ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.29 ไม่ต้องขอโทษ

ชื่อตอน : EP.29 ไม่ต้องขอโทษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 108.3k

ความคิดเห็น : 295

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2560 23:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
EP.29 ไม่ต้องขอโทษ
แบบอักษร

EP.29 ไม่ต้องขอโทษ


สักพักผ่านไป

หลังจากอั่งเปากินข้าวเสร็จ เด็กหนุ่มก็ไปอาบน้ำบ้างเพราะเติ๊ดอาบเสร็จไปสักพักแล้ว ตอนนี้เขากำลังย้ายข้อมูล เอาเกมส์มาลงเครื่องฯอั่งเปาไว้แทน


แกร่ก~

พ่อกับแม่เปิดประตูเข้ามา พวกท่านหันมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะพร้อมใจกันถอนหายใจหนักๆที่เห็นว่าที่ลูกเขยใส่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวนั่งอยู่หน้าคอมฯ


"พ่อแม่กินข้าวเลยครับ ผมล้างจานไว้ให้แล้ว" เติ๊ดเอี้ยวตัวมาบอก แม่ยิ้มแห้งๆพอเป็นมารยาท ส่วนพ่อ เขาถอนหายใจอีกรอบ ต้องทำยังไงถึงจะไล่ว่าที่ลูกเขยออกไปโดยที่ไม่ทำร้ายจิตใจลูกตัวเองดี คงไม่มีทางสินะ


พ่อปิดประตูไว้เบาๆแล้วเดินมานั่งหน้าโต๊ะญี่ปุ่นของอั่งเปาที่เอาไว้ทำการบ้าน เขาหยิบจานมากินข้าวกับภรรยาโดยมองเติ๊ดอยู่เป็นระยะ เขาเห็นเติ๊ดทำตัวสบายๆแบบนี้ก็ชักสงสัย สงสัยว่าเติ๊ดกับลูกชายตัวเองไปถึงขั้นไหนกันแล้ว


แกร่ก~

อั่งเปาเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เด็กหนุ่มแต่งตัวมาจากในห้องน้ำแล้ว


"กิ๋นข้าว" แม่พยักหน้าชวน อั่งเปาเดินมาดูใกล้ๆ มีปลาทอดกับน้ำพริกหนุ่มด้วย อั่งเปานั่งลงข้างแม่ทันที เด็กหนุ่มนั่งกินข้าวใหม่ทั้งที่เพิ่งจะกินไปถึง10นาที


"พ่อกับแม่กลับบ้านเย็นนี้นะ" พ่อพูดขึ้น เติ๊ดไม่ได้หันมองแต่เขาก็ฟังอยู่ตลอด เขาหิวข้าวมากแต่ไม่กล้าไปร่วมวงด้วย เขายังรู้สึกเป็นส่วนเกินนิดๆอยู่เลย


"พ่อกลับไวจัง" อั่งเปาบ่นหน้ายุ่งนิดๆ เด็กหนุ่มคิดถึงพ่อกับแม่มาก อยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเลย


"อยู่นานเดี๋ยวความดันขึ้น" พ่อพูดแค่นั้นก็กินข้าวต่อ อั่งเปาก็ไม่ได้พูดอะไร เด็กหนุ่มกินข้าวต่อเรื่อยๆ พออิ่มก็แบ่งข้าวใส่อีกจาน ตักกับข้าวราดพอประมาณก็นำมาส่งให้เติ๊ดที่โต๊ะคอม


"ขอบคุณครับ" เติ๊ดรับมาแล้วมาพูดเบาๆแถมยิ้มให้น้อยๆอีกต่างหาก อั่งเปาไม่รู้หรอกว่าแค่เอาข้าวมาให้ เติ๊ดก็ใจบางแล้ว


"จะเอาโน้ตบุ๊คทำอะไรไหม กูจะได้เอาไปทำงาน" อั่งเปาถามเบาๆเช่นกัน ทั้งสองคุยกันงุ้งงิ้งๆจนครูพลขัดหูขัดตาแปลกๆ เขายังทนกับภาพแบบนี้ไม่ได้จริงๆ


...

ช่วงเย็น

อั่งเปาลงจากหอมาส่งพ่อกับแม่ ส่วนเติ๊ดเอาคอมฯไปขายตั้งแต่บ่ายยังไม่กลับมาเลย


"นี่เงิน ตั้งใจเรียนนะ ดูแลตัวเองด้วย" ครูพลให้เงินลูกชายไว้ใช้ห้าพัน อั่งเปายกมือไหว้แล้วรับมา


"เดี๋ยวปิดเทอมเปาปิ๊กบ้านเน้อ" อั่งเปาพูดบอก พ่อกับแม่ก็พยักหน้ารับ ทั้งสามคุยกันอีกเล็กน้อยพ่อกับแม่ก็ขึ้นรถแท๊กซี่ไปสนามบินเพื่อกลับเหนือ พ่ออั่งเปานั่งรถนานๆไม่ได้ ท่านเลยกลับทางนี้ดีกว่า


