SaY_bg♤●

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 29 END.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2560 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 29 END.
แบบอักษร

“อิจค่ะๆๆๆๆ” ญาณีเบ้ปากใส่เพื่อนสาวในกระจกระหว่างจัดผมและสวมมงกุฏดอกไม้บนหัว

“อะไรของแกยัยจีน่า” ณัชชาลุกจากเก้าอี้ หมุนตัวหนึ่งทีเพื่อให้เพื่อนสาวดูความเรียบร้อย

“ยังจะถามอีกนะย่ะหล่อน มาเหนือฉันจริงๆทั้งที่ฉันโดนขอแต่งก่อนแต่แกกลับมาแต่งตัดหน้าฉันเฉย” ปากก็บ่น มือก็จัดชุดให้เข้าที่ วันนี้เพื่อนหล่อนสวยมาก สวยที่สุดเลย

“ฮ่าๆๆ แกก็แต่งต่อจากฉันเลยสิ ไม่เห็นยากไร”

“no no ฉันขอใช้ชีวิตแบบนี้สักพักล่ะกัน เชิญแกกับสามีนำหน้าไปก่อนเลยค่ะ”

“เล่นตัวมากระวังนานาจะไปแต่งกับคนอื่นเถอะ เห็นว่าเพื่อนเก่ามาเกาะกะมิใช่”

“ก็ได้แค่นั้นแหละ ฉันต่างหากที่ได้ทุกอย่างจากเขา พอๆ มาสนใจเรื่องแกดีกว่า” ญาณีปัดมือไล่เรื่องที่พูดไม่สบอารมณ์ให้หายไป วันนี้ต้องมีเเต่เรื่องที่ทำให้เป็นสุขเท่านั้น!

“ไงจ๊ะสาวๆ” คุณหญิงน้ำทิพย์เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม “วันนี้แม่มีความสุขที่สุดเลยลูกรู้ไหม พ่อเราก็คงคิดเหมือนแม่นี่แหละ โตแล้วอย่าทำตัวเป็นเด็กๆอีกล่ะเดี๋ยวหนูโรสเขาจะไปหาคนอื่น” ยกมือลูบผมลูกสาวอย่างรักใคร่

“แม่อ่าา” ร่างเล็กทำหน้ามุ่ยใส่มารดา

“บอกไปหยกๆ ยังจะมาทำเป็นเด็กอีก โอเคๆแม่ไม่พูดแล้วค่ะ ไหนหมุนให้แม่ดูหน่อยว่าลูกสาวแม่สวยขนาดไหน” พอเห็นหน้าลูกสาวเริ่มจะงอนเลยต้องตัดบทเปลี่ยนเรื่อง ยิ่งง้อยากอยู่ด้วยรายนี้

“สวยไหมคะแม่”

“ที่สุดจ๊ะ ไปกันเถอะงานจะเริ่มแล้ว” ณัชชาสอดมือเข้าที่หว่างแขนของมารดาพร้อมส่งยิ้มให้

“งั้นจีขอตัวก่อนนะคะ เจอกันที่ด้านหน้านะไอด้า”

“โอเค เดินระวังๆด้วยจีน่า” เพื่อนสาวมองค้อนก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“ไปกันเถอะค่ะแม่ ไอด้าพร้อมแล้ว”

ในที่สุดวันที่ไม่คิดเลยว่ามันจะมีอยู่จริงก็หมุนเวียนมาถึงวันที่มีดอกกุหลาบสีแดงปนสีขาวถูกจัดแต่งขนาบสองข้างทางที่ร่างเล็กในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ กำลังก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยหัวใจเต้นรัว แต่ละก้าวเดินมันเหมือนกับเวลาที่ นับถอยหลังลงไปเรื่อยๆ

บรรยากาศรอบกายเธอมันอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกุหลาบและรอยยิ้มแห่งความสุขของใครหลายๆคน คนที่มาร่วมงานในวันนี้ส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อนๆในคณะของสองสาว ผู้ใหญ่ก็มีบ้างแต่คงจะน้อยกว่าอยู่ดี เพื่อนๆเธอในคณะถึงกลับตกใจที่เธอลั่นระฆังก่อนใครเพื่อนทั้งที่ความเป็นจริงควรจะเป็นญาณีมี่ต้องแต่งก่อนแต่นี่ดันกลับเป็นดาวคณะบริหารแสนสวย

