หารัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 7 100%

ชื่อตอน : แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 7 100%

คำค้น : โหด,แสบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2560 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 7 100%
แบบอักษร

:::::แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 7 :::::

"อืม..โอ้ย.." แสบขยับตัวตื่นขึ้น แต่ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือความเจ็บและปวดร้าวไปทั้งสะโพก  แทนเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวมาหยุดอยู่ตรงหน้าแสบที่ตอนนี้ตาแดงแดงเหมือนจะร้องไห้

"เป็นอะไร"แทนพูดเสียงเรียบ มือก็เช็ดผมไปด้วย ผมพี่แทนเวลาเปียกก็ดูเท่ไปอีกแบบหนึ่ง ไหนจะกล้ามท้องที่เป็นหมัดหมัดนั่นอีกเซ็กซี่เป็นบ้า  ไม่ได้เราโกรธพี่แทนอยู่ แสบบ่นในใจ

"........."แสบเงียบไม่ตอบแทนแต่กับหันหน้าหนีไปอีกทาง

"ไอ้แสบกูถามไม่ได้ยินรึไง ทำไมชอบให้กูโมโหห๊ะ.."แทนเริ่มหงุดหงิดที่แสบไม่ยอดพูด

"..อึกก..แสบเจ็บ..ฮื้ออ..บอกให้เบาเบาก็กระแทกแรงแรงอยู่ได้..อึกก.."แสบปล่อยโฮออกมา แทนถอนหายใจแล้วเดินไปนั่งข้างข้างแสบแล้วเอามือคล่อมร่างเล็กไว้

"ที่พูดเนี้ย ชอบหรือไม่ชอบที่กูกระแทก" แสบมองแทนด้วยน้ำตาคลอ 

"อึกก..โรคจิต..ชอบแต่เบาเบาไม่ได้รึไงเล่า"แสบโวยวายออกมาพร้อมกับทำปากยื้นใส่แทน แทนจึงก้มลงประกบปากจูบแรงแรงที่ปากบางแล้วผละออก ทำให้แสบนิ่งอึ้งไปทันทีก็เขาไม่คิดว่าแทนจะทำแบบนี้

"ปากดีนักนะ...นี่กูกำลังลงโทษมึงอยู่มึงมีสิทธิ์เรียกร้องรึไง "แสบมองหน้าแทนไม่เข้าใจที่แทนพูด

"แสบทำอะไรผิด แสบยังไม่ได้ทำอะไรเลย" แสบเถียงร่างสูง ก็ผมไม่ได้ทำอะไรผิดจริงจริงนิ

"ช่างมันเถอะ อย่าให้กูเห็นอีกไม่งั้นมึงไม่โดนแค่นี้แน่" แสบงงกับสิ่งที่แทนพูดว่าหมายถึงอะไร

"มองเหี้ยอะไร..ไปอาบน้ำ" แทนกำลังจะลุกแต่มือเล็กจับแขนแกร่งของแทนไว้

"ไม่ได้..แสบลุกไม่ได้มันเจ็บอุ้ม.." แสบทำหน้าอ้อนใส่ร่างสูง

"จะให้กูอาบให้เลยไหม..หืม" แสบหน้าแดงทันทีที่แทนพูด

" ไม่เอา แสบยังเจ็บอยู่เลยนะ หยุดหื่นสักทีได้รึเปล่า" แสบพูดเสียงสั่นแถมหน้ายังแดงจนจะแตกออกมาอยู่แล้ว

"อะไร..กูแค่จะอาบน้ำให้ไม่ได้จะทำอะไรมึงสักหน่อย คิดลามกอยู่รึไง" แทนจ้องแสบที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูก

"อะไรเล่า..แสบไม่ได้ลามกนะ.."แทนไม่ได้พูดอะไรแต่ลุกขึ้นช้อนตัวร่างบางขึ้นมาอุ้มไว้ในท่าเจ้าสาว แสบใช้แขนบางกอดลำคอแกร่งเอาไว้แน่น แทนเดินพาแสบมาในห้องน้ำแล้วค่อยค่อยวางแสบลง โดยที่แขนบางยังคงกอดลำคอแกร่งเอาไว้ไม่ปล่อย แสบซบลงที่อกแกร่งของแทน แทนได้แต่ยืนนิ่งมองการกระทำของร่างบาง

