ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.32 นิสัยไม่ดี

ชื่อตอน : EP.32 นิสัยไม่ดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 118.3k

ความคิดเห็น : 533

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2560 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
EP.32 นิสัยไม่ดี
แบบอักษร

EP.32 นิสัยไม่ดี


"ขยับไปดิ๊!" เติ๊ดเดินมานั่งเบียดอั่งเปาใกล้ๆ เขาหยิบรีโมทกดปิดทีวีด้วย อั่งเปาที่กำลังกินปีโป้หันมองทันที

"ปิดทำเชี่ยไรเนี่ย!" อั่งเปาด่าหน้ายุ่ง นี่ไง! พอได้สิ่งที่ต้องการมันก็ทิ้งขว้าง มันก็ไม่อ้อนเหมือนเดิมแล้ว


"ทีมึงยังไม่ให้กูเล่นเกมส์เลย" เติ๊ดยักคิ้วท้าทาย อั่งเปากัดฟันเล็กน้อย เด็กหนุ่มจะแย่งคืนแต่เติ๊ดก็ไม่ให้


"เอามา กูจะดูการ์ตูน"


"ไม่"

เติ๊ดยกแขนขึ้นสูงๆ อั่งเปาไม่เอาก็ได้ เด็กหนุ่มหยิบมือถือมาดูอย่างอื่นพร้อมตักปีโป้กินต่อ


"มึงแม่ง!" เติ๊ดโยนรีโมททิ้งแล้วตัดพ้อหน้ายุ่ง อั่งเปาหันมองอีกครั้ง นี่เติ๊ดอายุเท่าไหร่กันแน่ งอนได้ง้องแง้งมาก


"อะไรมึงเนี่ย" อั่งเปาถามขำๆ เติ๊ดไม่ตอบแต่นอนหงายลงเลย เขาจะนอนประท้วง(?)เงียบๆไม่กวนใจเมีย เขาอุตส่าห์ไม่เล่นเกมส์ แต่ก็ต้องมานอนเหงาๆคนเดียว มันไม่แฟร์จริงๆ ความยุติธรรมไม่มีในมนุษย์เมียสินะ


"กูไม่น่าเคยกลัวมึงเลย" อั่งเปาพูดต่อยิ้มๆ เด็กหนุ่มเอาถ้วยปีโป้ไปทิ้ง ก่อนจะมานอนหนุนแขนเติ๊ดไว้แล้วดูหนังต่อ


เติ๊ดแอบดูเล็กน้อย เมียเขามันดูหนังอยู่ 18+ซะด้วยสิ


"ดูป่ะ fifty shades ภาค2" อั่งเปาแหงนหน้าชวนยิ้มๆ เติ๊ดทำหน้าไม่สนใจอะไร จนอั่งเปาขยับขึ้นมาอีกนิด


"หยิ่งๆ" อั่งเปาพูดเหน็บคนรักไม่จริงจังนัก เติ๊ดไม่สนใจเช่นเคย เขาหลับตาลง(แต่ก็ยอมให้เมียหนุนแขนเช่นเคย)


สักพักผ่านไป

อั่งเปาดูหนังในมือถืออยู่เช่นเคย ส่วนเติ๊ดแกล้งหลับจนจะหลับจริงแล้ว


จุ๊บ~

เติ๊ดแอบตกใจเล็กน้อยที่อยู่ดีๆอั่งเปาก็เลิกดูแล้วมาจูบที่คอเขาเบาๆ


"อืม~" อั่งเปาดูดคอเติ๊ดต่อช้าๆ เติ๊ดยังคงหลับตา แต่หน้าท้องนี่เริ่มเกร็งแล้ว


...โดนเมียลักหลับ...