แต่ก็มีนักข่าวมาร่วมด้วยเช่นกันเพราะนางแบบสาวสุดฮอตประกาศแต่งงานสายฟ้าแลบทำเอาหนุ่มๆค่อนประเทศอกหักไปตามๆกัน พวกเขานึกเสียดายที่สองสาวสวยหันมากินกันเองแล้วแบบนี้พวกเขาต้องยืนตรงไหนกันล่ะเนี่ย

“แม่พาเจ้าสาวสุดสวยมาให้แล้วนะ” คุณหญิงน้ำทิพย์บอกด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณค่ะคุณแม่”

นิศายื่นแขนออกไปหวังจะคว้าเอวบางของเจ้าสาวแสนสวยจนทำหล่อนตะลึงนิ่งค้างไปตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นผิวกายของณัชชาขาวผ่องจนแทบจะแยกไม่ออกว่าไหนเนื้อไหนชุด ใบหน้านวลถูกแต้มเครื่องสำอางบางเบาอกอิ่มโผล่พ้นเกาะอกปลุกความ หื่นในกายอยากจะอุ้มวิ่งเข้าห้องหอซะเดี๋ยวนี้ไม่อยากจะรอเวลาให้ต้องทรมาน

ณัชชาหลบสายตาคนรักที่มองมาอย่างหื่นกระหาย วันนี้นิศาอยู่ในชุดเจ้าสาวเช่นเดียวกันแต่แค่ไม่ได้โชว์ด้านหน้าแต่โชว์ด้านหลังแทน เธอหวงนะที่ทุกสายตาเอาแต่จดจ้องแผ่นหลังขาวของคนรักเธอ นักข่าวกดชัดเตอร์รัวๆอย่างไม่กลัวว่าฟิล์มจะหมด ไม่คิดจะถ่ายส่วนอื่นบ้างรึไง

“เอาล่ะ พ่อขอเชิญเจ้าสาวทั้งสองหันหน้ามาทางพ่อด้วย”

“ทำไมไม่ให้บาทหลวงมาทำล่ะป๊า” นิศาเลิกคิ้วถามป๊าปีเตอร์ที่อยู่ๆก็แต่งตัวเป็นบาทหลวงพร้อมกับหนังสือในมือ

“บาทหลวงติดธุระ ป๊าเลยมาทำหน้าที่แทน เอาหน่าป๊าก็ศักสิทธิ์เหมือนกันนะ” ป๊าปีเตอร์พูดอย่างงอนๆให้ลูกสาวยิ้มขำ

“โอเคค่ะๆ เชิญบาทหลวงทำหน้าที่ต่อเลยค่ะ”

“อะแฮ่ม “โรส ลูก จะรับหนูไอด้าเป็นภรรยาของลูกหรือไม่ ลูกสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอ ทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ในยามไข้และสบายดี จะรักเธอและให้เกียรติเธอชั่วชีวิตของลูกไหม” ป๊าปีเตอร์มองหน้าลูกสาวสุดที่รักแล้วพูดขึ้น

“โรส นิศา พลกฤต ขอรับคุณ ณัชชา ไชยวัฒน์ เป็นภรรยาของฉันค่ะ ฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อภรรยาทั้งในยามสุขและ ยามทุกข์ ในยามไข้และสบายดี ฉันจะรักเธอและให้เกียรติตลอดชั่วชีวิตของฉันค่ะ”

นางแบบสาวหันไปมองหน้าร่างเล็กที่กำลังยิ้มให้บางๆ ทุกคำที่หล่อนรับปากและพูดออกไปนั้นมันกลั่นออกมาจากหัวใจใช่ว่าเพียงแค่พูดไปตามสิ่งที่ควรจะพูด สายตาที่ มองหญิงสาวมันเต็มไปด้วยความรักที่ไม่สามสารถบอกได้ว่ารักมากแค่ไหนแต่ที่ แน่ๆมากจนหล่อนยอมยกทุกสิ่งทุกอย่างที่หล่อนมีให้กับเธอไม่เว้น แม้กระทั่งลมหายใจหากหญิงสาวต้องการหล่อนยินดีจะมอบให้โดยไม่ลังเล