"อะไร" แทนพูดในขณะที่แสบยังคงซบอยู่ที่อก แทนใช่แขนโอบไปที่เอวบางประคองไว้กันคนตัวเล็กล้มลงไป

"พี่แทนครับ..แสบชอบพี่จริงจริงนะ ชอบมากด้วย ไม่รู้ว่าทำไมแต่แสบอยากอยู่ใกล้ใกล้พี่ พี่อย่าไล่แสบได้รึเปล่า" แสบพูดแล้วกระชับแขนบางที่กอดลำคอของแทนให้แน่นขึ้น

"กูห้ามมึงได้รึไง..อยากทำอะไรก็ทำ แต่อย่ามาหวังเอาความรักจากกูเพราะกูไม่มีวันรักมึง" แสบสะอึกไปกับคำพูดของแทนมันรู้สึกเจ็บจนแน่นไปหมด เขาไม่มีทางจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้เลยสินะ

"อืม..แสบรู้แสบแค่ขออยู่กับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว"แสบฝืนพูดออกมาทั้งทั้งที่เจ็บแต่ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆแค่นี้ก็ดีมากแล้วสำหรับเขา

"อืม.."แทนตอบรับในลำคอ แสบกอดแทนแน่นขึ้น

"อยากลุกจากเตียงไม่ได้ใช่ไหม" แสบรีบเอามือออกจากคอของแทนทันที แต่แทนยังคงกอดเอวบางไว้ไม่ยอมปล่อย

"ปล่อยเลย แสบจะอาบน้ำ" แสบพูดด้วยใบหน้าที่แดง ก็เขาเล่นยื้นหน้ามาใกล้ขนาดนี้จะไม่ให้เขินได้ยังไง

"..หึ..เด็กลามก..อาบเสร็จแล้วก็เรียก.." แทนปล่อยแสบให้เป็นอิสระ แล้วเดินออกไปนอกห้องพร้อมกับปิดประตูห้องน้ำ แสบมองแทนที่เดินออกไปด้วยรอยยิ้ม แสบอาบน้ำเสร็จก็ค่อยค่อยเดินออกมาที่ประตู แสบแหงมประตูห้องน้ำแล้วมองหาแทนทั่วห้องแต่ก็ไม่เจอ

"ไปไหนของเขานะ.."แสบพยายามฝืนเดินออกมา 

"ทำไมไม่เรียก" 

"อ๊ะ.."แสบตกใจสะดุดขาตัวเองจะล้มดีที่แทนมารับทัน

" ทำไมไม่ระวังห๊ะ." แทนพูดดุร่างบางถ้าเขามารับไม่ทันจะทำยังไง

"ทำไมต้องดุด้วย."

"ไม่ต้องมางอลกูเลย.." แทนอุ้มแสบมาวางที่เตียงพร้อมกับเอาเสื้อผ้าของเขามาใส่ให้ร่างบางเพราะเสื้อของแสบถูกเขาทำขาดหมดแล้ว แสบมองแทนยิ้มยิ้มเพราะวันนี่แทนใจดีกับเขามาก  แทนยกข้าวต้มมาให้แสบแสบยิ้มดีใจที่ร่างสูงเอาใจตัวเอง

"ไม่ต้องมายิ้มกูเห็นมึงเจ็บหรอก" แทนพูดน้ำเสียงเย็นชา 

"รู้หรอกว่าไม่อยากทำให้" แสบพูดอย่างน้อยใจ

"อย่างี่เง่า" 

"ครับ" แสบก้มหน้ากินข้าวโดยที่ไม่ได้พูดอะไร แทนนั่งมองแสบกินข้าวจนหมดพอแสบกินหมดก็เตรียมจะลุกออกไป 

"จะไปไหน.."

"แสบง่วงแล้วจะไปนอน" ก็ที่นอนของผมมันอยู่ที่ระเบียงนิ

"ใครให้มึงไป." 