"พ่อแม่กลับแล้วหรอ กูอุตส่ารีบมา" หลังจากอั่งเปากลับขึ้นห้องมานอนทำการบ้านได้สักพัก เติ๊ดก็กลับขึ้นมาบ้าง เขาถอดเสื้อออกแล้วเดินมานั่งที่ขอบเตียง


"ช่วยไหม~" เติ๊ดก้มกระซิบเบาๆพลางคลอเคลียกับแก้มขาวของอั่งเปา


"ช่วยไปล้างจาน หุงข้าว ทอดไข่ดีกว่า" อั่งเปาหันมาสบตาแล้วพูดด้วยท่าทีปกติแม้มือเติ๊ดจะสอดเข้าใต้เสื้อมาลูบไล้แผ่นหลังตนเองแล้วก็ตาม


"เดี๋ยวค่อยทำ" พูดจบเติ๊ดก็เคลื่อนริมฝีปากมาจูบคออั่งเปาเบาๆ ลมหายใจเขาร้อนแปลกๆ


"ไอ้พี่เติ๊ด กูจะทำงาน" อั่งเปาขยับหนีเล็กน้อย แต่เติ๊ดก็ตามมาไซร้คออยู่ดี เขาสอดมือเข้าในกางเกงอั่งเปาแล้วบีบก้นเด็กหนุ่มเบาๆ


"มึงฟังไม่รู้เรื่องไงเนี่ย!" อั่งเปาขยับหนีอีกจนเติ๊ดต้องเอามือออกมาก่อน อั่งเปาลุกนั่งดีๆกันเติ๊ดมาทำอะไรอีก


"มึงก็ยอมๆแป๊ปเดียวมันจะเป็นไรวะ จะเล่นตัวทำไมเนี่ย!" เติ๊ดต่อว่าขึ้น อั่งเปาหน้ามุ่ยทันที


"แล้วทำไมต้องขึ้นเสียงล่ะ" อั่งเปาตัดพ้อ ซึ่งทำเติ๊ดนิ่งไปทันที ทำไม ทำไม ทำไมต้องเกิดมาพ่ายแพ้มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า


"..."


"ก็กูตั้งใจทำงานอยู่ มึงกวนแบบนี้เมื่อไหร่จะเสร็จ กูเขียนจนปวดมือแล้วเนี่ย ง่วงก็ง่วง หิวก็หิว อุตส่าไม่ลุกไปกิน จะรีบทำให้เสร็จๆอ่ะ" อั่งเปาเริ่มงอแง เติ๊ดใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองแก้เก้อเพราะเถียงไม่ออก กลายเป็นเขาผิดอีกแล้วสินะ...


"โอเคๆ ลุกไปหาไรกินไป เดี๋ยวทำให้" เติ๊ดรีบเปลี่ยนอารมณ์แล้วง้ออั่งเปาแทน แต่อั่งเปาส่ายหน้าไปมา


"จะรีบทำ ต้องส่งพรุ่งนี้แล้ว" อั่งเปาถอนหายใจเบาๆแล้วนอนคว่ำลงทำต่อ เติ๊ดได้แต่นั่งโง่ๆมองเมียอยู่นิ่งๆเท่านั้น


"จะกินไข่ดาวหรอ" เติ๊ดทนความเงียบไม่ไหวเลยถามขึ้น


"อื้อ" อั่งเปาตอบรับโดยไม่หันมา ดูเหมือนพอบ่นระบายเมื่อกี้ไปแล้ว อั่งเปาจะคลายหน้ามุ่ยๆนั่นลงนิดหน่อย


"เออๆ เดี๋ยวทำให้" เติ๊ดพูดแค่นั้นก็ลุกไปหุงข้าวไว้ก่อน เขามานั่งเล่นคอมฯรอเวลา สักพักพอข้าวสุกก็ลุกมาเสียบกระทะไฟฟ้าเพื่อทอดไข่ดาวให้เมีย ในตู้เย็นอั่งเปามีปลากระป๋องอยู่ด้วย เติ๊ดเลยเอามาผัดอีกอย่างเพื่อกินเอง เขาว่าพวกขี้เมาทำกับข้าวเก่ง ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง


และระหว่างที่เติ๊ดทำกับข้าว อั่งเปาก็ทำการบ้านเสร็จพอดี เด็กหนุ่มหยิบมือถือมาเล่นเฟสบุ๊คตามปกติ 


'สังสรรค์ประจำสัปดาห์' สถานะหน้าฟีดนี้เป็นของโจ้ อั่งเปาเป็นเพื่อนในเฟสกับพวกเพื่อนเติ๊ดแทบจะทุกคน ตอนนี้พวกพี่ๆถ่ายรูปเช็คอินกันที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ดูเหมือนพวกเขาจะนัดกันไปกินเหล้า แต่เติ๊ดไม่ได้ไป จะว่าไป อั่งเปาก็ไม่เห็นเติ๊ดกินเหล้ามาหลายวันแล้ว


