอนหงายเล่นมือถือแก้เขิน อั่งเปาไม่ค่อยยอมรับอะไรแบบนี้เท่าไหร่หรอก ถ้ายอมรับแล้วก็ไม่อยากพูดซ้ำนี่นา


"มึงก็หวงไม่ดูหน้าตากูเลย" เติ๊ดพูดขำๆ อั่งเปาเอามือถือลงก่อน


"จะหน้าตายังไงมึงก็แฟนกูป่ะวะ" เด็กหนุ่มรีบเถียง เติ๊ดยกมือขึ้นสองข้างน้อยๆเป็นการยอมแพ้ ไม่ยอมเดี๋ยวได้โดนด่าจนได้แหละ


"กูไม่ได้อยากโมโหนะ แต่มึงก็วอนให้กูด่าอยู่เรื่อยอ่ะ" อั่งเปาบ่นอีกเบาๆ เด็กหนุ่มเอามือถือมาเล่นต่อ เติ๊ดอยากขยี้ปากมันด้วยปากซะเหลือเกิน ฮึ่ย!


"แล้วจะไปบ้านแม่ตอนไหน" อั่งเปาถามทั้งที่ตามองจอ


"ไปเลยก็ได้ ไปป่ะล่ะ" เติ๊ดยังคงยืนอยู่ที่เดิม จนอั่งเปาลุกขึ้นมานั่งอีกครั้ง


"อืม ไปเลยก็ได้" อั่งเปาพยักหน้าตกลง เติ๊ดก็ไม่ได้ทำอะไรต่อ เขาจึงพาอั่งเปาไปบ้านพ่อกับแม่ที่อยู่ห่างจากหออั่งเปาไม่เท่าไหร่เอง


โฮ่งๆ!!

พอเติ๊ดขี่มอไซค์เข้ามาหน้าบ้าน ไอ้ควายกับจอร์นนี่ก็แยกเขี้ยววิ่งมาเห่าทันทีด้วยความรวดเร็ว อั่งเปายกขาขึ้นทันทีเช่นกัน ไอ้หมาพวกนี้มันไว้ใจไม่ได้จริงๆ


"ไอ้เหี้ย! กูเจ้าของมึงไหมล่ะ!" เติ๊ดบิดกุญแจรถดับเครื่องแล้วด่าหมาตัวเองทันที มันไม่ใช่เห่าดีใจที่เจ้าของมา แต่เห่าพร้อมกัดเลย


"มึงก็อีกคน รองเท้าจะฟาดปากกูอยู่แล้ว" เติ๊ดตั้งขาหยั่งแล้วหันมาด่าเมียขำๆ อั่งเปาค่อยๆลดขาลงมาอย่างกล้าๆกลัวๆ


"ลงสิ" เติ๊ดบอกต่อ อั่งเปาลงมาจากรถก่อนก็ได้ เด็กหนุ่มยืนให้ห่างหมาเล็กน้อยเพื่อความปลอดภัย


"ใจเย็นจอร์นนี่ นี่พ่อเองลูก" เติ๊ดก้าวขาลงมาเช่นกัน เขานั่งย่อลงลูบขนสุนัขตัวใหญ่เพียงตัวเดียว อีกตัวเขาไม่สนใจมันสักนิด


"มึงแม่งลำเอียง" อั่งเปาพูดท้วง เติ๊ดลุกขึ้นยืนก่อน


"แค่กูจับมัน มันก็กัดกูแล้วเปา" เติ๊ดพูดถึงไอ้ควาย หมาอีกตัวที่เขามีปัญหากับมันค่อนข้างบ่อย


"ก็เพราะมึงไม่สนใจมันไง" อั่งเปาบอกดีๆ เติ๊ดไม่เถียงอะไร เขาลองหันไปหาหมาตัวเองอีกรอบ


"ควาย มานี่ซิมึงอ่ะ" เติ๊ดลองเรียกดีๆ ไอ้ควายมันไม่มาหา แถมมันยังเดินไปที่อื่นหน้าตาเฉยอีกต่างหาก


"มึงดูมัน!" เติ๊ดหันมาโวยวาย อั่งเปาหลุดขำทันที ดูแล้วก็น่าจะกวนตีนพอกันทั้งคนทั้งหมานั่นแหละ