"....." แสบมองหน้าแทนด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรกันแน่

" กินยาแล้วก็นอนซะ อย่าให้กูพูดมาก"

"นอนที่นี่เหรอ.." แสบถามแทนเพื่อความมั่นใจ

"เออ..แต่ถ้าไม่อยากนอนก็ออกไปนอนที่เดิม"แทนพูดติดรำคาญ 

"เรื่องอะไร..พูดแล้วห้ามคืนคำ" แสบเดินกับไปที่เตียงแล้วล้มตัวลงนอน

"กินยารึยัง" แสบส่ายหน้า 

"ลุกขึ้นมากินยาก่อน เดี๋ยวไม่สบายขึ้นมากูจะซวย" 

"แสบไม่ได้เป็นไรซักหน่อย" แสบเถียงทั้งทั้งที่ตอนนี้เริ่มจะเจ็บคอ

"อย่าให้กูโมโห..ลุกขึ้นมากินยาเดี๋ยวนี้" แสบลุกขึ้นมาทำหน้าบึง

" กินยาแค่นี้มันจะตายรึไง " แทนเริ่มจะโมโหขึ้นมาจริงจริงกับความดื้อของแสบ  

" แสบไม่อยากกินมันขม "

"มึงไม่ใช่เด็กนะ กิน" แทนยื้นยาให้แสบ แสบรับมาแล้วตบยาเข้าปากตามด้วยน้ำ

"ก็แค่นั้น"

"พี่แทนจะไปไหน" แสบถามเพราะเห็นว่าแทนกำลังจะออกไปข้างนอก 

"เดี๋ยวกูมานอนไปก่อนเลย"แทนพูดจบก็เดินออกไป




............................................................................................................................................


::::ต่อ::::

50%

แทนเดินออกมาด้านนอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย พอแทนเดินออกมาลูกน้องของร่างสูงก็รีบเดินเข้ามาหาผู้เป็นนายทันที

" นายครับ" 

"อยู่ที่นี่ ไม่ต้องตามมา" แทนสั่งเคนลูกน้องคนสนิทและไคไม่ต้องตามตนเอง

"แต่ว่า.."ถึงเขาจะรู้ว่าไม่มีใครเข้าใกล้แทนได้ง่ายง่ายเพราะฝีมือระดับเขาไม่มีใครสามารถทำอันตรายได้ แต่เขาก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี

"มึงขัดคำสั่งกูครั้งสุดท้ายเมื่อไรเคน" แทนพูดน้ำเสียงเย็นจนทำให้คนฟังชงักไปทันที เพราะเขารู้ดีการที่ขัดคำสั่งของนายตัวเองผลจะเป็นยังไง

"ขอโทษครับนาย" เคนและไครีบก้มหัวลง

"อยู่เฝ้าที่นี่ ถ้ามันเป็นอะไรไปสิ่งแรกที่กูจะจัดการคือพวกมึง" 

"ครับนาย" แทนพูดเสร็จก็เดินออกไปทันที แทนเดินเข้ามาที่ตึกร้างแต่สภาพก็ไม่ได้แย้เท่าไร แทนหยิบบุรี่ขึ้นมาสูบและยืนพิงกับฝาผนัง


"ต้องการอะไร"แทนพูดด้วยท่าทีนิ่งนิ่ง

!!แปะ!!แปะ!! เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วตึกแต่แทนกับเฉยไม่ตกใจเลยสักนิด

"สมแล้วที่เป็น โชตะ ปีศาจแห่งความมืด"ผู้ชายร่างบาง เดินออกมาจากซอกตึกพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ 

โชตะ เป็นชื่อญี่ปุ่นของแทนไม่เคยมีใครรู้จักชื่อนี้ ส่วนปีศาจแห่งความมืดพวกมาเฟียหรือพวกที่ทำสิ่งผิดกฏหมายจะรู้จักดีเลยล่ะ ถ้าลองเอ๋ยชื่อนี่ไปไม่มีใครไม่รู้จักอาจจะกลัวซะด้วยซ้ำ เพราะคนคนนี้น่ากลัวยิ่งกว่ามัชจุราชเสียอีก