“หนูไอด้า ลูก จะรับโรสเป็นภรรยาของลูกหรือไม่ และลูกสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอ ทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ในยามไข้และสบายดี จะรักเธอและให้เกียรติเธอชั่วชีวิตของลูกไหม” ป๊าปีเตอร์หันมาพูดกับคนข้างกายลูกสาว

“ไอด้า ณัชชา   ไชยวัฒน์ ขอรับนิศา พลกฤต เป็นภรรยาของฉันค่ะ ฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อภรรยาทั้งในยามสุขและ ยามทุกข์ ในยามไข้และสบายดี ฉันจะรักเธอและให้เกียรติตลอดชั่วชีวิตของฉันค่ะ”

ณัชชาตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ สิ่งที่เธอพูดไปก็กลั่นออกมาจากหัวใจเช่นเดียวกัน ไม่ว่าเมื่อก่อนเราสองคนจะไม่ลงรอยกันทำให้ทะเลาะและทำร้ายกันบ่อยครั้ง นับแต่วันนี้เป็นต้นไปเหตุการณ์เช่นนั้นจะไม่มีเกิดขึ้นอีกต่อไปเพราะเธอจะหันหน้าคุยกัน

“พ่อขอประกาศให้ทั้งสองคนเป็นของกันและกันนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ สวมแหวนให้เจ้าสาวสิลูก” ณัชชาหยิบแหวนมาจากเพื่อนรักที่ยื่นส่งมาให้กัน แหวนเกลี้ยงเกลาที่พ่อของเขามอบให้ไว้ตอนเด็กก่อนท่านจะเสียชีวิตมันถูกสั่งทำมาพิเศษที่มีเพียงแค่สองวงบนโลกเท่านั้น


‘พ่อดูโรสอยู่ใช่ไหมจ๊ะ พ่อมีความสุขใช่ไหมที่เห็นโรสแต่งงานกับคนที่โรสรัก’

“สวมแหวนคืนให้หนูโรสสิลูก” คุณหญิงน้ำทิพย์ยื่นแหวนของสามีให้ลูกสาวเช่นเดียวกัน ณัชชารับมาก่อนจะยิ้มให้มารดาและคนรัก เธอจับมืออีกฝ่ายขึ้นมาก่อนจะสวมเข้าไปที่นิ้วกันกับที่นิศาสวมให้


‘แหวนของพ่อตอนนี้อยู่ที่นิ้วของคนที่ไอด้ารักและจะอยู่กับเขาไปตลอดชีวิตนะคะ’

“เอาละถือว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะ” ป๊าปีเตอร์ปิดหนังสือและส่งยิ้มให้ลูกสาวทั้งสอง

“ยังค่ะป๊า ต้องมีการจูบด้วยค่ะถึงจะเสร็จสมบูรณ์ ใช่ไหมคะทุกคน!!!!” มนต์นภาตะโกนถามพยานทั้งหลายอย่างร่าเริ่งและก็ได้คำขอบคุณจากเพื่อนเป็นการตีมือ

“จูบเลย จูบเลย จูบเลย” คนในงานลุกขึ้นพูดพร้อมกับปรบมือไปด้วย นักข่าวยกกล้องเตรียมเก็บภาพวันนี้

“เร็วสิคะที่รัก เสร็จตรงนี้เราต้องเข้าห้องหอต่อนะคะ” นิศายิ้มมุมปาก มองใบหน้าขาวที่ถูกแทนที่ด้วยสีแดง

“โรสก็เข้ามาจูบสิคะ ทำไมต้องให้ด้าเข้าไปจูบก่อนด้วยเล่า” ณัชชาเสตามองไปทางอื่น หลบซ่อนใบหน้าแดงๆของตัวเอง

“ไม่ค่ะ ไอด้านั่นแหละเข้ามาจูบ”

“ไอ้คนขี้แกล้ง” ณัชชาย่นจมูกใส่ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้และประกบปากอีกฝ่าย เธอเพียงแค่จะแตะๆแต่อีกคนกลับจับต้นคอเธอไว้ไม่ให้ออก