"เล่นอะไร" เติ๊ดลืมตาขึ้นมาถามเบาๆ


"เปล่า" อั่งเปานอนตะแคงหันหน้ามาทางเติ๊ดเลย


"ง่วงไหม" เติ๊ดถามต่อ อั่งเปาส่ายหน้าไปมา เด็กหนุ่มผงกตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะก้มดูดที่ยอดอกเติ๊ดจนเกิดเสียงขึ้นมาเบาๆ


"เปา ถ้ากูขึ้นมึงอย่าโวยวายนะ"


จุ๊บ~

อั่งเปาไม่ได้ฟังเติ๊ดเลย เด็กหนุ่มไล่ดูดเม้มตามตัวเติ๊ดจนมาถึงหน้าท้องแกร่งที่มีแต่รอยสัก เมื่อก่อนเคยกลัวและไม่กล้าทำอะไรแบบนี้ แต่ตอนนี้มันกลับมีเสน่ห์แปลกๆจนอั่งเปาชอบมันเข้าแล้ว


"ใจง่ายนะมึงเนี่ย" อั่งเปาเงยหน้าถามคนโตกว่า ก็เป้ากางเกงเติ๊ดมันนูนขึ้นมาชัดเจนแล้ว


"มึงมันชอบยั่วอ่ะเปา" เติ๊ดดึงแขนอั่งเปาให้ขยับขึ้นมา อั่งเปาก็ทำตาม เด็กหนุ่มก้มลงจูบปากเติ๊ดก่อนด้วยซ้ำ เติ๊ดว่าเมียเขาหื่นแล้วแน่ๆ


"อยากหรอ" พออั่งเปาผละปากออกเติ๊ดก็แซวขึ้น


"เปล่า แค่อยากรู้มึงจะหยิ่งได้นานแค่ไหน" อั่งเปาตอบยิ้มๆก่อนจะก้มจูบปากเติ๊ดอีกรอบ ริมฝีปากดูดเม้ม ลิ้นเล็กก็สอดเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นร้อนของเติ๊ดระรัว


"อืมม~" ทั้งคู่จูบแลกลิ้นกันค่อนข้างร้อนแรงไม่มีใครยอมใคร อั่งเปาใช้จังหวะนี้สอดมือเข้าไปในกางเกงเติ๊ดแล้วลูบไล้ คลึงส่วนนั้นเบาๆ เติ๊ดหัวใจจะวายแล้ว ไม่ชินสักทีกับมือนิ่มๆนี้ แตะทีสะท้านทั้งใจทั้งตัวเลย


"ใช้มือทำให้ไหม" อั่งเปาผละมาถามเบาๆ เติ๊ดพยักหน้ารับแบบไม่ลังเลเลย เขาปลดกางเกงออกเองด้วย


จุ๊บ~

อั่งเปาก้มจูบแก้มเติ๊ดเบาๆขณะมือเรียวกำและขยับรูดท่อนเนื้อให้ช้าๆ ริมฝีปากเล็กเคลื่อนจูบลงมาตามคออีกครั้ง เติ๊ดฟินมากตอนนี้ เมียเขานี่มันเมียเขาจริงๆ


"อืมม" เติ๊ดเริ่มครางเบาๆเมื่ออั่งเปาใช้มือทำมาให้สักพักแล้ว หน้าท้องแกร่งเริ่มเกร็ง ท่อนเนื้อก็ขยายเต็มที่


ฟึบๆๆ

อั่งเปาเร่งข้อมือเร็วขึ้น เติ๊ดซี๊ดปากทันที เขาเอื้อมมือจับมืออั่งเปาอีกทีแล้วจับให้จังหวะเป็นระรัว


สะโพกแกร่งเกร็งแอ่นขึ้นเล็กน้อย มือก็จับมืออั่งเปาขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ


"อ่า!" เติ๊ดตัวกระตุกเบาๆ ปลดปล่อยใส่มืออั่งเปาจนเปื้อนไปหมด เขาคลายมือออกจากมืออั่งเปาช้าๆแล้วหอบน้อยๆ


"ช่วยไหม" เติ๊ดถามอั่งเปาบ้าง อั่งเปารีบส่ายหน้าไปมาทันที เด็กหนุ่มเอามือออกห่างตัวแล้วลุกไปล้างในห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว


กลับออกมาอีกที เติ๊ดก็ใช้ทิชชู่ทำความสะอาดของตัวเอง ใส่กางเกงเรียบร้อยและหลับตาไปแล้ว