"มึงตามกูมาทำไม" แทนรู้ว่าตนเองถูกสะกดรอยตามตั้งแต่อยู่ที่ผับแล้ว

"ก็แค่อยากมาดูว่าสบายดีรึเปล่า แต่ก็นะไม่เคยหลบนายพ้นสักที"ผมยอมรับนะว่าโชตะเป็นคนฉลาดเก่ง ไม่มีใครสามารถหลุดพ้นจากสายตาของเขาไปได้ผมถึงชอบเขาไงล่ะเพราะเขาเหมาะสมกับผมที่สุด

"หึ..แล้วยังไง ไม่ลงทุนไปหน่อยรึไง" แทนหัวเราะในลำคอเพราะคนอย่างชิน ไม่ได้มาเพราะเรื่องแค่นี้แน่แน่

"หว่า..ผมไม่เคยโกหกโชตะ ได้เลยซินะ" ใช่ผมไม่ได้มาเพราะแค่อยากเห็นหน้าโชตะแต่ผมต้องการมากกว่านั้น

"เมื่อไรจะยอมรับข้อเสนอของผมสักที" ชินพูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ร่างสูง ชินเอามือบางลูบบริเวณน่าอกของแทนอย่างยั่วยวนแต่แทนกับจับมือของชินออกแล้วบีบไปที่ข้อมือบาง ชินต้องการให้แทนร่วมมือกับตนเองเพราะตอนนี้ชินกำลังแย่ถ้าแทนยอมช่วยจะไม่มีใครกล้ามาทำอะไรพวกเขาได้ เพราะแทนเป็นบุคคลอัตรายที่ไม่มีใครคิดกล้าจะต่อกรด้วย

"คงหมดปัญญาแล้วสินะ ถึงได้ส่งลูกชายมาคุยด้วยตัวเอง"แทนพูดด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย ชินมองแทนด้วยสายตาแววโรจแต่ก็แค่พักเดียว ร่างบางยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงใครคนหนึ่ง

"จะว่าไปเด็กคนนั้นก็น่ารักดีนะ แต่ไม่ค่อยเหมาะกับ ปีศาจแห่งความมืดสักเท่าไร"ชินยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อนึกถึงเด็กผู้ชายตัวเล็กนั่น

"อย่ายุ่งกับมัน อย่าทำให้กูไม่มีทางเลือก" แทนพูดแล้วจ้องร่างบางด้วยสายตาที่น่ากลัวจนชินตอนนี้หน้าซีดไปทันที ชินกำมือแน่นอย่างเก็บอารมณ์ แทนเดินออกไปโดยที่ทิ้งให้ชินยืนอยู่อย่างนั้นด้วยความโกรธ

 ​เมื่อแทนมาถึงลูกน้องรีบเข้าไปหาทันที  แทนหยุดแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ

"อย่าให้มีอีกเป็นครั้งที่สอง.."

"ครับ.." ทั้งสองก้มหน้าเพราะเขาสองคนผิดจริงๆที่ปล่อยให้ชินเข้าใกล้แทนได้ขนาดนี้

แทนเดินเข้ามาในห้องก็เห็นแสบนอนหลับอยู่ที่โซฟาแทนเดินไปนั่งลงข้างข้างร่างบาง  

"เด็กโง่.." ผมไม่ได้อยากรุนแรงกับมัน  ถ้ามันอยู่ใกล้ ผมกลัวว่ามันจะไม่ปลอดภัย  





😅😅😅😆😆มาลงให้ครบแล้วนะ 100%สั้นไปหน่อย เรื่องนี้ไรท์แต่งเพื่อตัวเองโดยเฉพาะ เริ่มจะรู้ความลับของแทนทีละนิดแล้ว 5555 นิยายอาจจะซับซ้อนนะ ไรท์ชอบนิยายแนวนี้อ่ะไม่รู้จะถูกใจนักอ่านทุกท่านรึเปล่า นิยายของไรท์อาจจะไม่ดีสู้เรื่องอื่นไม่ได้แต่ไรท์ตั่งใจนะ ขอกำลังใจหน่อย😘😘😘😘😘😘















แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}