“หวานที่สุด” ยังจะมีหน้ามายิ้มระรื่นอีกนะคนเรา

“เอาละสาวๆทั้งหลายเชิญก้าวออกมาเตรียมรับช่อดอกไม้ของเจ้าสาวไอด้ากันดีกว่าค่ะ ใครที่ใส่ส้นสูงกรุณาถอดออกด้วยค่ะเพราะต่อจากนี้เราอาจจะได้ยินเสียงร้องกันแน่ๆ” ทุกคนในงานทำตามกติกา เพื่อนๆทั้งหลายตะโกนกันเสียงดัง บางคนวอร์ร่างกายเตรียมพร้อมทำเอาผู้ใหญ่ในงานหัวเราะชอบใจกับเด็กๆในงาน

“แกไม่ไปร่วมกับเขารึไง” นิศาหันมาถามเพื่อนรัก

“ฉันส่งตัวแทนไปแล้วย่ะ นู่น!” ชี้นิ้วไปยังร่างเล็กๆของแฟนสาวที่ยืนรออยู่ด้านหน้า

“แล้วกวางล่ะ” มองหาศัตรูที่แปลเปลี่ยนมาเป็นมิตรอีกครั้ง

“ติวพาไปนั่งแล้ว คนท้องยืนนานๆมันไม่ดี”

“ฉันวางใจได้แล้วใช่ไหมว่าเขาจะไม่ทำให้กวางเสียใจเหมือนที่ฉันเสียใจเพราะเขา”

“ไม่แล้วล่ะ เขาคงรู้แล้วล่ะว่าใครกันที่คือคนที่เขารักและรักเขา”

ระหว่างที่สองสาวเพื่อนรักกำลังพูดคุยอยู่นั้นณัชชาก็ได้โยนดอกไม้แล้วเรียบร้อยและคนที่ได้ก็คือคนที่บอกว่าขออยู่แบบนี้ไปก่อน แสดงว่าคนที่จะลั่นระฆังต่อจากเธอคือญาณีสินะ

“สงสัยฉันต้องติดต่องานต่อจากแกแล้วสิ”

“ตามสบายเลยเพื่อนรัก” และแล้วสองสาวเพื่อนรักก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่กลัวเสียภาพรักใดๆทั้งสิ้น งานยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนถึงเวลาเข้าห้องหอผู้ใหญ่ทั้งหลายก็เข้ามาอวยพร

“ดูแลกันให้ดีๆนะลูก อะไรที่ยอมกันได้ก็ยอมๆกันไป หนูไอด้าแม่ฝากเจ้าตัวแสบด้วยนะ” คุณหญิงอลิซพูดกับลูกสะใภ้

“อย่าดื้อให้มันมากนักนะไอด้า แม่ไม่อยากเห็นหนูโรสเป็นไมเกรนเพราะลูก แม่ฝากดูแลเด็กน้อยคนนี้ด้วยนะหนูโรส” คุณหญิงน้ำทิพย์ลูบผมลูกสาวก่อนจะก้มลงหอมแก้ม

“ไม่คิดเลยว่าพี่โรสจะมาตกม้าตายเพราะป้า ดูแลพี่สาวฉันด้วยล่ะพี่สะใภ้คนสวย กอดที” ณัชชากางแขนออกกอดตอบคนเด็กกว่า

“เพลาๆลงบ้างนะเพื่อนไอ้เรื่องจุดๆเนี่ย ไม่รู้จะพูดไร ขอให้มีลูกแฝดไวๆนะ” มนต์นภายื่นกล่องของขวัญให้คู่ข้าวใหม่ปลามัน “จากเพื่อนๆในคณะวิศวะ”

“ขอบใจมากเพื่อน” นิศายื่นมือไปรับ

“แกนะยัยไอด้า อย่าเหวี่ยง อย่าวีน เดี๋ยวแกจะเหนื่อยเอาเปล่าๆ รักกันนานๆนะเพื่อนรัก” ญาณีเดินเข้าไปกอดเพื่อนรักและเปิดทางให้คนอื่นๆเข้ามาอวยพร