อั่งเปายิ้มน้อยๆ พี่มันสบายตัวแล้วจะได้เลิกง้องแง้ง อั่งเปาจะได้ดูการ์ตูนในทีวีซะที


"พี่เติ๊ด กูขอดูการ์ตูนนะ" อั่งเปาถามขึ้น


"อืม อย่าดึกนะ" เติ๊ดตอบรับอย่างที่อั่งเปาคิดไว้ อั่งเปาหยิบรีโมทมาเปิดดูการ์ตูนเรื่องโปรดทันที เดี๋ยวหนังค่อยดูต่อพรุ่งนี้ละกัน


...

เช้าวันต่อมา

เติ๊ดจะพาอั่งเปาไปบ้านตอนเย็น ช่วงเช้านี้อั่งเปาเลยนอนกลิ้งดูการ์ตูนอยู่บนห้อง ส่วนเติ๊ด ตอนนี้เขากำลังเดินเข้าเซเว่น เขาแต่งตัวธรรมดา ทำหน้าปกติ แต่มันดูโหดสำหรับคนอื่นไปซักหน่อย


"แล้วแม่งอยู่ชิบหายตรงไหนเนี่ย!" เติ๊ดบ่นหน้ายุ่ง เด็กน้อยที่เลือกขนมอยู่ วิ่งไปเกาะขาแม่ทันที ยิ่งเติ๊ดทำหน้าหงุดหงิดมันยิ่งดูมิจฉาชีพสุดๆ


"น้อง!" เติ๊ดเดินมาที่หน้าเคาน์เตอร์ด้วยใบหน้าหงุดหงิด พนักงานแอบกลัวอยู่เหมือนกัน


"คะ" 

​​

"น้ำยาปรับผ้านุ่มห่อเล็กหมดหรอ" เติ๊ดถามจริงจัง


"อยู่ด้านหลังค่ะ"


"สีชมพูมันไม่มีห่อเล็กสิ ดูให้หน่อย" เติ๊ดบอกต่อ พนักงานที่ยังกลัวๆอยู่เมื่อกี้หายกลัวทันทีที่รู้ว่าเติ๊ดมาซื้ออะไร เธอเดินนำไปตรงโซนน้ำยาปรับผ้านุ่ม


"เหลือแต่ห่อใหญ่ค่ะ รับไปก่อนไหมคะ" พนักงานแนะนำยิ้มๆ


"เออๆ ก็ได้" เติ๊ดหยิบน้ำยาปรับผ้านุ่มมาอันนึงแล้วกลับมาตรงโซนขนม


เยลลี่หมี,ขนมกระดาษ,ปีโป้,แบรนด์2กระปุก,โค้ก1กระป๋อง ใดๆล้วนเมียสั่งมาซื้อทั้งนั้น


Rrrrrrr

เสียงโทรศัพท์เติ๊ดดังขึ้นมา เติ๊ดก็หยิบมารับสาย


("เติ๊ด ลูกค้ามา มึงมัวทำเหี้ยไรเนี่ย") เป็นโจ้ที่โทรเข้ามา


"กูมาซื้อของให้เมีย เดี๋ยวเข้าไป" เติ๊ดตอบขณะวางของบนเคาน์เตอร์ให้พนักงานคิดเงิน


("มาก่อน ลูกค้าเขารีบ")


"มึงเอาเป็นลูกค้ามึงเลยก็ได้ กูต้องซักผ้าอีก"


("ไม่ได้ กูติดคิวอยู่ มึงมาเร็วๆเลยสัด!") โจ้พูดแค่นั้นก็วางสายไป เติ๊ดเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงก่อน เขารีบจ่ายเงินแล้วเอาของขึ้นไปให้เมีย


"เปา กูไปร้านนะ ไอ้โจ้โทรตามว่ามีลูกค้ามา" เติ๊ดพูดบอก อั่งเปาเพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมาพอดี


"ไปด้วยสิ" อั่งเปาตอบกลับ เด็กหนุ่มอยู่ห้องคนเดียวแล้วเบื่อ อยากไปดูเติ๊ดทำงานบ้าง