"แหม ทีแม่บอกเถียงสารพัด ทีเมียบอกมึงยอมนะไอ้เติ๊ด!" เสียงนึงดังขึ้น อั่งเปาหันมองต้นเสียงทันที เติ๊ดก็เช่นกัน


"สวัสดีครับ" อั่งเปายกมือไหว้ ผู้หญิงตรงหน้ายังดูสาวและสวยมาก สวยตามแบบเมียฝรั่งจริงๆ ผมยาวรวบมัดแต่ก็ยังยาวเลยกลางหลัง ผิวสีน้ำผึ้งแถมหุ่นดีสุดๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นแม่เติ๊ด


"ก็ไม่ได้น่ารักมากเนาะ แม่นึกว่าจะตัวน้อยน่ารักๆกว่านี้"


แถมพูดจาเหมือนกันอีกต่างหาก


.....แม่ลูกแท้ๆเลยสินะ ....


"บอกตอนไหนว่าน่ารัก" เติ๊ดหันมองอั่งเปาแล้วพูดกับแม่ยิ้มๆ อั่งเปาลดมือลงก่อน เด็กหนุ่มเงียบกริบ ไม่กล้าออกความเห็นเลยทีนี้


"มีแก้มด้วย ระวังอ้วนนะเนี่ย ตีแบตกับแม่ไหม" แม่ชวนยิ้มๆ อั่งเปาหันมองหน้าเติ๊ดอย่างขอความช่วยเหลือ อั่งเปาเพิ่งกินข้าวมา ไม่พร้อมออกกำลังกายเท่าไหร่


"มันเพิ่งกินข้าวมา" เติ๊ดบอกแม่อย่างรู้ใจเมีย เขาต้องพร้อมแสตนบายเพื่อเมียทุกอย่าง ไม่ว่าจะความช่วยเหลือเรื่องอะไร ทั้งเรื่องกิน งานบ้าน งานหาเงิน ขนม เงินและทุกๆอย่างอีกมากมาย


"งั้นเข้าบ้านกัน" แม่พูดแค่นั้นก็เดินนำเข้าบ้านไปก่อน เติ๊ดก็เพยิดหน้าให้อั่งเปาเดินตามไป


"มึงไปด้วยสิ" อั่งเปาบอกเบาๆ


"ก็ไปไง" เติ๊ดตอบกลับ อั่งเปากัดปากตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเดินตามแม่เข้าบ้านโดยมีเติ๊ดตามมาติดๆ 


พอเข้ามาในบ้านอั่งเปาก็ยกมือไหว้พ่อเติ๊ดอีกคน ที่รู้เพราะเขาเป็นฝรั่ง แถมหน้าตาคล้ายเติ๊ดด้วย แต่ดูมีอายุมากแล้ว น่าจะหกสิบกว่าๆเลย


อั่งเปาและเติ๊ดคุยกับพ่อแม่เรื่องประวัติส่วนตัวเล็กน้อย แม่ก็ชวนกินข้าวเย็นที่นี่ อั่งเปาเพิ่งกินมาแต่ก็กินอีกจนได้ เด็กหนุ่มตอนแรกก็เกรงๆ แต่เพราะแม่เป็นกันเองมาก อั่งเปาเลยเริ่มคุ้นชินขึ้นมา


"แม่ทำงานอะไรหรอครับ" อั่งเปาชวนคุย ตอนนี้เติ๊ดไปจับหมาเข้ากรง ส่วนพ่อออกไปรดน้ำต้นไม้ อั่งเปาดูทีวีกับแม่อยู่ที่โซฟาในบ้าน


"ไม่ได้ทำอะไรเลย แม่อยู่บ้านสวยๆให้ผัวเลี้ยง" แม่ตอบยิ้มๆ อั่งเปาไปต่อไม่ถูกเลย


"แล้วเราน่ะ คิดดีแล้วใช่ไหมที่มาคบพี่เติ๊ดเนี่ย พี่มันดูแลใครเป็นที่ไหน ทั้งขี้เหล้า ติดเกมส์ งานการก็ขี้เกียจไปหมด กับพ่อแม่มันก็ดี แต่กับคนอื่นมันเหี้ยดีๆเลยนะลูก" แม่พูดด้วยท่าทีปกติ เธอไม่ได้จะให้ร้ายลูกตัวเอง แต่อยากรู้ความแน่ใจของอั่งเปา เพราะเท่าที่เธอเลี้ยงลูกคนนี้มาก็เป็นแบบที่พูดจริงๆ