นิศาปิดประตูห้องพร้อมกับลงกลอนวางกล่องของขวัญไว้บนเตียง ถอดชุดเจ้าสาวออกหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับไว้ส่วนอีกคนขอเข้าไปถอดในห้องน้ำไม่รู้จะอายอะไร หยิบกล่องของเพื่อนๆในคณะขึ้นมาเปิดก่อนจะตาโตเท่าไข่ห่านแงะรีบปิดกล่องทันที จะไม่ให้หล่อนตกใจได้ไงข้างในมันคือชุดนอนซีทรูสีดำสุดแสนจะเซ็กซี่ขยี้ใจ

นี่เพื่อนๆของหล่อนคิดอะไรอยู่กันถึงเอาของแบบนี้มาให้ อ้อ คงเป็นความคิดยัยนานาคนเดียวแน่ๆแต่อ้างว่าของเพื่อนๆคนอื่น ไอ้เพื่อนโรสคจิต! ไอ้เพื่อนบ้ากาม! ยิ่งมองชุดยิ่งหน้าแดงใครกันมันจะไปกล้าใส่

“ไม่สบายเหรอที่รักหน้าแดงๆ” ร่างเล็กยื่นมือไปแตะหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิ

“ปะ เปล่า อากาศมันร้อนนะคะ” หล่อยไม่เคยรู้สึกปะหม่าเท่านี้มาก่อนเลยให้ตายสิ

“แล้วเพื่อนให้อะไรมาคะ ขอด้าดูหน่อย”

“จะดีเหรอที่รัก”

“ทำไมละคะ ด้าดูไม่ได้?” ไม่ใช่ดูไม่ได้แต่มันไม่สมควรดูแค่น้านนนน

“สัญญาก่อนว่าดูแล้วจะไม่โวยวาย”

“ทำไมอ่ะ”

“สัญญาก่อนสิ”

“โอเคๆ สัญญาค่ะ” ได้ยินแบบนั้นนางแบบสาวยื่นกล่องให้คนรักดูและก็เป็นเหมือนกันเด๊ะ ปิดกล่องจะทันทีที่เห็นและหน้าก็แดงยิ่งกว่าคนเปิดตอนแรกเสียอีก

“ไงล่ะบอกแล้วว่าอย่าดู” ปิดฝากล่องเสร็จก็เอาไปทิ้งลงถังขยะแต่ก็โดนห้ามไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวค่ะ”

“หืม? จะใส่เหรอคะ” หล่อนถามไปงั้นแหละไม่ได้คาดหวังอะไร

“อืม -///-” นิศาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง คุณหนูไอด้ายอมใส่ชุดนอนไม่ได้นอนชุดนี้เนี่ยน่ะ!! โอ๊ย!ตายๆ

“งั้นใส่เลยค่ะ โรสอยากเห็น” ณัชชารับกล่องนั้นมาก่อนจะเดอนเข้าไปในห้องอีกครั้งและออกมาพร้อมกับชุดในกล่องนั่น ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำร่างสูงแทบเข่าอ่อน หัวใจก็เกือบหยุดเต้น มือไม้ออกอาการสั่นไปหมด

ร่างบอบบาง อวบอิ่ม ผิวขาวเนียนละเอียดดุจผิวทารกยิ่งอยู่ในชุดสีดำเบาบางยิ่งขับให้ผิวที่ขาวจัดอยู่แล้วยิ่งขาวนวลน่าหลงใหลจนคนมองกลัวว่าเลือดกำเดาจะไหล ชุดนอนซีทรูสุดเซ็กซี่ความบางของมันชนิดมองทะลุปุโปร่งเห็นอกอวบขนาดล้นมือกระเพื่อบขึ้นลงตามแรงหายใจของคนที่ใส่ มองแค่นิดเดียวก็รู้ว่านอกจากผ้าบางๆนี้แล้วข้างในนั้นไม่ได้มีอะไรอยู่เลย

ณัชชาตัวแดงเถือกไปทั้งร่างเมื่อนิศาเอาแต่จ้องสำรวจร่างเธอตาไม่กระพริบทุกตารางนิ้วบนตัวที่ถูกมองสำรวจร้อนผ่าวจนเกือบร้อน เธอละกลัวว่าผิวของตัวเองจะมีควันลอยออกมา และยิ่งแววตาคมฉายแววหื่นกระหาย แสดงออกผ่านสายตาราวกับว่าอยากจะฉีกกระชากร่างของเธอออกเป็นชิ้นๆ