"อืม ไปสิ เอากุญแจรถมาด้วย" เติ๊ดเอาของไปวางแล้วบอกต่อ อั่งเปาก็ไปหยิบมาส่งให้


ทั้งคู่มาที่ร้านโดยรถยนต์ พอมาถึงเติ๊ดก็เข้าร้านไปทำงานเลย อั่งเปาตามเข้าไปทีหลัง


ประตูมันไม่ปิดอยู่ โจ้และเติ๊ดต่างก็มีลูกค้าของตัวเอง ของโจ้เป็นผู้หญิง ส่วนลูกค้าเติ๊ดเป็นผู้ชาย ขาวๆ ตัวเล็กๆ อายุน่าจะมากกว่าอั่งเปานิดหน่อยแต่หน้าตาน่ารักมากเลย


"จะเลือกลายที่มีหรือให้ออกแบบให้" เติ๊ดถามด้วยน้ำเสียงปกติที่ออกจะดังๆดุๆเล็กน้อย


"มีลายมาแล้ว นี่ครับ สักที่สะโพกด้านหลัง" คนนั้นพูดบอกพร้อมยื่นมือถือให้ดู อั่งเปานั่งลงก่อน เด็กหนุ่มหยิบมือถือมาเล่น ทั้งที่ก็แอบฟังแอบมองอยู่ตลอด


....ทำไมเขาต้องมองเติ๊ดแบบนั้นด้วย...


....ทำไมต้องยิ้ม ทำไมต้องตัวเล็กน่ารักขนาดนั้น....


"เปา ปิดประตูให้หน่อย" เติ๊ดหันมาบอก


"ไม่" อั่งเปาตอบกลับทันที เด็กหนุ่มหน้าบึ้งไม่รู้ตัวเลย 


"แป๊ปเดียว"


"มึงก็มาปิดสิ กูไม่ว่าง!" อั่งเปาตอบอย่างเอาแต่ใจ เติ๊ดขมวดคิ้วน้อยๆ เขาเดินมาปิดเองก็ได้ ปกติมันไม่ต้องปิดหรอก แต่ลูกค้าสักใต้ร่มผ้า เขาเลยต้องปิดไว้


และพอประตูปิดลง อั่งเปาก็หงุดหงิดกว่าเดิมอีก ถึงโจ้และลูกค้าอีกคนจะอยู่ด้วย อั่งเปาก็หงุดหงิดอยู่ดี แต่ถึงจะหงุดหงิด อั่งเปาก็ทำแค่ดูฟิฟตี้เชรดต่อจากเมื่อวานเฉยๆเท่านั้น


แกร่ก~

ชั่วโมงกว่าๆลูกค้าของเติ๊ดก็เปิดประตูออกมา อั่งเปาชะเง้อมองด้านใน เติ๊ดกำลังเก็บของ ส่วนโจ้ยังสักไม่เสร็จ


"นี่ครับ" พอเติ๊ดออกมา เขาคนนั้นก็หันไปจ่ายเงินให้ เติ๊ดก็รับพร้อมไปหยิบเงินมาทอน


"ขอเบอร์ไว้ได้ไหมครับ เผื่อมาอีก"


"เบอร์ที่ติดหน้าร้านเลย จองคิวได้วันต่อวัน" เติ๊ดตอบห้วนๆ


"เบอร์นั้นเบอร์พี่คนข้างในไม่ใช่หรอครับ" เด็กหนุ่มพูดถามด้วยรอยยิ้มหวานๆ อั่งเปารู้เลยว่าคนนี้สนใจเติ๊ดแน่ๆ แค่แววตาตอนแรกก็พอจะรู้แล้ว


"โทรหามันแหละ มันคนแบ่งคิว"


"อยากได้เบอร์พี่นี่ครับ" เด็กหนุ่มพูดต่อยิ้มๆ เติ๊ดรู้ตั้งแต่ที่สักแล้วแหละว่าคนนี้สนใจตนเอง ทั้งแววตาที่มองแบบหวานๆตลอดและรอยยิ้มนี้