"คุยไรกันเนี่ย! นินทาหรอ" เติ๊ดเดินมานั่งข้างๆแม่ตัวเอง อั่งเปายังไม่ทันตอบแม่เลย


"พาน้องกลับเหอะ เดี๋ยวฝนจะตก" แม่พูดเปลี่ยนเรื่อง 


"เดี๋ยวไปขอตังพ่อเติมน้ำมันก่อน" เติ๊ดลุกออกไปหน้าบ้านอีกครั้ง อั่งเปาก็ลุกขึ้นยืน


"ผมแน่ใจแล้วครับที่คบกับพี่เติ๊ด" อั่งเปาตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ แม่ก็พยักหน้ารับยิ้มๆเช่นกัน ลูกชายเธอโตมากพอจะใช้ชีวิตด้วยตัวเองแล้ว เธอถึงไม่เคยขัดเลยแม้ลูกชายจะคบผู้ชายด้วยกัน ยิ่งสามีเธอ รายนั้นไม่ยุ่งสักนิดเดียว


"ผมกลับก่อนนะครับ" อั่งเปายกมือไหว้แม่ก่อนกลับ แม่พยักหน้ารับอีกครั้ง


"เฮ้ย กลับห้อง" เติ๊ดเรียกชวน อั่งเปาก็เดินไปหา ทั้งคู่กลับห้องด้วยกัน


-หอพัก-

หลังจากมาถึงห้อง อั่งเปาก็เข้าไปอาบน้ำ พอเสร็จออกมาก็เห็นเติ๊ดเก็บเสื้อผ้าเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เติ๊ดนั่งประจำหน้าคอมฯเตรียมเล่นเกมส์อีกแล้ว


วันนี้อั่งเปาไม่ได้ห้ามอะไร เด็กหนุ่มปล่อยพี่มันเล่นไปตามใจละกัน


"มึงไม่อาบน้ำก่อนหรอ" อั่งเปาเดินมาถามเฉยๆ เติ๊ดกำลังรอเกมส์โหลดอะไรไม่รู้


"เล่นได้ป่ะเนี่ย!" เติ๊ดไม่ตอบแต่ถามแทน


"มึงก็เล่นไปสิ" อั่งเปาตอบขำๆ เติ๊ดไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาหยิบบุหรี่มาจุดสูบพลางเคาะนิ้วกับโต๊ะคอมฯรอโหลดเสร็จ


เติ๊ดก็เป็นแบบที่แม่พูดจริงๆ เพียงแต่กับอั่งเปาเหมือนเป็นข้อยกเว้น


เติ๊ดขี้เกียจ แต่ก็ขยันทำงานจนออกรถมาใช้ด้วยกันได้


เติ๊ดติดเกมส์ แต่ก็ขออั่งเปาก่อนเล่นแทบจะทุกครั้ง


เติ๊ดติดเหล้า แต่ก็พยายามลด(นิดหน่อย)


เติ๊ดอันธพาลไม่ยอมใคร แต่ก็ยอมอั่งเปาตลอด


เติ๊ดยังคงเป็นคนเดิม ยังนิสัยเสีย เกเรไม่เปลี่ยน เพียงแต่กับอั่งเปาคนเดียวที่เขาดีด้วยแบบนี้ อั่งเปาถึงแน่ใจ....แน่ใจแล้วที่รักพี่มันมากขนาดนี้


"รักมึงนะ" อั่งเปาก้มลงหอมแก้มเติ๊ดเบาๆแล้วเดินไปนอนเล่นมือถือที่เตียง เติ๊ดไม่ได้มองตามไปหรืออะไร เขานั่งกลั้นยิ้มอยู่ที่เดิม มือแกร่งข้างที่เคาะโต๊ะเท่ๆเมื่อกี้ ตอนนี้จับแผ่นรองเมาท์มาขยำๆแล้ว


...เขิน...



***********************

มาแล้วค่ะ ><

ความคิดเห็น