เธอก็ยิ่งร้อนจนเผลอเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองโดยไม่รู้ตัวว่าการกระทำแบบไม่ได้ลำดับเอาไว้ในหัวทำให้นางแบบสาวคลั่ง หล่อนเดินตรงไปหน้าประตูห้องน้ำ ไม่รอช้าที่จะกระชากแขนคนตัวเล็กให้ไปนอนลงที่เตียงก่อนจะตามขึ้นไปคร่อม คนที่ไม่ได้ตั้งหลักอะไรก็นอนราบไปกับที่นอนตามระเบียบ

“เซ็กซี่ที่สุดเมียใครเนี่ย หื้มม” นิศาก้มหน้าลงมาถาม ริมฝีปากเฉียดไปมาไม่ยอมจูบสักที

“ความจำเสื่อมรึไงคะ พึ่งแต่งงานกันไปไม่กี่นาทีเอง ชอบไหมคะ” ยกมือขึ้นคล้องคอคนด้านบนเอ่ยถามด้วยท่ามางเซ็กซี่ ชันเข่าขึ้นแตะโดนกลางกายสาวของอีกคนแล้วถูไปมา

“ซี้ดดดดดด เมีย” นิศาร้องออกมาเบาๆยามเข่านั้นเสียดสี

“ว่าไงคะ เรียกทำไม” เธออยากเอาคืนบ้างเพราะทุกครั้งเธอจะโดนอีกคนแกล้งตลอด

“เล่นแบบนี้เดี๋ยวจะโดนจัดหนักไม่รู้ตัว” นางแบบสาวหยุดเข่าร้ายนั่นก่อนจะพูดขู่คนตัวเล็ก

ณัชชายิ้มรับกับคำขู่ไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวแต่อย่างใดถ้ากลัวก็คงกลัวว่าเขาจะจัดเธอไม่หนัก แต่มีหรือคนหื่นอย่างแม่นางแบบจะไม่ทำ เขารอจะขย่ำเธออยู่ทุกวันบางทีก็กลัวเขาจะเบื่อแล้วทิ้งเธอไปแต่ทุกครั้งก็ได้คำตอบเป็นการบอกรักด้วยคำพูดและร่างกายอย่างนี้เธอคงไม่ต้องกลัวอะไรแล้วมั้งในเมื่อหัวใจและร่างกายของผู้หญิงคนนี้เป็นของณัชชาคนนี้คนเดียวเท่านั้น!

“โรส…อื้อออออ” นิศาคางรับภรรยาสาวแต่ก็ยังคงซุกไซ้ซอกคอหอมกลุ่นไม่เลิก

“เรียกทำไมคะ”

“ถะ ถอดชุด อ๊ะ ออก” ณัชชาพยายามจะกระชากเศษผ้าบนร่างออกด้วยความรำคาญ แต่นิศากลับคว้ามือเธอเอาไว้และกดไว้ที่หน้าท้องทั้งสองข้างด้วยมือเพียงข้างเดียว

“ไม่ถอดอยู่แบบนี้แหละ”

“ไม่เอา”

“อื้อ” นิศาจบการสนทนาด้วยการเลื่อนตัวต่ำลงไปอยู่ระดับหน้าอกแหวกชุดนอนออกพอให้เห็น ก้มลงงับเข้ายอดถันจนเจ้าของสะดุ้งครางรับเสียงกระเส่ากับการหยอกล้อของเขา

“รักนะคะ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ขอให้จำไว้ว่าผู้หญิงคนนี้รักไอด้ามากที่สุด” นิศาผละริมฝีปากออกมาเพื่อสบตาหญิงสาว ทั้งสองสบตากันสักพักเป็นณัชชาเองที่ทน ผงกหัวขึ้นมาประกบปากจูบกับร่างสูงอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนพัวพันเกี่ยวกระหวัดรัดรึงอย่างกระหายก่อนจะผละออก นิศาก้มลงเลียยอดอกแข็งเป็นไตสองอีกครั้ง มือบางเลื่อนต่ำลงมาก็ไล่นวดคลึงไปทั่วเนื้อสาวลูบวนอยู่แถวปลีน่องขาวเนียนด้านใน

