อ้วนกลมดุ๊กดิ๊ก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรื่องเล่าที่2

ชื่อตอน : เรื่องเล่าที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2560 16:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องเล่าที่2
แบบอักษร




แดเนียลลลลลลลลลลลลลล



ตื่นนนนนนนนนนนนนนนนนน



แดเนียลลลลลล



ตื่นได้แล้วที่รักกกกกกกกกกกกกกกก




จงตื่นเถิดที่รักของงงงงงงงงข้า






เฮือก!!!!!!



ร่างบางที่สะดุ้งจากความฝันกลางดึก เขาฝันแบบนี้มา 20 กว่าปีแล้ว ฝันแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมาไม่มีการเปลี่ยนแปลงสักนิด ความฝันที่เหมือนจริง เหมือนจริงมากๆ จนหน้าตกใจเหลือเกิน เขามักฝันว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางสุสานของคนเอเชียแห่งหนึ่ง ในความฝันมันมืดมันหนาว หนาวเหน็บแบบเข้ากระดูก หนาวเย็นแบบประหลาดไม่ใช่หนาวเย็นตามอากาศ ความเย็นยะเยือกในฝันมันช่างน่ากลัวมันเหมือนโดนแช่แข็งให้ความโดดเดี่ยว ความเหงาจนรู้สึกหดหู






ภายในฝันเขามักยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางความมืด มีเพียงแสงใจลางๆจากที่ไหนสักแห่ง เหมือนพยายามหาทางออกแต่ยิ่งเดินไปเท่าไหร่ก็ยิ่งวนมาที่เดิมทุกที แล้วทุกๆครั้งในฝันจะมีเสียงแหบๆของผู้ชายที่สำเนียงแปลกๆร้องเรียกเขาทุกๆครั้งแต่มองหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอแต่พอเห็นเหงาลางๆของคนเรียกก็จะต้องสะดุ้งตื่นทุกๆครั้งเลย แต่ที่แปลกใจมากกว่านั้นคือเขาจะฝันแค่วันที่พระจันทร์ขึ้นเต็มดวงแค่นั้น พอวันธรรมดาเขาไม่เคยฝันถึงมันเลยสักครั้ง จนเขาต้องเขาพบจิตแพทย์ตอนเด็กๆ แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลยสักนิดเขายังคงฝันตลอดมา และเขาเชื่อเสมอว่าการที่ฝันแบบนี้มันต้องเกิดขึ้นจริงๆ



ตึกๆๆๆๆๆๆๆ



เสียงเดินลงบันไดจากฝีเท้าเล็กๆของเจ้าของบ้านที่เดินมาหยุดหน้ารูปปั้นเวตาลที่เขามักทักทายมันทุกๆเช้า



จุ๊บ



เสียงจุ๊บเบาๆที่รูปปั้นมันเป็นสิ่งที่เขาทำทุกเช้าเพราะความเคยชินตั้งแต่ได้หุ่นตัวนี้



"ไง พรุ้งนี้สินะ ฉันจะออกเดินทางไกลเพื่อไปหานาย หวังว่าเราจะได้เจอกันจริงๆสักที ช่วยทำให้ฉันรู้ว่าไม่ได้ฝันแต่เป็นเรื่องจริง"



ตึกๆๆ





ร่างของอาจารย์หนุ่มที่เดินลงมาชงกาแฟร้อนๆกับขนมปังปิ้งร้อนๆก่อนจะออกไปสอนตามปกติ วันนี้เขาต้องรีบกลับมาเก็บเสื้อผ้าเพื่อเดินทางไปสนามบินในตอนทุ่มตรงกับเพื่อนๆ





"ไงแดเนียลวันนี้นายดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษจริงๆนะ"




ร่างอ้วนถ้วนสมบูรณ์ของเพื่อนรักที่เดินมาทักเขาตามปกติก่อนจะเข้าสอน





"นายก็เช่นกันเบน จะได้หยุดพักผ่อนฉันก็ต้องอารมณ์ดีอยู่แล้ว"




"เอ๊ะ แดเนียลคอนายไปโดนอะไรมานะ แดงเฮื่อกเชียว นี้อย่าบอกว่าแอบไปกกสาวมานะ"



"หะ บ้าน่าเมื่อวานหลังเลิกงานฉันก็ตรงดิ่งกลับบ้านเข้าไปนอนเลย สงสัยคงมีตัวอะไรมากัดแล้วฉันคงเผลอเกาด้วยไม่รู้ตัวเข้านะ"



"แน่ใจนะแต่เหมือนรอยดูดมากจริงๆ ถ้าเป็นแมลงก็คงแปลกเพราะนายสะอาดเนี๊ยบขนาดนี้นี้ อย่าลืมทายาซะละ"



"แน่นอน นายไปสอนได้แล้วนะเดี๋ยวจะสายเอา เป็นอาจารย์ไปสายไม่ดีนะ"



"5555 ได้ๆแล้วเจอกันตอนเย็นที่สนามบิน "





เพื่อนรักตัวอ้วนที่หายไปกับเหล่านักศึกษาจนลับตาไปทำให้ร่างบางรีบไปส่องกระจกทำไมตอนเช้าเขาลืมดูเสียสนิทเลย มันแดงไปหมดจริงๆ แถมยังดูน่าเกลียดเหมือนมีคนมาดูดซะจริงๆ ทำไมวันนี้เขารู้สึกแปลกๆจริงๆเหมือนมีคนคอยตามตลอดเวลา เหมือนมีใครกำลังจ้องเขา หรือเขาจะคิดมากไปจริงๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น