"พี่เติ๊ด วันนี้ไม่ไปไหนหรอ" อั่งเปาถามขึ้น เติ๊ดทำกับข้าวเสร็จพอดี


"ไปไหน" เติ๊ดถามกลับ


"กินเหล้ากับพวกพี่โจ้ไง" อั่งเปาลุกขึ้นนั่งดีๆ เติ๊ดส่ายหน้าไปมา เขาอยากอยู่กับเมียส่วนนึง อีกส่วนคือไม่มีตัง เขาต้องเก็บตังไว้ออกรถอย่างที่ตั้งใจ และมันก็มีรายจ่ายอะไรอีกหลายๆอย่าง เขาต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น เพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว เขาต้องดูแลไอ้เด็กเอาแต่ใจนี่ด้วย


"ไปได้นะ กูไม่ว่าหรอกแค่อย่ากลับดึก" อั่งเปาพูดต่อ


"ขี้เกียจว่ะ มึงมากินข้าวมา" เติ๊ดตอบเลี่ยงๆแล้วเปลี่ยนเรื่อง อั่งเปายังนั่งมองหน้าเติ๊ดอยู่เลย


"ไม่อยากไปแน่นะ" อั่งเปาถามย้ำ เติ๊ดก็พยักหน้ารับทั้งที่ก็อยากไปนิดๆนั่นแหละ เขาค่อนข้างติดเหล้า แต่ก็พยายามห่างๆอยู่แม้ผลมันจะทำให้หงุดหงิดง่ายนิดหน่อยก็ตาม


"แต่ดูมึงอยากไปนะพี่" อั่งเปาถามอีกรอบ


"ไม่ไปคือไม่ไป มึงจะเร้าหรือทำเหี้ยไรเนี่ย!" เติ๊ดเผลอขึ้นเสียงใส่โดยไม่ได้ตั้งใจ อั่งเปานิ่งไปทันที เด็กหนุ่มเพียงแค่หยอกเล่นๆเพราะอารมณ์ดีแล้วหลังทำการบ้านเสร็จ


"กูก็แค่ถามเล่นๆเอง ทำไมมึงหงุดหงิดบ่อยจัง" อั่งเปาถามเบาๆ เด็กหนุ่มลุกเดินมาหาคนรักใกล้ๆ


"เป็นไรไหม" อั่งเปาถามเบาๆ


"กูเอาแต่ใจไปหรอ กูทำตัวน่าหงุดหงิด ชอบเล่นตัวใช่ไหม" อั่งเปาถามต่อ เติ๊ดมองตากันอยู่เพียงแต่ยังไม่ได้ตอบ เขาก้มลงเล็กน้อยเพื่อประทับริมฝีปากลงกับปากเด็กตรงหน้า เขาละเมียดจูบเบาๆไม่ได้รุกล้ำหรืออะไร อั่งเปาก็จูบกลับไปช้าๆเช่นกัน


ทั้งสองจูบกันอยู่ชั่วครู่ เติ๊ดก็ผละออกมาเล็กน้อย


"มึงคือคนที่เอาแต่ใจที่สุดตั้งกูเคยเจอมาเลย" เติ๊ดพูดตรงๆ อั่งเปาเม้มปากนิดๆ เด็กหนุ่มก็รู้ตัว เพียงแต่เวลาอยู่กับเติ๊ด ความรู้สึกมันก็เป็นไปเอง ที่กล้าเอาแต่ใจ ก็เพราะเชื่อว่าคนตรงหน้าจะตามใจ แต่ก็ลืมคิดไปว่าเขาจะเบื่อ จะรำคาญรึเปล่า


"แต่กูเต็มใจนะ เต็มใจทำให้ทุกอย่าง" เติ๊ดพูดมาต่อ อั่งเปาไม่กล้าขอโทษหรืออะไร เด็กหนุ่มเลยยกแขนขึ้นคล้องคอเติ๊ดไว้แล้วจูบไปก่อน


เติ๊ดค่อนข้างจะงง แต่เขาก็รีบจูบกลับไปทันที อั่งเปาคงอยากไถ่โทษ ( ซึ่งความจริงเติ๊ดไม่ได้โกรธอะไรเลย)  เขาก็แค่ตามๆอั่งเปาไป


แต่ถ้าอั่งเปาจะให้ลงโทษ เติ๊ดก็จะทำอย่างเต็มที่ 


#เนียนๆให้เด็กมันเกรงใจบ้างก็ดีเหมือนกัน 


****************************

มาต่อแล้วค่ะ ^^ พี่แกยังรักเมีย เกรงใจเมียเสมอค่ะ แค่ช่วงนี้เนียนๆไปก่อน คึคึ

ความคิดเห็น