“อ๊ะ อื้มมม” ร่างเล็กบิดเร่าไปมาอย่างเสียวซ่านความต้องการมันจู่โจมกลางกายสาวจนปวดหนึบไปหมด ยิ่งโพรงปากร้อนๆของคนรักดูดเม้มทรวงอกอวบของเธอหนักเท่าไหร่เธอก็ครางลั่นอย่างพอใจมากเท่านั้น

“อ๊ะ”

“ไอด้า กะ ก็ รักเหมือน อ๊ะ! กันค่ะ” ร่างเล็กก็แอ่นโค้งบิดเร่ายิ่งกว่าเดิม นิศาได้ใจกดคลึงอย่างหนักหน่วงรุนแรง พร้อมกับแหวกชั้นในที่แทบไม่ได้ปกปิดสิ่งสวยงามมิดแม้แต่น้อย

สอดแทรกปลายนิ้วเข้าไปในช่องคับแคบขยับเข้าออกทรมานคนใต้ร่างให้ บีบรัดด้วยความต้องการ หยาดน้ำหวานเอ่อชโลมนิ้วจน ร่างสูงต้องเคลื่อนใบหน้า ต่ำลงไปมองความฉ่ำลื่นนั้นแล้วไม่รอช้าฉกปลายลิ้นกวาดเลียน้ำหวานอย่างกระหายดูดเม้มที่เกสร นิ้วก็ขยับเข้าออกถี่ยิบเมื่อสวรรค์เปิดรับหญิงสาวอยู่ รำไร ทันทีที่นิ้วเรียวยาวกดคลึงที่ยอดเกสรตรงช่อผกา

 “โรส อ๊าาาาาาา!” ณัชชาครางลั่นร่างทั้งร่างสั่นระริกเมื่อนิศาได้ส่งเธอให้พบพานกับกลุ่มดวงดาวพราวระยับมากมาย

“หวานมากเลยที่รัก” นิศาดึงนิ้วออกมาจากช่องรักยกนิ้มขึ้นมาเลียต่อหน้าคนรัก ร่างเล็กเห็นการกระทำของเขาก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้แต่ด้วยความที่ไม่ยอมเช่นกันดันไหล่ร่างสูงให้ล้มตัวลงนอนเปลี่ยนเป็นเธอที่อยู่ด้าน จับนิ้วของเขาที่มีน้ำหวานของเธอติดอยู่ขึ้นมาแล้วจัดการดูดและเลียวนไปมา

“ถึงตาเมียโชว์ลีลาบ้างนะคะ” ร่างเล็กจัดการฉีกชุดนอนออกจนไม่เหลือชิ้นดี ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนต่อหน้าคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอ

“จัดมาค่ะ ผัวรอครางใต้ร่างเมียอยู่” ณัชชาหมั่นเขี้ยวกับคำพูดของเขา จัดการลอกคราบอีกคนเช่นเดียวกันถึงไม่เปิดไฟพวกเธอก็รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน

“อย่าครางดังนักนะคะ เดี๋ยวจะเจ็บคอเปล่าๆ”

ณัชชาพูดยิ้มๆแล้วก็เป็นฝ่ายวาดลีลารักชนิดที่นิศาแทบสำลักความสุขตายคาเตียง ทั้งสองแข่งกันครางทุกการขยับทุกการเคลื่อนไหวมันเกิดจากจังหวะรักที่มาจากหัวใจทั้งสองดวงไม่ว่าอะไรที่นำพาให้เขาและเธอได้มาเจอกันทั้งสองก็อยากจะขอบคุณที่ทำให้วันนี้ได้มีกันและกัน นับจากนี้จะเจอกับอะไรจะร้ายแรงแค่ไหนพวกเธอก็จะก้าวผ่านมันไปด้วยกันพร้อมจะเจ็บและสุขไปด้วยกัน…

จากนี้ไปตลอด………จนนิรันด์.




#ในที่สุดก็็ลงถึงตอนจบ พรุ่งเจอกันกับตอนพิเศษค่ะ

#บ๊าายยบายยยค่ะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น