เด็กคนนี้หน้าหวานๆ น่ารักมาก ตัวก็เล็กๆน่าทะนุถนอม แต่มันไม่ใช่กับเติ๊ด เติ๊ดไม่คิดจะมองหรือสนใจใคร ต่อให้น่ารักขนาดไหน เขาก็เลือกจะมองแต่ไอ้เด็กเอาแต่ใจ เมียเขาคนเดียว และต่อให้เมียเขาจะเอาแต่ใจแค่ไหน เขาก็รักมันที่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรก็น่ารักที่สุดสำหรับเขาอยู่แล้ว


"มีแต่เบอร์เมีย โทรนัดที่ไอ้โจ้แหละดีแล้ว" เติ๊ดพูดแค่นั้นก็เข้าไปถอดถุงมือออก เด็กหนุ่มคนนั้นมองตามไปเล็กน้อย ถ้าเติ๊ดมีเมียแล้ว เด็กหนุ่มก็ไม่เซ้าซี้ต่อ(เพราะเติ๊ดก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้น)


ผ่านไปอีกสักพัก

พอคนนั้นกลับไป ก็มีลูกค้าที่นัดไว้เข้ามาอย่างต่อเนื่องทั้งผู้หญิงผู้ชาย อั่งเปาเดินออกมานั่งเล่นที่หน้าร้านแก้เซ็ง เด็กหนุ่มถอนหายใจเบาๆ


อั่งเปาไม่ได้โกรธอะไรเติ๊ดเลยเพราะเข้าใจว่าเป็นงาน เติ๊ดไม่สักผู้หญิงตามที่สัญญากับอั่งเปาไว้ด้วยซ้ำ เติ๊ดดีทุกอย่างแล้ว เพียงแต่อั่งเปาคิดว่าตัวเองต่างหากที่ดีไม่พอ


ไม่ได้น่ารัก ไม่ได้ตัวเล็ก ไม่ได้หน้าหวานยิ้มสวย ก็แค่เด็กผู้ชายธรรมดาๆคนนึงเท่านั้น นิสัยก็ไม่ดีแถมโคตรเอาแต่ใจตัวเอง อั่งเปาเลยกังวล กังวลว่าถ้าเติ๊ดเจอคนที่ดีกว่าจริงๆ มันจะเป็นยังไง


เติ๊ดเจอผู้คนมากหน้าหลายตา ถึงเขาจะไม่ได้หล่อขนาดนั้น แต่คนก็มีเข้าหาบ่อยๆ อั่งเปาเลยอดคิดไม่ได้


ยิ่งตอนนี้อั่งเปารักเติ๊ดมากๆ มากจนไม่เผื่อใจไว้เลยสักนิด จริงอยู่ที่อั่งเปาทำตัวไม่น่ารักกับเติ๊ดบ่อยๆ แต่ใจอั่งเปามันยิ่งกว่ารักเติ๊ดอีก คนที่ดีทุกอย่าง ตามใจทุกอย่าง อยู่ข้างๆตลอดแบบนั้น ใครจะกล้าเผื่อใจไว้กัน


"มานั่งทำเหี้ยอะไรข้างนอก ร้อน" เติ๊ดต่อปลั๊กสามตาพร้อมยกพัดลมมาเปิดให้ อั่งเปาหันมองเล็กน้อย วันแรกๆเป็นยังไง วันนี้พี่มันก็เหมือนเดิมจริงๆ ใจดีแบบห่ามๆไม่เปลี่ยน


"ทำไมทำหน้าแบบนั้น หิวข้าวหรอ" เติ๊ดถามขึ้น อั่งเปาส่ายหน้าไปมาและไม่ได้ตอบอะไร


"อีกคนเดียวก็เสร็จแล้ว เดี๋ยวไปทอดไข่กินที่ห้องเนาะ กูต้องไปซักผ้าอีก" เติ๊ดพูดต่อยิ้มๆ อั่งเปาก็พยักหน้ารับ


****************************

มาต่อแล้วค่ะ  คึคึ  พี่เติ๊ดผู้เป็นทาสเมีย ❤❤

ความคิดเห็น